ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

GÖYDƏN NƏ ALMA DÜŞÜR, NƏ DƏ OVQAT

Hər şey bizim özümüzdədi

48292    |   2015-02-21 01:16
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

İş günü yenicə başlamışdı. Hələ axşamdan dağınıq vəziyyətdə qoyub getdiyim dəftər-kağızı, qələmi səliqəyə salmamışdım və ümumiyyətlə içimdə elə bir yorğunluq var idi ki, əlimi qələmə, kağıza tərəf uzada biləcəyimə də şübhə ilə yanaşırdım. Belə bir anda qapıdan başını içəri uzatmış tanımadığım bir şəxsin salamsız-kəlamsız dediyi söz məni üzü geri çevrilməyə məcbur etdi:
- Müdiriniz nə vaxt gələcək?
Sual verəni ayaqdan başa süzdüm və onda elementar insan mədəniyyəti deyilən nə isə axtarmaq istədim. Ancaq nə boynundakı qalstuk, nə qoltuğundakı qovluq mənə heç nə demədi. Bircə onu başa düşdüm ki, səhərin gözü açılmamış qapını kəsən bu peysər - yəni, heyvərə ütü görməyib. Azacıq da olsa ona tərbiyə ütüsü çəkilsəydi, bəlkə də ən azından "salam", "sabahın xeyr" deyərdi. Ona görə də elə mən də onun sualının sonunda cavabını qaytardım:
- Yuxudan nə vaxt dursa, onda da gələr.
Cavabım deyəsən peysərin xoşuna getmədi. Bir az tərs-tərs üzümə baxıb:
- Müəllim, bu nə deməkdi?
Mən də ironik bir müəllim sözü işlətməklə:
- Müəllim, sualınızın cavabıdı - dedim.
Görünür, bu söz güləşdirmək onu bir balaca silkələdi. Ona görə də bir az adamlığa yaxınlaşdı və:
- Bağışlayın e, sizidə narahat eləyirəm. Bilmək olar müdiriniz nə vaxt gələcək?
Azacıq köpü alınmış o peysərin səsinin tonu da hiss olunacaq dərəcədə dəyişdiyini hiss edib mən də təbii ki, normal bir Allah bəndəsi kimi onun cavabını verdim:
- Müəllim, səhər hələ indicə açılıb. İş günü indi başlayır. Bizim hamımız da müdirin tabeçiliyində olan əməkdaşlarıq. Onun nə vaxt gəlib-gəlməyəcəyini özündən başqa kimsə bilmir. Əgər redaksiyamızla bağlı hansısa bir sözünüz, sualınız varsa, cavabını biz verə bilərik. Yox, əgər şəxsi məsələdisə, onda iş otağının telefonunu yazın, əlaqə saxlayın...
Hiss olundu ki, sözlərim onu əməlli başlı öz təsiri altına ala bilmişdi. Ona görə də əvvəlki tonundan, əvvəlki cilidindən çıxıb bir az guya ərk edirmiş kimi:
- Bilirsiniz müəllim, Aqil müəllimi toyda gördüm, dedim təzə kitabım çıxıb. Dedi kitabı gətir, şirinliyini apararsan. Ona görə gəlmişdim. Bu gün günortaya bir balaca məclisimiz var, dedim bəlkə Aqil müəllimdən...
Gülümsədim. Çünki bu, tez-tez qarşılaşdığım məqamlardan bəlkə də minincisi idi. Amma bu "qəhrəmanımın" həmin o minincilərin içərisində ayrıca yeri olduğunu yəqin siz də hiss etdiniz...
Bəli, iş günüm belə başladı. Artıq səhər-səhər yaşadığım yorğunluq da, halsızlıq da arxa plana keçmişdi. Açığını deyim ki, əvvəl-əvvəl məni əsəbiləşdirən həmin o qısa dialoq indi bir növü məni özümə qaytaran bir vasitəyə çevrildiyindən hansısa həmin o peysərin gəlib-getməsinə də təkcə təsadüf yox, həm də bir zərurət kimi qiymət verdim. Düşündüm ki, məhz o adamın gəlməyi, onun davranışı, onun ən azından peysərliyi məni bu dünyanın necə rəngarəng olduğunu göstərdi. Və bu bu dünyanın o rəngarəngliyi içərisində o qədər şükr etməli, o qədər görüb-götürməli, dərs almalı, nəticə çıxarmalı məqamların olduğunu bir daha yadıma saldı. Çünki məhz belə məqamlarda, belə peysərlərin ortaya çıxdığı yerdə insan ətrafına da, özünə baxmaq imkanı qazanır. Baxıb düşünürsən ki, "heyvanına şükr, İlahi!" deyənlər yanılmayıblar. Amma heyvan fağır neyləsin ki? Heyvan bilsəydi ki, onu bu cür adamlarla müqayisə edəcəklər, bəlkə də heç heyvan olmaq istəməzdi... Nə isə...
Bütün hallarda yük, ağırlıq dünyanın çiynində qalır. Çünki bizim sığınacağımız, durdumuz həmin o Yer kürəsi adlı məkan da elə dünyanın bir mənzərəsi, həyatın görünən üzüdü. Bax, bu dünya mənzərəsində o rəngarənglik insan mənzərələrini də əl-əlvan edir. Şəxsən mən gördüklərimi, xüsusilə təmasda olduqlarımı o rənglərin birinə uyğunlaşdırmaq, o rənglərdən birinin içərisində görməyə çalışıram. Xüsusilə yazı-pozu adamlarının süd rəngində, şəffaf, insana xoş anlar yaşadacaq bir çalarda, bir rəngdə görməyə həm həvəsliyəm, həm də belə olmasını istəyirəm. Axı söz həm də işıqdı. İşıqla yaşayan da, şəffaf olmalıdı. Təbii ki, söhbət həqiqi söz adamlarından, həqiqi işıq daşıyıcılarından gedəndə məhz belə olur. Əks halda, səhər qarşılaşdığım mənzərə mənə bu dünyanın o rəngarəngliyi ilə bir yaxalaşma, bir dartışma yaşatdı. Hardasa yadıma qınadığım, incidiyim, əsəblərimi cilovlaya bilməyib qapısını döydüyüm dünyaya yazdığım misralar düşdü. Düşünürəm ki, indi o misraları xatırlatmaq yəqin ki, pis olmaz.

Sən məni tez xərclədin
Bilən oldumu, dünya?
Etdiyin bu alverə-
Gülən oldumu, dünya?

Sıralanmış daşların
Bilinmirki yaşları...
İsladır göz yaşları-
Silən oldumu, dünya...

Bu hiss, duyğu, düşüncə
Ürəyimi deşincə...
Öz yerinə düşüncə-
Gələn oldumu, dünya?!

***
Doğurdan da günü necə başlayırsansa, işə hansı həvəslə girişirsənsə, elə həmin o gün də o axarla üzü axşama doğru gedir. Mənim iş günüm belə başladı və bildim ki, (artıq bunu praktikada dəfələrlə izləmişdim - Ə.M.) bu gün "qonaq-qara" çox olacaq. Müdiri soruşanlar, yazı-pozu gətirənlər, şikayət edənlər və sairə və ilaxır. Hələ telefon zənglərini demirəm. Odur ki, özümü işgüzar bir notda kökləyərək səbrimi soyuq suya salıb ortalığa sərdim. Yəni elə bir daxili durum yaratdım ki, bütün gəlib-gedənlər, eşidəcəklərim yalnız aid olan dərəcədə mənim yaddaşımda, günümdə özünə iz sala bilsin. Yoxsa bütün bu həngamənin altında dayanmaq, bu həngaməni yaşamaq, dözmək zor iş ola bilər. Doğrudur, biz insan olaraq heç bir haqsızlıqdan sığortalanmamışıq. Ona görə də bir növü güllənin hardan açılacağını da bilmirik. Əgər bilsəydik, onda kiminsə qəfil güllədən dünyasını dəyişdiyini nə eşidərdik, nə də belə bir hadisə baş verərdi. Təəssüf ki, qəfil güllə həmişə namərd olur, xəbərsiz-ətərsiz açılır və dəyir. Özü də nədəndisə,həmin güllələr mütləq öldürür. Yəqin burda da bir sirr var, yoxsa...
Hə, günün və işimin ovqatına uyğun bir durumda başımı aşağı salıb yazı-pozu ilə məşğul idim. İnanın ki, rəhmətlik Mirzə Fətəlinin əsərində deyildiyi kimi, bir növü meymun yadımdan çıxmırdı, elə yaddaşıma ilişib qalmışdı. Görünür, elə bunun özü də hardasa bir sinir problemidi. Mütləq həkimə getmək, həkimə göstərmək, ən azından telefonla məsləhət almaq lazımdı. Yoxsa belə davam edə bilməz. Çünki həmin o sinir məsələsi az qala məni qıdıqlayırdı. Hər telefon zənginə, hər qapı tıqqıltısına səhər-səhər yaşadığım durumla reaksiya verirdim və sonra da öz-özümə gülürdüm. Yaxşı ki, otaqda kamera qurulmayıb. Yoxsa kənardan izəlyənlər ya şübhələnəcəkdilər, ya da onlar da bütün günü işlərini-güclərini atıb elə kamera qarşısında qalacaqdılar. Həyatımda sevinməli bir məqam tapdım. Sevindim ki, otaqda kamera yoxdu. Bir az təsəlli kimi görünsə də, indi elə görüntülər yayımlanır ki, adamın ayağının altından yer, başının üstündən göy qaçır. Bu qaçhaqaç da məcbur edir ki, diqqətli və ehtiyatlı olasan. Lap adi şəkildə ifadə etsəm, sərvaxt davranasan. Axı kameralar gizli işləyir...
Kamera demişkən, indi toylarımızda da kameralar bir problem olub. Bir də görürsən ki, operator qardaşımız kababı dişinə çəkənin az qala ağzının içərisini də lentə köçürüb. Və yaxud da kimsə əyilib kiməsə bir söz dediyi məqamda bədənin harasısa bir balaca görünürsə, oranı "nişan" alır. Ona görə də son vaxtlar adamların toy məclisində kamera önündə necə rəsmi oturduğunu seyr edib həm bu "intizama" gülürəm, həm də şükr edirəm. Yəqin ki, hər iki məqamın nəyə işarə olduğunu özünüz başa düşəcəksiniz. Bax, bütün bunların içərisində mənim başa düşmədiyim çox önəmli bir məqam var. O da həmin o gizlinlərə baş vuranların istəkləridi. Yəni mənə dəxli, adiyyatı olmayan hansısa bir gizlinə, hansısa bir insanın həyatına müdaxilə etmək, görüntülər çəkmək, nələrisə iynə ucuyla eşib ortaya çıxarmaq görəsən nə üçündür? Və ümumiyyətlə, bunu etmək insana, əxlaq sahibinə nə verir? Nə qazandırır? Hər halda bu çətin sual özü-özlüyündə ortadadır və həmin sualın da təkcə məni düşündürdüyünə inanmıram. Belə hesab edirəm ki, bu sual normal düşüncə sahiblərinin hamısı üçün həm sualdı, həm də ciddi mənada problem...
Hə, bütün həyatımızın görüntüləri bir anlıq göz önünə gətirilsə, onda təbii olanlarla yanaşı, özümüzün yaratdıqlarımız da ortaya çıxacaq. Görəcəyik ki, biz bəzən öz axarıyla öz yatağında axıb gedən çayın qarşısına bənd atıb onun səmtini dəyişməyə çalışırıq. Özü də bunu yalnız bir adamın istəyiylə, bir adamın tapşırığı ilə edirik. Sonradan məlum olur ki, çayın yatağının dəyişməsi, yəni bir adamın istəyinə xidmət etməsi onlarla, yüzlərlə adamın həyatına problem gətirib, ortaya problem çıxarıb. Deməli, tək özünü düşünmək, tək öz istəyini bütün istəklərdən üstün tutmaq sonda həmin o fərdin özünə də dolayısı ilə tərs şilləyə çevrilir. Və sevinc umduğumuz yerdə, sevincə qapı açdığımız anda içəriyə kədər daxil olur, bir anlıq şoka düşürük, donub qalırıq. Amma bilmirik ki, şair Musa Yaqub demişkən, "bir günah bizdədi, bir günah da həmin o qarşı tərəfdə...". Məhz bu anda, bu məqamda yadıma nə vaxtsa yazdığım misralar düşür:

Kipriklərin
lap ucuna qədər
batıb
qalmışam kədərə...
Kipriklərimin
ucundan
o tərəfə
Nə qədər
boylansam da
vaxtım da,
gücüm də
gedib hədərə...
Çünki
canıma
hopmuş kədər
məni əsir alıb -
satıb qədər!..

***
Hər bir yazı bir ovqatın məhsuludu. Bu gün bilgisayara diktə etdiyim və sizin də artıq oxuduğunuz bu yazı da mənim iş günümün səhər-səhərki ovqatının yazısı oldu. Bilmiriəm, alındı-alınmadı, amma tam şəkildə anladığım o oldu ki, biz indi həm də ovqatdan asılı qalmışıq. Ona görə də bir-birimizin ovqatını xoş etmək, bir-birimizin açılan səhərini salamlamaq və nəhayət, hər günün ovqatına bircə qaşıq da olsa şirinlik qatmaq yəqin ki, çətin olmaz. Elə bilirəm ki, mənimlə razılaşarsınız. Əgər razılaşsanız, onda gəlin çayımızı şirin edək... Yox, bağışlayın, yazılarımızı şirin edək. Axı bu da bir ovqatdı!





YAZARIN ARXİVİ

2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-10-18


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Qiymətlər qalxandan sonra avtobusa minəcəksiniz?

Hə (70%)
Yox (30%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Elşən gözündə yumruq izi evə gəlir. Anası onu görüb həyəcanlanır:
- Bu nədi? Sənə nə olub?
- Ana, hər gecə saat 2-də sinif yoldaşlarımdan birinin evinə zəng vurub soruşurdum: "Tapın görüm mən kiməm?"
- Nə olsun ki?
- Heeeç. Bu gün biri tapdı.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK