Film izle hacklink kiralık bahis sitesi satılık bahis sitesi Adalet.az | YARPAQ TÖKÜMÜ Adalet.az | YARPAQ TÖKÜMÜ Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

YARPAQ TÖKÜMÜ

Və yaxud adı Son Bahar olan payız

27568    |   2009-10-31 03:11
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Bəlkə də payız yeganə fəsildir ki, adamın təkcə ruhunu oxşamır, həm də onun bütün həyatını təkrar-təkrar diqtə edir. Hara baxırsansa, hansı səmtə üz tutursansa, orda bir iz, bir nişanə səni özünə çəkir. Görünür, rənglərin də həmahəngliyi payızın bir xüsusi gözəlliyidi. Çünki yaz yaşıllıqla, rənglərin bu çalarının bolluğu ilə seçilir. Hər tərəfdə həyat oyanır, yaşıl rəng elə bil ki, hakimi-mütləq olur! Göz sevinir, könül gülür... sən də bu yaşıllığın içərisində elə bil ki, dünyaya yenidən gəlirsən və bilmirsən ki, qarşıda səni nələr gözləyir?!
   
   Yay da özünəməxsus bir gözəllik yaşadır adama. Və bu gözəlliyin də öz adı var, sadəcə təkrar etmək, xatırlatmaq mənə bir az yersiz görünür. Çünki insan hansı yaşda olur-olsun ömrünün yazını, yayını, payızını, qışını əvvəlcədən proqramlaşdıra bilmir. Və nə yaxşıdaki bunu əvvəldən müəyyənləşdirmək mümkün deyil, yoxsa nəsə baş verər, nəsə yerini səhv salar və yaxud da yarımçıq qırılar. Onda təkcə özününkülərə yox, həm də ətrafındakılara, səni duyanlara bir nisgil, bir ağrı qoyub getmiş olarsan...
   
   Payız bütün rəngləri özündə cəm etdiyindən ona bəzən son bahar da deyirlər. Doğru və bəlkə də dürüstdən də dürüsüt deyilmiş bir bənzətmə, bir addı-bu! Çünki payızda bütün fəsillər bir araya gəlir. Yaşıl yarpaqlardan tutmuş, qızılı yarpaqlara, xəzələ qədər. Axı, rənglərin hamısı payızın hər anında özünü biruzə verir. İnanmırsınızsa yaxınlığınzdakı istənilən bir ağaca baxın. Budağında yaşıl yarpaq da görəcəksiniz, qızılı yarpaq da, ayaq altına səpələnmiş xəzəl də...
   
   
   
   hey gəzdim canım fikirli
   
   heç dərdi acı görmədim
   
   dərdimdən əziz, dünyada -
   
   qardaş, nə bacı görmədim...
   
   
   
   yer salıbdı ürəyimdə
   
   darda durub kürəyimdə
   
   bu dünyanın heç yerində
   
   dərdimə tacı görmədim.
   
   
   
   haqqa ibadət elədim
   
   hər kəsə şəfa dilədim
   
   bunca ziyarət elədim -
   
   dərdimi Hacı görmədim!
   
   
   
   ***
   
   
   
   Bu günlərdə yolum qaçqınlarımızın məskunlaşdığı qəsəbələrdən birinə düşmüşdüm. Şəhərdən xeyli uzaqda yerləşən həmin bölgəyə sübh çağı üz tutdum. Əməlli-başlı dumanlı-çiskinli bir hava idi. Yazar dostlarımın dediyi kimi, havadan "araq qoxusu gəlirdi". Və mən də elə bu havanın araq qoxusu verdiyi bir məqamda yola çıxmışdım. Düşünürdüm ki, mənzil başına nə qədər tez çatsam, bir o qədər yaxşı olar. Amma sən saydığını say, gör, zəmanə nə sayır...
   
   Mən də zəmanənin nə saydığının fərqinə varmadan yol gedərkən diqqətimi bir mənzərə çəkdi. Maşını əyləyib, düşdüm və gözlərim önündə açılan bu mənzərəyə heyran oldum. Çünki şəhərin ağır havası, göz yoran asfaltı, əsəbləri tarıma çəkən tıxacları və s. və i. bu mənzərinin önündə bir andaca unuduldu. Elə bil ki, bütün bunlar heç olmayıb və mən də onların heç birini nə görmüşəm, nə də yaşamışam. Odur ki xüsusi bir heyranlıqla o mənzərəyə aludə olmuşam. Baxır... baxır və doymurdum... doymaq da mümkün deyildi. Ağacların arasında çox da böyük olmayan ərazidə balaca bir göl yaradılmışdı. Hiss olunurdu ki, hansısa duyğusal bir insanın yaradıcılığı-təsərrüfatıdı. Çünki ağacların birinin budaqlarının üstündə üç-dörd nəfərin rahat otura biləcəyi bir çardaq da var idi. Çardağın küncündən isə açıq-aydın görünən balıq tutmaq üçün qarmaqlar da asılmışdı. Həmin qarmaqların sahibinin kim olduğunu bilməsəm də, öz-özümə qərar verdim ki, bu gölü düzəldən hər kimdisə mütləq balıq həvəskarıdı. Sakitcə ləpələnən gölün suları üzərində adlarını bildiyim və bilmədiyim müxtəlif quşlar da öz "istirahətində" idi. İcazə filan istəmədən yavaş-yavaş gölə tərəf getdim. Görünür, hardasa xətaya yol verdim. Çünki gölün üstündə "istirahətində" olan quşlar dərhal havalandılar. Mən onların kefinə soğan doğramışdım...
   
    Bu gördüklərimi lentə köçürə bilməsəm də, amma gözlərimə, könlümə köçürmüşdüm. Ona görə də mənzil başına kimi artıq bütün yorğunluğu, ağrı-acını unutmuşdum. Necə deyərlər, sanki sözün həqiqi mənasında dərddən silkinib çıxmışdım.
   
   
   
   min bir ildi tanıyıram
   
   üzümə üz tutan dərdi...
   
   əzizləyə-əzizləyə
   
   ömrümdən gün udan dərdi...
   
   
   
   gül sanıram vaxtsız solan,
   
   didə yeri şehlə dolan...
   
   gözümdə gah mələk olan-
   
   gah da aranqutan dərdi!
   
   
   
   vaxt şah edib üzsüz şoru
   
   çartlayır səbrimin goru .
   
   ay Əbülfət, çalış qoru -
   
   alın yazın - butan dərdi!
   
   
   
   ***
   
   
   
   Adətən təsərrüfat adamları payızın ilk günlərindən başlayaraq, gördükləri işlərin yekununu vurmağa başlayırlar. Yəni xərclərini, qazanclarını hesablayırlar. Əldə etdikləri barı-bərəkəti yerbəyer edirlər ki, qarşıdan gələn qışdan uğurla çıxa bilsinlər. Ümumiyyətlə insan psixologiyasında belə bir məqam da var. Hər kəs öz həyat tərzinə, öz dünya görüşünün imkanlarına görə, həmişə daxilən öz-özünə bir hesabat verməyə də meyilli olur. Belə anlarda hamıdan bir az aralanıb, sakit bir guşədə daha çox isə gecələr sükutun yavaş-yavaş ətrafı bürüdüyü anlarda əllərini başının altında daraqlayıb və göy üzü ilə, ya tavanla həmsöhbət olursan.
   
   O söhbəti bir özün eşidirsən, bir də üz tutduğun ünvan. Ona görə də onun səsi-sorağı heç yana çatmır, heç kim ondan xəbərdar olmur, tək Tanrıdan başqa. Bu mənada payız fəsli də həmin hesabatların dinlənilən, araya-ərsəyə gətirilən məqamlarındandır. Məqam da gəlib çatanda təbii ki, qoyulan suallar cavab istəyir və o cavablar bəzən qaçılmaz olur. Kimliyindən asılı olmayaraq, mən yüzə-yüz əminəm ki, onun qarşısında az qala buz heykəl kimi dayanmış suallar var. Sadəcə sayı az və ya çox ola bilər. Bu saylar da təbii ki, şəxsiyyətin əməllərindən, dünya görüşündən, bir sözlə bu və ya digər məqamları üst-üstə qoyan taleyindən asılı olur. Çünki dünyaya gəlib, baxıb gedənlər olsa-olsa, yeməklə, yatmaqla və digər bir-iki xırda-para məişət sualları ilə üzləşə bilərlər. Amma anlayışlı, duyumlu, dünyanın gəliş-gedişini izləyən, ondan baş çıxarmağa çalışan adamlar üçün isə suallar yetərincədi. Neynəyək ki, o suallar bəzən cavabsız qalır və yaxud da onun cavabı elə sual qarışıq insana ikinci bir problemi, dərdi də yaradır. Dərdlərdən isə qaçmaq mümkün deyil.
   
   
   
   səhərə
   
   ağrıların əlindən
   
   bir təhər qopub çıxdım...
   
   yeni iş həftəsindən
   
   aldığım ismarıcla ,
   
   köhnədən qalanları
   
   güclə üst-üstə yığdım...
   
   
   
   Şəhərə -
   
   ağrılarımla birlikdə
   
   düşüncələrimi,
   
   ümidlərimi,
   
   səvablarımı,
   
   günahlarımı,
   
   bir sözlə
   
   bütün olanlarımı
   
   götürüb çıxdım-
   
   
   
   amma ,hər kəs
   
   laqeyd ötdü yanımdan
   
   sanki elə
   
   belə də olmalıymış...
   
   hirsimdən
   
   çıxarmaq istədim
   
   adamlığı canımdan,
   
   qanımdan...
   
   bacarmadım...
   
   və susub
   
   sadəcə dişlərimlə
   
   adamlığımı sıxdım.
   
   
   
   ***
   
   Bəli, ömrün bir payızının da günləri vərəqlənir. Artıq son bahar nə eləyir, eləsin heç nəyi geri qaytara bilməyəcək. Bu günə kimi olanlar, olub, bundan sonra da yəqin ki, olacaqlar da olacaq. Sevinməli və təssüf edilməli çox məqamlar oldu bu payıza qədər. Lap elə bu yazıda xatırlatdığım həmin o mənzərənin özü də bir ümid işığı idi, bir həyat eşqi idi payızın qoynunda...
   
   Bəli, kimlərsə barışmaya bilər, amma yeddi rəngi özündə cəmləyə bilən bu payız həm də qarşıdan qışın gəldiyinə işarə verir. Deməli, ayağı yerə bərk dirəmək, ümidlərdən möhkəm yapışmaq, səhərlərə ağrı-acılardan qurtulmaqla getmək gücümüzü qoruyub, saxlamağı bacarmalyıq. Yoxsa, payızın yarpaq tökümü... onsuz da qaçılmazdı. Bəlkə də elə qaçdığımız yerdə payzın özüdü. Qızılı payız... son bahar...


YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
SON XƏBƏRLƏR
2019-09-23


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
"Qarabağ", yoxsa "Sevilya"?

"Qarabağ" (42.86%)
"Sevilya" (57.14%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Vaxtilə ölkənin baş antisemiti Mixail Andreyeviç Suslov danışdığı bu anektoda hələ də gülürük.

Sovetin vaxtı.

Bulvara bir çəllək kvas gətirirlər. Satıcı onu qoşqudan açıb satmağa hazırlaşır.

Bir nəfər yaxınlaşır:

-Çəlləyin hamısının qiyməti nə edir?

-Özün hesabla: iki yüz litr, hər bardağı da 30 qəpikdən. Yüz iyirmi manat.

-Al, bu da sənin pulun, get gəz, kef elə. Axşam gəlib boş çəlləyi götürərsən.

-Yaxşı!

Satıcı çıxıb gedir. Kişi plakat açır: "Kvas pulsuzdur”.

Camaat əvvəlcə təəccüblənir. Sonra yavaş-yavaş yaxınlaşır. Sonra növbə, sonra uzun növbə, daha sonra əsl izdiham. Söyüş, hay-həşir. Kimi növbəsiz soxulur, kiminə çatmır. Dava, mərəkə, bıçaqlaşma.

Milis gəlib, izdihamı dağıdır. Təhrikçilərisə qoduqluğa.

Kişini də aparırlar.

Sıxma-boğmaya salırlar.

-Dava salmaqda məqsədin nə idi?

-Qətiyyən belə bir məqsədim yox idi!

-Qeyri-qanuni ticarətlə məşğulsan?

-Camaata havayı kvas paylayırsan. Şahidlər var.

-Deməli oğurlamısan!

-Öz pulumla almışam. İxtiyarım çatır.

-Bəlkə dəlisən?

-Normal adamam. Arayışım var.

-Yaxşı, başa düşdük, biz səni buraxırıq. Ancaq, de görüm, niyə bunu edirdin? Niyə öz pulunu göyə sovurursan? Niyyətin nədir?

- Yaxşı, qoy deyim. Mən artıq yaşlı adamam. Dəqiq bilirəm ki, kommunizmə kimi yaşaya bilməyəcəm. Ancaq çox istəyirdim ki, kommunizmin necə olacağını öz gözlərimlə görüm...

Kommunizmdə...





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK