ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

Əbülfət MƏDƏTOĞLU: BİR UDUM DOST HAVASI

8674    |   2020-04-24 09:20
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Adətən köşə yazılarımı daha çox "Ədalət”in şənbə sayılarına yazıram. Amma bu dəfə dözə bilmədim. Çünki onun diqqəti, sayğısı və fasiləsiz olaraq hər gün telefonla, elektron yazışma yolu ilə məni araması, ailəmdən xəbər tutması içimdəki ümidi, yaşamaq həvəsini və bir az da güvəncimi daşdırdı. Və bir də gördüm ki, bilgisayarın qarşısında dayanmışam. Buradan Trabzonla səsləşirəm. Daha doğrusu, dostum, canım-qardaşım Əhməd bəylə üz-üzə, göz-gözə dayanıb hal-əhval tuturam və...

Bir xatırlatma edim, bilməyənlər, öncəki yazılarımı oxumayanlar tanıyıb bilsinlər, kimdi Əhməd Varol! Bu insan Trabzonda doğulub. Bir az ağır, amma şərəfli ömür yoluna imza atıb. Gənc yaşlarından əməyə, torpağa, zəhmətə bağlanıb. Həm də gəzməyi, görməyi çox sevir. Qonşu məmləkətləri duyğusal insan marağıyla gəzib-dolaşıbdı. Və günlərin birində mənə etiraf etdi ki, Almaniyada da, Gürcüstanda da, digər məmləkətlərdə də oldum, günlərlə, həftələrlə orada yaşadım. Amma Azərbaycanda, Bakıda, Şamaxıda, Qubada, İsmayıllıda gördüklərimi, yaşadıqlarımı canımın, qanımın bir parçası saydım. İçimdə o yerlərdə olarkən o qədər doğmalıq var idi ki, sanki Trabzondaydım, öz elimdə, öz ailəmin yanında...

Amma məni üzən bir məqam da var Azərbaycanla bağlı -Qarabağı görə bilməmək... adını eşidib televizordan seyr etdiyim o gözəlliklərin şahidi olmamaq... Şuşada çay içməmək çox üzür məni... Səninlə Trabzonu gəzərkən oxşar yerlərin önündə dayanıb – Bax, bura Şuşanın eyni... Bax, bura Kəlbəcərin bir parçası... Bax, bu şəlalə Laçının oxşarı... Bura isə elə mənim öz kəndimdi... söyləmələrin - Qarabağı mənə ana yurdum qədər əziz edibdi...



Təbii ki, bir dostun, bir qardaşın bu cür yanımı, bu cür anlayış göstərməsi, üstəlik, mənim onunla birlikdə yaşadığım və ona hopdurduğum hisslərin ikiqat cavabını verməsi doğmalıq tellərini, güvənc gücümü min qat artırıbdı. Artıq inanmışam və hətta and da içməyə hazıram ki, biz onunla həqiqətən bir ailənin övladlarıyıq. Sadəcə, hərəmiz iki dövləti olan millətin ayrı-ayrı ərazilərində yaşayırıq. Bu yaşam məsafəsi içimizdəki odu-alovu zəiflətmir, öləzitmir, əksinə, daha da alovlandırır...

Sonuncu dəfə ötən ilin oktyabrında görüşdüm. Ortaq dostumuz İbrahim hocanın övladının toyunda bir araya gəldik. Bu Trabzonda iştirak etdiyim növbəti toy mərasimi idi. Məclis bizim toylardan təkcə yemək-içməyi ilə fərqlənirdi. Qalan bütün çalarlar – musiqi, rəqs, şadyanalıq, sevinc eyniydi. Hər kəs həqiqətən bu şənliyin iştirakçısı olmuşdu. Mən bu barədə öncə də fikirlərimi bildirmişəm. Və Trabzondakı toyları, elə iştirakçısı olduğum hüzr mərasimlərinin də nə qədər sadə, insanın bütün mənalarda haqqını ifadə edən bir səviyyədə olmasını hər yerdə təbliğ etməyə hazıram. Çünki bu məclislər sahiblərini yormur, çəkib quyu dibinə salmır, yükləmir...



Bəli, dünyanı bürüyən bəlli hadisənin günahı üzündən mən nə ilin əvvəlində, nə də Novruz bayramında müalicəmlə bağlı Trabzona gedə bilmədim. Amma Əhmədin hər gün əlaqə saxlaması, təkrar-təkrar məni, ailəmi Allaha əmanət etməsi və nəhayət, hər sözünün əvvəlində və sonunda "Abi, şairlik etmə, diqqətli ol!” deməsi mənim üçün bütün mənalarda yüksək insani sayğıdır. Ona görə də, elə bu yazını yazmağa başlamamışdan öncə onunla etdiyim söhbət məni xəyalən Trabzona, oradakı doğma insanların yanına və bir də Qarabağıma, işğal olunmuş yurd yerlərinə çəkib apardı. Elə bildim ki, yenə Uzungölə gedirəm... elə bildim ki, Qaraca mağarasına çatmaqdayam... elə bildim ki, yenə qayanın başından özünü atan şəlalənin ətrafa sıçrayan damcılarını sayıram... elə bildim ki, yenə Atatürkün köşkündəyəm... və bir də elə bildim ki, yenə Qara dənizin ləpələriylə pıçıldaşıram... Hətta o sahildə yazdığım misralar da yadıma düşdü. Onda yazmışdım ki:


Mən səni kəşf elədim

Sənə iman gətirdim...

Ömrünə göy qurşağı –

Həm də duman gətirdim...


Bir arzu, bir diləklə

Qaçıb, uçub gəlməklə...

Ayağına ürəklə -

Ürək uman gətirdim!




Mən Məcnun suçunda

Az qalıram uçum da...

Dilimin lap ucunda –

Titrək güman gətirdim...


Haqqa çatan səsimlə

Cəsarətlə, əzmlə...

Dünyana mən özümlə -

Sevgi – ümman gətirdim!..


Bəli, bu misraların doğulduğu Qara dənizin sahilində mən Əhməd Varolun insani keyfiyyətlərini tam səmimi mənada həm özümlə, həm də çevrəmdə olanlarla müqayisə etdim, qarşılaşdırdım. Və hər dəfə də əmin oldum ki, onun özəlliyi məhz insanlığının böyüklüyündədi. Yəni bu insan öz diqqətiylə, öz səmimiyyətiylə, hətta iç dünyama nüfuz etməklə, üstəlik də gözlərindən ürəyini oxumaqla səni heyran edir, səni çaşdırır. Və düşünürsən ki, ondakı bu qabiliyyət sənə həm verilən qiymətdi, həm qoyulan hörmətdi, həm də elə sənin özünü də bir növü tərbiyə etməkdi. Odur ki, şəxsən mən bu münasibətlərdən sonra özümdə köklü dəyişikliklərin baş verdiyinin də şahidinə çevrilirəm. Hiss edirəm ki, onun təsir etmək gücü kifayət qədər böyükdür və bu güc ancaq müsbət istiqamətdə öz təsirini göstərir. Yəni adamı həqiqi mənada adam olmağa səsləyir.



... Mən Əhməd qardaşımla telefon danışıqlarımda onun bir xüsusiyyətini də kəşf etmişəm. O, Bakıda görüb tanıdığı, hətta adını dilimdən eşitdiyi adamları da unutmur. Onların sağlıq durumuyla da maraqlanır, onlara da salam göndərir. Elə bu nüansın özü mənim Trabzon səfərlərimdə görüşdüyüm, tanış olduğum, hətta çörək kəsib şəkil çəkdirdiyim insanların da önəmini mənə xatırladır. Doğrudur, mən də öz növbəmdə hər səfərimdə mənə şərəf verən İbrahim hocanı, Həyati bəyi, Əhmət Metin Genci, doktorum Mustafa bəyi, İsanı, Müslümü, başqan Süleymanı, Rəcəb abini və daha neçə-neçə dəyərli insanı xatırlayıram, onlara salamlarımı çatdırmağı rica edirəm. Ümumiyyətlə, bizim dostluğumuzun mayası olan səmimiyyət və qarşılıqlı inam mənə və ona ailə bağlılığı qədər önəmlidi. Çünki bu dostluq Tanrıdan gəlib, bir təsadüfün qığılcımından yaranıb. Onu qorumaq mənim ürək və vicdan borcumdu. Düşünürəm ki, belə də olacaqdı. Elə bu yazımı da eyni bəlanı yaşadığımız, bu ağır günlərdə vəzifə borcunu yerinə yetirən, rahatlığını itirmiş, hər gün iş başında olan Əhməd qardaşıma və ordakı dostlarıma ünvanladığım, elə Trabzondaca yazdığım şeirlə bitirirəm:


Sizdəki gözəlliyi

Mən içimə köçürdüm...

Gözəlliyin içindən –

Ürəyimi keçirdim...


Bir az duman, bir az sis

Bir az sükut büründüm...

Dərədən üzü dağa –

Duman kimi süründüm...


Həyatımın hər anı

Sizlə olub çal-çağır...

O zamandan üstümə -

Ancaq ümidlər yağır...


Sizin ürəyinizdən –

Mənə bir dostluq baxır...

O dostluğu ürəyim

Bayraq tək qəlbə taxır...


Varlığınız sevincim –

Özünüz qürur yerim...

Bilirəm, yanınızda –

Gözləyir – durur yerim...



Bu yazımı Trabzonda, tezliklə görüşmək ümidilə qardaşım Əhmədə ünvanlayıram. İstəyirəm bilsin ki, burada bizimlə birlikdədi. Ona, eləcə də bütün türk millətimizə Allahdan tezliklə bu bəladan qurtulmağı diləyirəm!..





İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
SON XƏBƏRLƏR
2020-05-24
2020-05-23


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Dövlət xəstəxanaları pulludu, yoxsa pulsuz?

Pullu (89.23%)
Pullsuz (10.77%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

İki qonşu olur: biri hamıya pislik edən, bir neçə villanın sahibi, gününü eyş-işrətdə keçirən, Allahı, peyğəmbəri tanımayan bir məmur. O birisi də Allahı, peyğəmbəri tanıyan, xoş xasiyyətli müəllim.

Bir gün Allahı, peyğəmbəri tanımayan məmur ölür. İki-üç aydan sonra müəllim də ölür.

İnkir-minkir müəllimi sorğulayır, görürlər yaxşı adamdı, amma onun da günahları var. Deyirlər:

- Davay, cəhənnəmə.

Bir söz demədən gedir girir cəhənnəmə.

Bir az fırlanmış görür ki, məmur qonşusu oturub stolun başında, böyür-başında da əyanları. Məmurun başında da dəfnə çələngi. Yaxınlaşıb deyir:

- Qonşu, o dünyanı qatıb-qarışdırdın, min günaha batdın, cəhənnəmdə də stolun başında oturmusan, yanında da əyanların, başında da dəfnə çələngi.

Məmur deyir:

- Ə, yaxşı bax, məni ağaca keçiriblər, başımda çiçəkləyib.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK