warez script warez forum Leaks Forum orkide Link kısaltma sitesi shell indir mavi orkide Link kısalt PHP Scriptler Ataşehir kadın kuaförü Warez forumu hacklink satın al cialis yorumları Adalet.az | "ANA, MƏNİ TƏLƏSDİRMƏ" Adalet.az | "ANA, MƏNİ TƏLƏSDİRMƏ" Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

"ANA, MƏNİ TƏLƏSDİRMƏ"

Ədalət Salman, biz gecikməmişik ki?

20859    |   2011-12-10 07:33
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Dünyanın rənglər çalarında nə qədər diqqət yetirsən də sözü, sözün rəngini seçib müəyyənləşdirə bilmirəm. Çünki söz o qədər rəngbərəngdir ki, onu yalnız ovqata, məqama uyğun bir rəngdə görmək mümkün olur. Təbii ki, bu mənim şəxsi fikrimdi və mən düşünürəm ki, hər bir söz onu dilə gətirənin, onu ifadə edənin özünü təqdim etməklə yanaşı, həm də sahibinin sevdiyi rəngdə görünür. Bu mənada Məmməd Arazın, Bəxtiyar Vahabzadənin, Nüsrət Kəsəmənlinin, Hüseyn Arifin sözlərinin rəngini bir qədər uyğunlaşdıra bilirəm. Yəni bu müəlliflərin fəlsəfəsiylə, sevgisiylə, təbiət tərənnümüylə bir kəsişmə nöqtələri var. Onların sözü məhz həmin o nöqtəyə gəlib bir-birinə "salam!" verib gedir.
   
   Və yaxud Məhəmməd Hadinin, Xəlil Rzanın, lap elə bugünkü şairlərimizdən Ramiz Rövşənin, Rüstəm Behrudinin, Vaqif Bayatlının, Vaqif Səmədoğlunun sözlərində də mənim bir nöqtədə qovuşdurduğum məqamlar var. Bax, bu mənada mən sözün rənginin olub-olmamasının sahibinin, qələm adamının ruhuyla, dünyaya baxışıyla, ovqatıyla əlaqələndirirəm.
   
   Neçə gündür bir kitabı mütaliə edirəm. Yazı stolumün üstündədi. Az qala 100 səhifəyə yaxın olan bu kitabı əvvəl seçmə qaydada, yəni adda-budda, sonra ardıcıl, nəhayət sondan əvvələ oxuyub başa çıxmışam. Oxuduqca da özümdən asılı olmadan qəribə hislər yaşayıram. Və həmin o hisslər də mənə məşhur bir deyimi xatırladır. Həmin deyimi ədəbiyyatçılar yaxşı bilirlər - "Qoqolun şinelindən çıxmaq"g
   
   Bəli, bu şeirlər və onun yaratdıqları ovqat məni həmyaşıdım, eyni dövrdə ədəbi aləmə öz sözü ilə gələn Ədalət Salmanın sözünün rəngini arayıb-axtarmağa çəkib apardı. Həmin ünvana ki, mən də ordan keçib gəlmişəm. Ədəbiyyat, söz bizləri eyni yolun yolçusu edib. Sadəcə az-az görüşsək də, sözlərimiz həmişə bir-birimizin yanında olub, bir-birimizdən xəbər aparıb gətirib. Elə bu günlərdə Ədalət Salmanın "Gedək, bəxtim, əlini ver" şeirlər kitabı əlimə düşdü. Onun bu təzə kitabının redaktoru qələm dostum Faiq Balabəylidi. Kitabı oxuduqca sözün rəngi barəsində düşündüyüm məqamda gözüm kitabın çap edildiyi nəşriyyatın adına sataşdı. Çox maraqlıdı, "Sözün işığı"!!! Bilmirəm, bu ruh yaxınlığıdı, yoxsa təsadüfdü. Amma hər nədisə doğrudan-doğruya o məndə xoş bir ovqat yaratdı, içimdə bir rahatlıq hiss etdim. Və bunun ardınca qələm dostumun ilk şeirinin adı da mənim üçün lap çiçək çırtlatdı - İlahi, sən bizi sözə bağışla!..
   
   
   
   İlahi, sən bizi sözə bağışla,
   
   Sözlə yediririk balamızı da.
   
   İlahi, sən bizi bizə bağışla,
   
   Onsuz da çəkirik bəlamızı da.
   
   
   
   Bəli, bu qəribə təsadüflər məni əməlli-başlı kitabdakı dünyanın ən dərin guşələrinə çəkib apardı. Getdiyim yolda qeyri-adi mənzərə, bir gülüstan, bir çəmənzar gördüm. Və bu gülüstanda, bu çəmənzarda şeirlərin hər biri mənə müxtəlif gülləri, çiçəkləri xatırlatdı. İlk qarşılaşdığım boynubükük bənövşə oldu və şair qardaşımın misraları məhz həmin bənövşə kimi məsum görkəmi ilə pıçıldayırdı.
   
   
   
   Mənim tanıdığım öz dünyam vardı,
   
   Müqəddəs sandığım söz dünyam vardı.
   
   Halal dünyam vardı, düz dünyam vardı,
   
   Məni yaşamağa qoymadı dünya.
   
   
   
   Və yaxud:
   
   
   
   Üzünə kim dedi qəbahətini,
   
   Gördü bu dünyanın xəyanətini.
   
   Niyə ucuz tutdu Ədalətini,
   
   Niyə yaşamağa qoymadı dünya?
   
   
   
   Belə götürəndə poetik sualdı. Amma sualın iç qatına düşəndə onda həmin o bənövşə məsumluğunun boynubüküklüyünün səbəbləri də ortaya çıxır və məlum olur ki, "Zəmanə adamı ola bilmirəm" fikri elə-belə yaranmayıbdı. Məhz elə o zəmanə adamı ola bilməmək Ədaləti də, məni də, bizim kimi düşünənləri də zəmanə adamı olmağa qoymur. Zəmanə adamı ola bilməmək isə yaşaya bilməməyin açıq düsturudur. Onun üzərində baş sındırmağa dəyməz. Çünki biz zəmanə adamı da olmaq istəmirik. Əgər istəsək, onda bu misraları kağıza köçürə bilmərik.
   
   
   
   Bu dünya malına sanma əyilləm,
   
   Heç vaxt vüqarımdan dönən deyiləm.
   
   Öz halal yolumdan dönən deyiləm,
   
   Zəmanə adamı ola bilmirəm.
   
   
   
   Sirr yerimiz, başımızı dizinə söykəyib yuxuladığımız, laylasını dünyanın ən gözəl musiqisi kimi qanımıza-canımıza hopdurdumuz, sirr yerimiz olan anamızın da bəzən bizi qınaması, bizi bu dünyayla yoldaşlıq etməyə çağırması da bizi zəmanə adamı edə bilmir. Çünki biz rəngini özümüz gördüyümüz sözümüzlə yalnız Tanrıya güvənir, təmiz adamlara arxalanırıq. Bax, elə bu səbəbdəndir ki, Ədalət Salman açıq şəkildə bəyan edir:
   
   
   
   Mənim ümid yerim təmiz adamlar,
   
   Təmiz olmayana kəsilləm qənim.
   
   Həyatda nə qədər təmiz adam var,
   
   Sanıram o qədər arxam var mənim.
   
   
   
   Və yaxud:
   
   
   
   Dayaqsan haqqını alana, gördüm,
   
   Həyansan kimsəsiz qalana, gördüm.
   
   Qənimsən hər cürə yalana, gördüm,
   
   Yaxşı ki, sən varsan, ay yaxşı adam.
   
   
   
   Burda bir etirafın yeridi. Onu yazmasam, deməsəm günaha batmış olaram. Əslində şair qardaşımın dediyi fikirlər hər kəsin ürəyindən keçir və hər kəs də birmənalı şəkildə anlayır ki, dünyanı öz çiyinlərində saxlayan yaxşılıqlar və yaxşı adamlardı. Əgər bu adamlar onların əməlləri olmasa, dünyanın tarazlığı pozular, tərəzisinin gözü əyilər. Və hətta dünya bir yanı üstündə sürüşüb məhvə doğru gedər. Bax, elə bu yaxşılığın, bu yaxşı adamların yaratdığı mühit, onlardan gələn ilhamdır ki, Ədalət yazır:
   
   
   
   Öyüb qardaşını hey yerli-yersiz,
   
   Gözlərə çəkəndə qardaşlı qızlar.
   
   Qardaşsız deyilik, deyin daha biz,
   
   Ədalət adında qardaşımız var.
   
   
   
   Səmimiyyətlə, özü də son dərəcə isti bir ürəklə ifadə edilən bu fikrin arxasında qardaşsız bacılara təkcə təsəlli yox, həm də İlahidən gələn bir xoş təbəssüm, ovqat, dözüm, xüsusilə bütün yaxşıların onların yanında olması dayanır. O cümlədən şair Ədalət Salman çəkinmədən özünün bütün qardaşsız qızların qardaşı, doğması hesab edir.
   
   Ümumiyyətlə, bu gün sözlə, qələmlə nəfəs alan hər kəsin yaradıcılığında özünəməxsus bir mövzu var. Əslində bu mövzu bəşəridi, hamıya aiddi. Lakin bu mövzu həm də özünə məxsusdu, özəldi. Təbii ki, bu özəl olan da Sevgidi, Məhəbbətdi. Onun poetik zirvəsini Füzuli fəth edib. Amma mənim, sənin, eləcə də digər bir insanın sevgisi də fərdi bir qaydada Məcnun, Leylinin sevgisindən heç də aşağıda dayanmır. Sadəcə, biz özümüz kimi sevirik. Bizi sevənlər də özləri kimi sevirlər. Yalnız bir nüansı çıxmaq şərti ilə söz adamları sevgilərini ictimailəşdirə bilir, poetikləşdirə bilir, ona qol-qanad verir, onu ətə-qana doldurur. Ancaq adi insan öz böyük sevgisini də elə özü üçün, adi qaydada yaşayır. Və bu yerdə Ədalətin "Sən hardan biləsən məhəbbət nədir" deməsi həm yerinə düşür, həm də sual doğurur. Ona görə yerinə düşür ki, məhəbbətin yükünü, necəliyini, nə cür olduğunu, insana nə verib nə aldığını bu bəlaya düşənlər daha yaxşı bilirlər. Amma sual da ona görə doğur ki, kimin bu məhəbbətdə nə axtardığını, bu məhəbbəti necə yaşadığını qiymətləndirmək də çətindi, sorğu-sual etmək də. Sadəcə, şairlər öz missiyaları etibarı ilə Tanrıya daha yaxın olduqlarından onlar bu sualı verməkdə sərbəstdilər, o cümlədən Ədalət Salman da.
   
   
   
   Əlləri qoynunda durub tənha, tək,
   
   Oyaq qalmamısan gecə sübhə tək.
   
   Hələ sevməyirsə sinəndə ürək,
   
   Sən hardan biləsən məhəbbət nədir?
   
   
   
   Və yaxud:
   
   
   
   Baxıb sevənlərə köks ötürmədin,
   
   Sevib, kirpyinlə od götürmədin.
   
   Kiminsə ömrünə yaz gətirmədin,
   
   Sən hardan biləsən məhəbbət nədir?
   
   
   
   Doğrudan da bu duyğuları yaşamayan hardan bilsin ki, ya o oğlanın sevgisi tumurcuqlayıb, ya bu qızın sevgisi. Əgr bilsə, onda o da şair olardı, o da Ədalət Salman kimi yazardı.
   
   On yeddi ləçəkli, on yeddi yaşlı,
   
   Hələ kəpənəksiz o çiçək qızın
   
   Sevgisi gözündə tumurcuqlayıb...
   
   
   
   Ədalətin şeirlərinin mövzusu insandı, təbiətdi və bir də duyğulardı. Özü də barəsində söhbət açdığım "Gedək, bəxtim, əlini ver" kitabındakı şeirlərin hamısında bu aydınca hiss olunur. Məhz ovqata söykənən, ovqat kitabı kimi qəbul etdiyim bu şeir toplusu çoxlarımızın yaşadığı duyğuların misra ifadəsidi. Məsələn:
   
   
   
   Xoşladığın qızlar yenə
   
   Ürəyimə yatmır, ana.
   
   Heç kəs bütün istəyinə
   
   Evlənməklə çatmır, ana-
   
   Ana, məni tələsdirmə.
   
   
   
   Yəqin ki, bu misraları oxuyan oxucular analarının, bacılarının onları necə tələsdirdiyini, onlara necə qız seçdiklərini xatırladılar, yaddaşları təzələndi. Və xatırlayıb istər-istəməz sevgilərini və sevdiklərini də göz önünə gətirib göz üstünə qoydular, Ədalətin dediyi kimi.
   
   
   
   Sən mənim ömrümə doğan ayımsan,
   
   Baxıb gözlərinə qoy duyum səni.
   
   Sən mənim bəxtimə düşən payımsan,
   
   Öpüb gözüm üstə hey qoyum səni.
   
   
   
   Və yaxud:
   
   
   
   Mənim verəcəyim ürəkdir sənə,
   
   Ömrünü sevginlə naxışlayaram.
   
   Bilsəm göz muncuğu gərəkdi sənə,
   
   Bir cüt gözlərimi bağışlayaram.
   
   
   
   Ədalət Salman, kitabındakı şeirlərin adda-budda nümunələrini təqdim etdiyimə görə gərək bunu günaha yazmayasan. Sadəcə, mən oxucuya demək istədim ki, bu kitabı arayıb-axtarsın və görsün ki, onun deyə bilmədikləri elə mətləblər var ki, oxuyub özününküləşdirə bilər, ruhu təzələnər, sevgisi gün işığına çıxa bilər. Və bir də bu kitabdakı sözlərin rəngi onun bu dünyadakı rənglərdən fərqli bir rənglə üz-üzə gəlməsinə səbəb olar. Təbii ki, bu da tapıntı sayılar. Və nəhayət, mən sənin sözlərinin rəngini gördüm. Elə o sözün rəngində də sənə böyük sözün yolunda öz sözünün rənginə sadiq qalmağı, onu illərdən-illərə, oxucudan-oxucuya, kitabdan-kitaba davam etdirməyi arzu edirəm. Çalışaq ki, nə tələsək, nə də gecikək. Onsuz da bizim zamanımız atüstü olubdu. Elə atüstü də olmaqdadı.


YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
SON XƏBƏRLƏR
2019-05-20


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Kubokun sahibi kim olacaq?

"Qarabağ" (71.43%)
"Qəbələ" (14.29%)
"Sumqayıt" (7.14%)
"Zirə" (7.14%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Aqşin Yenisey dostları ilə babat yeyib-içir, sonra gedir əmisigilə. Həyətdə it daraşır buna, qolun-qılçın cırmaqlayır. Evə girəndə əmisi deyir:

- Ay bala, bu nə haldı?

- İt tutdu.

- Ə, it bağlıydı axı?!

Aqşin:

- Əmi, it bağlıydı ey, amma mən açıqıydım.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK