viagra sipariş viagra satış viagra fiyatları viagra fiyatı time4bets kaçak bahis canlı bahis güvenilir bahis siteleri hacklink Takipçi satın al İnstagram takipçi Twitter takipçi Takipçi satın al İnstagram takipçi Twitter takipçi Adalet.az | BİR QIŞ NAĞILI Adalet.az | BİR QIŞ NAĞILI Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

BİR QIŞ NAĞILI

İki şairin bir turac sevdası

27132    |   2012-02-04 06:19
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Yaxşı ki, Tanrı insana ünsiyyət qurmaq, anlaşmaq qabiliyyəti verib. Əgər belə olmasaydı, ürək heç nəyə dözməz, elə ilk həmlədən, ilk laqeyd münasibətdən, ilk sayğısızlıqdan param-parça olardı. Şükür ki, Tanrı yaratdığı insan övladının ağlı-kamalı ilə yanaşı, sevgisi, duyumu, anlayışı ilə də var edib, cilalayıb. Ona bircə kəlmə "Ol!" deyəndə həm də "Anla! Düşün! Sev!" də deyibdi. Bax, insan da bu hikmətli sözlərin sirlərinə valeh ola-ola ona verilən ömür payını yaşayıbdı. Bir az az, bir az çox, bir az kədərli, bir az sevincli, bir az nəşəli, bir az ələmli, bir az da özü bildiyi kimi...
   
   Havaların necə keçdiyi göz önündədi. Durub qardan, çovğundan danışmağın yeri yoxdu. Bir də danışıb neyləyəsiyik ki, Tanrı ixtiyar sahibidi, yer-yurd da onun. İstəyər qar yağdırar, istəyər gün çıxarar. Biz onun əksinə getməkdə çox acizik. Bizim ən böyük anlayışımız elə bu təbiət hadisələrini zövqümüzə, ruhumuza uyğun nizamlayıb yaşamaqdı. Necə ki, bu həftənin qarlı günlərinin birində tələbə dostlarımın yaratdığı yaz havası, gətirdikləri yaz ovqatı qışı mənə unutdurdug
   
   gTelefonuma zəng gəlir. Sabir idi. Şair, nəğməkar dostum Sabir Abdin. Özünəməxsus şəkildə soruşdu:
   
   - Qağa, hardasan?
   
   Təbii ki, mən də cavabı ləngitmədim, evdəyəm- dedim. Bunun ardınca şair qardaşımın ikinci sualı gəldi:
   
   - Sən bilən bu qarlı havanın dərmanı nədi?
   
   Bir az duruxdum və anladım ki, belə havada həm qar tapdalamaq, həm də xudmani bir yerdə əyləşib dostların əhatəsini sözlə, işıqla doldurmaq lap gözəl olar. Duruxduğumu görüb Sabir növbəti sualı göndərdi ünvanıma:
   
   - Dur, otur bir maşına gəl, "Əcəmi"yə. Metronun yanındakı parkda yaxşı qar var, bir az qar tapdalayaq. Ramiz də gəlib rayondan. Özü də nəsə sürpriz hazırlayıb bizə. Gəl görək nə sürprizdi.
   
   Təbii ki, dostların dəvətini yubatmadan, necə deyərlər, vaxtın üstünə toz qonmasına imkan vermədən deyilən ünvana gəldim. Tələbə dostlarım həqiqətən "Əcəmi"də topuqdan olan qarın üzərində söhbət edə-edə gəzişirdilər. Görüşdük və mən də onlara qoşuldum. Bakı üçün qeyri-adi olan bu gözəl havanı ciyərlərimizə çəkə-çəkə bir xeyli parkda gəzdik. Düzünü deyim ki, biz qarın içində gəzib dolaşdıqca mən Ramizin sürprizinin nədən ibarət olacağını düşünürdüm. Elə bil ki, düşündüklərimi Sabir göydə tutdu və:
   
   - Qağa, bu Ramiz müəllim (o adətən dostları belə titullarla təqdim etməyi, şərəfləndirməyi xoşlayır - Ə.M.) rayondan gələndə bizim adımızı çəkib bir əhd eləyib. Yəni deyib ki, ay Allah, iki şair üçün bir güllə atacam, ovum qanlı olsun. Kişinin ovu da qanlı olub, bir turac vurub və götürüb özü ilə gətirib Bakıya. Bax, indi Ramiz istəyir ki, onu bir yerdə bişirtdirsin və biz də onu üçlükdə nuş eləyək.
   
   Hə, doğrudan da ilin-günün bu vaxtı ov əti, özü də turac əti yemək hər şairə nəsib olan iş deyil. Ona görə mən də çox ürəklə Allahıma razılıq edərək dedim:
   
   - Görünür biz şairlərin Tanrı yanında az-çox xətir-hörməti var. Ona görə də bizim adımız çəkilib, atılan güllə boşa getməyib.
   
   Bu zarafatlara Ramiz də qoşuldu. O da özünəməxsus şəkildə mənim və Sabirin məsələni belə bəzəməyimizə güldü və gülə-gülə də dedi ki:
   
   - Bilirəm, siz bir yer tapıb bunu bişirtdirə bilməyəcəksiniz. Amma mənim bir eloğlum var, gəlin onun həmişə oturub çay-çörək yediyi kafeyə gedək. Yolüstü zəng vurum özü də gəlsin, turacın məsələsinə baxaq.
   
   Bu təklifi qəbul etdik və qarı tapdalaya-tapdalaya üz tutduq Zərifə parkına doğru. Ordan zeytunluğa qalxdıq. Təəssüf ki, axtardığımız dostum dediyi ünvanı səhv salmışdı. Yenidən üzü geri parka tərəf qayıtdıq. Bax, elə bu qarın içərisində gəzdiyimiz saatlar ərzində ağlıma bir zarafat gəldi:
   
   - Sabir, sən heç fikir verirsən ki, Ramiz müəllim iki şairi bir turaca görə necə əsir-yesir edib? Özümüz ova getsəydik, yəqin heç bu qədər qar tapdalamazdıq. Amma Ramizdəki məharəti görürsən də, "İki şair və bir turac" yazısının layihəsini qoydu ortaya. Bunu gərək qələmə alam. O biri dostlarımız da oxuyub heç olmasa ov həvəsinə düşsünlər.
   
   Biz həmin günü nəhayət ki, turacın tavaya düşməsinin şahidi ola bildik. Sağ olsun Zakir Rüstəmovu. Sözün kövrək damarını göydə tutan, misralara qiymət verməyi bacaran, bir sözlə, hal əhli olan dostumuz öz kömək əlini bizə doğru uzatdı və onun sayəsində bu turac əhvalatı əməlli-başlı bir məclisə körpü saldı. Biz tələbəlikdən də danışdıq, ailədən-uşaqdan da, bugünkü və dünyasını dəyişən dostlardan, doğmalardan da. Açığını deyimi ki, bu qar bəlkə də bir bəhanə oldu. Yox, səhv edirəm, əslində turac bəhanə oldu. Biz həmin gün Bakıda, ölkənin baş kəndində qarın ləzzətini duyduq, yaşadıq. Mən dostlardan ayrılanda artıq içimdə baş qaldıran misraları öz-özümə pıçıldayırdım.
   
   
   
   çəkilərək özümə
   
   sükutla danışıram
   
   o sükuta elə bil
   
   daha çox qarışıram-
   
   tək olandag
   
   
   
   
   
   bir az dərdi unudub
   
   bir az qəmi atıram
   
   əlimdən sükut tutur
   
   istəyimə çatıram-
   
   tək olandag
   
   
   
   xəyallardan qopmadan
   
   dörd tərəfi gəzirəm
   
   birtəhər qaçan vaxtın
   
   qarşısını kəsirəm-
   
   tək olandag
   
   
   
   özümə çəkilməyim
   
   sənlə söhbət etməkdi
   
   sükutdansa istəyim
   
   uzaqlara getməkdi-
   
   tək olandag
   
   ***
   
   Anlayışlı olmağın insana Tanrı hədiyyəsi olduğunu əvvəldə xatırlatmışdım. Elə dostlarla keçirdiyim həmin günün əsas qayəsi də məhz bizim bir-birimizə qarşı anlayışlı olmağımız idi. Yəni istər süfrə arxasında, istər qar tapdaya-tapdaya gəzdiyimiz zamanda etdiyimiz söhbətlərin hamısı səmimiyyət və anlayış ifadə edirdi. Ətrafdan bizi dinləyən olsaydı, dərhal anlayardı ki, biz dördümüz də səmimiyyəti, qarşılıqlı hörmət və diqqəti, yəni insani dəyərləri təkcə bir-birimizdən əsirgəmirik, həm də onu özümüzün bir parçamıza çeviririk.
   
   Bax, bu dediklərimin fonunda mən gözümün önünə dünyasını dəyişən dostlarımı gətirirəm. Xüsusilə qələm, söz dostlarımı, könül sirdaşlarımı - Nüsrət Kəsəmənlini, Vahid Əlifoğlunu, Vaqif Cəfərlini, Pərviz Əliyevig eləcə də Ələsgəri qarşımda canlandırıram. Hər biri ilə söhbət etmək, səslərini eşitmək istəyi ilə dərin bir sükuta dalıram. O sükutun içərisində mənə doğru axıb gələn səsləri duyuram, eşitməyə başlayıram. Bu Nüsrətin səsidi, özünəməxsus şəkildə şeir oxuyur - mən bu günə qədər öz şeirlərini Nüsrət kimi, Nüsrət təqdimatında, Nüsrət ifasında, Nüsrət görkəmində oxuyan ikinci bir şairə rast gəlməmişəm. Nüsrət öz şeirlərini oxuyanda o, bu dünyanın adamı olmurdu. Onun səsi, sözləri göz önündə, ekrandakı kimi göstərirdi dinləyiciyə. Səs də görünürdü, söz də. Bu, Nüsrətin qeyri-adiliyi idi. Onu Allah yalnız Nüsrət Kəsəmənliyə bağışlamışdı. Nüsrət şeir oxuyur:
   
   
   
   "Şur" dayandı, dindi "Şüştər",
   
   "Şüştər" məndən Vətən istər
   
   Desələr bir qərib göstər,
   
   Uşaq da göstərər məni.
   
   
   
   Bax, bu səs də Vahid Əlifoğlunundur. Rəndəsiz, boyasız, heç bir qayda-qanuna əməl etməyən səs. Olduğu kimi, Allah ona nə cür veribsə, o cür köntöy və o cür də ərkli bir səs. Vahidin səsinə yad adam qulaq assa elə bilər ki, Vahid söhbət eləmir, kiminləsə dalaşır, mübahisə edir. Qəribə idi Vahidin səsi. Şair səsindən çox, təpədən-dırnağa zəhmət, ağrı-acı hopmuş, dizi-dirsəyi qabar bağlamış zabitəli kişi səsi idi və həmin səslə də Vahidin şeirləri qulaqlarımda səslənir:
   
   
   
   Qabağıma ölüm çıxar
   
   Qırxım ötər, ilim çıxar
   
   Yüz çörəkdən əlim çıxar-
   
   Bir şeir yazana kimig
   
   
   
   
   
   Bax, bu da Vaqif Cəfərlinin səsidi. Zarafatı səsinə elə qatır ki, özünün dediyi kimi, "sifətinin qarası" itir o səsin içində. Şair Ənvər Əhmədin "qara şair" dediyi Vaqif Cəfərli zarafatı ilə kədərdən, ehtiyacdan və bir də zamanına etirazdan qaralmış sifətinin qara rəngini işığa çevirirdi. Təsəvvür edin ki, qaranlıqda işıq nə qədər gözəldirsə, Vaqif Cəfərlinin səsi də, zarafatı da qara rəngi bir o qədər işığa boyayır, sevdirir hər kəsə. Və bu səs də "öd daşından" gileylənir. Özü ilə son mənzilə apardığı öd daşındang
   
   Bu isə Pərvizin səsidi. Bir az cığal, bir az zarafatcıl, bir az müdrik, bir az qətiyyətli, bir az çevik. Bütün hallarda Pərviz öz səsini elə kökləyirdi ki, onun cığallığı da, zarafatı da, sərtliyi də, mülayimliyi də hamısı qarışırdı bir-birinə. Anlaya bilmirdin ki, bu səs sənə doğmadı, yoxsa ki, yad. Bax elə o anlaşılmazlıq Pərvizin səsinin yaraşığıydı. Dəfələrlə o səsin ip ucunu tapmaq, onu çözmək istəmişəm. Çalışmışam ki, bu səsin nə ifadə etdiyini anlayım, amma bacarmamışam. Çünki onun səsi olduğu zaman, durduğu məqama köklənirdi. Necə deyərlər, o zamanın və məqamın adamıydı. Elə səsi də özü kimig
   
   Hə, səslərlə yordum deyəsən sizi. Amma mən Bakının o qarlı havasında, o doğma insanların arasında həmin o səsləri elə rahatca eşidirdim ki, sanki o səslər mənə tərəf əlini uzatmışdı. Məni çağırırdı, ya mən onlara doğru gedirdim, anlaya bilmədim. Anlaya bilmədiyim həmin o məqamda yadıma dostlar, doğmalar üçün qəribsəyən əllərim düşdü. Əlimi buz kəsmişdi. Xışmaladığım qar barmaqlarımı keylətmişdi.
   
   
   
   əllərimin istisi
   
   əllərində ləngimir
   
   həsrətə dil tökürəm
   
   ağrılarım səngimirg
   
   
   
   baxışımda bir dünya
   
   ilğım kimi ötərig
   
   yaşayıram mən guya-
   
   yaşatmaqçün kədərig
   
   
   
   ürəyimin səsini
   
   göylər çəkir, yer udur
   
   o mənim nəfəsimi
   
   bəhanəsiz unudurg
   
   
   
   nə ümidim tükənir,
   
   nə dilim qıfıllanır.
   
   görüş yeri saydığım-
   
   dünya hələ fırlanırg
   
   ***
   
   Deyəsən söz-sözü çəkdi və yaxud da söz fikrə körpü oldu. Bilmirəm, hər nə olubsa, ötən həftənin son istirahət gününü qar tapdaya-tapdaya qəribə bir ovqatla yaşadım. Elə bir ovqatla ki, onun hər anı yadımda-yaddaşımda iz buraxdı. Xüsusilə iki şairin bir turac həvəsi ilə qol-qola girib Bakının parklarını gəzməsig Amma məni qınamayın, bunun da öz gözəlliyi var. Söhbət bir tikə çörək yeyib, çay içməkdən getmir. Dostlarım, eləcə də mən həmin gün neçə-neçə duyğulara baş vurduq, neçə-neçə xatirələri oyatdıq. Və biz bir də şeirin duyğularımızda yaratdığı həzinliyi, kövrəkliyi yaşadıq. Bu cür yaşamaq həm saflaşmaqdı, həm təzələnməkdi, həm də özünə kənardan baxmaqdı. O qarlı gündə biz həm özümüzə, həm bir-birimizə, həm də dostlarımıza açıq ürəklə, xoş niyyətlə nəzər yetirdik. Kaş, Allahın da həmişə nəzərində olaq!


YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
SON XƏBƏRLƏR
2019-07-22
2019-07-19


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Yay tətilini harada keçirəcəksiniz?

Evdə (76.85%)
İşdə (23.15%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

İki kişi restoranda oturublar. Yanlarında ofisiant keçir. Biri ona qışqırır:

- İki pivə xahiş edirəm!

İkincisi əlavə edir:

- Təmiz bakalda olsun xahiş edirəm!

Bir neçə dəqiqədən sonra ofisiant əlində iki bakal pivə gəlir və soruşur:

- Təmiz bakalda kim istəmişdi?





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK