ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

MƏLƏKLƏRİN QORUDUĞU ADAM

Əbülfət MƏDƏTOĞLU

20124    |   2016-11-15 17:00
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Aslan Mehdiyevin 70 yaşına bir dost xatırlatması

Təqribən 25-26 il bundan öncənin söhbətidi. Daha doğrusu, həyat gerçəkliyidi, söhbət deyil. Və bu gerçəklik indinin özündə də bütün çalarları ilə yadımdadı. Az qala saatını da, dəqiqəsini də xatırlayıram. Təkcə ona görə yox ki, həmin o məqamlar mənimlə, taleyimlə bağlıdır. Yox! O həm də işğal olunmuş torpaqlarımızla, həmin o illərin hadisələri ilə əlaqəlidi, necə deyərlər, o dərdlərin içindən çıxıb gəlib mənim yaddaşıma!.. Və mən də həmin məqamları xatırlayanda, o illərin şahidləri ilə qarşılaşanda və nəhayət, onun özü ilə üz-üzə gələndə yenidən yaşayıram, yenidən vərəqləyirəm o tarixi. Və…

Bəli, onda torpaqlarımızın bir iynə boyu ölçüsü də işğal olunmamışdı. Onda hər kəs öz evində-eşiyində idi. Onda hər kəs öz işığını özü yandırırdı, öz həyət-bacasını, gün-güzəranını, ruzi-bərəkətini özü nizama düzürdü. Çünki hər kəsin ayağının altında doğulduğu torpaq, hər kəsin sığındığı öz yuvası idi…

Mənim Tuğ kəndim də yerində idi, onun Yuxarı Yağlıvənd kəndi də. Və Füzuli şəhəri onun da, mənim də gəncliyimizin, iş-gücümüzün əsas ünvanı kimi almışdı bizi qoynuna. Və beləcə mən yalnız rəsmi tanıdığım, barəsində eşitdiyim bir insanla onun da, mənim də kəndim yerində olduğu bir məqamda tanış olduq. O zamanların termini ilə ifadə etsək, Füzuli rayon partiya komitəsinin birinci katibi idi. Və bu vəzifəyə Cəlilabad rayon İcraiyyə Komitəsinin sədri vəzifəsindən gətirilmişdi. Özü də elə bir vaxtda gətirilmişdi ki, artıq sərhəd kəndlərdə, xüsusilə mənim yaşadığım kənddə ov, yəni quş tüfəngləri «dil-dil» ötür, gərginlik narahatlıq pillə-pillə yüksəlir, əsəblərin dərəcəsi getdikcə yüksəlirdi. Özü də təkcə ermənilərlə bağlı deyildi bu gərginlik. Bütün Azərbaycanda, o cümlədən Füzulidə də bir xalq hərəkatı başlamışdı, siyasi atmosfer get-gedə tündləşir, adamlar azadlıq ideyalarının işığını sezməyə başlayırdılar. Bax, bu da rayonun rəhbərlərinin idarəetmə sahəsində problemini bir az da artırırdı. Amma burda bir məqam da var idi. Onu mütləq yazmalıyam. O da şəxsi nüfuzdu. Şəxsi nüfuzu olan birinci şəxslər dediyim o gərginliyi nisbətən az yaşayırdılar, ona nəzarət etməyi bacarırdılar. Bax, mənim qəhrəmanım da şəxsi nüfuzu olanlardan biri idi…

Bəli, Füzuli rayonunda hadisələrin bu ilk dönəmində partiya fəallarının iclası keçirildi. Aslan Mehdiyev rayon partiya komitəsinə birinci katib seçildi. Təbii ki, həmin vaxtlar bu seçimin adi bir qəzet adamı kimi mənim üçün elə bir böyük önəmi yox idi. Mən rayonun «Araz» qəzetində işləyirdim və adi bir müxbirin birinci katibin kim olması barədə düşünməsi, yumşaq desək, məntiqsiz görünə bilərdi. Elə ona görə də belə məsələlərə o qədər də reaksiya vermirdim. Amma, sən demə, bu seçim mənim də taleyimdə seçim etmək məqamını gündəmə gətirirmiş. Və bu məqam da gəlib çatdı. Günlərin bir günü mərhum müəllimim, kəndimizin ağsaqqalı Niyaz Cahangirov məni yanına çağırıb bircə kəlmə dedi:

- Aslan Mehdiyev səni yanına çağıracaq. Gedib onu dinləyərsən. Nə desə, razılaşarsan.

Təbii ki, müəllimimə «baş üstə» deyib getdim işimin dalınca. Bu söhbətdən bir-iki gün sonra qəzetin redaktoru, peşəkar jurnalist, hörmətli Məcnun Namazəliyev məni otağına çağırıb bildirdi ki, «tez get raykoma, səni çağırırlar». Mən təəccüblə üzünə baxdım. O da tam səmimi bir şəkildə çiyinlərini çəkərək «niyə çağırdıqlarını bilmirəm» dedi. Narahat bir durumda rayon partiya komitəsinə gəldim. Aslan müəllim məni qəbul etdi. Bir az vəziyyətdən, Qarabağdakı hadisələrdən danışdıq. Sonra ərklə dedi ki, məsləhət gördüm sən də Stepanakertdəki təşkilat komitəsində işləyəsən. Həm vilayət ərazisini yaxşı tanıyırsan, həm erməni dilini bilirsən, həm də bizim öz nümayəndəmizin orada olması baş verənlərdən vaxtında xəbər tutmağımıza imkan verər.

Bu gözlənilməz təklifdən bir an susub razılıq verdim. Və beləcə başladı mənim həmin dövrün siyasi burulğanına düşməyim. İnanın ki, o gündən sonra hər dəfə Aslan müəllimlə görüşüb söhbət edəndə, dəfələrlə onunla birlikdə Stepanakertə səfər edəndə mən bu insanın iç dünyasına bələd olmağa başladım. Gördüm ki, bu insan məmurluqdan yerlə göy qədər uzaqdı. Bütün varlığıyla sadə, təbii, el-oba adamıdı. Elə danışığı da sadədi. Ən vacib məsələni, ən ciddi problemi o qədər sadə məntiqlə izah edir ki, razılaşmaya bilmirsən. Hətta sənə elə gəlir ki, onun dedikləri elə sənin düşündüklərindi. Bax, mən o yol yoldaşlıqlarımızın içərisində özüm üçün bir Aslan Mehdiyev kəşf etdim. Hamının birinci katib kimi qəbul edib müəyyən idarəçilik, tabeçilik məsafəsi saxladığı Aslan Mehdiyevin ürəyini gördüm. Və başa düşdüm ki, müxtəlif partiya komitələrində çalışmış bu insan özünü içdən qoruyur, məmurlaşmağa, xalqdan uzaqlaşmağa iç dünyasına, ürəyinə imkan verməyibdi. Bu da onun torpağa, ailəyə, kəndə, tanıdıqlarına bağlılığından qaynaqlanan bir şərt idi. Yəni o həm torpaq adamı idi, həm də el-oba adamı. Ona görə də rayon mərkəzinə çıxanda bəzi məmurlar kimi özünü çəkib dayanmırdı. Ona yaxınlaşan hər kəslə hal-xoş edirdi. Adamları az qala adıyla, soyadıyla çağırır, ailəni, uşağı soruşurdu. Mən bu xüsusiyyəti daha iki adamda görmüşdüm. Onlardan biri rəhmətlik Cavanşir Məmmədov, biri də bu gün dostluğundan qürur duyduğum, mənim üçün çox dəyərli bir ziyalı olan Nəbi Muxtarovdur. Bax, mən Aslan Mehdiyevlə Stepanakertə gedəndə və yaxud geriyə qayıdanda yol boyu etdiyimiz söhbətlərin demək olar ki, bütün mahiyyəti Qarabağın taleyi idi, torpaqlarımızı gözləyən fəlakət idi. Və Aslan müəllim bu söhbətləri daxili bir narahatçılıqla, mənimlə çözdüyü məqamlarda həmişə bir fikri xüsusi qabardırdı. Vurğulayırdı ki, sayıqlığı itirmək olmaz. Bu oyunun başında ermənilərin güvəndikləri dayanırlar. Ermənilərdə bu ağıl yoxdu. Onları ortaya atanlar var. Ona görə daha böyük düşmənə müqavimət göstərməyə, cavab verməyə hazır olmalıyıq. Amma onu da vurğulayırdı ki, başımızın üstünü alan müharibəni quş tüfəngi ilə qarşılamalı olacağıq. Çox qorxuludu. Mütləq nələrsə edilməlidi, mütləq ordu yaradılmalıdı. Özünümüdafiədən orduya keçməyin sürətini artırmaq, səfərbər olmaq lazımdır.

İndiki kimi yadımdadı. Stepanakertdə Təşkilat Komitəsinin iclası çox uzun çəkdi. Tədbir başa çatandan sonra gecənin qaranlığında Əsgəranı keçmək, Ağdama gəlmək, sonra Martuni qəsəbəsindən ötüb Füzuliyə getmək lazım idi. Adətən yol bu cür qəbul olunmuşdu. Amma hadisələr başlayandan sonra daha çox Ağdam- Ağcabədi-Beyləqan-Füzuli yolundan istifadə olunurdu. Yəni təhlükəsizlik baxımından heç kim risk etmək istəmirdi. İndi bu faktı yazdığım məqamda da inana bilmirəm ki, Aslan müəllim niyə o boyda risklər edirdi. İnanın ki, hansı vaxtdan, hansı saatdan asılı olmayaraq, o hər dəfə Martuni qəsəbəsindən keçməklə Stepanakertə və yaxud Ağdama gəlirdi. Və mən hər dəfə düşünürdüm ki, indi bu qəsəbənin içərisində nə isə baş verəcək. Yolu bağlayan ermənilər bizi daş-qalaq eləyəcək, atəşə tutacaq və yaxud girov götürəcək. Amma hər dəfə sürücüyə maşını sürətlə idarə etməyi tapşıran Aslan Mehdiyev sanki erməninin gözünün odunu almışdı. Birinci katibin maşınını tanıyan ermənilər elə bil oddan qorxan kimi pərən-pərən düşürdülər, qaçıb yoldan çıxırdılar. Beş-on dəqiqə öncə azərbaycanlıları atəşə tutan, avtobusları daş-qalaq edən, girov götürən ermənilər həmin an tülküyə dönürdülər, qorxaq tülküyə!..

İnanın ki, mən bunu Aslan müəllimə xoş gəlmək üçün yazmıram. Hətta Qurana da əl basıb and içə bilərəm ki, mən onunla gecələr Stepanakertdən qayıdıb Martunidən keçib Füzuliyə gedib çatanda özümü səngər yarıb gəlmiş döyüşçü kimi hiss edirdim. Və bu barədə bir dəfə anama söyləyəndə yazıq arvad əlini dizlərinə çırpdı ki, sizin başınız xarab olub? Adam da ilanın yuvasından keçib gedər, özü də indiki vaxtda. Mən də gülə-gülə onu inandırdım ki, Aslan müəllimi göydə mələklər, yerdə də fəaliyyət göstərən gizli ordu qrupu mühafizə edir, bizə heç nə olmaz. Neyləsin savadsız anam? Dediyimə inandı və özünə gəlib «yenə də ehtiyatlı olun» dedi.

Bəli mən bu beş-altı cümləlik yazımı indi ona görə yazıram ki, kəndimin işğalından 25 il vaxt keçir. Yəni oktyabrın 31-də o işğalın 25 yaşı tamam oldu. Və mən də o xatirələrin işığında yaddaşımda, ürəyimdə izi, sözü olan insanları xatırladım. Həmin o xatirələrin fonunda Aslan müəllim gəlib durdu gözümün önündə. Və…

Və onda anladım ki, çox yaxın günlərdə Aslan müəllimin 70 yaşı tamam olacaq. Bu 70 ildən 25 ili çıxdım. Deməli, mən Aslan müəllimlə ömrünün 44-45-ci ilində tanışlığa, dostluğa imza atmışam. Və əsrin dörddə birini o səmimiyyətlə də yaşamışıq və indi də yaşayırıq. Məncə hər adama nəsib olmur beləcə sakit, iç dünyanda özünlə qalmağı bacardığın bir səviyyədə yaşayasan. Bax, Allahın sevdiyi bəndələrdən olan Aslan Mehdiyev ailədə də, doğmaları yanında da, el-obası yanında da, hətta nəvələriylə əl-ələ tutub parka, bulvara gedəndə də həmin o rahatlığı özüylə gəzdirir, qarşılaşdığı adamlardan üzü yana çevirmir, gözlərini gizlətmir. Çünki o həmişə xalqın yanında olubdu. Və nəhayət…

Bəli, mən dəyərli bir ziyalı, səmimi bir insan, eloğlum, dostum Aslan Mehdiyevlə bağlı bu yazının sonunda bir məqamı da vurğulamaq istəyirəm. O da Aslan müəllimin təkcə öz övladlarının, öz nəvələrinin uğurlarına sevinməsi deyil. O həm də doğulduğu bölgənin, yaşadığı ölkənin uğurlarına ürəkdən sevinməyi bacarır. Bu insanın ürəyi kindən, xıltdan təmizdi, uzaqdı. Onun ürəyində ancaq səmimiyyət, xeyirxahlıq hakimdi. Bax, mən də həmin o səmimiyyətin, o xeyirxahlığın işığında Aslan müəllimi təbrik edirəm. Və düşünürəm ki, yaxın günlərin birində o mənimlə birlikdə ən böyük arzumuz olan ünvana – Qarabağa maşın sürdürəcək. Biz yenə həmin o yolları keçib gedəcəyik… bizim yolları! O yollar bizi gözləyir. Elə biz də həmin yolların həsrətindəyik.




İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-01-17


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Təbii qaz limitini keçmisinizmi?

Hə (71.43%)
Yox (28.57%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
- İki dost işdən evə qayıdır.
Biri:
- Mənim arvadım çox yaxşıdır. Gedən kimi çəkmələrimi qarşımda cütləyir, qəlyanım dolu olur. İndi qəhvəm və mətbəxdə bir vedrə isti suyum hazırdır.
- Hamısı çox gözəldir, ancaq o mətbəxdə bir vedrə isti su nə üçündür?
- Vallah, mən soyuq su ilə bulaşıq qabları yuya bilmirəm.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK