ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

GÖY ADAMLARINA MƏKTUB

Oxuya bilməsəniz üzrlü sayın

59207    |   2013-06-22 01:31
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Çoxdandı məktub yazmıram. Düzdür, bunun günahı məndə deyil. Axı indi məktub yazmaq dəbdən düşüb, adamlar o qədər böyük işlərlə məşğuldular ki, məktub oxumağa vaxtları olmur. O ki, qaldı yazmağa, bu da lap zülüm bir işdi, məktubu gərək səliqəli yazasan, səhvsiz yazasan, ətraflı yazasang Birdən kiminsə əlinə düşə bilər, oxuyub səni şəbədəyə götürməsin. Heyif deyil indiki zəmanə, telefonla bir dənə mesaj atırsan... qurtardı getdi. Nə başqa adam oxuya bilmir. Oxuyan da hərif səhvini görəndə günah qalır texnikanın boynunda. Nə isə...
Bəli, çoxdandı məktub yazmıram, amma indi qəti qərara gəlmişəm ki, şeytanın qıçını sındırıb bir məktub yazım. Özü də elə bir məktub ki, oxuyanın bir əlində dəsmal olsun, bir əli də dizində və ürəyinin üstündə. Hər sözdən, hər işarədən sonra dizinə çırpıb, ürəyini sıxıb gözünün suyunu hopdursun dəsmala. Özü də elə-belə yox ha, cani - dildən. Çünki mən elə-belə məktub yazan qələm admlarından deyiləm. Yadıma gəlir, cavanlığımda yazdığım məktubları oxuyan neçə qız intihar etmək istəmişdi. Elə ona görə də tövbə elədim məktub yazmağa. Çünki camaatın gül parçası kimi uşaqları bir şirin sözün havasından əməlli-başlı havalanıb intihara könül verirdilər...
Düzü, mən heç o qızları da başa düşmürdüm. Məktubu yazan mən, mənə könül vermək əvəzinə intihara meyil edirdilər. Zavallı bəxtim bu işdə də gətirmirdi. Bax belə-belə söhbətlərin, mətləblərin üzündən məktub məsələsinin varağını qatlamışdım. Amma sözümə sadiq qala bilmədim, vədimi pozası oldum. Çünki dünyanın dolaşıq işləri kələfimi elə dolaşdırdı ki, təkcə verdiyim söz yox, hətta arada adım da yadımdan çıxdı. Məcbur olub evdəkilərdən sözarası adımı soruşdum. Qızım da təəccüblə üzümə baxıb dedi:
- Ata, nə xəbərdi? Bu gün məktəbdə də müəllim sənin adını soruşurdu.
Mən də üstünü vurmadım. Çünki dərinə getsəm, məsələ qəlizləşə bilərdi. Ona görə yarızarafat, yarı ciddi dedim ki:
- Yəqin nəyi isə dəqiqləşdirmək istəyib...
Qızım da açığı, üstümə gəlmədi. Elə bu aralıqdaca mən adımı onun dilindən eşidib adımı yadıma saldım. Adım yadıma düşən kimi də dərhal keçdim yazı masamın arxasına. Düşündüm ki, bir az da ləngisəm, məktub yazmaq fikrindən daşına bilərəm və yaxud da yadımdan çıxa bilər. Odur ki, isti-isti, eldə salamsız-kəlamsız köhnə vaxtlarda olduğu kimi, ətraflı hal-əhval tutmadan birbaşa xitab elədim göy adamlarına...
Bəli, bugünlərdə köhnə yazılarıma baxırdım. Diqqətimi neçə illər yazdığım bir şeirim çəkdi. Həmin şeirin adı "Mücərrədlik" idi. Elə o mücərrədliyin də zavalına gəldim. Yəni məhz həmin o mücərrədlik məni vadar elədi ki, göy adamları ilə təmas qurum. Çünki şeirdə yazmışdım:

Yerdə yer yersizindi
Göydə göylülər qalır.
Yerdə yeri yersizlər,
Göydə göylülər alır...
Yerdən qaçan yerlilər
Göy qapısın döyürlər.
Qaçanlara göylülər -
Xeyr ola? - deyirlər...

Yerdə yerə yer yoxdu
Göydə göyün günü göy.
Yerə yar deyən çoxdu-
Gendən gəzir günü göy!

Mən nə yerdə yerliyəm,
Nə də göydə müsafir.
Yerlə göy arasında,
Allah, qalıb bu şair!..

Bax, elə bu yerlə göy arasında qalmaq ucbatından qəti qərara gəlib göy adamlarına xitab etdiyim şeirimdə onlardan bəzi-bəzi mətləblərə aydınlıq gətirmələrini istədim.
Çünki həmin mətləblərə yer üzündə aydınlıq gətirəcək bir kimsəm yoxdur. Doğrudur, ürək dostlarım, könül sirdaşlarım heç vaxt məni tək qoymurlar. Amma o fağırlar da elə mənim günümdədi. Mənim günümdə olanların da mənim günümü yozması, çözməsi mümkünsüzdü. Bir növ keçəlin dərman məsələsi kimi bir şeydi. Elə bu yerdəcə yadıma rəhmətlik Baba Pünhan düşür.
O rəhmətlik deyirdi ki:

İtim, gəl dur önümdə
Gəl, başına dönüm gəl
Sən Pünhanın günündə,
Pünhan da it günündə!

Doğrudan da bu dünya çox etibarsızdı və bu etibarsız dünyadan beşəlli yapışanlardan heç başım çıxmır, daha doğrusu, onların nə istədiklərini, nəyə can atdıqlarını anlaya bilmirəm. Dünya malına, yoxsa dünyanın özünə bunlar belə hərislik nümayiş etdirirlər. Axı hər ikisi heç kimindir. Bunu böyük Məmməd Araz da deyib:

Dünya sənin, dünya mənim,
dünya heç kimin!!!

Çoxdandı məktub yazmıram deyə, bayaqdan sağa-sola var-gəl edirəm, necə deyərlər, kol-kos doğrayıram, birbaşa mətləbə keçə bilmirəm.
Amma necə olursa olsun, bu mətləbin ipucunu tapacam və sizə, daha doğrusu, göy adamlarına öz istəklərimi yazılı şəkildə çatdıracam.

Yorub əldən salmışam,
Qaçmağa halı yoxdu.
Əl uzadıb yaxasın,
Açmağa halı yoxdu-
Ürəyimin!

Nəfəsi ovcundadı,
Səsi quyu dibində
Arxayınca oynadı
O açar tək cibində -
Ürəyimin!

Mən hisslərin köləsi
Mən duyğular əsiri
Sevgiyə qurban etdim
Mən bu boyda qəsiri -
Ürəyimi!..
***
Yer üzü insanlarının sayı ilə tam da olmasa, yüzdə doxsan doqquz faiz bəlli bir məkandır. Bu bəlli sayda insanların "Yer!" deyib yaxasından yapışdıqları məkan dağı ilə, dərəsi ilə, otu ilə, quşu ilə, daşı ilə, seli ilə, suyu ilə, ağacı ilə, heyvanı ilə, böcəyi ilə, iblisi ilə, ən əsası isə şeytanı ilə kiminə cənnətdi, kiminə cənnətməkan, kiminə isə yaşamağa məhkum olunduğu ərazi. Doğrudur, biz yer üzünü o qədər şərəfləndirmişik ki, ona doğulduğumuz ərazi çərçivəsində Vətən! - də demişik. Zənnimcə, yer üzünün ən böyük mükafatı da, ən böyük qazancı da elə Vətən olmasıdı. Bu mənada "Ana"nı, "Vətən"i seçmirlər. Hikməti nə qədər düşündürücü, cəsarətli və həm də qəbuledilən olsa da, başına döndüyümüz analar da, vətən də övladlarını hamısına eyni gözlə baxmır. Bunu etiraf edək ki, ailədə uşaqdan biri həmişə ərkəsöyünlüyü ilə, hansısa bir fərasəti ilə mütləq ananın, atanın, valideynin, o cümlədən də vətənin diqqətini daha çox çəkir, sevgisini daha çox qazanır. Mənim kimilər isə nə qədər vətən desə də, ana desə də, bu təkcə bir övlad etirafı, övlad borcu olaraq qalır.
Bir şeyi də etiraf edək, biz ana borcunu qaytara bilmədiyimiz kimi, vətən borcunu da bütünlüklə qaytara bilmirik. Görünür, elə bizim o borcu bütünlüklə qaytara bilməməyimiz üst-üstə yığılıb bizi yer üzündə sıxır, bizi yer üzündə yersiz qoyur. Mən kosmopolit deyiləm, heç lunatik də deyiləm. Amma ulduzlarla, ayla danışmağı sevirəm, dan üzünü seyr etməyi də. Amma bunlar mənim özümə çəkiləməyimin, tənha qalmağımın bir göstəricisidir. Bütövlükdə isə mən də bu məmləkətin bir sıra nəfəriyəm. Olsa-olsa fərqim qaçqınlığımda, ev-eşiksiz qalmağımda, sözə bir az meyil vermək, könül verməyimdə, haqqın ardınca getməyimdə və nəhayət, özümlə sözümün bir olmağındadı. Yəni necə düşünürəm, necə görürəm, necə yazıram, elə o cür də varam, bütün nöqsanlarımla birlikdə. Axı, özümə təsəlli üçün demirəm, müdriklər deyir ki, günahsız bəndə yoxdu, eyibsiz də gözəl! Öz aramızdı özümü bərk təriflədim, üzrlü sayın...

Yer üzü sıxır adamı,
Büdrədib yıxır adamı
Adamdan çıxır adamı-
Gedək göy üzünə tərəf...

Yer üzü əsəb meydanı
Bəsləyir dəli şeytanı
Poza bilmədik qaydanı -
Gedək, göy üzünə tərəf...

Yer üzü görüş yeridi
Çəməndi, örüş yeridi...
Özünə dönüş yeridi -
Gedək göy üzünə tərəf!

***
Bütün bu yazdıqlarımın hələ ki, göy adamlarına heç bir dəxli yoxdu. Çünki onlar mənim nə yazdıqlarımın heç fərqinə də varmırlar. Bu da səbəbsiz deyil. Axı göy üzünün adamları bizim kimi xırda, cılız hisslərlə, xəbis duyğularla yaşamırlar, onların içində xılt yoxdu, onlar kimisə bilə-bilə çərlədib öldürmək fikrindən çox uzaqdılar, onlar bir kimsənin haqqını tapdamırlar, onlar göy üzü qədər dupduru və göy üzü qədər də geniş bir ürəyə malikdilər...
Son vaxtlar mətbuatda, telekanallarda, hətta internet saytalrda yad planetlərdən gələnlərlə bağlı müxtəlif xəbərlərə rast gəlirəm. Hətta fantastik filmlərdə də yad planetlilərdən söhbət açılır. Bəzi alimlər də onların mövcudluğunu bizimlə, yəni yer adamları ilə əlaqə qurmaq istəklərini ciddi cəhdlə sübut etməyə çalışrlar. Bunun nə qədər həqiqət olduğunu təbii ki, ancaq alimlər bilər. Ancaq mənim üçün maraqlı budur ki, görəsən yad planetlilərin özlərinə yazığı gəlmir? Axı onlar göy üzünü qoyub niyə yer üzünə gəlib bədbəxt olmaq istəyirlər. Məgər onlara hansısa bir partiyanın üzvü olmaq, hansısa bir beynəlxalq təşkilatda təmsil olunmaq, hansısa bir vəzifəni tutmaq çoxmı vacibdir? Məgər göy üzünün adamı müsavatçı və yaxud AXCP-çi, kommunist, daha nə bilim digər hansısa bir partiyanın üzvü olmaq üçün bu qədərmi maraqlıdır, bu qədərmi əldən-ayaqdan gedir? Bu istək onların amalıdırsa, yer adamlarının böyükləri yığışıb onları başa salsınlar, onları bu fikirlərdən daşındırsınlar. Çünki sonra gec olacaq. Əgər özgə planetdən gələnlər, yəni göy üzünün adamları yerdə hansısa bir partiyaya üzv oldularsa, hansısa bir quruma ilişdilərsə, ordan ancaq qovulmaqla yaxalarını qurtara bilərlər. Hələ mən mafiya məsələlərini demirəm. İnternetdən oxuduqlarıma görə, həmin şəbəkəyə giriş var, amma çıxış yoxdu. Çıxış ancaq və ancaq son mənzilədi, özü də səssiz, izsiz...
Hörmətli göy adamları üzümü sizə tuturam. Nə badə yer adamı olmaq istəyəsiniz. Mən sizin gəzmək, görmək istəyinizin əleyhinə deyiləm. Amma inanın ki, yuxarıdan aşağı baxmaq bugünün mentalitetindən yanaşsaq. Daha gözəldir, daha maraqlıdır. Axı siz bizə yuxarıdan aşağı baxırsınız. Biz fağırlar isə altdan yuxarı boynuna, gözünə zülm edə-edə sizi seyr edirik. Oturun yerinzdə, o ucalıqdan enməyin, o ucalıq elə sizin üçündü. Bilin ki, yer adamlarının baltasının sapı da özündəndi. Sizdə isə bildiyimə görə, baltaya da, sapa da ehtiyac yoxdu...
Hə, mən bu üç-dörd cümləmi yazdım. Bilmirəm, göy adamları mənim yazdıqlarımı oxuya biləcəklərmi? Bizim əlifbadan xəbərləri varmı, yoxmu? Amma mən bir cəhd etdim. Qalanı, daha doğrusu, babalı göy adamlarının boynuna, qaxılıb otursunlar yerlərində. Mən özüm elə ilk imkanda, ilk fürsətdə işıq gələnə, yəni göy üzünə tələsəcəm. Orda görüşərik...

Dərd gəlir əli baltalı
Budanır ömür ağacım
Sapı özündən kəsilib-
Utanır ömür ağacım...

Yağışlar yarasın yuyur
Küləklər ağrısın duyur
Bilinmir ölüb, ya uyur -
Odlanır ömür ağacım...

Görüb gələn də, gedən də
Ruh dinclik tapmır bədəndə
Dərdlər nümayiş edəndə -
Dadlanır ömür ağacım.

Hə, Göy adamları, məktubumu alanda SMS göndərərsiniz. Axı indi SMS dəbdədi.

Əbülfət MƏDƏTOĞLU
[email protected]


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-01-18
2018-01-17


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Təbii qaz limitini keçmisinizmi?

Hə (71.43%)
Yox (28.57%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Bir gün üç tənbəl istidə yol gedirlər. Görürlər ki, armud ağacı var. Armud ağacının kölgəsinə uzanırlar.
Tənbəlin biri deyir ki, nə bu armud qırıla düşə ağzıma yeyəm. O biri deyir nə məni aparıb o göldə çimizdirib gətirələr bura. O biri tənbəl:
- Ərinmirsiniz danışırsınız.



digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK