Adalet.az | SƏMADA QARŞILANAN AD GÜNÜ Adalet.az | SƏMADA QARŞILANAN AD GÜNÜ Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

SƏMADA QARŞILANAN AD GÜNÜ

Bu, bizim "qoca" Vaqifdi

47112    |   2015-03-05 01:30
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Bu yazımın qəhrəmanı bir həftə öncə 60 yaşını tamam etdi. Yəni fevral ayının 27-də o, özünəməxsus şəkildə əlini uzadıb 60 yaşın əlini sıxdı. Və mən də, eləcə də digər dostlarımız 60 yaşı Bakı-Moskva təyyarəsində, buludların üstündə, Allaha yaxın bir yerdə qeyd edən dostumuzun üstündə dayandığımız torpaqdan xoş arzularımızla təbrik etdik...

Doğrusu, bu bir qəribə təbrik idi. Amma bu təbrikin içində məni çox düşündürən incə bir məqam da var. O da bizim həmişə yaşına və başına görə aşağıdan yuxarı baxdığımız və öz aramızda "qoca" deyə çağırdığımız Vaqif müəllimin bu 60 yaşdada bizdən yuxarıda olması idi. Görünür, Allah özü belə məsləhət bilib. Yoxsa həm yaşda, həm də başdan bizdən irəlidə olan və bu gün də akademiyanın Tarix İnstitutunda çalışan fədakar elm adamı, professorluğunun təsdiqini gözləyən Vaqif Abışov bizi yerdə qoyub özü buludların üstündə 60 yaşın əlini sıxmazdı...g

Təbii ki, bu bir zarafatdı. Amma əslində hər zarafatın içərisində bir həqiqət olduğu kimi, bizim Vaqif müəllimlə də kifayət qədər zarafatlarımız var və o zarafatların içərisində müəyyən həqiqətləri də biz ona çatdırmışıq və indi də çatdırırıq. Lakin bu da həqiqətdir ki, Vaqif müəllim heç vaxt bizimlə zarafat etmir. Ümumiyyətlə, onun xarakterində dostlarla zarafat etmək və hətta bu zarafatı ölçüdən çıxarmaq anlayışı demək olar ki, mümkün olası bir iş deyil. Çünki o, zarafatın bəzən şitdiyə, ölçüsüzlüyə apardığını düşünür və deyir ki, zarafat pərdələri ortadan qaldırır. Onda da bir xaotlik yaranır. Əxlaq, böyük-kiçiklik hamısı qarışır bir-birinə, olur həftə-becər. Sonra da həmin o qarmaqarışıqlıq sonda bir qanqaraçılığa, dilxorçuluğa yol açır. hətta adamlar bir-birindən küsüb inciyir də. Bütün bunların baş verməməsi üçün ən doğru və dürüst yol zarafatın həddini, yerini və kiminlə edildiyini bilməkdi. Biz dostlara bunu bizim Vaqif müəllim təkrar-təkrar söyləyir. Amma nə faydası?! Onun dediklərindən nə Firudin nəticə çıxarır, nə də mən. Çünki biz...g

Onda 1980-ci il idi. Biz Dövlət Universitetinin hazırlıq kursunda imtahan vermişdik. İmtahanın nəticələri bilinəndən sonra dərslər başladı. Noyabr ayının 1-də universitet aditoriyasına daxil olanda diqqətimi ortaboylu, saçlarına dən düşmüş bir nəfər çəkdi. Düşündüm ki, yəqin universitetin müəllimlərindəndi, bizə dərs demək üçün auditoriyaya gəlib. Amma nədənsə müəllim hesab etdiyim bu orta boylu insan keçib biz tələbələrin yanında əyləşdi. Bu, diqqətimi bir az da cəmləməyə səbəb oldu. Artıq tanış olduğum Firudindən həmin o oğlanın kimliyni soruşdum. Yavaşca pıçıldadı:

- O da tələbədi, o da bizimlə birlikdə qəbul olub.

Təəccübümü gizlətmədim:

- Doğurdan? Bu yaşda? Bu ki, qoca kişidi, - dedim.

Bax, həmin o gündən auditoriyada ilk dəfə dilimə gətirdiyim söz Firudinin fərasəti, həm də özünəməxsus istedadı nəticəsində tələbə yoldaşımız Vaqifin ləqəbinə çevrildi. Çünki bizimlə bir kursda başqa bir Vaqif də oxuyurdu. Ona görə də Firudin də, mən də artıq ona "qoca" Vaqif deyirdik.
Həyat elə gətirdi ki, tələbə yataqxanasında onun əl qabiliyyətinin də şahidi olduq. Əsl aşpazlar kimi mükəmməl kartof qızardırdı, ləzzətindən doymaq olmurdu. Hələ bu harasıdı. Onun səliqə-səhmanı, dərs danışanda aldığı ciddi görkəm mənə o qədər müsbət enerji verirdi ki... Öz-özümə düşünürdüm ki, "qoca" Vaqif mütləq professor olacaq, onun səsi bu auditoriyalarda eşidiləcək. Özü də müəllim kimi. Görünür ürəyimə gələnlər, ağlımın söylədikləri xoş niyyətdən qaynaqlandığı üçün zaman onu təsdiqlədi. Amma o zamana qədər bir xeyli yol gəlməli idik...g

Universitet illəri həyatımızın ən əziz və ən yadda qalan bir parçasıdı. Biz tələbəliyin bütün dadını, tamını duya bildik. Həm təcrübələr keçəndə, həm tələbə-inşaat dəstələrində, həm də ictimai həyatda. "Qoca" Vaqif fakültəmizin Partiya Təşkilat katibinin müavini seçilmişdi. O hələ tələbə olmamışdan Kommunist Partiyasının ən gənc üzvlərindən biri kimi çalışdığı müəssisədə fərqlənmiş və mükəmməl bir əmək-partiya stajı ilə universitetə qəbul olunmuşdu. Təcrübəsi, davranışı, xüsusilə səliqəsi və intizamı hamıya məlum olan "qoca" Vaqifi də elə birinci kursda fakültənin kommunistləri özlərinə rəhbər müavini seçdilər və bizim əlimiz yuxarılara bir az yaxınlaşdı. Ona görə ki, biz beş dost idik və Vaqif də həmin dostların ağsaqqalı kimi bizə bütün mənalarda nümunə idi. Doğrudu, arada-bərədə zarafat edib cavanlıq həddimizi aşıb onu cırnatmağa, əsəbləşdirməyə çalışırdıq, özü də bilə-bilə. Amma Vaqif aran bölgəsinin, yəni İmişlinin kolorit ləhcəsinə uyğun şəkildə buna əhəmiyyət vermir. Həmişə işlətdiyi "avaralar" sözü ilə məsələyə nöqtə qoyurdu. Aydın şəkildə göstərirdi ki, cızığınızdan çıxmayın, həddinizi bilin! Biz də bu mesajdan nəticə çıxarır, mövzunu dəyişirdik. Bütün tələbələrin yaşadığı həyatın görünən tərəflərindən olan bax, bu nüanslar indi bizim üçün bir xatirədir. Çünki həmin nüansların hamısı səmimiyyətlə mayalanmışdı. Onun içində, onun tərkibində haramlıq, biclik, ironiya və sairə yox idi. Biz özümüz olduğumuz kimi, yaşayardıq, oxuyurduq və bir-birimizin yanında idik... Tələbəlik başa çatdı. Hərə bir tərəfə səpələndi. Əlaqələr demək olar ki, zəiflədi. Qarabağ hadisələri başladı. Onun dalğasında Milli Azadlıq Hərəkatı Oyanış milli şüurun hər kəsə hakim kəsilməsi Azadlıq meydanı və...g 

Günlərin birində telekanalda bir kadr diqqətimi çəkdi. Ani keçən kadrda gördüyüm adamların arasında "qoca" Vaqif də var idi. "Xəbərlər" proqramının həmin kadrı Lənkərandan bəhs edirdi. Lənkəran cəbhəçiləri haqqında danışılırdı. Bu kadr yaddaşıma ilişib qaldı. Ondan təqribən bir neçə ay sonra Firudin mənə məktub yazdı. Naxçıvandan aldığım bu məktubdan öyrəndim ki, Vaqifin atası dünyasını dəyişib. Dərhal Qarabağdan İmişliyə gəldim. Vaqif hüzr məclisini yola verib Lənkərana qayıtmışdı. Mən ailə üzvləri ilə görüşdüm, başsağlığı verib Vaqifin işləri ilə maraqlandım. Qardaşları bildirdi ki, Vaqif indi Lənkəranda Azadlıq Hərəkatının öncüllərindən biridi. Düzü, həm maraqlı xəbər idi, həm də həyatın insanlara verdiyi dərsin nəticəsi. Bir az da açıq desəm, bizim "qoca" Vaqif Azadlıq Hərəkatına qoşulandan sonra Kommunist partiyasının üzvlük biletini çırıb atmış və cənub bölgəsində ən fəal cəbhəçilərdən biri olmuşdu. Bakıdakı 20 Yanvar faciəsi, onun əks-sədası, xüsusilə Lənkərana da xüsusi dəstənin yeridilməsi biz dostları çox təlaşlandırdı. Demək olar ki, Vaqifi axtarıb tapa bilmirdik. Heç kim onun harda olduğunu söyləmirdi. Hətta məlumatı olanlar da bu barədə danışmırdılar. Düz üç ay Vaqifi axtardıq. Vaqif dostları ilə birlikdə üç aydan sonra ortaya çıxdı. Biz onunla Bakıda görüşəndə o, rus ordusunun caynağından qurtulmaq üçün meşəyə çəkildiklərini və mübarizələrini bu cür apardıqlarını bizə söylədi. Onun keçdiyi ağır yol bizi təsirləndirsə də, Vaqif bütün bunları normal bir vətəndaş mövqeyi kimi danışır və hiss olunurdu ki, milli azadlığımız uğrundakı fəaliyyətindən daxilən məmnundu...g

Bəli, illər ötdü, Vaqif siyasi fəaliyyətini elmi fəaliyyətlə əvəzlədi. Onun sorağını akademiyanın Tarix İnstitutundan aldıq. Artıq o, götürdüyü elmi işin üzərində gecə-gündüz çalışır, müxtəlif arxivləri araşdırır, müxtəlif mənbələrin təhlillərini aparırdı. Eləcə də onun mətbuatda çap olunan elmi məqalələri, telekanallarda Azərbaycan tarixi ilə, Qarabağla bağlı çıxışları Rusiyanın və digər böyük dövlətlərin Qafqaz siyasəti haqqında mülahizələri bizim "qoca" Vaqifi hər gün daha da populyarlaşdırır, hər gün bir az da artıq onu xalqa tanıdırdı. Biz dostlar da artıq Vaqifin bütün həyatına bələd olmuşduq. İstər onun ailəsi, övladları, istər xanımı və digər ətrafı Firudinin, mənim Vaqiflə nə qədər bağlı olduğumuzu nöqtə-vergülünə qədər bilirdilər. Amma bir məsələ var idi ki, Firudinin də, mənim də evimdə Vaqif məhz ağsaqqal kimi qiymətləndirilir. Onun sözü, onun məsləhəti daha yüksək qiymətləndirilir. Elə indinin özündə də Firudinin də, mənim də uşaqlarımın təhsil almasında, onların imtahana hazırlaşmasında Vaqifin böyük əməyi var. Zarafat deyil, o, bizim uşaqların təkcə əmisi yox, həm də müəllimi olubdu. Buna görə də uşaqlarımız ona gah Vaqif əmi, gah da Vaqif müəllim deyirlər. Bu çaşqınlıq da bizlərə ləzzət edir. Axı söhbət bizim "qoca" Vaqifdən gedir. Digər tərəfdən də Firudin də, mən də Vaqifin oğlanlarının kirvəsiyik. Hər dəfə də mən Firudinə bir balaca sataşıb özümü yüksək tutaraq deyirəm ki, mənim payıma düşən oğul, yəni Vaqifin övladı şahmat ustası kimi nə Vaqifin, nə Firudinin, nə mənim gəzə bilmədiyim çox-çox ölkələri gəzib dolaşıbdı. İstər Avropanı, istər Asiyanı bu şahmat ustası artıq mükəmməl tanıyır.

Təbii ki, bu bir zarafatdı. Amma əvvəldə dediyim kimi, dost barəsində, içimdə olan adamlar barəsində mənim naxışım gətirib, bəxtim gətirib. Görmüşəm ki, Allahın bu töhfələri məni tək qalmaqdan, dərdə təslim olmaqdan xilas edir, qoruyur. Vaqif də, Firudin də mənim üçün təkcə dost, qardaş yox, həm də güvənc yeri, ümid yeridilər. Deməli, o uzaq tarixdən bu günə yaşadıqlarımızın hamısı bir alın yazısı, bir taledi. Bu tale üçün ancaq şükür etmək gərəkdi!..

Bəli, bir vaxtlar auditoriyada onu müəllim kimi görüb bilmişdim. Həyat elə gətirdi ki, indi həmin auditoriyalar onu həqiqətən müəllim kimi qarşılayır və mənim ilk duyğum, ilk hiss etməm gerçəyə çevrildi. Bu gerçəklik təkcə mənim üçün yox, biz dostlar üçün yox, həm də Azərbaycan üçün bir önəm kəsb edir. Axı Vaqif müəllim tarix elmləri doktorudu. Bizim hamımızın fəxridi. Zarafat deyil, biz həm də bir alimin dostlarıyıq. Bu da bizim həm sevincimizdi, həm fəxrimizdi, həm də ən azından qürrələnmək üçün mükəmməl bir səbəbdi. 

Hə, Vaqif müəllim, sən yəqin ki, hələ Rusiyanın arxivlərini ələk-vələk edirsən. Amma biz səni yola salanda verdiyin sözün tezliklə gerçəkləşəcəyini bilirik və oturub gözləyirik. Demisən ki, 60-ı Bakıya qayıdanda qeyd edəcəyik. Bəlkə bir az tez gələsən...g

Əbülfət MƏDƏTOĞLU



İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-08-18
2018-08-17


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Qiymətlər qalxandan sonra avtobusa minəcəksiniz?

Hə (71.43%)
Yox (28.57%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Nəvə nənəsindən soruşur:
- Nənə, qanın dadı necə olur?
- Mən, nə bilim, ay bala?
- Bəs babam deyir ki, sən ömür boyu onun qanını içmisən.
- Babanın beyni yoxdu, boş-boş danışır.
- Bilirəm yoxdu, babam deyir ki, sən onun beynini də yemisən.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK