Güllə yağışından

sağ çıxan oğlan

güllə yağışından sağ çıxan şair

üzü ölümün də imtahanından

alnlaçıq çıxan-ağ çıxan şair

ölüm xəbərin

o qədər ağır oldu ki

bir mərmi kimi düşdü ürəyimizə

saatın boğazında qaldı

tikanlı dəqiqələr

əlləri çörək qoxulu

bir ananın fəryadı

çatlatdı bütün məzar daşlarını

təngidi küləkli şəhərin nəfəsi

ölüm xəbərin

o qədər ağır ağır oldu ki

adamın yaşamağa qalmadı həvəsi

əllərinə xına qoysunlar dərimizi

soyub geyənlər

əllərinə xına qoysunlar

döyüşçü oğulların haqqını

basıb yeyənlər

bu şeir

tək sənin ölümünə deyil

Həsən Kür

qayğısızlıq selində boğulan

işsizlik divarlarının dibində yatan

başı dumanlı şəhərdə

çürüyən hamıyadı

bu şeiri yazdım ki,

yazdım ki,özün demiş-

oxuyub ağlasınlar

sənə beş gün gün verməyənlər

40 gün yas saxlasınlar

güllə yağışından

sağ çıxan oğlan

güllə yağışından sağ çıxan şair

üzü ölümün də imtahanından

alnlaçıq çıxan-ağ çıxan şair

təkcə vətən deyildi

qoruduğun

içindəki uşaq məsumluğuydu

gələcəyə aid xəyallarıydı

sən düşmənə uduzmadın

44-günün

44-ünə də basılıdı imzan

bütün alqışlardan, ordenlərdən

bütün şənliklərdən uzaqda