ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

AYRILIQDAN ÖNCƏKİ AYRILIQ...

Qurumuş göz yaşları

64924    |   2013-11-02 10:19
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

... Elə bil dünya dağımışdı... elə bil göy qopub düşmüşdü yerə... elə bil yer də harasa çıxıb getmişdi... Amma hara? Bunu fikirləşmək, bunun cavabını axtarmaq halında deyildi. Bircə dərk etdiyi o idi ki, yerin çıxıb getdiyi, göyün uçduğu məqamda havasızlıqda qalmışdı. Nə əli bir yana çatırdı, nə səsini kimsə eşidirdi...
Belə bir durumda, belə bir bənzəri olmayan yaşamın içində nə edəcəyini də, hara gedəcəyini də kimə üz tutacağını da qərarlaşdıra bilmirdi. Bu, onun qərarsız, qətiyyətsiz olmasından irəli gəlmirdi. Sadəcə, gedəcəyi yer də yox idi, duracağı yer də yox idi. Sözünü eşidəcək, sözünü dinləyəcək adam isə indi onu elə suallarla ittiham etmişdi ki, daha heç nə deməyə, etirazını bildirməyə, nəyi isə araşdırmağa, nəyin isə çözümünü tapmağa taqəti də qalmamışdı. Sanki kökündən baltalanmışdı. Ayaq üstə dayansa da güclə nəfəs alırdı. Yaşadığı, varlığı hiss olunmurdu. Duyulan yalnız onun ayaq üstə olması, onun qurumuş ağac kimi gözlərini bir nöqtəyə zilləyib qalması idi...
Hər şey sadəcə bir məqamdan, bir hadisədən başladı. Elə bir hadisədən, elə bir məqamdan ki, onun üstündən görmədən də keçmək olardı. Özü də dəfələrlə olmuşdu və heç biri də bu görməməzliyə görə, bu qədər bir-birinin üstünə getməmişdilər, bir-birlərini üzməmişdilər. Sadəcə, olsa-olsa bir xatırlatma etmişdilər, gördüklərinə işarə vurmuşdular. İndi isə elə bil qəzəbə tuş gəlmişdilər... elə bil barıt çəlləyinə dönmüşdülər, partlayırdılar, od püskürürdülər. Bir-birini dinləmək istəmədən bir-birlərinin sözünü kəsirdilər...
Kənardan baxan və yaxud dinləyən olsaydı, onların bir-birinə nə qədər yad olduqlarını və bu yadlıqlarının içərisində necə üz-üzə dayana bildiklərinə inanmazdı. Çünki inanılası mümkün olmayan bir mənzərə yaranmışdı. Onların səsi təkcə od püskürmürdü, həm də ağlayırdı. Onların nəfəsi təkcə tıncıxmırdı, həm də hönkürürdü, amma nədənsə göz yaşları görünmürdü. Heç birinin kipriyinin ucu belə nəmlənməmişdi, islanmamışdı. Lakin ağlayırdılar, ürəklərinin içində ağlayırdılar, ruhları ilə birlikdə ağlayırdılar. Ağlayan ruhları da baş götürüb qaçmışdı. Özlərinin də dediyi kimi, ürəkləri, içləri büsbütün boşalmışdı, heç nə qalmamışdı onların içində boşluqdan başqa. Və bu boşluğu doldurası nəyinsə qaldığına da inanmaq istəmirdilər. İçərisində olduqları məqam bunu ortaya qoymuşdu və onlar elə sadəcə bir-birlərinə baxıb, bir-birlərini qınayıcı, əsəbi, bir az da soyuq baxışlarla ayaqdan-başa, başdan-ayağa yad adamlar kimi süzürdülər...
Bu mənzərə bir gerçəklikdi. Mən onu kənardan müşahidə edib və təsadüfdən şahidi olduğum həmin o yaşamı yazmaq zorunda qaldım, yazmaya bilməzdim. Ən azı ona görə ki, onda elə mənim üçün də göy yerindən qopmuşdu, yer də harasa çıxıb getmişdi və mən yalnız misralara söykənib pıçıldamaq istəyirdim.

Ən doğma adamlar da
hərdən
qatil olurlar
bir-birilərinə
soyuq bir baxışla
acı bir sözlə...
Qara buludlar
çökür
təbəssüm yerinə
çöhrələrinə
o vaxta qədər ki
cəsarət tapırlar
bağışla!
-deməyə
kövrələ-kövərələ...
sarılıb bir-birlərinə...


***

Hər bir acının şirini olduğu kimi, hər bir ağrının da ən azı bir anlıq unudulması, uyuması, dincəlməsi məqamları olur. O ağrının dayandığı, toxdadığı məqamda özümü o qədər rahat, o qədər qayğısız hiss edirəm ki, onu dilə gətirməyə, ifadə etməyə çətinlik çəkirəm. Elə bilirəm ki, həmin o an bütün dünyanın, bütün insanların diqqəti məndə olur. Necə ağrısız, necə qayğısız yaşadığıma həsəd aparırlar və mən də bu həsədin xoşbəxtliyini yaşayıram...
Ömür boyu nəyinsə uğrunda, kiminsə və bəzən də kimlərinsə yolunda çarpışmaq, mübarizə aparmaq insanın alın yazısı, bir növ məqsədi olur. O məqsəd dağdan-dərədən də keçir, düzdən, ormandan da, çaydan, dənizdən də, oddan, alovdan da. Amma usandırmır adamı. Təbii ki, yorulanlar, yarı yolda qalanlar və yaxud da usanıb nədənsə imtina edənlər də olur, fikrini, məramını, məqsədini dəyişənlər də. Lakin insan sözün bütün mənalarında özünü tanıyıb, özünə güvənib özündən özünə baxa biləndə o son dərəcə güvəncli, son dərəcə dəyanətli olur. Bu mənada indi xatırladacağım məqam bəlkə də kimlər üçünsə tam mənasında anlaşılıb qəbul edilməyəcək. Amma bu həyatın gerçəkliyidir...
Rus-sovet ədəbiyyatında çox möhtəşəm bir imza olub. Onun yazdığı və şəxsən mənim də təkrar-təkrar oxuduğum "Polad necə bərkidi" əsərinin müəllifi yəqin ki, hər kəsin yadındadı. Bu yazıçı təkcə sovet məkanına, sovet aləminə yox, bütün dünyaya özünü yazıb tanıtdı. Öz həyatını, öz ömürlüyünü möhtəşəm bir nümunə kimi ortaya qoydu. Və o, sovet dönəmində, elə indinin özündə də çoxlarımızın idealı oldu. Mübarizə, əzm, dözüm baxımından bu bir məqam.
İkincisi, Azərbaycan ədəbiyyatında dözümü ilə, poeziyası ilə dünyanın heç kimin olmayacağına hökm verən Məmməd Araz oldu, yaşadı və yaşayır. Lakin "Atamın kitabından" dərs alan Məmməd Arazı biz dünyaya ən azından "Polad necə bərkidi"nin müəllifi kimi tanıda bilmədik... Biz həyatı, dözümü, yaradıcılığı və nəhayət bütövlüyü ilə çox böyük olan bir şairimizi öz içimizdə sevməklə (bəzilərimizi çıxmaq şərti ilə - Ə.M) kifayətləndik. Görünür, bizim hələ böyük sevgiyə çox böyük ehtiyacımız var. Ona görə də ayrılandan sonra ən azı ayrıldığımıza bir addım kənardan baxandan sonra kimdən, hardan, nədən ayrıldığımızı dərk edirik. Amma heç onda da dərk etdiyimizə yeni, müasir, davamlı və bütöv sevgi sərgiləməyə böyük önəm vermirik...
Bax, bu dediklərim, daha doğrusu, yazdıqlarım sözün yaxşı mənasında bizim acımızdı. Elə bir acımızdı ki, biz ona əlac edi bilərik. Amma biganəliyimiz, lap çılpaq desəm, özümüzü sevməməyimiz həmin acının şəfa tapmasına, sağalmasına açıq-aşkar mane olur. Biz də heç nə olmamış kimi, daha doğrusu, elə belə də olmalıyımış - deyə,düşünüb bacardığımız kimi yaşayırıq, təəssüf ki...
Hə, mən dünyanın acılı-şirinli səhifələrinin özümə bəlli, daha doğrusu, özümün oxuduğum cümlələrini, sətirlərini öz içimdən, öz süzgəcimdən keçirib bu qənatə gəlirəm ki, bizim, lap elə mənim yaşantılarım hamının qəbul edəcəyi mərtəbədə olmasa da, bir həyat gerçəkliyidir. Elə bir gerçəklik ki, onun üstündən sükutla keçmək də biganəlikdi. Əgər keçilirsə.

Məni keçə bilmədin
Mən yolunda divardım...
Çatlamış dodağımı -
Göz yaşımla suvardım...

Məni seçə bilmədin
Mən işıqsız yuvaydım...
Dilinin unutduğu -
Pıçıltıydım, duaydım...

Məni heçə bilmədin
Vardım axı önündə...
Bir qəmli xatirə tək -
Yaşayacam ömründə!..

***
Həmin gün özümə yer tapa bilmədim. Şahidi olduğum mənzərənin təsiri altında mən də budandım, mən də kökümdən baltalandım. Gerçəyi öz gözlərimlə görmək, onu hiss etmək, onu duymaq məni də sarsıtmışdı. Çünki bu zərbələr mənim içimdən keçirdi və mən də onu yaşamağa məhküm idim...
Ağlayanın göz yaşları olur... kövrələnin göz yaşları olur. Hətta içində ağlasa da, içində kövrəlsə də... mən göz yaşları görmədim. Anladım ki, bu göz yaşları çoxdan quruyub... bu göz yaşları sadəcə səsdə, sözdə, hərəkətdə yaşayır... Deməli, bu ayrılıq çoxdan baş veribmiş... onların xəbəri yox imiş... onlar ayrılıbmışlar... onlar bir-birlərini çoxdan itiriblərmiş. Ona görə də ayrılıqdan öncəki ayrılıqdan xəbərləri olmayıb. Xəbərsiz yaşayıblar. Ayrılıqdan sonrakı ayrılığa qədər. Və....
İndi bu qarışıq dünyada fikirlərin də qarışıq düşdüyünü zənn edəcəksiniz. Yazımın birinci və ikinci bölümünün bir-biri ilə uyğun gəlmədiyini düşünəcəksiniz. Amma bir həqiqəti xatırlatmaq istəyirəm... Dünyadakı həqiqət bundan ibarətdir ki, özünü, ailəsini, millətini sevməyən təbii ki, ona sevgi ilə də yanaşa bilməz. Söhbət bütün növ sevgilərdən gedir. Bax, bizim söz adamımıza, ziyalımıza, müdriklərimizə, sevdiklərimizə, lap elə bir-birimizə böyük hərflərlə yazılan böyük sevgimiz olmayana qədər, elə belə də olacaq. Necə ki, bu gün var.
Bu gün var deyəndə, yadıma həmin o kövrək notlar düşdü. O notlar ki, mənə bu misraları yazdırmışdı.

Gəlib döydüm qapını
Açmadın, canın sağ olsun
Həmişəki tək üstümə
Qaçmadın, canın sağ olsun...

Mənə açılmayan qapı
Qırılan bir ömrün sapı
Xəncərsiz tökdün bu qanı -
Sancmadın, canın sağ olsun...

Susub qurudum yerimdə
Ağrıdı canı yerin də!
Qəm etmə, günün birində -
Deyərlər, başın sağ olsun...

Təziyəni qəbul etməyə hazır olun!

Əbülfət MƏDƏTOĞLU
[email protected]


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-04-26


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
"Arsenal”, yoxsa "Atletiko”?

"Arsenal” (25%)
"Atletiko” (75%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Arvad ərinə:
- Əzizim, işdə bizə zərərli işə görə 15% əlavə pul ödəyəcəklər.
- Sən getdin ordakıları da zəhərlədin?




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK