warez script warez forum Leaks Forum orkide Link kısaltma sitesi shell indir mavi orkide Link kısalt PHP Scriptler Ataşehir kadın kuaförü Warez forumu hacklink satın al cialis yorumları Adalet.az | Əbülfət MƏDƏTOĞLU: DƏRD DEMƏYƏ KİMSƏMİZ YOX Adalet.az | Əbülfət MƏDƏTOĞLU: DƏRD DEMƏYƏ KİMSƏMİZ YOX Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

Əbülfət MƏDƏTOĞLU: DƏRD DEMƏYƏ KİMSƏMİZ YOX

Fəxrəddin Ziyanın şeir dünyası

3331    |   2018-10-24 17:08
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Öncədən deyim ki, barəsində fikirlərimi yazmaq istədiyim şeirlərin müəllifini üzbəüz heç vaxt görməmişəm. Ola bilsin hansısa bir tədbirdə qarşılaşmışam. Amma şəxsi tanışlığımız yoxdu. Sadəcə olaraq, mən 80-ci illər ədəbi nəslinə aid olan və imzası da yetərincə tanınan Fəxrəddin həkimi sözünə görə tanımışam. Bu arada "həkim" sözünü ona görə xüsusilə vurğulayıram ki, Azərbaycanda söz dünyasında öz imzasını oxucuya tanıdıb sevdirən həkim şairlərimiz say baxımından bir xeyli var. Onların arasında mənim dostum Paşa Qəlbinur, eləcə də bu kitabın redaktoru Tofiq Nurəli və digərləri oxucuların həmişə diqqət mərkəzində olublar. Bax, bu mənada ixtisasca həkim olan və Masallıda yaşayıb-yaradan Fəxrəddin Ziya insanlara həm cismani baxımdan, həm də mənəvi baxımdan xidmət göstərir, şəfalı əllərilə müalicə edir, kövrək qələmiylə onların duyğularını, hisslərini kökləyir, həyat eşqlərini, yaşam istəklərini artırır. Və demək olar ki, şeirlərinin bir çoxunda da həmişə ixtisasca həkim olmasından, həkimlik peşəsindən sevgiylə, sayqıyla söz açır. 

Və bildirir ki:

Mən sənin yolunda ömrümü qoydum

ay ümman sənətim, ay hikmət peşəm.

Sənə vurğunluqda iftixar duydum,

təki bu dəryadan bir damla içəm.


Sən mənim gözümdə ən uca adsan,

qəlbimdə istəksən, başımda tacsan.

Ən acı həddə də bir şirin dadsan,

sən şəfa verəndə yaşamaq asan.


"Həkimlik peşəmə" adlanan bu şeirdə Fəxrəddin Ziya öz işinin ən önəmli cəhətlərini, ən diqqət çəkən cizgilərini poetik dillə, şair qələminin gücüylə oxucuya elə təqdim edir ki, şeiri oxuduqca həm şairin özünün təqdimatına, həm də bu sənətdən aldığı zövqə inanırsan. Və üstəlik də qələm sahibinin öz peşəsini digərlərindən üstün tutmadığına, hər bir peşəyə sayqıyla yanaşdığına da şahid olursan. Ümumiyyətlə, şair-həkimin və yaxud da həkim-şairin bir müstəvidə, bir nöqtədə dayanıb insanlara həm biliyi, həm də ürəyi ilə baxması çox təqdirəlayiqdi. Bunu öz şeirlərində Fəxrəddin Ziya da etiraf edir. O, "Həkim şair" şeirində yazır:


Həkimlik peşələr içində inci,

loğmanlar bu yolda ad qoyubdular.

Sənət meydanında şair birinci,

burda nəsimilər soyulubdular.


Həkim bir müqəddəs yolun yolçusu,

insanı nütvədən öyrənən odur.

Qanında zərrəcə varsa duyğusu,

həkim şair olur, nəğməkar olur.


Şairlik ilahi qüdrətdir, onun

nə bənzəri vardır, nə bərabəri.

Duyan ürəklərdə, sevən qəlblərdə,

ucadır, əzizdir şairin yeri.


... Kaş bütün şairlər həkim olaydı,

insanı öyrənə bilsin büsbütün.

Kaş əksər həkimlər şair olaydı

Duyğunu ağrıdan ayırmaq üçün.


Mənə elə gəlir ki, kiçik bir parçasını təqdim etdiyim bu şeirdəki təkcə ifadə tərzi, təkcə şeirdəki obrazlar deyil, bütövlükdə mənzərənin özü və bu mənzərəyə yanaşmanın da şeirləşməsi artıq Fəxrəddin Ziyanın oturuşmuş qələminin nəyə qadir olduğunu göstərir. Bu həm də həkim-şairin sözü cilalamağı, onu oxucuya çatdırmağı, lap bir az da açıq desəm, xəstəsinə dərmanı bal kimi içirtməyi kimi bir şeydir. Bunun da mayasında, kökündə təbii ki, Fəxrəddin Ziyanın zəngin mütaliəsi, sözlə işləmək peşəkarlığı və bir də həssas duyğuları, ruhu dayanır. Yəni o, sözün üstündə şeh olmasına, tər çiçək kimi qoxumasına çalışır və buna da nail olur.

Ona görə də hətta o, sevgi notları üstündə danışanda da, kədərə üz tutanda da özlüyünü, yəni Fəxrəddin Ziya ruhunu qoruyub saxlaya bilir. 

Şair yazır:

Hərdən diqqətsiz anımı

Dərd eləmə, dərdin alım.

İstəsən verrəm canımı,

Dərd eləmə, dərdin alım.


Oğrun-oğrun, xumar-xumar

Hər baxanda içim yanar.

Tək mənəmmi qəlbi qubar,

Dərdə eləmə, dərdin alım.


... Arzu gözümdə qaxsıdı,

Ümid qəlbimdə axsadı.

Bəlkə də belə yaxşıdı,

Dərd eləmə, dərdin alım,

Dərd eləmə, dərdin alım.


Gətirdiyim bu nümunədə də Fəxrəddin Ziya təkcə üz tutduğu doğmasına, həmsöhbətinə yox, həm də biz oxuculara da öz çevrəsini, öz həkim-şair dünyasını bir növü sərgiləyir. Bu sərgidə onun təkcə özəl dünyası yox, bütövlükdə məmləkətin coğrafiyası canlanır. Bizim hər birimizin nələr yaşayıb nələrdən keçdiyimiz poetik şəkildə sıralanır və bütün bunlara görə də şair bizə dərd etməməyi, üstəlik, həmsöhbətinin, doğmasının dərdini almağa hazır olduğunu dilə gətirir. Buradan da şəxsən mən belə nəticə çıxarıram ki, Fəxrəddin Ziya təkcə öz həkimliyinə, öz şair Məninə sığınıb qalmır. O, ətrafı da, cəmiyyəti də, coğrafiyanı da görür, onlarla həmfikir olur, onlarla dərd bölüşür.

Söylədiyim fikirlərin davamı kimi başqa bir şeir nümunəsini də ortaya qoyuram. Bu da hər birimizin müşahidə etdiyi, hər birimizin artıq cəmiyyətin probleminə çevrilməkdə olan insani münasibətidi. Burada söhbət valideyn-övlad qarşılaşmasından, onların birgə yaşayışından gedir. Təəssüf ki, bu gün atılan, qocalar evi umuduna qalan kifayət qədər atalar, analar, babalar, nənələr, uşaq evlərinə verilən körpələr var. Bax, Fəxrəddin Ziya bu problemi ürəkağrısı ilə dilə gətirir və yazır ki:


Aman Allah, nə sitəmdi qocalar çəkir,

Bu cür dərdə nə baş dözər, nə ürək dözər.

Qaçqınlar, köçkünlərin gününə şükür,

Övlad, nəvə didərgini olmaqdan həzər.


Bir yerdə ki, valideynə ehtiram olmaz,

Batsın o yurd, uçsun o ev, sönsün o ocaq.

Vətənə də vətəndaş yox, ləkədi ancaq,

Anasına, atasına xor baxan alçaq!


Mən bu şeiri təkcə poetik nümunə kimi yox, həm də bir ürək ağrısı, həm də bir haray, həm də bir küfr kimi qəbul edirəm. Böyüyə ehtiramsızlığa, sayğısızlığa, sevgiyə küfr kimi görürəm. Bunun başqa bir adını indiki anda tapmaq çətindir. Çünki bu ağrının Fəxrəddin Ziya qaçqının, köçkünün faciəsindən də betər olduğunu çox məharətlə qələmə alıbdı. Axı qaçqın, köçkün müharibənin, düşmənin fitnələrinin, mərmilərinin qurbanıdı. Qocalar evinə, körpələr evinə verilənlər isə itirilən insanlığın qurbanlığıdı. Ona görə də şairin bu cür insanların vətəndaş və hətta vətən daşı olmaq hüququna iddialı olmasına etiraz edir, barışmır bu iddia ilə, bu istəklə.

Şair burda həm də bir söz adamından çox ziyalı kimi çıxış edir. O, övladın ata-ana qarşısındakı borcunun müqəddəsliyini dilə gətirir.

Zənnimcə, bu həm də tərbiyə edir, indiki işlək dilimizdə desək, mesaj verir, ismarıc verir.

Deməli, hər bir sözün, hər bir fikrin arxasında konkretlik, eyni zamanda ürək və ağıl durursa, onda söz də çəkili olur, sanballı olur. Bax, Fəxrəddin Ziya da öz şeirlərini məhz bu tutumda, bu biçimdə bizlərə təqdim edir. Heç də təsadüfi deyil ki, onun barəsində fikir söyləyən filologiya elmləri doktoru, professor, tənqidçi Vaqif Yusifli yazır ki: "Fəxrəddin Ziya çox həssas şairdi və bu həssaslıq o qədər güclüdür ki, şair yaşadığı dövrün, dolaşdığı, təmasda olduğu mühitin müəyyən qüsurlarını, insanların bir-birinə münasibətindəki mənfilikləri, cəmiyyətdə, ictimai-siyasi həyatda yaranan xaos hərc-mərcliyi çox əziz sandığı şeirindən də gizlədə bilmir".

Düşünürəm ki, mənim də bu və ya digər formada ifadə etdiyim fikirlərin yığcam, daha dolğun şəklini məhz hörmətli Vaqif müəllim Fəxrəddin Ziya barəsində qələmə alıb.

Doğrudur, bu gün sözlə nəfəs alan, sözlə yaşayan, sözü həyatının ifadəsinə çevirən kifayət qədər şairlərimiz, yazıçılarımız var. Və hətta xalq arasında da, ictimaiyyətdə də şairlərin çoxalması barəsində fikirlər də səslənilir. Amma bu, heç də həqiqi şeirin, həqiqi şairin çoxluğu, artımı deyil. Buna görə də toxunduğum mövzunu ustalıqla qələmə alan Fəxrəddin Ziya yazır ki:


Haçandır ortada gəzir söz-söhbət,

Susur xiridarlar, meyar hardadır?

Şairlər çoxalır, söyləyir xilqət,

Şairin çoxluğu təşviş yaradır.


Xalqına töhfədir hər şair "mən"i,

Şairdən elinə gəlməz ki, xətər.

Yurdun əsrarəngiz gözəlliyini

Kimsə vəsf etməmiş şairlər qədər.


... Yetər, bir söz desin əbədiyaşar,

Təki ömür-günü ötməsin hədər.

Şairə sənətdə həmişə yer var,

Cənnətdə möminə yer olan qədər.


Bu şeirdə də Fəxrəddin Ziya sözə ürəyinin şirəsini, ürəyinin bütün yaşamını hopduranları, yeni söz yaradanları alqışladığı kimi, şairliyi özünə bir nam kimi, nişanə kimi götürənləri də unutmur. Və vurğulayır ki, söz dünyası həm də bir ələkdi. Orda həqiqi söz, həqiqi şair qalacaqdır. Həqiqi sözün, həqiqi şairlərin də yeri möminlərin yeri kimi Cənnət olmaqla yanaşı, bir də oxucu ürəyidi.

Şeir kitabları ilə baş-başa qaldığım Fəxrəddin Ziyanın misraları arasında mən onun səmimiyyətinin də şahidi oldum.

Oxuduğum şeirlərdə aydın şəkildə görüb və qəbul etdiyim nəticə bu oldu ki, Fəxrəddin Ziya mövzu dalınca qaçmır, mövzu axtarmır. O, yaşadığını, duyduğunu və bir də müşahidələrini yazır. Ona görə də özünün dediyi kimi o sızıldamır, o ağlamır. O, sözü yaradır, sözü dünyaya gətirir.


Mən şeirimdə sevgim qədər qısqancam,

Köçürmürəm hər duyğunu kağıza.

Ya qanımla bəslədiyim misranı,

Ya qəlbimdən qopan sözü yazıram.


... Mən dünyaya söz gətirdim özümlə,

Söz zinətdi, zəriflikdi gözümdə.

Görsəm sözə yük oluram sözümlə,

Ayağımdan asılmağa hazıram.


Sizinlə fikirlərimi bölüşüb, misralarına işıq salmağa çalışdığım şair Fəxrəddin Ziya şeirlərində mənim də qəlbimi oxuyub və yazıb ki:


Məmləkətin haqsızı çox,

Anlamayır bir acı tox.

Dərd deməyə kimsəmiz yox,

Bu boz üzlər arasında.


Məncə ömrünün önəmli mərhələsinə qədəm qoyan Fəxrəddin Ziyanın söz dünyası hələ demədiyi, bizə söyləmədiyi fikirlərlə qol-boyun qalmaqdadı. Zaman, məqam gözləyir ki, misralanıb biz oxucuların qapısını döysün.



İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
SON XƏBƏRLƏR
2019-05-27
2019-05-25
2019-05-24


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Kubokun sahibi kim olacaq?

"Qarabağ" (66.66%)
"Qəbələ" (20%)
"Sumqayıt" (6.67%)
"Zirə" (6.67%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Aqşin Yenisey dostları ilə babat yeyib-içir, sonra gedir əmisigilə. Həyətdə it daraşır buna, qolun-qılçın cırmaqlayır. Evə girəndə əmisi deyir:

- Ay bala, bu nə haldı?

- İt tutdu.

- Ə, it bağlıydı axı?!

Aqşin:

- Əmi, it bağlıydı ey, amma mən açıqıydım.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK