ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

ÜZ SUYU

Əbülfət MƏDƏTOĞLU

34573    |   2015-11-13 18:15
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Quraqlıq təhlükəsi hər gün artır

Neçə gündür ki, başımda bir fikri özümə yük eləmişəm. Hara gedirəm aparıram özümlə. İndi də ondan canımı qurtarmaq qərarına gəlib dayanmışam bilgisayarın qabağında. İstəyirəm çox yumşaq bir şəkildə nə o fikri, nə bilgisayarı, nə də bilgisayar arxasında əyləşmiş xanımın xətrinə dəymədən canımı bu fikirdən qurtarım. O də rahat olsun, mən də. ona görə də bir nağıla üz tuturam və…

Biri var idi, biri yox idi, on beş məmləkətin toplumu olan bir Şura hökuməti var idi. Daha doğrusu, sovet dövləti var idi, ucu-bucağı bilinmirdi. Bir tərəfində gün çıxanda o biri tərəfində gün batırdı. Bir üzü gecəydi, bir üzü gündüz. Bu on beş məmləkətin hamısının dədəsi, anası məlum olsa da, amma bir damın altına yığışıb özlərini qardaş elan eləmişdilər. Bəziləri könüllü, bəziləri zor gücünə. Nə isə…

Hə, deməli, bu sovet hökumətinin özünəməxsus tarixi var idi və bu tarixin də bir səhifəsi ibarət idi şüarlardan. İndi o şüarlardan birini dilə gətirəcəm. Yaşıdlarım, az-çox kitab oxuyanlar o şüarı yəqin ki, unutmayıblar, xüsusilə meliorasiya işçiləri. Çünki onların çörəyi məhz o şüardan çıxırdı…

Hə, deməli, çox böyük hərflərlə məlum yerlərə yazılırdı bu şüar və birbaşa adamın gözünün içinə girirdi:

- SU HƏYATDIR!

Bəli, bu şüarın mənası da, onun tutumu da, onun əhatə etdiyi coğrafiya də öz əhəmiyyətini bu gün də saxlayır. Necə deyərlər, bu şüar «Yaşasın Lenin babamız!» şüarından yerlə göy qədər fərqlənir. Ona görə də ömrü uzun olub bu şüarın. Elə bu gün şüar formasında olmasa da, məna, məram formasında biz yararlanırıq «Su həyatdır!» deyimindən. Axı doğurdan da insanın yaşamı üçün, özü də təkcə insanın yox, bütün canlı aləmin, təbiətə mövcudluğu üçün su bəlli şərtlərdən biridi. Hətta oda sitayiş edən bizlər, yəni Odlar yurdunun övladları yaxşı bilir ki, çərşənbələrimizin birinin də adı su çərşənbəsidi. Ona görə də su məsələsi həmişə önəmli olub və bu gün də önəmlidi. Məhz mən də həmin önəmə söykənib neçə vaxtdı özümə yük etdiyim fikrin tilsimini qırmaq istəyirəm. Belə ki, sizə zarafat kimi görünsə də, mən bunu ciddi şəkildə bəyan edirəm və vurğulayıram ki, o şura hökumətinin zamanında su deyəsən daha bol idi. O qədər bol idi ki, adamların da üzündə su var idi. Yəni üzüsulu insanlar hər yerdə, hər addımda adamın qarşısına çıxırdı. Baxırdın üzünün suyuna və başa düşürdün ki, bu, adam oğlu adamdı. Bununla danışmaq da olar, görüşmək də, hətta yol-yoldaşı da seçmək olar bunu özünə. Deməli, bu günə üz tutanda məhz həmin o üzüsulu adamlar üçün içimdə bir təəssüf, bir nisgil hissi yaşayıram. Hardasa elə bilirəm ki, rəhmətlik şura hökuməti gedəndə özü ilə o dünyaya bir xeyli adamın üzünün suyunu da aparıb. Ona görə də bir qisim üzlər susuz qalıb, par-par parıldayır. Adamı qınayan olmasa o üzlərə baxıb saçını-saqqalını tumarlayar və… Salavat çevirər!

Bəli, mənim bu dediklərimi dağa-arana yozmayın. Həqiqətən bu gün üz suyu böyük bir problemdi. Üzün suyu azaldıqca böyük-kiçiklik də, sayğı da, yerini, dəyərini bilmək də arxa plana keçir. Hətta nəyin nə olduğunu, kimin kimdən törədiyini fərq edə bilməyənlər öz susuz üzləriylə üzüsulu adamları elə tapdalayıb keçirlər ki, adamın yadına məşhur «Axırıncı aşırım» filmində Kərbəlayının dediyi fikirlər düşür. Mən o fikirləri bir az təhrif edib belə deyərdim:

- Üz suyuna hörmət etməyənlər üzüsulu adamların üstündən tank kimi keçirlər!..

Bəli, düşünürəm ki, nəyə işarə vurduğumu və niyə məhz üz suyundan danışdığımı dəyərli oxucular təxmin etdilər. Təxmin etməyənlər edənlərdən soruşarlar. Soruşmaq istəməyənlərə isə onu deyə bilərəm ki, su nemətdi. Deməli, bu nemət də dəyərləndirilməlidi, özü də bütün mənalarda. Hətta əl-üzünü yuyanda belə düşünməlisən ki, bu suya üzümün suyu qarışıb durulanmasın. Yoxsa dərim çat-çat olar, üzüm susuz qalar. Bir az da qəliz desəm, üzün elə parıladayacaq ki, işığı bütün içalatını göstərəcək. Yəqin ki, bunu arzu etməzsən!..

Hə, mən yazımı nağıl diliylə başladım və suyun həyat olduğunu vurğulamaqla sözarası dedim ki, üzüsulu adamlar yaman azalıb. Belə getsə, üzüsulu adamları əliçıraqla axtaracağam. Tapanda da onları tütiyə sayacağıq. Deməli, bizi bir fəlakət də gözləyir. O da üz suyunun qırmızı kitaba düşməsidi. Bunu yəqin ki, düşünməyə başlayacağıq. Təbii ki, bu işdə üzüsulu adamlar qabağa düşməlidi. Əgər qarşı tərəfdən çəkinmirlərsə. Çəkinmək deyəndə mən qol gücünü nəzərdə tutmuram, abır-həyaya işarə edirəm. Axı üzüsulu adamlar elə üzlərinin suyunu abır-həyayla qoruyublar və onlara heç nə xonçada bağışlanmayıb. Dişlə-dırnaqla qazanıblar onlar hər şeyi. Elə bu yerdə övladlarıma yazdığım bir şeir yadıma düşür. Onlara yazmışdım ki:

həyatda

heç nə

qarşıma

gəlmədi xonçada…

əksinə

yaşadıqlarım,

daha doğrusu

nə gəldisə başıma -

hamısı

güvəndiklərimin

qatdığı

su idi

isti aşıma…

odur ki,

seçdiyim

və keçdiyim

bu yolu

bəzən əzmlə,

bəzən bizimlə

dirsəyimlə

açdım…

hətta

addımlamalı olanda da

qaçdım…

qaçdım ki,

ətəkdən tutmayım

təmənnalı,

minnətli

hava da udmayım!..

həyatda

ayaqlarım da

əllərim kimi

qabar bağladı -

zəhmətdən…

dilim dodağım da

ürəyim kimi

qubar bağladı

yurd həsrəti

çəkməkdən!..

həyatda

qarşımda xonçada

görmədiklərimi də

mən ovcumda

aparmadım

övladlarımın önünə

odur ki,

şükür edirəm

xonçasız olan bəxtimin

bugününə!

***

Eşitdiyimə görə, dünyanı nə vaxtsa quraqlıq öz cənginə alacaq və bir də eşitdiyim görə bu proses artıq başlayıb. Və mən də başlanan bu prosesin ilk əlamətlərini elə susuz üzlərdə görürəm. İnanın ki, müxtəlif adlı, müxtəlif geyimli, müxtəlif görkəmli cinsini dəyişənlər və onlara uyğun olanlar barəsində mətbuatda müəyyən bir informasiya ilə qarşılaşanda və yaxud da həmin o bəndəciklərin hüquqlarının qorunması barədə bəyanatları eşidəndə, onların müdafiəsi üçün yaranan təşkilatların qeydiyyata alınmasını və ən vacibi isə bu yaramazların digər əməllərini dəstəkləyənləri görəndə, duyanda ayağımın altından az qala yer qaçır. Elə bilirəm ki, yerin bu qaçmasının ən böyük səbəblərindən biri də məhz o su məsələsidi. Çünki quraqlıq yerin də üzünü çatladır. Yəqin gəzib görmüş olarsınız susuz ərazilərin necə çatlaq-çatlaq olduğunu. Nə isə…

Bütün hallarda günah insanın üzərində qalır. Çünki yaradılan şərait öz ilkinliyindən, öz parametrlərindən uzaq düşəndə boşluğa həmişə bir axın olur. Bax, ali insanlıq barədə düşünənlərin yol verdikləri nöqsanlar həmin o boşluğun yaranmasına və bu boşluğa da xəstə təfəkkürlü yaramazların meyl etməsinə imkan verib. Yəni qaş düzəltmək istəyənlər gözün də korluğuna şərait yaradıblar. Bunu qəbul etsək də, etməsək də, bu həqiqətdi, bir gerçəklikdi. Mən də düşünürəm ki, gerçək nə qədər acı olsa da, onu görmək, demək, onu aradan qaldırmaq insanın təbii ki, əxlaqlı insanın borcudu. Bu mənada son günlər paytaxtda həmin o «bəndəcik»lərin birinin boğazının kəsilməsi barədə oxuduğum informasiya bir insan kimi məni təlaşlandırdı, narahat etdi. Amma həm də hara gəldi çıxdığımızı, hansı nöqtədə durduğumuzu düşünməyə məcbur etdi. Necə deyərlər, bəs bundan sonra?

Bəli, söhbət elə bu sualdan, yəni bundan sonradadı… Bilmirəm, daha doğrusu, bilmək gücündə deyiləm bundan sonra nə olacaq? Bildiyim təkcə odur ki, biz insanlığın erroziyasını yaşayırıq. Bu aşınma insanlığı məhvə aparır. Onu durdurmaq, onu müalicə etmək nə qədər çətin olsa da, mütləq lazımdı. Kimsə məni münəccimlikdə və yaxud ağlıma gələni yazmaqda qınaya bilər. Lakin mən birmənalı şəkildə özüm üçün dəqiqləşdirmişəm ki, bəli, biz özümüz özümüzdən get-gedə uzaqlaşırıq. Özü də yaxşıya doğru yox. Deməli, mənfiliklərin artması fəsadların çoxalmasına və bu çoxluğun da sonda böyük faciələrə yol açmasına indidən son qoymaq hökmünü vermək heç də günah olmazdı. Nə bilim, sizi deyə bilmərəm, amma mən bu fikrimdə israrlıyam.

Bir gerçək də var. Təbii ki, o da həmin o dediyim aşınmanın fonunda açıq bir şəkildə görünür. Yəni insanın ən müqəddəs, ən ali hisslərinin kütləşməsi, şablonlaşması öz mənasını kosmetik bir şəklə çevirməsini yəqin ki, hiss edirsiniz. Burada söhbət sevgidən, duyğulardan gedir. Çox təəssüf ki, həmin o sevgi də, o hisslər də indi hazır mesajlar kimidi. Hansısa bir düyməni basırsan və istədiyin şablon, sevgi mesajları istənilən ünvana özünü çatdırır. Amma o mesajın içərisində ürək olmur, ruh olmur, duyğu olmur. Ölü bir mesaj!.. Hə, deyəsən bu fikir yerinə düşdü. Elə ona görə də bir sevgi şeirinin yeri görünür. Çünki bu şeirdə mən hisslərimi, duyğularımı ismarıca çevirmişəm, yəni mesaja.

Sən ruhumda, qanımdasan

Nəfəs çəkən anımdasan

Hara getsəm yanımdasan -

Mən özümü gəzdirirəm…

Qızılgülün ətrindəsən,

Ürəyimin çətrindəsən

Nə yazıram sətrindəsən -

Mən sözümü gəzdirirəm…

Günüm keçir od üstündə

Od içimdə, od üstümdə

İzin düşən ot üstündə -

Mən gözümü gəzdirirəm…

Bağım barınmaq üçündü

Dağım yarınmaq üçündü

Yarım sarılmaq üçündü -

Mən dözümü gəzdirirəm!..

***

Hə, bütün yazı boyu məni narahat edən fikrə aydınlıq gətirməyə çalışdım. İstədim ki, sizinlə bölüşəm həmin fikri. Bilmirəm, həmin o istəyimə çata bildim, ya yox, amma yazı boyu bir daha anladım ki, həqiqətən su həyatdı. Çünki bilgisayar otağına daxil olan və bu mövzunun diktəsinə gah mane törədən, gah da mövzunu bir az da cilalayan ayrı-ayrı adamların davranışı düşündüklərimdə haqlı olduğuma bir daha inandım. Və mən sizlərin də arasında mənimlə həmfikir olanların sayının az olmadığına şübhə etmədən demək istəyirəm ki, rəhmətlik sovet hökumətinin şüara çevirdiyi «su məsələsi» bu gün üz suyu məsələsinə çevrilib. Ona görə bir-birimizin gözünə, üzünə baxanda diqqətli olaq. Gözümüzdə yaş axtarmayaq, tir axtarmaq. Sadəcə, üzümüzün suyuna baxıb daxilən rahatlanaq və hətta imkanımız olsa üzümüzün suyuna bir salavat çevirək. Yəqin ki, bu, bizim üzümüzün suyunun qorunmasında həm Allah dəstəyini artırar, həm də özümüz bir-birimizə dəstək olarıq. Sizcə bu necə təklifdi? Oxumağa, əməl etməyə dəyər?..




İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-01-18
2018-01-17


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Təbii qaz limitini keçmisinizmi?

Hə (71.43%)
Yox (28.57%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Bir gün üç tənbəl istidə yol gedirlər. Görürlər ki, armud ağacı var. Armud ağacının kölgəsinə uzanırlar.
Tənbəlin biri deyir ki, nə bu armud qırıla düşə ağzıma yeyəm. O biri deyir nə məni aparıb o göldə çimizdirib gətirələr bura. O biri tənbəl:
- Ərinmirsiniz danışırsınız.



digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK