ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

Ölümün nəfəsi...

Əbülfət MƏDƏTOĞLU

10517    |   2016-10-21 16:56
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

DAR AĞACI İLƏ SÖHBƏT

Bu yazını yazmaq üçün ipucu tapa bilmirdim. Ona görə ki, ürəyim həddindən artıq yüklənmişdi. Sanki kiminsə ovcunun içindəydi. Özü də təkcə ovcunun içində yox, həm də dırnaqlarının ucundaydı. Toxunduqca, sıxdıqca dırnaqları batırdı ürəyimə. Bilmirəm, onun dırnaqları qana bələnirdi yoxsa yox, amma doğrudan-doğruya mənim içim qan ağlayırdı. Yad bir şəhərdə dil bilməyən, yol tanımayan, ünvan tapa bilməyən bir insan kimi özüm öz içimdə var-gəl edirdim. Hətta bu anlar küçədə, dükan-bazarda anasını itirmiş uşağa da bənzəyirdim. Gözümün yaşı bəbəyimdən, didəmdən kənara axmırdı. Əlimi yumruqlayıb gözlərimi silmirdim. Nə də uca səslə hönkürmürdüm, ağlamırdım, "anna!" deyə qışqırmırdım. Ona görə də nəfəsim bir az tıncıxırdı, ürəyim bir az da çox ağrıyırdı...

Qarşıma kitabları tökmüşəm. Əvvəl Məmməd Arazdan oxudum, sonra Şahmar Əkbərzadədən. Sonra Rüstəm Behrudinin "Salam, dar ağacı"nı vərəqlədim. Bu da Ramiz Rövşən... Təkcə göy üzü yox, indiki halda heç mənim özüm də ovcumda daş saxlaya biləcək halda deyiləm. Çünki ovcum da ürəyim kimi qan-tərin içindədi. Allah, Allah insan necə də sudan çıxarılmış balığa bənzəyirmiş. İndi fəhm elədim ki, bütün canlılarda mütləq və mütləq bir oxşarlıq, bir qohumluq, bir təmas yeri var. Bax, elə götürək insanı... İnsan suda boğulanda kömək diləyə-diləyə ağzını açıb-yumur. Balıq isə açıq havada boğulanda çapalayıb kömək diləyir, o da ağzını açır. Gətirə bildinizimi bunları gözünüzün önünə. Mən elə bil həmin mənzərəni yaşayıram. Və birdən özümdən xəbərsiz mobil telefonun düyməsinə toxunuram. Danışmaq üçün yox, təklikdən, kimsəsizlikdən, havasızlıqdan boğulduğumu demək üçün. Elə bil niyyətim oxunur, elə bil üzümə bir nəfəslik açılır və zəng vurduğum nömrənin musiqi səsi məni qoynuna alır...

Rəhmətlik Şəfa Hüseynova oxuyur: "Geri dön"... İlahi, sənin möcüzələrinə inanmayana lənət! Dünyasını dəyişmiş Şəfa hardan bildi ki, mən kiminsə geri dönməsini istəyirəm, mən kimisə haraylayıram, çağırıram... mən kiminsə yol-yoldaşı olmaq, yanında dayanmaq istəyirəm... mən ürəyimi bölüşmək, fikirlərimi ələyib ələkdən keçirmək, duyğularımı təbəssümə bələmək istəyirəm. Hardan bildi, o bunu?! Və bir də nə yaxşı ki, dostum telefonuna bu musiqini yazdırıb. Axı mən öncə ona zəng çalanda heç vaxt bu musiqini eşitməmişdim. Bəlkə bu da Allahın onun qəlbinə saldığı mənim xilasım, mənim umduğum nəfəsdi. Ola bilər...

Zəng çalıram, telefonu açmaq istəyir. Söndürüb təkrar zəng çalıram, Şəfanı dinləmək üçün. Gedənləri geri çağıran bu haray üçün, bu səs üçün. Sonra başqa bir dosta zəng çalıram. Amma bunu bilə-bilə edirəm. Çünki o, Qədir Rüstəmovun dəlisidir. Son 5-6 ildə mən onun telefonundan ancaq Qədirin "Sona bülbüllər"ini dinləmişəm. O da bunu bildiyindən heç vaxt mənim ilk zəngimə telefonunu açmayıb. Bilib ki, mən Qədiri dinləmək istəyirəm. İndi də açmadı. Və indi də mən yeri-göyü lərzəyə gətirən, canımdan can alan, məni öldürüb-dirildən "Sona bülbüllər"ə qulaq asıram. Qulaq asdıqca da ürəyimin sıxıntısı, sızıltısı yavaş-yavaş azalır. Yavaş-yavaş adam olmağa başlayıram, özümə qayıdıram. Özümə qayıtdıqca gözümün önündə dayanmış kölgəni dar ağacına bənzədirəm. İstəyirəm qışqıram, asılmağa hazır olmadığımı söyləyəm. Amma...

Kimdi, asmamışdan əvvəl səni sorğu-sual edən, asılmağa hazır olub-olmadığını öyrənmək istəyən? Mən belə bir məqama nə yazı-pozuda, nə də həyatda rast gəlməmişəm. Sadəcə, bildiyim odur ki, sabunlu kəndir boğaza keçməmişdən öncə ürəyində hər kəs son duasını oxuyur, hər kəs Allaha üz tutur. Və dərk edir ki, onu Allahdan başqa heç kəs xilas edə bilməz və Allahdan da böyük kimsə yoxdur...

Özümə qayıtdıqca əlim qələmə, vərəqə doğru uzanır. Nə vaxtdan bəri yaddaşımda qalan, amma necə başlayıb, necə yazacağımı anışdıra bilmədiyim bir günün şeirini kağıza köçürürəm.


Bakıda

Xəzərin

burnunun ucunda

Türkanla Hövsanın

arasında

irili-xırdalı

evlərin sırasında

ovuc içi boyda

nəfəs üçün

qəribsəmiş

bir bağda

gözləməkdən

yorulmuş

üzüm salxımları

döşənib

qumların üstünə...

sahibini gözləyir

dərilmək istəyir

tərif umur -

sanki

üzüm salxımları

bu son nəfəsdə...

sağ əlimə

alıram ürəyimi

salxımların işığında

mənə çox

doğma gəlir

bu dözüm də

həvəs də...

amma səbrimin qaşığında

qan var -

günahkaram

mən də bu qəsddə!

sizi gözlətməkdə

üzüm salxımları...


***

Əvvəllər də xatırlatmışam və əvvəllər də dönə-dönə vurğulamışam ki, mənim üçün ən çətini və çətin olduğu qədər də asanı aydınlı bir gecədə əllərimi başımın altında daraqlayb, ya da hansısa bir ağaca söyəkənib göy üzü ilə söhbət etməkdi, ayla, ulduzlarla baş-başa qalmaqdır. Bundan rahatı, bundan əzablısı mənim ağlıma da gəlmir. Ona görə ki, danışdıqca rahatlanıram. Amma rahatlandıqca da bütün olanları təkrar yaşayıram, bütün ağrı-acılar təkrar məni özündən, özünü də məndən keçirir. Bax, buna görə də əzablıdı, həm də rahatdı. Xüsusilə sənə heç kim mane olmadığı üçün, sənə ancaq göylər və Tanrı qulaq asdığı üçün hər şey gözəldir. Bu gözəlliyi sadəcə yaşamaq lazımdır, sadəcə duymaq lazımdı və bir də sadəcə bu gözəlliyi duya biləcək insan olmaq lazımdı. Onda hər şey elə istədiyimiz kimi də olacaq.

İndi ürəyimin yükləndiyi bu məqamda köməyimə çatan o qəmli musiqilər və o böyük səs məni bir azca səhmana saldı, bir az adamlığımı qaytardı. Və mən də bu adamlığımın içərisində son günlərin bütün olub-olacaqlarını sandıq kimi açıb-tökdüm ortalığa. Başladım bir-bir sıralayıb, çeşidləyib hər biri öz yerinə qoymağa. Günahımla günahını, sözümlə sözünü, əməlimlə əməlini, bir sözlə, özümlə özünü qarşılaşdırdım. Bu qarşıdurmada bir nizam-tərəzi yarandı. Amma neyləyim ki, bu tərəzinin də tarazlıq nöqtəsi sənin əlində, çəki daşları məndə idi. Ona görə ki, çəkilən də mən idim, daş-daş yüngülləşən də, ağırlaşan da...

Çox qəribə məqamdı. Hər şey ortada ola-ola, hər şey gün işığında, ay işığında görünə-görünə və hər kəsin də ürəyi üzündən oxuna-oxuna sorğu-sual da olur, mizan-tərəzi də gəlir ortaya. Görünür, hardasa bir incə məqam var, mənim də, sənin də nəzərindən qaçıb. Biz səninlə hər şeyi dürüst hesablaya bilməmişik, nəyisə unutmuşuq, nəyisə görməmişik. Bəlkə hisslər aldadıb bizi, bəlkə duyğular güc gəlib. Bilmirəm, bircə anladığım, dərk etdiyim odur ki, bu pozulan mizan-tərəzinin günah deyilən nəyi varsa, o ikimizi də tutur. Biz ikimiz də eyni dərəcədə, eyni çəkidə, eyni ölçüdə günahkarıq. İstərsən bunu qəbul et, istərsən də yox. Axı gecənin gündüzü olduğu kimi, sevincin kədəri olduğu kimi, həsrətin vüsalı olduğu kimi, ayrılığın görüşü olduğu kimi, mənim də sən, sənin də mənin var. Bunu yəqin ki, etiraf etmək çətin deyil.

Və bir də duyğulu olmaq insanı nə qədər yükləsə də, nə qədər təsirlərə məruz qoysa da, o duyğunun əlifbası, durğu işarələri heç vaxt yerini dəyişmir. Deməli, mənim düşündüklərim də, mənim içimi didib-parçalayan da, yükləyən də... hamısı o qoşa ünvanla bağlıdır - gecəylə, gündüzlə, həsrətlə, vüsalla...

İndi nə vaxtdan yaddaşımda saxladığım və təkrar-təkrar məqamı düşəndə öz-özümə pıçıldadığım misraları sənə ünvanlayıram. Elə bu misralarda da duyğular hakimdi - kövrək, səmimi və bir az da nisgilli...


həmişə

istəmişəm

sakit

uzaq bir bağda

yazı masam

və bir də

balaca otağımda

divara bərkidilmiş

taxta-

üstündə

siqaret izi olan

nimdaş yataqda

səni düşünmək

imkanım ola...

həmişə istəmişəm

günəş pəncərəmdən

qəfil

kölgəni üstümə sala...

və beləcə

həmişə istədiyimə

hələ də

inana-inana

yaşayıram xəyalla...


***

Söz sözü çəkir. Nə qədər çalışsam da duyğuların əlindən xilas ola bilmirəm. Elə bil hardasa əliağaclı, sözü hökmlü kimsə dayanıb gözümə görünmədən, özünü mənə hiss etdirmədən sadəcə bütün yazdıqlarımı oxuyur, düzəlişlər edir və mənə istiqamət verir. Mən də həmin o istiqamətin hansı səmtə olduğunu fəhmlə bilə-bilə heç nə demədən, heç bir etiraz etmədən gedirəm. Çünki hara getdiyimi, kimin üçün getdiyimi ürəyim çoxdan bilir, lap çoxdan. Bildiyini təkrar etmək heç vaxt günah sayılmır, qələt hesab olunmur. Hətta deyirlər ki, təkrar biliyin anasıdır.

Bax, mən də bildiklərimin izi ilə gedə-gedə duyğu dəryasının bir dalğıcı kimi hərdən sahilə də üz tuturam. O sahilə ki, orada izlər var, ləpirlər var, xatirələr var, görüş yerləri var, yarpaqda, çiçəkdə ilişib qalmış xatirə var, pıçıltı var. Nə yaxşı da ki, var. Hardasa oxumuşam ki, bütün səslər göy üzündə yaşayır, xüsusilə məlahətli səslər, ilahi səslər. Bilmirəm, bizim pıçıltılar o səsə daxildir, yoxsa yox, amma tam səmimiyyətimlə etiraf etməliyəm ki, mən bizim pıçıltıları yaşamaq hüququ olanların sırasında görürəm. Ən azı ona görə ki, biz ürəyimizin diliylə, səsiylə özümüzü etiraf etmişik. Elə bu şeiri də həmin səsin notları üzərində kağıza köçürmüşəm.


Arzuların arzumdu

Olsalar da hər nədən...

Niyə qovursan məni

Həyat adlı səhnədən -

bilmirəm?..


Yuxumun dar ağacı

Gözümdən çox uzaqda...

Nə görmüsən yaz çağı

Bu qarda, bu sazaqda -

bilmirəm?..


Çevirib səhifələri

Dünəni oxuyuram...

Niyə ipəkqurdu tək

Mən bir ev toxuyuram -

bilmirəm?..


Susmaq gücümcə deyil,

Ağlamaq da onun tək...

Qara paltarlı qızın

Görürsənmi sonun tək -

bilmirəm?..


Bəli, gözümə görünən dar ağacı ilə ürəyimin ovuc içində olduğu bir vaxtda Şəfanın, Qədir Rüstəmovun kövrək və adamı dəli edən nəğmələrinin qoynunda mən təkcə üzbəüz deyildim, həm də asılmağa hazır idim...




İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-01-20
2018-01-19


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Təbii qaz limitini keçmisinizmi?

Hə (75%)
Yox (25%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Mollaya xəbər verirlər ki, qayınanasını su aparıb. Molla gəlib girir çaya, başlayır su yuxarı axtara-axtara getməyə. Görənlər soruşurlar ki:
- Ay Molla, bu necə axtarmaqdı? Cənazə su axan tərəfə gedər, ya yuxarı dırmaşar?
Molla deyir:
- Siz onu tanımırsınız. O, elə bir tərs adam idi ki, hökmən yuxarı gedib. Sizin işiniz olmasın, mən bu saat onu tapacağam.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK