Adalet.az | BİR SENTYABRIN SÜRÜŞMƏSİ Adalet.az | BİR SENTYABRIN SÜRÜŞMƏSİ Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

BİR SENTYABRIN SÜRÜŞMƏSİ

Əbülfət MƏDƏTOĞLU

23082    |   2017-08-31 17:33
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Yazmaq istədiyim, alınmayan bayram ovqatlı yazı

Çoxdandı Molla Pənaha rəhmət oxumurdum. Başım qarışmışdı öz dərdlərimə, öz problemlərimə. Amma indi həyatın axarı, günün ovqatı, bir də içində olduğumuz durum məni məcbur edir 300 il bundan öncə yaşamış Molla Pənah Vaqifin ruhuna bir rəhmət oxuyum, bir salavat çevirim. Düzdü, ondan gətirəcəyim sitat tamam fərqli ovqatla, fərqli niyyətlə və fərqli bir bayram üçün yazılıb. Amma nə fərqi var ki, bayram bayramdı da. Doğrudu, hərdən deyirlər ki, kasıbın süfrəsində nə vaxt ruzi oldu, həmin gün onun üçün bayramdı. Amma bir el qınağı da var də. Əgər məmləkətdə, məhəllədə, divar qonşunda hamı bayram ovqatı yaşayırsa, hamı bayramdan danışırsa, kasıb da heç olmasa üz-gözünə iynə ucu boyda bayram təbəssümü çəkməlidi. Ən azından evdəki cocuqların xatirinə. Nə isə...

Qayıdıram yenə Molla Pənaha tərəf və təkrar bir salavat çevirib xatırlayıram məşhur misrasını:

Bayram oldu heç bilmirəm

neyləyim...

Şeirin ardını yazmıram, istəsəniz zəhmət çəkib, axtarıb, tapıb oxuyarsınız. İstəməsəniz, yenə canınız sağ olsun. Yəni bu şeirsiz də bayram keçirmək olar. Amma baxır necə də. Biri var qurban kəsməyə, qurban əti almağa, qurban bayramı süfrəsi açmağa imkanın, həvəsin ola, biri də var bunu ancaq xəyal edəsən... Və nəhayət, lap biri də var ki, o da gözlərini yummaq, qulaqlarını qapamaqdı ki, unudasan bu bayram deyiləni, bu bayram ovqatını, bu bayram gününü!..

Eh, unut görüm unuda bilirsənmi?! Sən unutsan da evdəki oğul-uşaq, nəvə və bir də məhəllənin yuxarı başında, özü də yolun sağında və solunda üzü qibləyə kəsilən, alnına qırmızı rəng vurulmuş qoyunların, quzular mələrtisi unutmağa imkan verməyəcək... Nə isə...

Bəli, sentyabrın ilk günü indi mənim yaddaşımda Qurban bayramı kimi naxışlanır. Amma 1966-cı ildə ilk dəfə yaddaşıma 1 sentyabr dərs ilinin başlanğıcı kimi yazıldı. Məhz həmin gün əlimdən tutub məni məktəb aparan nənəmin arxasında gizlənməyə çalışırdım. Çünki onda məktəb də, müəllimdə başqa bir dünya idi. adama elə gəlirdi ki, möcüzələr, sirlər dünyasına qədəm qoyur. Çünki özümüzdən böyüklər məktəbdən, müəllimdən elə həvəslə danışırdılar ki, ürəyimiz atlanırdı. Müəllimi yolda görəndə tez istiqamətlərini dəyişirdilər... papaqlarını başlarından götürürdülər... müəllimin çörək yediyinə kimsə inanmırdı... müəllimin siqaret çəkdiyini kimsə görmürdü... təbii ki, söhbət şagirddən gedir... Burda ürəyimdən məşhur tamaşalarımızdan biri olan "Evləri köndələn yar"da Şakir Şəkəroviçin dediyi cümləsi gəlib keçir:

- Eh, keçən günlər, keçən günlər!

Doğurdan da keçən günlərin acılı-şirinli xatirələri hərdən mənə, daha doğrusu, ümidlərimə yavanlıq olur. Elə bilirəm ki, həmin o xatirələr bir loxma quru çörəyimin üstündəki şordu, pendirdi. Və beləcə, özümü ovuduram, başımı qatıram. Neyləyim, mən də həyatın bu üzündə dayanıb o biri üzünü haqq edənlər üçün sevirəm, arzulayıram. Özü də ürəyimə, fikrimə paxıllıq deyiləni gətirmədən. Axı nə olur-olsun, hər kəs öz çörəyini yeyir. Bəzən deyirlər ki, "səni çörək tapmayasan". Bu qarğışı edənlər unudur ki, çörəyi tapmaq kimi bir düşüncə yanlışdır. Çörəyi ya qazanırlar, ya da o qazanca Allah şərait yaradır, qapı açır, dəstək yaradır, başqa heç nə. Başqaları Allahın hökmünü müəyyən mənada gerçəkləşdirməkdə vasitəçilik edir. Qalanlar isə Allahla bəndə arasında olur. Bax, bu günün özündə də hər an xatırladığım, yazı-pozu dünyamda özəl izləri olan rəhmətlik, ilk redaktorum Əlisəfa Məmmədov, mənə söz dünyasında dəstək vermiş rəhmətlik Hüseyn Arif, Əlfi Qasımov, unudulmaz Nüsrət Kəsəmənli, həyatıma işıq salmış Nəriman Zeynalov... Mən bu insanları qələmlə qazandığım çörəyimin xeyir-duaçıları sayıram. Yəni Allahım onları mənim qarşıma çıxarmaqla mənə yardımçılar, himayədarlar, qayğımı çəkənlər timsallı kişilərin mövcudluğunu da göstərdi, sübut etdi...

İndi öz-özümə fikirləşirəm. Görəsən, Qurban bayramı bu il sentyabr ayının 1-nə düşməsəydi, onun nə vaxtsa dərs ilinin başlanğıcı olduğunu kimsə xatırlayaqdımı?! Burda söhbət mənim, sizin dövrünüzdən, birgə təhsil aldığınız həmyaşıdlarınızdan getmir. Söhbət ümumiyyətlə, tarixin bəzən lüzumsuz yerə dəyişdirilməsindən, onun unudulmasına cəhd, maraq göstərməsindən gedir. Axı, sentyabrın 1-ni sentyabrın 15 ilə əvəz etmək nəyi dəyişdi ki? Təhsildə hansı inqilab etdi? Bəlkə doğrudan nəsə dəyişib, mənim xəbərim yoxdu. Sağda, solda, yuxarıda, aşağıda nə dəyişir dəyişsin, mənim üçün dəyişməyən bir şey var - o da təhsilin özüdü, o da məktəbin özüdü, o da tədris olunan elmdi, bilikdi, əxlaqdı. Çox təəssüf ki, son illərdə bu sahədə heç də hər şey yerli-yerində deyil. Əksinə, yerində olanlar da indi yerindən sürüşdürülüb, oynadılıb. Hələ nə qədər də sürüşdürülüb oynadılacaq. Deməli, düşünməli, halına acımalı məsələlər qalmaqda davam edir. Ona görə də mən kəsilən qurbanların qəbul olunması istəyi ilə, ricası ilə Allahıma üz tutub demək istəyirəm ki, yaxşı ki, xatirələr var... yaxşı ki, o xatirələr bizi dünənə bağlayır və o dünəndə biz, yəni Sən və mən də varıq. Ona görə də yenə üzümü Sənə tuturam:


Çətindi tək qalmaq, tək də oturmaq

Xəyal kömək etmir, şəkilsə susur...

Sevginin işidi ümid gətirmək -

Vəkilim ürəkdi! - vəkilsə susur...


Dolur gözlərimə ulduzsuz gecə

Barmaq arasında tütün közərir...

Sanki sıxışdırıb məni bir küncə -

Tənhalıq sonuncu gücün göstərir...


Bir boşluq içində qalmışam yəni

Nə əlim əldədi, nə özüm yerdə...

Bircə telinə də saymırsan məni -

Bəs onda mən necə de, dözüm yerdə?!


***

Hər dəfə yazı masasına və yaxud da bilgisayara yaxınlaşanda elə bilirəm ki, yazacağım bu yazı həyatımda nəyisə dəyişəcək, hansısa bir iz qoyacaq. Üstəlik, onu da fikirləşirəm ki, bu yazı yəqin ki, kimlərəsə, oxucuya da iynə ucu təsəlli olacaq və yaxud nəyisə xatırladacaq. Bax, bu inamla yazıdığım bütün yazılarımın mənim həyatımda nəyi dəyişdiyini görürəm. Duyuram, daha doğrusu, onu yaşayıram. Yəni yazılarım bir anlıq da olsa mənə rahatlıq gətirir, ürəyim boşalır və onun bir anlıq dinclik tapması bütün varlığıma, hətta ruhuma da sanki su çiləyir. Bunu yaşadığımdan məmnun qalıram. Amma oxucularım barəsində bircə onu deyə bilərəm ki, ara-sıra gələn telefon zəngləri və bir də internetdə yazdıqları 2-3 sözlük münasibətləri məndə illərdən bəri tutduğum yola daha sadiq olmaq istəyimi formalaşdırır. Bir az da aydın ifadə eləsəm, bir-iki oxucu münasibəti məni yazmağa həvəsləndirən amillərdən biri olur. Və bugünkü yazım bayram ovqatlı olmasa da, amma xatirə yaddaşına qığılcım salacaq bir istəyin ifadəsidir. İndi kimin yaddaşına qığılcım düşəcək, bilmirəm, o tamam fərqli bir mövzudu. Mən isə elə bu qığılcımın alova çevrilməsini gözləmədən həyatın yaşantılarını sıraya düzməyə, növbələşdirməyə çalışıram. Təbii ki, bu çalışmaq sözünü, fikrini bu yerdə mən məcazi mənada işlədirəm. Ona görə ki, nə gücüm həmin o xatirələrini danışdığım gücün eynidi, nə imkanım, nə də heç zaman da o zaman deyil. Ona görə də siz də çox dərinə getməyin. Və bir də özünüz yəqin ki, oxuyub eşitmiş olarsınız. Axı hərdən deyirlər, "inanma şair sözünə". Bax, bu da belə, mən özümü sığortaladım. Siz isə...

Tam səmimi deyəcəm. Yazının bu nöqtəyə qədər olan hissəsini başqa bir ovqatla yazmağa köklənmişdim. Və elə həmin ovqatla da yazırdım. Sonra telefonuma zəng gəldi... sonra xəstəxanaya qaçdım... sonra bu qəzetdə hamıdan çox yük çəkən bilgisayar mərkəzinin sahiblərindən olan (bu sözü xüsusi vurğulayıram. Çünki onunla nə gənclik, nə qocalıq dilində danışmaq olmur. Onunla danışmaq üçün sadəcə işini görməlisən və bir də sıranı pozmamalısan. Yoxsa vəziyyət qarışacaq. Ona görə də Şamxal bəyin adını ehtiyatla çəkirəm - Ə.M.) Şəxsiyyətin hüzuruna getdim. Birlikdə bu sayın səhifələrini nizama saldıq. Deməli, ötüb keçən bu iki-üç saatdan sonra yenidən qayıtdım bilgisayar arxasında əyləşib üz-gözündən yorğunluq və əsəb tökülən, aradabir də gözünün ucu ilə saata baxan Gülər xanımın hüzuruna... Başa düşdüm ki, Gülər xanımı əvvəlki ovqata gətirmək üçün mütləq sözümə, dilimə ən azından İsmayıllı balı qatmalıyam. Ona görə də başladım bir sevgi şeiri oxumağa:


Arxamca su atırsan

Kirpiyinin ucuyla...

Necə ayrılıb gedim -

Söylə, mən bu acıyla...


Ürəyim paralanır

Fikrim qalır yanında...

Əlim, gözüm axtarır -

Səni hər bir anımda!..


Kirpiyinin nəmini

Təbəssümünlə qurut!

Ayrılıq kəlməsini -

Sən bir dəfəlik unut!..


Təbii ki, bu sevgi şeirindən sonra Gülərin də, mənim də ovqatımda azacıq dəyişiklik baş verdi. Hiss etdim ki, məni sözə bağışladı. İndi o artıq əvvəlki halına qayıtmışdı, elə mən də!..

Hə, sabah Qurban bayramıdı. Təbii ki, bu sözü ilk çalarını, ilk istiliyni biz anamızın dilindən eşitmişik. Analarımız övladlarına "qurban olum" söyləyib, "boyuna qurban" deyib. Zaman keçdikcə biz bu sözün digər laylarına da baş vurmuşuq, qatlarını vərəqləmişik. Biz də sevdiklərimizə, sevənlərimizə özümüzü qurban demişik. Ən vacib məqamda isə özümüzü də, övladımızı da, malımızı-mülkümüzü də Vətənə qurban söyləmişik.

Mən bu yerdə müqəddəs bayramlardan olan Qurban bayramına toxunmuram. Onun mahiyyəti də, onun inancı da və nəhayət, onun bağışladığı gerçəkliklər də mənə məlumdu, az-çox bilirəm. Sadəcə, bugünkü bayramı qarşılamaq, onun nurunu, bərəkətini, halallığını, dünyamıza, eləcə də ailəmizə bağışlamaq gücümün olmaması məni sıxır. Və bu sıxıntı içərisində qəlbən, ruhən ağrısam da, ümidimi itirmirəm. Düşünürəm ki, nə vaxtsa bizim də məhəllədə toy olacaq, nə vaxtsa biz də o hikmətlərdən, o inanclardan yararlanacağıq. Ona qədər isə içimdən gəlib keçən misraları sizə söyləmək istəyirəm.


Hələ də güc gəlir, hələ də ütür

Günlərin, ayların istisi məni...

Əlimdən özün tut - sən özün ötür -

Qoyma kor eləsin tüstüsü məni!..


Sevgi xəstəsiyəm, Məcnun hallıyam

Bilinmir sabaha qalıb, qalmayam?!

Hər gün bu quyuya kəndir sallayam -

Hər gün də incidə "bəsdi!"si məni!..


Həsrət əlindədi hələ də yaxam

Buludla ağlayam, şimşəklə çaxam...

Gözüylə boylanam, gözüylə baxam -

Yaşada bu kəsmət kəsdisi məni!..


Fırlanır taleyim fələk pərində

Yaram görünmür ki?! - yaram dərində...

Köçürə dünyadan günün birində -

Dədə Süleymanın "Dəşti"si məni!..


Bəli, elə bu bayram ovqatına yaraşmayan, amma öz içimdə, öz dünyamda özümü qurban dediyim hər kəsə və dəyərli oxuculara "bayramınız mübarək!", "qurbanlarınız qəbul olunsun!" deyirəm.




İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-08-18
2018-08-17


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Qiymətlər qalxandan sonra avtobusa minəcəksiniz?

Hə (71.43%)
Yox (28.57%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Nəvə nənəsindən soruşur:
- Nənə, qanın dadı necə olur?
- Mən, nə bilim, ay bala?
- Bəs babam deyir ki, sən ömür boyu onun qanını içmisən.
- Babanın beyni yoxdu, boş-boş danışır.
- Bilirəm yoxdu, babam deyir ki, sən onun beynini də yemisən.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK