ANA SƏHİFƏ / ƏDƏBİYYAT

Sabir Abdin: DUALI ƏLLƏRİN GÖYÇƏYƏ KÖRPÜ

20231    |   2020-04-06 15:21
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır























(Bu şeir Azərbaycanın Milli Qəhrəmanı Şövqiyar Abdullayevin və onun qardaşları olan dostlarım Aslanın, Elcanın və Şəmsinin ataları, Göyçə elinin müdrik ağsaqqalarından biri, müəllimlərin muəllimi çox hörmətli Cəmil müəllimə həsr olunur)


Görüşdük səninlə yenə bu axşam,

Yenə Göyçədəndir söhbətin, sözün.

Elə bil Göyçədən indi gəlmisən,

Necə də nur saçır işıqlı üzün.


Dindi xatirələr, döndün gəncliyə…

Üzündə, gözündə duman sürünür.

Əllərin gizlənir ağ saçlarında,

Bu kiçik mənzilin nura bürünür.


Qibləyə durmusan dağlara sarı,

O dağlardır yenə səni çağırır…

Yağır gözlərindən Göyçənin gölü,

Yağır ürəyinə, üzünə yağır.


Dağlarda ömrünü keçirən kişi,

Bu kiçik mənzilə necə sığırsan?!

Dualı əllərin Göyçəyə körpü…

Gecə də , gündüz də səssiz yağırsan.


Didərgin düşsən də eldən, obadan,

Giley eşitmədim sənin dilindən.

Yorğun gözlərində ümid oyanır…

Silahın əsandır, düşmür əlindən


Bir şəkil asılıb başının üstə,

Sənin gəncliyindi, divardan baxır...

Şəhid Şövqiyardı, əziz balandı

Onunla danışmaq necə də ağır...


Gözlərin yol çəkir, bilirəm yenə...

O, Vətən daşıdır, yenə də sağdır!

Bürünmüsən ona bir bayraq kimi,

Sən uşaq saydığın indi bir dağdır,

Bütov Azərbaycan , ana torpaqdır!


5 aprel 2020-ci il.




İmza:
SON XƏBƏRLƏR
2020-05-28
2020-05-27


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Dövlət xəstəxanaları pulludu, yoxsa pulsuz?

Pullu (89.23%)
Pullsuz (10.77%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

İki qonşu olur: biri hamıya pislik edən, bir neçə villanın sahibi, gününü eyş-işrətdə keçirən, Allahı, peyğəmbəri tanımayan bir məmur. O birisi də Allahı, peyğəmbəri tanıyan, xoş xasiyyətli müəllim.

Bir gün Allahı, peyğəmbəri tanımayan məmur ölür. İki-üç aydan sonra müəllim də ölür.

İnkir-minkir müəllimi sorğulayır, görürlər yaxşı adamdı, amma onun da günahları var. Deyirlər:

- Davay, cəhənnəmə.

Bir söz demədən gedir girir cəhənnəmə.

Bir az fırlanmış görür ki, məmur qonşusu oturub stolun başında, böyür-başında da əyanları. Məmurun başında da dəfnə çələngi. Yaxınlaşıb deyir:

- Qonşu, o dünyanı qatıb-qarışdırdın, min günaha batdın, cəhənnəmdə də stolun başında oturmusan, yanında da əyanların, başında da dəfnə çələngi.

Məmur deyir:

- Ə, yaxşı bax, məni ağaca keçiriblər, başımda çiçəkləyib.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK