ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

YARIMÇIQ YAZI...

Bunun "Yarımçıq əlyazma"ya heç bir dəxli yoxdur

30800    |   2013-07-13 00:49
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Çox fikirləşdim, çox götür-qoy etdim, amma yenə nə istədiyimi, nə edəcəyimi bütünlüklə aydınlaşdıra bilmədim. Bu heç də gücsüzlüyümdən, dünyagörüşümün kasadlığından və yaxud da itaətkar olduğumdan irəli gəlmir. Xeyr, mən bütün hallarda nə etdiyimi, niyə etdiyimi və niyə susduğumu çox gözəl bilirəm. Sadəcə, nə etdiyimlə, niyə etdiyimin sonunda susmağım Allaha inandığım kimi, Qurana baş əydiyim kimi, öz içimə də, öz dözümümə də, öz etibarıma da, öz ləyaqətimə də inamımdan qaynaqlanır. Yəni mən bütünlüklə verdiyim salama, kəsdiym çörəyə, döydüyüm qapıya, könül açdığım insana sona qədər etibarlı olmağı hər şeydən üstün tutmuşam. Və kimlərsə də bunu anlayışla qarşılamayıbsa, buna dəyər verməyibsə, bunu gözükölgəlilik kimi qəbul edibsə, mən buna qarşı səsimi çıxarmamışam. Sadəcə, içimdə Allahımla danışmışam, Tanrının önündə kimin hara qədər haqlı olduğunu göstərən bir rahatlıq tapmışam. Bilmişəm ki, Ondan böyük bir kimsə olmadığı kimi, Ondan da ədalətli ikinci bir kimsə yoxdur...
Həyatın bütün döngələrini birnəfəsə keçmək mümkün deyil. Hardasa büdrəmələr, hardasa ləngimələr... hardasa götür-qoy etmələr... hardasa maneələri aşmaq... hardasa öz haqqının tamaşaçısına çevrilmək günün reallığıdır. Heç kim bundan sığortalanmayıb. Ona görə də hələ neçə illər bundan öncə ürək ağrısı ilə yazdığım bir şeirdə pıçıldamışdım:

Bəxtəvər ipək qurdları
Ölür evinin içində...

Bəli, mən evimin içində ölə bilmədim... bu xoşbəxtlik mənə nəsib olmadı. Bəlkə bu da bir Tanrı sınağıdır - ölə bilmədiyim üçün əzab çəkmək! Neyləyim ki, bu boyda dünyada yaşamaq, bir işin qulpundan tutmaq, yaşayıb və işin qulpundan tutmaq üçün bir tikə çörəyə möhtac olmaq alnıma yazılıb. Özü də o çörəyi kiminsə səxavətlə, kiminsə hörmət əlaməti olaraq, kiminsə insanlıq naminə, kiminsə işimə görə, kiminsə şəxsiyyətimə görə və ən dəhşətlisi isə, kiminsə gizlində başına fırlayıb verdiyini hiss edə-edə yaşamaq... yaşamaq üçün də çörəyi qəbul etmək... Bu da gerçəkdi!!!
Həyatımın ən böyük gerçəyi ayaqlarım üstündə durmağı bacarmağımdı. Nə qədər duruş gətirəcəm, deyə bilmərəm. Bircə onu bilirəm ki, indi ayaqda olmaq sənə nə qədər xoş görünsə də, səni görmək istəməyənlər üçün bir o qədər dəhşətli və üzücüdür. Neyləyim ki, mənim ayaqda qalmağıma kömək edən, əl uzadan, əlimi ətəyimdən kəsməyən və nəhayət, sevdiyim və sevənlərim var. Ona görə də hərdən öz-özümə deyirəm:

Mən ümidi-
şam işığı
yolu cəhənnəmdən
keçən...
cismi
ruhundan öncə
dünyaya
tüpürüb köçən-
bir bəndə...

Bax üzümə
baxıb sən də
cisimsiz ruhuma-
desən,
sondu bu!-
deməli
sondu məndə!-
deməli
rəhm eləmə,
heç sən də!

***
Əzəldən hər kəsin naxışı nədə isə gətirir. Kimi sözdə qazanır, kimi işdə, kimi şəxsiyyətdə, kimi də aftafa-dəsmal gəzidrməkdə. Bunların hər biri nə qədər fərqli olsa da, amma etiraf edək ki, bunların aid olduğu ünvanlar özlərini çox rahat hiss edirlər. Xüsusilə, bu mənzərə böyük şəhərlərdə diqqəti çox çəkmədiyindən rahatlıq da elə onların istəyincə olur. Neyləyim ki, bu şəhər məni sevmədi və mən də bu şəhərin məni sevmədiyini dəfələrlə vurğuladım, şeirlərimdə ifadə etməyə çalışdım. Hətta içimi dərd alt-üst edəndə, üzümə dostun, güvəndiyim insanın sərt ittihamlarını oxuduğum məqamlarda özüm də bilmədən, daha doğrusu, özüm də kağızdan, qələmdən icazə almadan elə qələmlə də kağıza yazdım:

Qayğılı çəkdiyim, dərdli çəkdiyim
Bu boyda Bakıda dərddi çəkdiyim!
Mənim azadlıqda şərti çəkdiyim-
Cəzanın adını çəkənlər bilər...

Hə, indi cəzanın adını bilməklə yanaşı, dadını da qanıma hopdurduğum bir məqamda düşünürəm ki, görəsən, bu dünyada kimsə kiminsə yerini tuta bilərmi? Axı Allah milyonlarla insan yaratdığı halda, onların hər birini fərd olaraq tək yaradıb. Heç kim bütünlüklə başqa birisi ola bilməz, bu mümkün deyil. Deməli, mən də bütünlüklə kiminsə bənzəri olub, yerini tutan bəndə deyiləm. Yəni mənim öz yerim, mənim özümə Allahın ayırdığı, nəsib etdiyi yerdi! Orada nələr baş verirsə, orada nələr varsa, hamısı mənim adımla bağlıdır. İnsan o vaxt sıxılıb özünü narahat hiss edir ki, o kiminsə paltarını geyinir, özü də icazəsiz! O, kiminsə yerində oturur, özü də məsləhətsiz, icazəsiz! O, kiminsə əvəzinə danışır, özü də məsləhətsiz, icazəsiz! O, kiminsə haqqını yeyir, özü də məsləhətsiz, icazəsiz!..
Deməli, bütün bunlardan sonra əvvəldə dediyim kimi, nə qədər götür-qoy etsəm də, nə qədər ələyib ələkdən keçirsəm də, özümü kiminsə yerini tutan bəndə kimi təsəvvür edə bilmədim, görə bilmədim. Ona görə də çəkdiyim qayğıların, dərdlərin içində yeni bir, necə deyərlər, sürpriz dərdin qapımı döyməsi, yaxamdan tutması mənə bir az çatmadı. Özümü nə qədər günahkar saymaq istədim, amma ortaya bir şey çıxmadı. Bax onda ağlıma ilk gələn silahla təlim keçənlərin atıcılıq meydanında qurduqları nişangahlar oldu. Yəqin bilirsiniz, silahdan sərrast atəş açmağı öyrənmək istəyənlər adətən müxtəlif məsafələrdə fərqli-fərqli nişangahlar qoyurlar. Kimi şüşə qab, kimi hansısa bir oyuq, kimi hansısa bir fiqur, hansısa bir əşya və s... sonra da uzaqdaq dayanıb həmin nişangahlara atəşlər açırlar. Dəyəni də olur, dəyməyəni də, amma fərq etmir. Çünki atəş açılır... çünki güllə atılır... Bu isə artıq özü özlüyündə hər şey deməkdir.
Dünyada yerində olmamaqdan dəhşətli heç nə ağlıma gəlmir... dünyada doğulduğun torpaqda qaçqın olmaqdan zülmlü heç nə təsəvvür edə bilmirəm... dünyada haqqının tapdalanmasından, şəxsiyyətinin, hərəkətinin, varlığının anlaşılmamasından faciəli heç nə yoxdur...
Və nəhayət, dünyada bütün bu dediklərimin hamısını bilə-bilə, duya-duya, görə-görə yaşamağın nə demək olduğunu yazmaq istəməməyin özünün də hansı anlama gəlib çıxdığını sadəcə düşünməyi, ağıldan keçirməyi istəmək artıq həmin o dediklərimi yaşamağa bərabərdir. Necə deyərlər, şeirdə yazdığım ipəkqurdu kimi bəxtəvər olamaqdır! Ona görə də:

Yorulmuşam içimdən
Bezikmişəm köçümdən
Allah,
Mənə ölçümdən-
Böyük dərd göndərmisən-
Əynimə gen-bol olur...

Və nəhayət, hardasa nəyi isə düz etməmək bəlkə də bir naxışdı. Amma hardasa, nəyinsə qəsdən, xəyanətkarcasına edildiyini düşünmək, yəni gerçəyi, reallığı unutmaq heç də naxış deyil. Bu sadəcə, ən yaxşı halda... kim necə istəyir, elə də yozsun!

Əbülfət MƏDƏTOĞLU
[email protected]


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-09-24


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Qiymətlər qalxandan sonra avtobusa minəcəksiniz?

Hə (66.67%)
Yox (33.33%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Aşot Moskvadan bir urus qız alır. Gəlir İrəvanda da toy edir. Aradan on beş gün keçir, gəlin gileylənir:

- Bu necə olacaq, nə atanın, nə də ananın məndən xoşu gəlmir.

Aşot:

- Onları boş ver, əsas odur ki, müdirimin səndən xoşu gəlir.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK