ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

SEVGİSİNİ GÖSTƏRƏN ADAM

Xidmətlərini heç vaxt dilə gətirmir

60566    |   2014-07-19 05:16
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Son vaxtlar bilmirəm hansısa səbəblərdəndi, amma etiraf edim ki, hər halda bu yaxşı, ürəyimcə olan səbəblərin diktəsidi, mən daha çox özümə, iç dünyama, bir az da xəyalımda qurduğum dünyama uyğun olan insanlar barəsində yazmağa, hiss etdiklərimi, düşündüklərimi kağıza köçürməyə meyl edirəm. Məni qınamayın, ola bilsin bu həm də yaşın öz tələbidi. Bütün hallarda mən bu yazdıqlarımı könlümün rahatlığı, düşüncələrimin bir az qayğılardan çırpınıb çıxması üçün yazmağa da üstünlük verirəm. Və elə bilirəm ki, bilgisayara diktə etdiyim bu yazılar nə vaxtsa kimlərinsə söyləyəcəyi xatirələrin bir nüansı, bir hissəsi, lap elə bir sətri olacaqdı. Çünki insanın əbədiyyəti onun həm qalan izi, həm qalan sözü və bütövlükdə xatirələri ilə bağlıdı. Yaxşı ki, danışmağa, yazmağa xatirələr var...
Adətən hər hansı bir mövzuya baş vuranda ipucu axtarırsan. Hardan, necə başlayacağını, hansı sözdən sonra hansı fikrə keçəcəyini götür-qoy edirsən. Mən bu yazı üçün çox da götür-qoy etmədim. Ona görə ki, bu yazı özü özlüyündə hər gün, hər telefon zəngindən sonra, hər uğurlu xəbərin ardınca yazılırdı. Son vaxtlar isə bu yazılmanın tempi bir az da artmışdı. Bunun əsas səbəbi də dostumun ciyərparası olan oğlu Fəxrinin qazandığı uğur idi. Onun nailiyyəti bir insan kimi, bir azərbaycanlı kimi həmin ailəni istəyən vətəndaş kimi, nəhayət dost kimi məni çox sevindirmişdi. Təbii ki, sevinc də həmişə adamın ürəyini qubarlandırır, hisslərini, duyğularını dil-dil ötməyə həvəsləndirir. Bax elə həmin o həvəslə də nə vaxtdan bəri içimdə yazılan yazının üzə çıxarılmasının bir növü ilahi tapşırığı verildi. Bilmirəm, göylərdən gəldi bu tapşırıq, yoxsa yerlərdən... Bilmirəm zamanmı diktə etdi, yoxsa yaşadıqlarım... amma hər nə idisə, mən bu yazının sükanı arxasına keçəndə artıq nə yazacağımı, necə yazacağımı bilirdim və...
Hə, ağıllı adamlar, bir az pafoslu desəm, dünyanın altından-üstündən xəbərdar olan müdriklər buyurublar ki, dünya yaxşılardan xali deyil. Və əslində dünya elə məhz həmin o yaxşılarının çiyinləri üstündə bərqərar olub. Biz də zaman-zaman o yaxşılara baxıb öz sıramızı tutmağa, öz cərgəmizi nizamlamağa və nəhayət, öz yerimizdə olmağa çalışmışıq. Təbii ki, mən "çalışmışıq" deyəndə həqiqətən yerində olmaq istəyən adamları nəzərdə tuturam, onlara üz çevirirəm. Və beləcə, bu yaxşı adamlar kimlərəsə barlı-bəhrəli bağı-bağçanı, kimlərəsə bol sulu çeşmələri, kimlərəsə şəlaləni, kimlərəsə təbiətin müxtəlif möhtəşəmliklərini xatırladır. Mən isə öz payıma yaxşı adamları qocaman xan çinara bənzədirəm. Bu adamların kölgəsi də, duruşu da, nəfəs almağı da, bir sözlə, mövcud olmaqları da bütün mənalarda təmənnasızdı, səmimidi və xüsusilə iddiadan uzaqdı.
Gəlin etiraf edək ki, bu gün iddiası təkcə özündən yox, hətta bütün çevrəsindən böyük olan kifayət qədər bəndələr var. Həmin bəndələrin istənilən birinin iddiasına diqqət yetirəndə dəvənin qanadlı olmadığına bir daha şükr edirsən. Şükür edib Allahın böyüklüyü qarşısında baş əyirsən. Bax, bütün bu söylədiklərimin fonunda haqqında yazdığım dostumun ömür yolunu göz önümə gətirirəm. Baxıb görürəm ki, eni-boyu az qala bir əlçim boyda olan bu ömür yolunun sahibi əslində 70-80-i küləklərə verən neçə-neçə insandan maraqlı, mənalı, gərəkli və dəyərli barmaq sayı illər yaşayır. O illərin hər birinin arxasında isə kifayət qədər oturuşmuş, mübarizələrdən keçmiş və nəhayət seçdiyi yola, güvəndiyi əqidədaşlarına, könül bağladığı böyük şəxsiyyətə tükənməz sevgi dayanıb. Elə bir sevgi ki, onun azacıq duyumu olan hər kəs hiss edə bilər.
Mən elə bu məqamdaca son günlərdə yazdığım və ona ünvanladığım misralara üz tuturam. İstəyirəm ki, nə dediyimi, daha doğrusu, nə yazdığımı o misraların yozumunda daha açıq-saçıq bir şəkildə görəsiniz.

Səndən yazmaq
mənə
bəlkə də
asan olardı,
əgər
sənə
bu qədər yaxın olub
ürəyinin içini
görməsəydim!..
Bilmirəm
təəssüf edim,
yoxsa sevinim...
Amma
bütün hallarda
bir etiraf edim -
içini
və hətta
içinin də içini
gördüyüm ürəyin
bir parça münbit
Azərbaycan torpağıdı!-
gül-çiçək,
böyük sevgi,
ilham, inam,
sədaqət və qətiyyət,
duz və düz çörək,
nəhayət
bütöv şəxsiyyət
bitirib böyüdən
bu məmləkətin
sənin tək oğulları
göydən gəlməyib,
göydən!...
Sadəcə,
biz bəzən
bilmirəm nədən
gözümüzün önündəkiləri
görməyi bacarmırıq
ya da istəmirik
ona görə də
daha çox
özümüz özümüzü
üstələyirik!..

Hə, bilmirəm bu şeirdə yazdıqlarım, ifadə etdiklərim nəyisə sərgiləyə bildi, yoxsa yox, amma tam səmimiyyətlə deyim ki, mən bu şeir parçasının aurasında onu kifayət qədər yaxından görə bildim. Özü də onu bu cür görməyimin tarixi o qədər də böyük deyil. Bəlkə də yaşadığım, dərk elədiyim, ürəyimə köçürdüyüm mənada böyükdü. Amma illərin sayı baxımından bu çox yaxın zamandı. Və...
Onunla millət vəkili seçiləndən sonra tanış oldum. İş elə gətirdi ki, bir mətbuat adamı kimi bu gənc millət vəkili ilə söhbətləşdik. Danışığına, məntiqinə, xüsusilə təmsil olunduğu bölgənin və bütövlükdə Azərbaycanın ictimai-siyasi həyatına bələdçiliyinə tam səmimiyyətlə deyirəm, vuruldum. Başa düşdüm ki, təkcə yaşla, yaşanan illərlə hər şeyi bilmək, anlamaq, dəyərləndirmək iddiasında olmaq və bunu da təbliğ etmək doğru deyil. İnsan hətta gənc yaşında da hər şeyi görüb, dəyərləndirib ona çox ağıllı, mükəmməl bir münasibət də bildirə bilər. Bax elə həmsöhbət olduğum Anar müəllim də məhz bu qəbildən olan insanlardandı. Onunla söhbət etdikcə xalqa, torpağa, Azərbaycanın ictimai-siyasi həyatının bugünkü aparıcılarına və bu günün yaradıcılarına - xüsusilə həyatının idealı olan Ulu Öndərə böyük sevgisini görməmək mümkün deyil. Bu cavan oğlan öz fikirlərini o qədər səmimi, o qədər sadə və inandırıcı şəkildə ifadə edir ki, sən qarşında əyləşən insanın bütün iç dünyasını, bütün əxlaqını, bütün mənəvi keyfiyyətlərini görə bilirsən. Özündən asılı olmadan, özündən xəbərsiz onun yaratdığı, onun təbliğ və təqdim etdiyi dünyanın sakininə çevrilirsən. Zənnimcə bu keyfiyyət artıq insanın püxtələşməsindən, həyata kifayət qədər ayıq baxışlarından xəbər verir.
Mən həmin o tanışlıqdan sonra Anar müəllimin həyat yolunu, parlamentdəki fəaliyyətini, Milli Məclisdən kənardakı dünyasını bir jurnalist marağı ilə izləməyə başladım. İnanın ki, ona yaxınlaşdıqca, onun həyat yolunun səhifələrini çevirdikcə bu cavan oğlanın təkcə ağlına, düşüncəsinə, məntiqinə yox, həm də xidmətlərini gizlətmək, göstərməmək ustalığına da heyran oldum. Və bir dəfə də olsun onun dilindən, nə də hərəkətlərindən eşitmədim, oxumadım ki, o, təmsil olunduğu partiyada bütün varlığı ilə özünü aid etdiyi bugünkü iqtidar müstəvisində nə edib, hansı yolları keçib, hansı mübarizələrdən qalib ayrılıbdı. Bax, bunun ikinci bir parçası olan sevgini isə o, yaşamağı, yaşatmağı göstərməyi çox məmnunluqla büruzə verir. O sevgini ki, o hamıya aiddi, o, bu xalq üçündü, o, bu dövlət üçündü. Ona görə də:

Aç qapı-pəncərəni
Küləyə azadlıq ver!
Qopar fikrin yükündən -
Ürəyə azadlıq ver!
Meydanı geniş olsun
Sıxılan duyğuların...
Zaman-zaman çin olsun -
Arzun, həm yuxuların...

Götürülsün ortadan
Ürək - ağıl dramı...
Bir olsun, qoruyasan -
Səndən öndə duranı!..

Bu misraları elə-belə yazmadım. İndi həmin o ilk tanışlığımızdan keçib bu günə qədər gəldiyim yolun sağına-soluna arxayın bir şəkildə diqqət yetirib sonra ürəyimin və ağlımın diktəsi ilə yazdım bu şeiri. Ona ünvanladığım həm o gənc dostum demək olar ki, artıq parlamentdə deyil. Amma həyatda, cəmiyyətdə, ailədə, dostlar arasında, bir sözlə, var olduğu hər yerdə həmin o gözlə görünməyən və özünün də görünməsini istəmədiyi xidmətinin davamını gerçəkləşdirməklə sevgisinin boy artımını da qoruyub saxlayır. Onun üçün müqəddəslik parametrlərinin içərisində inam, sədaqət və sevgi xüsusi yer tutur. Məhz inamın, sədaqətin və sevginin işığında o, necə deyərlər, başını aşağı salıb zamanın ona ayırdığı qayğı yükünü daşıyır. Özü də bir dəfə də olsun dilinin ucuna dünənlə bağlı hansısa bir təəssüf gətirmədən. Əslində isə o, bununla kimliyini, nəyə qadir olduğunu səssiz, sözsüz ifadə edir. Sadəcə, bunu görmək lazımdır!
Hə, mən hər görüşümdə ziyalılığına, xüsusən böyük sözə, ədəbiyyata birmənalı vurğunluğunu zövqlə, ləzzətlə izlədiyim Anar müəllimin yerinə, mətləbinə uyğun söylədiyi şeirləri dinləyərkən həqiqətən dost kimi özümü çox rahat hiss edirəm. Görürəm ki, klassiklərdən üzü bəri bugünün də dəyərli poeziya yaradanları sevən, onları oxuyan və təbliğ edən Anar müəllim kimi insanla həmsöhbət olmaq insanı nə qədər daxilən müsbət enerji ilə yükləyir, ona qol-qanad verir, onu öz dərdlərinin, qayğılarının içərisindən çəkib çıxarır. Təbii ki, mən Anar müəllimin bir azərbaycanlı, bir ziyalı, bir vətəndaş portretini yaratmaq fikrində deyildim. Sadəcə, bu yazını ürəyimin istəyilə ona görə yazdım ki, onun cəmiyyətimizin istənilən yerində, həyatın istənilən müstəvisində bir dost kimi gözüm yerini axtarırdı. Bu, mənim bəlkə də ona olan dost sevgimin bir söz adamı marağımın və nəhayət, özümdən kifayət qədər yaşca kiçik olan bir cavan oğlana simpatiyam idi. Amma hər nə idisə, mən yenə etiraf edim ki, bu cür əqidəli, bu cür xarakterli, sabit, dinamik və son dərəcə də səmimi insanlara cəmiyyətimizin, onun da bir nümayəndəsi olan mənim çox ehtiyacım var. Yəqin ki, zaman bütün ehtiyacları ödədiyi, təmin etdiyi kimi mənim də duyğularımın, arzularımın və nəhayət ümid bəslədiklərimin gerçəyə çevrilməsinə yardımçı olacaq. Buna heç bir şübhəm yoxdu!

P.S. Gənc dostum sürprizlər etməyi xoşlayır. Mən onu öz-özlüyümdə hərdən SÜRPRİZ ADAM! - adlandırıram. İndi isə mən sürpriz etmək istədim. Onun icazəsi olmadan internet ünvanından şəklini götürdüm. Yəqin ki, üzürlü sayar.


Əbülfət MƏDƏTOĞLU
[email protected]


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-09-24


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Qiymətlər qalxandan sonra avtobusa minəcəksiniz?

Hə (66.67%)
Yox (33.33%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Aşot Moskvadan bir urus qız alır. Gəlir İrəvanda da toy edir. Aradan on beş gün keçir, gəlin gileylənir:

- Bu necə olacaq, nə atanın, nə də ananın məndən xoşu gəlmir.

Aşot:

- Onları boş ver, əsas odur ki, müdirimin səndən xoşu gəlir.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK