ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

Əbülfət MƏDƏTOĞLU: BİTMƏYƏN AĞRI

Bir alın yazısı

17490    |   2018-01-19 17:56
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Həyat insanı hər şeyə öyrəşdirir, alışdırır. Bəzən vərdiş də etdirir. Mən buna normal baxıram. Amma adətkarda olmaq qorxuludu. Kim adətkarda olursa, onun sonunun haralara gedib çıxdığını demək o qədər də çətin deyil. Bundan əlavə, biz ağrılara, faciələrə alışmışıq. 1988-ci ilin fevralından torpaq itkisini də, şəhid qanını da, yurd-yuva həsrətini də bir gözümüz ağlayıb, bir gözümüzlə ovutmuşuq. Və beləcə, həyat bizi "təki Vətən yaşasın!" inamına kökləyib... Və beləcə, biz həm də kökləndiyimiz inamın bir növü yolçusu olmuşuq, gedirik o yolla...

Bəli, mən də bu həyatın həmin o dediyim zaman kəsiyinin içərisindəyəm. O hadisələrin şahidi, iştirakçısıyam. Deməli, Vətənin yaşaması üçün sırada öz yerimi tutmuşam və bu yerdən çəkinəsi deyiləm. Lakin özümün özümə, daha dəqiq desəm, özümüzdə olanların özümə münasibəti, təzyiqi, laqeydliyi və daha nələri mənim çiyinlərimdən daş kimi asılır, ürəyimi döyəcləyir, inancıma xələl gətirir. Başa düşə bilmirəm ki, bütün bunlar nə üçündü? Kimə və nəyə lazımdı? Axı, biz hamımız vətənsizlik dərdinin içərisindəyik. Vətənsizlik deyəndə işğal olunmuş torpaqlarımızı, eləcə də tarixi baxımdan Dərbəndi, Borçalını, Göyçəni, Təbrizi də nəzərdə tuturam, bax, bu boyda ərazi indi bir ovuc içi həcmində olsa da, dərdimiz əvvəlki ölçüdə, əvvəlki çəkidə qalır. Və biz də hamılıqla o dərdi çəkməyə məhkumuq. Hələ üstəlik o dərdi çəkmək bizim vətəndaşlıq borcumuzdu, şərəf borcumuzdu. Onda nədən bir-birimizə buynuz göstəririk, göz ağardırıq, badalaq gəlirik. Həmçinin bir-birimizin haqqını tapdalayırıq, bir-birimizə problem yaradırıq?..

Mən bütün bunları son yazılarımda təkrar-təkrar vurğulamışam. Səbəbini açmağa, ipucu tapmağa çalışmışam. Lakin heç nə alınmadı. Ona görə ki, bizim bir-birimizə güvəncimizi nəfsimiz, fərdi istəklərimiz həmişə kölgəyə salıb, üstünü örtüb. Sonda isə o kölgədə qalan ya məhv olub, ya da elə bir duruma düşübdü ki, yaşadığı hiss olunmayıb. Günahkar isə, heç nə olmamış kimi əməllərini davam etdiribdi. Ən yaxşı halda bir soyuq təbəssümlə pıçıldayıb:

- Mən öz prinsiplərimə sadiqəm və mənim prinsipim də hər kəsə qalib gəlməkdi!

Amma heç kim soruşmayıb ki, sənin prinsiplərin qaydasız döyüşləri xatırladır, arxadan vurulan zərbəni xatırladır, namərdliyi büruzə verir. Belə olan halda hansı qələbədən danışmaq olar?

Hə, bütün bu zaman kəsiyi ərzində mənim gəldiyim bir qənaət var. Bu da ondan ibarətdir ki, həmin o dediyimi həyatın zaman kəsiyinin içərisində arxadan vurulasan. Bax onda yaşamaq təkcə zülm olmur, həm də mənim üçün dəhşətli dərəcədə mənasız olur. Çünki qarşını kəsənlər, əlindən, kürəyindən vuranlar, badalaq gələnlər səni zəlil edir və sən də sadəcə mövcud olursan. Heç nəyə təsir edə bilməyən bir zəlil... Bax, onda öz-özünə düşünürsən, bu yaşamaqdımı? Əgər bu yaşamaqdısa, kimə gərəkdi? Zənnimcə, normal düşüncəli bir kimsə bu yaşamı qəbul etməz. Doğrudur, can da şirindi, həyat da. Heç kim ölmək, dünyadan köçüb getmək istəmir. Amma köçüb getmək istəmədiyin həyatda yaşam haqqından uzaq düşürsənsə, səni dediyim o duruma atırlarsa, bununla susub barışmaq və guya yaşamaq heç arzuedilən bir hal deyil. Ona görə də:


Yorur məni

günlərin

rəngi,

ölçüsü,

səsi...

mən dəyişə bilmirəm

bir-birinin

oxşarı,

təkrarı olan

bu qəfəsi...

otururam,

dururam

oturub durduğum hətta

yeri belə yoruram...

amma neyləyim ki,

bu oxşar günlərin

dəyirmanında

üyünməkdən daha çox

yarma kimi

havaya sovruluram!..


İndi öz-özümə fikirləşirəm. Görəsən mən dərdlərə vərdiş etmişəm, yoxsa adət? Və yaxud görəsən mən dərdlərsiz yaşaya bilərəmmi? İnanın ki, bu sualların cavablarını düşünüb tapmaq o qədər çətin və acımasızdır ki, onu dilə gətirməyə qorxuram. Bilirsiniz niyə? İlk öncə ona görə ki, mən dərdə nə adət etmişəm, nə də vərdiş. Dərd mənimlə birlikdə doğulub. Mənim alın yazımdı, mənim qanımda, canımdadı. Və deməli, bu həm də ikinci sualın cavabıdı. Qanımda-canımda olandan necə ayrı yaşaya bilərəm? Bu yerdə sizin də sualınızı eşidirəm. Hiss edirəm deyirsiniz ki, dərd səninlə necə doğula bilər ki? Onda mən də sizə cavabınızı verim. Dünyaya gəldiyim məkanda gözümü açıb gördüklərim elə ilk andan məndə ətrafıma, həyatıma bir təzadlı münasibət formalaşdırdı. Gördüm ki, mənimlə həmyaşıd olan erməni uşaqlar hansı prinsiplərlə yaşayırlar, hansı istəklərlə böyüyürlər. Və onlar mənimlə yaşıd olsalar da, məndən önə necə çəkildilər. Digər tərəfdən Allahın verdiyi həssaslıq məni hətta valideynin bir şillə vurduğu uşağın səsinə qarşı da dözümsüz etdi. O uşaqla birlikdə mənim də içim ağrıdı, ağladı. Və sonra da atıldığım həyatın amansızlıqları, qarşılaşdığım haqsızlıqlar içimdəki o balaca duyğuları, o balaca nüansları dərdə çevirdi - həmişə çəkəcəyim dərdə. İndinin özündə də qonşuda, hətta yolda-rizdə ağlayan, şillənənən, yıxılan uşağı və yaxud bir kimsəni görəndə ürəyimin hansı hallara düşdüyünü, içimdən nələrin keçdiyini ifadə edə bilmirəm. Və bütün bunlar ən sonda itirdiyim yurd-yuvanın, bu gün köçməyə məcbur edildiyim uçurulmağı guya haqq etmiş evimin nisgili, faciəsi kimi məni o dediyim dərdlərin fövqünə qaldırdı. Rəhmətlik Nüsrət Kəsəmənli demişkən: "şalvar, köynək geyinərdi tay-tuşum, məndə isə biri vardı, biri yox". Yəni tay-tuşlarım sevincin fövqünə qalxanda, mən dərdin fövqünə yüksəldim. Bircə bir nöqtədə, daha doğrusu, bütün yaşamımın bir anında mən özümü qürurlu, əyilməz, məğrur saxlaya bilmişəm. O da taleyimdə olan Sənlə bağlıdı.


Mən nazını çəkirəm

Sənsə göynəyirsən...

Xəyalından nə keçir

Onu da eləyirsən -

Ürəyim!..


Yoxdu gecəm-gündüzüm

Əsirin, girovunam...

Dodaqda təbəssümün

Kirpikdə qırovunam -

Ürəyim!..


Həyat... yaşam... və ümid

Ovcundadı, aç baxım...

Nə olar məni kirit

Qaç üstümə... qaç, baxım -

Ürəyim!..


Hə, mən bununla özümə təsəlli verirəm hardasa. Və hardasa da bu təsəlli mənə həm də ipucu olur. Dünənimdən qopub ayrılmamaq üçün, sabahıma uzatdığım əlimin üzülməməsi üçün. Elə bilməyin ki, bununla mən başımın altına yastıq qoyuram, işlərin yoluna düşəcəyinə, arzularımın qaynaqlanacağına, istəklərimin gerçəkləşəcəyinə əmin oluram. Yox, sadəcə və sadəcə bir iynə boyu yaşamaq üçün, o iynə boyu sənə gəlmək üçün, yanımda olmaq üçün edirəm bunu. Hardasa bu, dəlilik də sayıla bilər... hardasa bu, özündən məmnunluq da hesab oluna bilər. Olsun! Mən bütün bunları göz altına almışam. Göz altına aldığım bu həyat gerçəkliyinin içərisində ərimək, sozalmaq və anın birində lap kobud desəm, sabun köpüyü kimi yox olub getmək... bütün bunlar artıq heç nədi mənim üçün. İtirdiklərimin, ağrısını çəkdiklərimin fonunda, onlarla müqayisədə mən kiməm ki?!

Hə, mən onu da düşünürəm ki, itirdiyim dostların, güvənli insanların hər biri elə ucalıqda qərar tutublar ki, mən onlara, daha doğrusu, o ucalığa aşağıdan yuxarı baxıram, dərədən zirvəyə baxanlar kimi. Bu baxışın özündə də bir sızıltı, bir qovuşma istəyi var. Alınacaqmı, alınmayacaqmı? Hə, suallar yenə çoxalır. Qoy olsun! Bütün həyatım onsuz da yerli-yersiz sualların nişangahına çevrilib. Bunu görmək də mənim üçün artıq adiləşib. Hətta hansısa bir anında sual olmayanda özümü narahat hiss edirəm. Necə ki, hansısa bir anımın yaddaşıma zərbə olacağı, ürəyimi parçalayacağı xofu da yol yoldaşımdı. Mən sonuncunun nəfəsini yaxamda, boynumun ardında, üz-gözümdə hiss edirəm. Anlayıram ki, daha doğrusu, duyuram ki, yaşadıqlarım mənə diktə edir ki, bu həyat ölən günlərim, anlarım üçün də qucaq açıb. Ona görə də yazıram:


Heyf bu günə heyf

Yaşamadıq biz onu...

Yaşanmayan bir günün -

Ağrıyla bitir sonu...


Bitmir, tükənmir sanki

Çözülməyən tor olur...

Sənsiz günüm, inan ki -

Sığındığım gor olur!..


Heyf, ömürdən qopdu

Alıb apardı külək...

Gülləm boşa çıxmadı -

Ovun qanlıdı, fələk!..


Bəli, bu dünyanın yaşanan və ölən günlərinin sayını kimsə bilmir. Çünki burda bir fərdilik var. Mən o fərdiliyin içərisində özümə aid olanları həm say baxımından, həm zaman baxımıdan görür və bilirəm. Elə ona görə də içimdən itirdiklərimə, ağrı-acılarıma, içərisindən keçib gəldiyimiz faciələrə baş əymək, hər şey üçün sağ əlimi alnımdan üzü aşağı çəkib bir "Fatihə" vermək istəyirəm. Məqamın bu yerində o sözünün üstünə gəlib çıxan bir dostuma da bu "Fatihə" aid olur... Bəlkə də o, ən böyük haqqını indicə aldı...

...Və indi mən bu yazımı yekunlaşdırmaq məqamında bir anlıq yenə dayandım, durdum. Bilirsiniz niyə? Ona görə ki, mənim öz sızıltılarımı, öz ağrılarımı sizə yükləməyə, sizinlə bölüşməyə nə qədər haqqım çatır? Ümumiyyətlə, çatırmı? İndiki anda hər kəsin özü boyda yükü, qayğısı ola-ola mənim də qayğıma çiyin verməsi axı mümkünsüzdü. Eh, nə isə... Özüm yazıram, özüm deyirəm və özüm də...


Mən onsuz da taleyə

Başın sağ olsun! - dedim...

Üstündə şəklim olan

Daşın sağ olsun! - dedim!...


Dərdin qəmi ələyib,

Sözün büküb, bələyib...

Görəndə ki yeriyib -

Yaşın sağ olsun dedim...


Sən ruhun seçimində

Bitirdin son gücü də!..

Özümə öz üçümdə -

Nəşin sağ olsun! - dedim...


Bəli, bir ağrını son nəfəsimə çevirəndə içimdə, yazımda daşıyıram. Bu ağrı təkrar köç ağrısı, isti yuvanı tərk etmək ağrısıdı. Onun nə vaxt bitəcəyini və necə bitəcəyini deyə bilmirəm. Kaş ki, biləydim... bəlkə ağrım azalardı.




İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-09-21


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Qiymətlər qalxandan sonra avtobusa minəcəksiniz?

Hə (66.67%)
Yox (33.33%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
- Ədə, dünən məni evə kim gətirib?
- Mən apardım qaqa, amma eşşək qədər içmişdin haa.
- Ay lom, biz 5-ci mərtəbədə qalırıq, mən səhər 4-cü mərtəbədəki xalaşkanın evində oyanmışam.
- Dəlisən sən? Qapını atan açdı axı.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK