ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

Əbülfət MƏDƏTOĞLU: Anama məktub

Və bacarsan bağışla...

8280    |   2018-03-07 17:00
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Hər dəfə onunla diz-dizə oturanda gözlərimi gizlətməyə çalışıram, baxa bilmirəm gözlərinə. Çünki əsən əlləri, qırışlardan bütün gözəlliyini itirmiş sifəti mənim ürəyimi parçalayır. Saçlarında bir dənə də olsun qara tük yoxdu. Mən heç xatırlamıram artıq onun saçlarının qara olduğunu. Elə bil ki, bu dünyaya üzündəki saysız qırışlarla, əsən əlləriylə, bəmbəyaz saçlarıyla gəlib anam. Mənim səsi məlhəm, əlləri ipək, saçları göyçək anamın izi-tozu qalmayıb bu dünyada. Onlar qeybə çəkilib. Çünki mən günahkaram… 

Çünki mən onun həmin o 30 il bundan o yanda qalan illərini qoruya bilməmişəm... Buna görə də baxa bilmirəm gözlərinin içinə. Amma o…

Əllərimi alıb əllərinin içinə… İkimizin əli birlikdə əsir… ikimizin nəfəsi birlikdə titrəyir… və eşidirəm onun səsini:

- Ay oğul, başının tükü nə yaman ağarıb? Niyə bu hala düşmüsən?

Heç nə deyə bilmirəm ona. Nə deyim axı?! Günahlarımı necə etiraf edim?! Bir oğul ki, anasının dişiylə, dırnağıyla yuva etdiyi evdə saxlaya bilmirsə, nəfəsiylə isitdiyi divarların arasında yaşada bilmirsə və bir də bütün gəncliyini, gözəlliyini, dizinin taqətini, gözünün nurunu bələdiyi evdə bu yaşına gətirib çıxara bilmirsə, onda niyə ağarmasın saçları? Onda niyə düşməsin bu hala?!

Soruşma ana, məndən heç nə soruşma. Mən sənə cavab vermək gücündə deyiləm. Cavab versəm də inanmayacaqsan. Ana ürəyi hiss edəcək yalan danışdığımı. Danışsam deməliyəm ki, çalışıram, vuruşuram, siyasətimiz belədi, imkanlarımız elədi… Bu gün… sabah… bu bayramda… o biri bayramda qayıdacağıq… aparacam səni evimizə-eşiyimizə… sən də həyət-bacarın əvvəlki kimi silib-süpürəcəksən… toyuq damından tutmuş inəklərimizin tövləsinə qədər… ot tayamızın yığıldığı küncdən tutmuş qışlıq kartof, soğan, meyvə saxladığın «əl evi»nə qədər hər yeri bir-bir gözdən keçirəcəksən və mən də sənə kömək edəcəm. Amma deyə bilmirəm bunları. Çünki nə bu günə, nə sabaha güvənəcək halım yoxdu. Güvənəcək halım olmayandan sonra nə deyə bilərəm ki… Doğrudu, əvvəllər deyirdim, hətta yazırdım da. Yadındadı?! Yazmışdım sənə «Mənim çadırlarda qocalan anam» şeirimi. O şeirə Razim Paşayev də musiqi bəstələmişdi. Və sən də dinləmişdin o mahnını. Yaylığının ucuyla silmişdin gözlərini... Onda səsin bu qədər titrəmirdi... Onda demişdin ki, «sağ ol, ay bala, sən də sağ ol, oxuyan da, onu oxuyan üçün yazan da». Axırıncını ona görə özünəməxsus şəkildə dedin ki, sənin yazmaq-oxumaq savadın yoxdu. Mahnı yazanın bəstəkar olduğunu eşitmisən, amma heç fərqinə varmamısan. Elə sənin özəlliklərindən biri də bu olubdu. Nəyi necə bilmisən, elə də demisən. İndi də yadımdadı o misralar. Onda yazmışdım ki:

Ürəyim bir kövrək layla istəyir,
Gözlərim yumulu, qulağım səsdə.
Sifətin qırışıb, əlim titrəyir,
Sən nə həvəsdəsən, mən nə həvəsdə?!
Mənim çadırlarda qocalan anam.

O şeirin axırında da yazmışdım ki:

İllər dəyişibdi bizləri yaman
Yalandı deyilən söz də, nəfəs də!
Laylanı eşidib, bəlkə, o zaman
Yenidən yaşayım mən o həvəsdə.
Mənim çadırlarda qocalan anam.

Amma eşidə bilmirəm o laylanı… Çünki sənin səsin artıq o laylaya uyğun gəlmir, uyuşmur… Səs o qədər titrəyir ki, söz də titrəyə-titrəyə gəlir dünyaya. Və mən də o titrəyən səsin, sözün işığında bax, ölüb-dirilirəm. Ona görə ki, sənin qarşında günahkaram. Deyəcəksən ki, ay bala, elnən gələn dərd-bəladı, sənlik nə var ki burda... Amma dediklərin nə qədər səmimi olsa da, təsəllidən başqa bir şey deyil. Sadəcə, sən ana ürəyiylə, ana duyğusuyla təsəlli verirsən mənə də, özünə də. Mən də bu təsəllinin içində daha çox əzilirəm. Ona görə də bir vaxtlar sənə dediyim kimi, yenə ürəyimdə təkrarlayıram:

Axşam, səhər fikirli
Anır doğma elini.
Çadır yaman bükübdü
Göz görəsi belini -
Anamın…

Nə təsəlli diləyib
Nə «döz!» deyə bilirəm
Gözlərindən gözümü
Nə gizləyə bilirəm –
Anamın...

Bəli, indi çadır şəhərləri yoxdu, amma qaçqın şəhərləri, qəsəbələri var. Yaşayır qaçqın qəsəbəsində anam. Onunla diz-dizə, üz-üzə oturub söhbət edirik, halını soruşuram. O, sualıma cavabdan yayınır. Eləcə, sözü fırladıb nəvələrini soruşur, mənim saçlarımın niyə ağardığı ilə maraqlanır. Sanki bu dünyada onun üçün bizdən önəmli heç kim yoxdu… Sanki özünü bütünlüklə unudub, yaddan çıxarıb. Ona görə də özündən danışmır. Harasının ağrıdığını, nəyinin çatmadığını, nəyə ehtiyacı olduğunu nə illah edirəm demir. Sözünün əvvəli də, sonu da «siz sağ olun, ay bala»dı. Biz necə sağ olaq ki, bir ananı layiq olduğu kimi yaşada bilmirik… biz necə sağ olaq ki, övlad borcumuzun yükü altında qəddimiz bir az da artıq əyilir. Və biz beləcə yaşayırıq… Amma bunun özü də vallah, heç yaşamaq deyil.
Hə, hardasa bu naşükürlük kimi görünə bilər. Axı, biz müsəlmanıq. Bizdə çox qəribə də olsa bir fərqli inanc var. Özü də bu inanc daha çox kişi adlarında özünü göstərir. Məsələn, Şükür, Kərim, İnşallah, Maşallah, Qismət, Nəsib, Taleh… Nə isə… Biz şükranlığı və kərimli olmağı artıq boyumuza biçmişik və boymuza biçilən bu yükün altında da özümüz də qocalırıq analarımız kimi. Və nəhayət…

… Bir dəfə anama məktub yazmaq istəmişdim. Sonra fikrimdən vaz keçdim. Bildim ki, daha doğrusu, xatırladım ki, anam yazıb-oxumağı bilmir. Və bir də bilsə də, o məktubu kim aparıb qaçqın şəhərciyində ona çatdırmayacaq. Yaxşı budur telefonla danışım. Anamla birgə yaşayan qardaşımın telefon nömrəsini yığdım. Xahiş etdim ki, telefonu anama versin. Telefonda onun səsini eşidəndə əvvəlcədən fikirləşdiklərimin hamısı yadımdan çıxdı. Çünki anam ilk sözümdən mövzunu dəyişdi. Hər şeyimiz var, hamımız da yaxşıyıq, - dedi. Mən isə utandığımdan cibimə qısılmış əllərimə və bir də alnıma gələn soyuq tərə söykənib dayandım. Bu, ana ürəyinin duyumu idi. O hiss etmişdi ki, sözlə, qələmlə dolanan oğlu ona nələr deyəcək, hansı dillər tökəcək. Ona görə də qabaqlamışdı oğlunu.

İndi iki gün öncə ziyarət etdiyim anamın durumu məni həqiqətən yerin dibinə soxdu və çıxarmadı. Orda heç nə deyə bilmədim. Heç burda da demirəm. Bir də artıq mənim deməyə onsuz da sözüm yoxdur. Bircə «Allah sənə ömür versin, ana!» deməkdən başqa… «Allah mənə günahlarımı yumaq imkanı versin qarşında» əlavəsindən başqa. Amma nəvələrinin diliylə o gözəl günlərdə dediyin sözü bu yazının sonuna əlavə edirəm. 

8 Mart bayramın mübarək! Və bacarsan bağışla, ana…


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-06-22
17:29 ÜMİD
15:24 İNSAN


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Sizcə bu komandalardan hansı çempion olacaq?

Braziliya (22.23%)
Argentina (11.11%)
İspaniya (22.22%)
Almanıya (44.44%)
Fransa (0%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Ermənilərlə bacı-qardaş olduğumuz vaxtlardı. Moskvada Yazıçılar Evinin restoranında Zakir Fəxri yeyib-içir. Bu vaxt bir erməni yazıçı da gəlib onunla bir stolda oturur. Hesab vaxtı gələndə erməninin 20 qəpiyi düşür stolun altına. Erməni əyilib pulu axtarır. Zakir Fəxri dərhal bir iyirmi beşliyi yandırıb tutur stolun altına, erməniyə deyir:

- Kirvə, axtar.

Erməni pərt olur. Restorandan çıxırlar, asılqandan paltolarını götürəndə erməni Zakirin acığına asılqanda işləyən kişiyə bir əllilik verir.

Zakir əlini atır cibinə, görür ki, o qədər pulu yoxdu, əlini yelləyib deyir:

- Brat, paltonu bağışladım sənə, geyinərsən. Mən dünən QUM-dan fransuzski əla bir palto almışam.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK