ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

...YAR ŞİRİN OLUR

Bunu təkcə mən demirəm

46725    |   2015-03-07 09:14
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Gəlin birbaşa mətləbə keçək. Çünki yazımın başlığını oxuyanda artıq kimlərinsə zümzümə etdiyinə şübhə qalmayıb. Ona görə ki, bu məşhur mahnı bütün zamanlarda və bütün yaşlarda hər kəsin sümüyünə düşüb və bəzən də onun başlıqdakı misrası atalar sözü kimi də işlədilib. Mən də bütün bunlara söykənib yarın nə qədər şirin olduğunun fərqinə varmaq, onun insan həyatında Adəmdən Həvvadan üzü bugünə qədər keçib gəldiyi yolu və yeri xəyalımda canlandırmağa çalışacam. Ancaq buna qədər isə bizi yara yetirən, yarla üz-üzə gətirən və nəhayət yara təslim edən anadan danışmaq istəyirəm. Çünki cənnət ayaqlarının altında olan bu müqəddəs varlıq ürəyinin böyüklüyünə güvənib oğul payını kiminsə qız payına yar edir və yaxud da əksinə. Görün burda nə qədər həssas, incə və hətta dərk edilməsi çətin olar gözəlliklər, qəribəliklər, sirlər var. Öz əlinlə könüllü şəkildə öz ciyərparanı kiməsə yar edirsən və o yar da öz şirinliyi ilə səni arxa plana keçirir. Buna isə ancaq analar dözür. O analar ki, onların həyatı qalın-qalın kitablardan, mükəmməl və həm də oxunub başa çıxılması mümkün olmayan bir əsərdi. Yəni hər ana əslində həm də bir əsər deməkdi - oxuyan üçün, oxumağı bacaran üçün!..
Mən hər dəfə bayram gündəri öncəsi yaşadığım sıxıntını dilə gətirməyə, ifadə etməyə çətinlik çəkirəm. Ona görə ki, ilin məhz həmin o bayram günündə hər kəs anasını anır, anasını xatırlayır - kimi məzarlığa gedir, kimi də bazarlığa. Mən isə ən yaxşı halda qələmə, kağıza könül verirəm. Çünki bundan başqa əlimdən heç nə gəlmir, gücüm heç nəyə çatmır. Bir oğul kimi məni dünyaya gətirən ananın düşdüyü durumdan, yaşadığı həyatdan çıxara bilmirəm. Onun illərlə qurduğu yuvadan uzaq düşməsiylə zorən barışıram. Əlindən alınmış, odlara qalanmış yuvasının acısını ona unutdurmağa qadir deyiləm. Çünki o, ağaran saçlarıyla, qırışan yanağı və əlləriylə, işığı azalan gözləriylə və nəhayət, öz-özünə danışdığı sözləriylə hələ də o yerdədi, o kənddədi, öz evindədi. Mən isə ən yaxşı halda telefonla halını soruşuram, ildə-ayanda cibin imkanına baxıb baş çəkməyə, aldığım dava-dərmanı ona çatdırmağa tələsirəm, başqa heç nə. Bu da mənim çiynimə düşən oğul yükünün bir ödəniş formasıdı, əgər ödəniş sayılsag
Hə, yaxşı ki, telefon əlaqəsi var... Yaxşı ki, səsimi səsinə çatdıra bilirəm... Yaxşı ki, nələr çəkdiyimi onun səsindən duyuram və o səsdə bir ana təsəllisi var, bir səbir diləmək var, bir ümid vermək var. Mən isə ona yazıb, ancaq özünə oxumadığım şeiri indi kağıza köçürürəm.

Telefonda
Qırıq-qırıq
Səsini eşitdim...
Elə bil
Xəncər yeridi
Ürəyimə...
Zorla danışdığını
Təxmin etdim
Telefon
Xəcalət çəkirdi
Sanki mənim yerimə...
Çadır taleli anam
Bacarırsan bağışla
İndi
Nə söz urvatdadı,
Nə qələm
Əli ciblərinə yük,
Sual işarəsi tək
Boynu bükük
Günahkar bəndə
Mənəm -
Sənin
Fərsiz oğlunam
Heç nə edə bilmirəm...
Ancaq
Başa düşürəm -
Çat vermiş ürəyində
Mən
Ən böyük ağrınam...

***

Hər dəfə yaşadığım ağrı-acıları təsbeh muncuğu kimi irəli-geri çəkəndə mənə elə gəlir ki, indi bu muncuq sapı qırılacaq və dənələr dağılacaq dörd tərəfə. Və mən də bir-bir onları topladıqca başım qarışacaq, fikrim yayınacaq və bir anlıq unudacam düşündüklərimi, unudacam içimdə olduğu ağrıları. Amma nədənsə ya sap qırılmır, ya da qırılanda da əyilib mənə kömək edirlər. Daha doğrusu, o yaxınlaşıb üzümə baxır və mənimlə birlikdə həmin muncuqları toplayır... yenidən onları sapa düzür... yenidən o təsbehi əlimə götürürəm...
Bütün bunlar bəlkə də adi bir işdi, adi bir haldı. Amma mənə elə gəlir ki, məhz həmin anda onun da mənimlə birlikdə həmin muncuqları toplaması elə-belə adi bir iş deyil. Əslində o, məni duyur, mənim unutmaq istədiklərimin mümkünsüzlüyünü bilir. Ona görə də çalışır ki, bu yardımıyla, bu diqqətiylə mənim tək olmadığımı, mənim o yükün altında tək qalmadığımı hiss etdirsin...
Açığını etiraf edim, bunu başa düşdükcə dərdim azalmır, yüküm yüngülləşmir. Əksinə, dərddə artır, yük də. Çünki onun da öz durumunda olduğunu görürəm, onun da öz odunda yandığını anlayıram. Amma neyləyək ki, mən başqa cür ola bilmirəm və olmaq da mümkün deyil. Ən azından ona görə ki, bütün bu yaşananlar ya bir alın yazısıdı, ya da elnən gələn bəla. Bax, həmin o alın yazısının da, o bəlanın da nəfəs almağa imkan vermədiyi bir məqamda köməyə yenə qələm və söz çatır. Düşünürəm ki, bəlkə elə bu, xoşbəxtlikdi. Qələm və söz yardım edib səni bu bəladan, o alın yazısından bir iynə ucu boyda çıxarır, bir udumluq hava verir, bir qurtum su içirir və bir damla ümidə çevrilir. Onda yaşamağa və onun yanında olmağa istəyin, həvəsin, hətta daxili təlabatın artır. Nə olsun ki, bayramda, ad günündə onun istəklərini gerçəkləşdirə bilmirsən. Amma ən azından onun üçün yaşadığını etiraf edə bilirsən. Bax, bu şeirdə olduğu kimi.

Sənin
doğum günündə
mən
əlimdə
nə gül,
nə də hədiyyə
dayanmadım qapında...
Düşünmə ki,
pul,
ya da
vaxt tapmadım...
yox,
sadəcə
sənin doğum günündə
mən bir daha
anladım və inandım -
Bu günə
ən gözəl və ən böyük
hədiyyə
bizik!
Sevgimizdi elə
ürəyimiz

özümüz üçün də!
Həyatımız da
və həm də
ömrün hər bir anında...

***
İndi hər kəs bazara, dükana tələsir. Necə deyərlər, kasıbın olanına uyğunlaşdırıb hansısa bir hədiyyəni seçməyə, hansısa bir gülü, çiçəyi doğmasına, sevdiyinə hədiyyə etməyə... Amma bunu məcburi və yaxud da vərdiş xatirinə edənlərlə yanaşı, könüllü, sadəcə üzünün təbəssümü, ürəyinin səsi və dilinin sözüylə qapı döyənlər, görüşə gedənlər də var. Mən onları anlayıram və düşünürəm ki, əslində sonuncu qəpiyini verib kiməsə gül almaq, kiməsə hədiyyə bağışlamaq o qədər də doğru deyil. Ən azından həmin o hədiyyəni qəbul edən hədiyyə bağışlayanın durumunu gözəl bilir və onu da bilir ki, bu hədiyyədən sonra onu bağışlayan hansı çətinliklə, hansı sıxıntıyla baş-başa qalacaq. Yəni o bir gül əslində böyük maliyyə tələb etməsə də, amma bəzən o gülün əvəzinə içdən gələn halal, saf və son dərəcə də real sevgini, məhəbbəti, duyğuları ifadə etmək, onun aurasında yaşamaq, mənim düşüncəmə görə, daha gözəldi, daha böyük hədiyyədi. Çünki danışılan, ifadə olunan, baxışlarla söylənilən sevgi, təbrik bir növü ruhun səsidi. Ruhun səsini isə bir Allah, bir də mələklər eşidə bilir. Mənim ürəyimi bağışladığım, duyğularımı dinləməyi bacaran da elə o mələklərdən biridi. Və siz heç də düşünməyin ki, mən bu sözlərlə könül oxşayıram, hansısa bir sıxıntının üstünə pərdə çəkirəm, durumumu gizlətməyə çalışıram. Yox, inanın ki, bu belə deyil. Sadəcə mən dərk etdiyimi, anladığımı və özüm üçün az qala gün işığı qədər aydın təsəvvür etdiyim bir mətləbi sərgiləyirəm, bir fikri ifadə edirəm. Həmin fikrin də mənim ifadə etdiyim, gördüyüm kimi qarşılanacağına da şübhəm yoxdu. Çünki ifadə olunan ürəyin səsidi və ürəyin səsini də ürəyi almağı bacaranlar daha yaxşı eşidirlər...
Bəli, bayram ovqatı özü-özlüyündə insanı kökləyir . Nə qədər qayğın, problemin olsa da, ətrafdakıların ovqatı sənə də təsir edir. Mən bu cəmiyyətdə yaşadığımı və bu cəmiyyətin də mənə təsirini dana bilmərəm. Ona görə də həmin qatın mənə olan təsirini də gizlətmək istəmirəm. Əksinə, məqamı gəldiyindən bu ovqatı şirinləndirmək, ona bir zarafat da qatmaq ağlımdan gəlib keçir. Məhz həmin o zarafatı da yazdığım misraların bu dalğasında sənə çatdırıram.

Hər gün çıxıb qarşıma
Sonra üz çevirirsən...
Mənə əzab verməkdən-
Elə bil sevinirsən!

Nə adımı deyirsən
Nə də ki günahımı...
Bəlkə də sınayırsan -
Mənim də inadımı!...

Mən günün əzabını
Bilib yola çıxıram...
Deyim, aç qulağını -
Səndən yaman yığıram...

***

Bütün hallarda həyat davam edir və bütün hallarda da insan bu davam edən həyatın təkcə zərrələri yox, həm də əşrəfidi. Yəni həyatı gözəlləşdirən, ona dad, tam verən insandı - ağıllı və dəlisiylə birlikdə. Elə həyatdan giley edən də, ona etirazını bildirən də, onu sevən də yenə insandı. Amma bütün bu camiyədə, bütün bu cəmlikdə bir Zöhrə ulduzu var. O elə bir ulduzdu ki, hamımızın gözü onu axtarır. Bu da ki, adından da gördüyünüz kimi - QADINdır! Biz ikinci tərəf olaraq həmişə onların başına fırlanırıq. Günəbaxan günəşi axtardığı kimi, biz də onu axtarırıq. Çünki o bizə həm anadı, həm bacıdı, həm qızımızdı, həm nəvəmizdi, həm də - YARımızdı!!!
Düşünürəm ki, bu bir neçə cümlə çoxlarımıza çox məqamları xatırlatdı, xatirələrimiz dilə gəldi, verdiyimiz vədlər yadımıza düşdü və nəhayət, görüşə bu gün daha tez getməli olduğumuzu anladıq. Axı, bu gün onların bayramıdı və bu gün daha çox onlara aid olmalıyıq. Doğrudu, həmişə onlarınıq, onlarlayıq. Amma artıq bir həqiqət də var ki, biz 8 Mart günündə onların olduğumuzu demirik. Sadəcə, gücümüzə, sözümüzə güvənib göstəririk. Onlar da bizi anlayırlar. Çünki onlar QADINdır! Çünki onlar YARımızdır! Və onlar hamıdan və hər kəsdən şirindir!



YAZARIN ARXİVİ

2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-06-16
2018-06-15
2018-06-14
15:04 ACLIQ


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Sizcə bu komandalardan hansı çempion olacaq?

Braziliya (33.33%)
Argentina (16.67%)
İspaniya (0%)
Almanıya (50%)
Fransa (0%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Zakir Fəxri axşam maşını blokun qabağında saxlayır, pəncərəsinə də bir kağız yazıb yapışdırır ki, maşının radiosu yoxdu, maqnitofonu yoxdu, motoru yoxdu, mobil telefonu da özümlə götürmüşəm.
Səhər gəlib görür ki, kağıza yazıblar ki, "Ta onda təkərləri nəyinə lazımdı ki?!




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK