hacklink Adalet.az | XİLASKAR MƏLƏKLƏR Adalet.az | XİLASKAR MƏLƏKLƏR Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

XİLASKAR MƏLƏKLƏR

Ağılın, duyğunun və ürəyin birgə döyüntüsü

27392    |   2011-08-06 02:53
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır


   
   Bir şeyi etiraf etməliyəm. Doğrudur, deyirlər etiraf daha çox böyüklükdü, amma mən heç bir böyüklük iddiasında olmadan etiraf etmək qərarındayam. Bunun da çox özəl bir səbəbi var. O da özü pünhan olan, gizli zəngləri ilə mənim yazılarıma münasibət bildirən və beləliklə də kağıza köçürdüyüm duyğuların müzakirə obyektinə çevrilməsidir. Çünki hər şənbə yazımdan sonra öncə həmin o gizli zəngin sahibi, sonra da dəyərli və etibarlı oxucularım mənimlə əməlli-başlı bir fikir savaşı açırlar. Beləcə, müzakirlərdə, mübadilələrdə, nəhayət, qızğın disskusiyalarda yeni mövzular, yeni fikirlər qəlbimə hakim kəsilir. Və mən də könül xəstəsi, ruh dəlisi olduğumdan qəlbimin hakiminə baş əyirəm, onun dedikləri ilə oturub-durur, onun tələbləri ilə yaşayır, onun istəklərini gerçəkləşdirirəmg
   
   Bəli, həmişə olduğu kimi, daha doğrusu, son üç-dörd yazımda olduğu kimi bu dəfə də duyğulara meydan verəcəm. Bacardığım qədər sözü duyğuların ifadəçisinə, tərcümanına çevirəcəm. Qoymayacam ki, duyğular, istəklər sözün zəif formasına tuş gəlsin, ifadənin qüsurlu çalarları ilə üst-üstə düşsün. Əksinə, gücümü ortaya qoyacam ki, sözün böyüklüyü ruhun böyüklüyü ilə ucalığa qalxsın və həyatın ən böyük qazancı, ən böyük var-dövləti, bitib-tükənməyən sərvəti olan sevgi sözdə təkcə ifadəsini yox, həm də təsdiqini tapmış olsung
   
   Bəli, biz elə bir zamanda yaşayırıq ki, indi sevgi, sevgililər - Leyli və Məcnun, Romeo və Cülyetta, Aşıq Qərib və daha kimlər az qala əməlli-başlı gülünc obyektinə, qınaq ünvanına çevrilib. Bu sözləri eşidəndə dodaqlarda acı və kinayəli təbəssüm görməmək, sezməmək mümkün deyil. Sanki ilahi sevgi hər şeyə qadir olub, özü heç nə olan madiyyatın əlaltısına, quluna çevrilibdi. İnsanlar maddiyatı, xüsusilə pulu hər şey saydıqlarından sonda pulun heç nə olduğunu yaman unudublar. Onlar özləri də bilmədən bir parça çörəyin, bir isti kürsünün, bir saxta tərifin, bir yalançı mehribançılığın qolu bağlı əsirinə çevriliblər. Elə bil bu dünyada hər şey maddiləşib, az qala insanlıq da sevgi kimi ucuzlaşıb. Amma mən bütün bunları keçici, ötəri sayıram. Çünki aylı-ulduzla gecələrin birində bir ağac dibində, bir bulaq başında, bir arx kənarında, bir sakit bulvarda, parkda gözünü göy üzünə sancıb ayla, ulduzla söhbət edəndə dünyada sevgidən başqa, insanlıqdan başqa hər şeyin yumuşaq desək, əl çirki olduğunu görmək, duymaq, yaşamaq olar. Məncə insan göylərlə, gözə görünməyən güclərlə, xüsusilə özü ilə, ürəyi ilə tək qalmağı bacarandag həmsöhbət olanda madiyyata vurulduğu üçüngmadiyyata əsir olduğu üçüngnəticədə insanlığı ilə sevgini itirdiyi üçün əzab çəkir.
   
   Doğrudu, çoxları bunu etiraf etmir. Çünki onlar iç dünyalarının görünəcəyindən qorxurlar. Xəbisliklərinin, nəfslərinin, riyakarlıqlarının üzə çıxacağından qorxurlar. Amma bu qorxu da heç nəyi gizlətmir. Çünki dünyanın ən böyük sirləri də, ən böyük möcüzələri də gec-tez açılıb və açılmaqdadı. Digər tərəfdən köhnə kişilər demiş, "Süleyman peyğəmbərə qalmayan dünya heç bir tirana, heç bir şaha qalmayıb". Qalan yalnız sevgidir, insanlıqdır. Bax, bunun barəsində düşünmək, bunu uca tutmaq lazımdı. Əks halda, nəfs özünün qara və yırtıcı caynaqlarını ürəyə sancacaq. Ondan isə qurtuluş yoxdu.
   
   Mən həyatın bütün özümə bəlli sifətlərini tanıdığım, anladığım məqamlarını həmişə qarşı-qarşıya gətirirəm, onları üzləşdirirəm, onları bir-biri ilə danışdırıram və bu qarşılaşmadan, bu aparılan fikir mübadiləsindən nəticə çıxarmağa çalışıram. İnanıram ki, sonda mütləq sevgi qalib gələcək, mütləq insanlıq qalib olacaq. Ona görə dəg
   
   
   
   sığınıb
   
   bir otaq küncünə
   
   susmuşamg
   
   özümdən başqa
   
   heç kimlə
   
   danışmıram.
   
   düşünməyin ki,
   
   kimdənsə
   
   ya da
   
   dünyadan
   
   küsmüşəmg
   
   yox!-
   
   sadəcə
   
   indi daha çox
   
   ətrafla anlaşıram-
   
   vəg
   
   odur ki,
   
   susaraq
   
   gözləyirəmg
   
   anlaşacağım
   
   məqamın
   
   nə vaxtsa
   
   gələcəyinə
   
   inanaraq!..
   
   
   
   ***
   
   
   
   Son yazılarımla bağlı ən yaxın dostlarımın birinin fikirlərini dinləyib götür-qoy etdim. Necə deyərlər, onun iradları da yerində idi, dediyi sözlərin təsiri də öz kəsərində, öz gücündə. Amma maraqlı bir məqamı mənə rahatlıq vermirdi. Yəni mənimlə fikirlərini bölüşən, müəyyən mənada mənə yeni ideyalar, yeni düşünmə ünvanı verən, səmt göstərən dostum gözlənilmədən bir fikri də dilə gətirdi. Daha doğrusu, mənim sualımın qarşısında o, gözlədiyimi yox, eşidəcəyinə inanmadığı fikirləri dedi.
   
   Mən sözarası ondan soruşdum ki, ürəklə, duyğularla necə yola gedirsən? O da çox özünəməxsus və kəskin bir şəikldə dilləndi:
   
   - Qardaş, deyəsən belə çox getməyəcək. Ən xırda məqamlar, ən elementar sözlər, fikirlər mübahisəyə səbəb olur, haqlı-haqsız söz-söhbət, ağrı-acı yaranır. Və mən onun nə sevgisini, nə şıltaqlığını, nə də ərkini istədiyi, umduğu səviyyədə qiymətləndirib ürəyimcə onu öz mərtəbəsində saxlaya bilmirəm. Çünki onun və mənim istəklərimiz bütünlüklə eynidir. Lakin bu istəklərə yanaşma fərqlidir. Bax, bu fərqi çatdırmaq, izah etmək yaman çətin olur.
   
   Özümdən asılı olmadan gülümsədim və guya böyük bir təcrübəsi, ağsaqallıq imtiyazı olan şəxslər kimi buna etirazımı bildirdim:
   
   - Yox qardaş, ürəyi, duyğunu yarı yolda qoymazlar. Çünki bu yarı yol ürəyin, duyğuların bir nöqtədə dayanıb qarıyıb qocalması, ölməsi deməkdir. Sən buna yol vermə. Çünki içimizdə sənə və mənə aid olan nə varsa, o, duyğularımızın və ürəyimizin Tanrı diktəsi ilə cilalanmış, köklənmiş bir yaşam haqqının, bir sevmək haqqının, bir sevilmək haqqının halalca payıdı. Bu haqqı yarı yolda qoymaq olmaz. Onda biz Nəsimi tək həqdən ənəlhəqqə gedən yolun yolçusu ola bilmərik və yaxud da tərsinə!!!
   
   Doğrudan da insan nə qədər duyumlu, nə qədər düşüncəli, istiqanlı, həssas olursa, bir o qədər də ətrafında baş verən hadisələrə anlayışla yanaşır, onları saf-çürük edəndə, onlara qiymət verəndə, onlardan bəhrələnəndə səhv etmir.
   
   Bax, mən də həmin o duyğuları, o istəkləri, o anlayışları, bir sözlə, insanın içi ilə çölünü bərabər şəkildə açıb ortaya qoyan hər nə varsa, onu bacardığım kimi, gücüm çatan formada təbliğ və təqdim etmək istəyirəm. Ayrı cür bacarmıram! Hətta şeirdə də yazmışamg
   
   
   
   bacarmıram!-
   
   doğrudan
   
   gücüm çatmır özüməg
   
   sudan çıxmış balıq tək
   
   çırpınıram durmadan
   
   fikrimi cəmləmək də
   
   işgəncəyə çevrilir
   
   ya önə boylanıram,
   
   gah toz basan izimə
   
   ən xoş məramım belə
   
   xəncər kimi sivrilib
   
   ürəyimə tuşlanırg
   
   mənim sevgi saydığım-
   
   sən əzab dediyindi
   
   hər gün başdan başlanırg
   
   qəbahət sayma bunu
   
   açıq-saçıq deməyi
   
   bacarmıram!-
   
   bağışla
   
   bacarmıramg
   
   hamı tək necə gəldi sevməyi!..
   
   
   
   ***
   
   
   
   Sirli zənglərin müəllifi özünün son zəngində bildirdi ki, mənim yazdıqlarım, mənim ifadə etdiyim fikirlər daha çox böyük amallarla, böyük xəyallarla, böyük istəklərlə, böyük duyğularla yaşayan, mənəviyyatı hər şeydən ucada görən insanlara aiddir. Onun sözlərindən belə çıxdı ki, bir söz adamı, bir şair kimi yazdıqlarım duyğulu oxucuları düşündürə bilər, cəlb edə bilər. Amma həyat gerçəkliyi tamam fərqli bir şeydi. Biz elə bir zamanda yaşayırq ki, oxuduqlarımızdan daha çox gördüklərimizə, şahidi olduqlarımıza üstünlük veririk. Az qala oxuduqlarımız bizə nağıl təsiri bağışlayır, yuxu kimi görünür. Ona görə də o məndən bir az realist olmağı, bir az gerçəkliyi də nəzərə almağı istədim. Bilmirəm o, bu fikirlərini dilə gətirəndə hansı ovqatda idi, hansı təsir altında idi, hansı gününü, hansı saatını yaşayırdı və ümumiyyətlə, o həmin vaxtı mənim tanıdığım özü idi, yoxsa özündən kənarda dayanıb özünə baxan birisig
   
   Bu sualları ona vermədim. Sona qədər dinləyib içimdə götür-qoy etdim. Fikirlərin sırasına bir pərişanlıq düşəcəyindən ehtiyat etdim. Amma şükürlər olsun ki, mənim iç və çöl dünyamın hakimi olan, ürəyimi ağlımın razılığı ilə idarə edən duyğularımın heç birinə zədə toxunmadı. Çünki mən Tanrı sevgisinə, Tanrının verdiyi paya həmişə şükür! deyib - onu qorumağa bütün gücümlə çalışıram. Həm də mən təkcə özümü yox, həm də mənim özüm olan sevgimi də bu məqamda qoruyuram. Necə deyərlər, bir bədəndə iki ürəyi eyniləşdirib iki bədəndə bir ürəyi ucaldıram. Bax, bu dolaşıq, amma gerçək həqiqət mənim üçün hər şeydən əzizdi, hər şeydən doğmadı, hər şeydən vacibdi.
   
   İnsan odun, suyun, havanın, torpağın təşnəsidi. Onun pərvanəsi, onun qoruyucusu, onun sözün bütün mənalarında nişanəsidi. Amma bir şey də var ki, insan həm də bütün o dediklərimizin qoruyanıdı. İnanın ki, mən heç vaxt madiyyatın ömrümdə birinci yerə çıxmasına imkan verməmişəm. Çalışmışam ki, süfrəmdə çörək olsun, evimdə istilik olsun, mənə aid olan kimsə qonşunun süfrəsinə boylanmasın, onun bazar çantasını izləməsin. Yəni kifayət edəcək bir süfrə ilə ömrün günlərini, aylarını, illərini şərəfləndirim. Və ömrümün də şərəfi məhz halal sevgi, böyük sevgi, böyük anlayış, böyük duyğusallıq və nəhayət böyük inam olsun. Çünki məhz bu sonuncular insanın həmişə nəfsinin qarşısına sərhəd çəkir, onu harınlamaqdan, yolunu azmaqdan, lap elə şeytan olmaqdan qoruyur.
   
   Təəssüf ki, bəzən hər şey hamının, o cümlədən də mənim istədiyi kimi olmur. Amma bir gerçəklik də var ki, istəyən bəndələr, ruzini və sevgini verən də Tanrıdı. Əgər Tanrı mənə ruzi, sevgi və ümid verirsə, kimsə onun qarşısını ala bilməz. Mən bu düşüncələrimə bir notu da əlavə etmək istəyirəm. Yəni sevgi heç də bir nəfərin Tanrı payı deyil. Necə ki, ruzi bir insanın payı olmadığı kimi, sevgi də bir insanlıq deyil (kimsə mübahisə edə bilər. Olsun. Amma mən həyatım boyu ruzisini bölən, paylayan o qədər insanlar görmüşəm ki - Ə.M.). Bax, elə bu yerdə yadıma yazdığım son şeirlərdən biri düşdü.
   
   
   
   məni sevdin, cəzalandın-
   
   üzünə baxan olmadı
   
   namaz ötdü - qəzalandın-
   
   kimsə səninçün qılmadıg
   
   
   
   xoş günlərə zədə gəldi
   
   addım atdın - hədə gəldig
   
   zaman keçdi, vədə gəldi
   
   qarşına çıxan olmadıg
   
   
   
   uzlaşmadı sözün himi
   
   oxşamadı mizrab simig
   
   mən dəlini sənin kimi-
   
   yandırıb yaxan olmadıg
   
   
   
   ha bu yolu gedib gəlim
   
   ox olmadım, ürək dəlim!
   
   sevinən nə mənim əlim,
   
   nə sənin yaxan olmadı!..
   
   
   
   Hə, bütün hallarda bir gerçəkliyi unutmaq lazım deyil. Ürək, duyğu və ağıl dil tapıbsa, bir-birini anlayıb yola verə bilirsə, onun seçiminə heç kim yox deyə bilməz. Çünki bu seçmi sənin üçün, mənim üçün Tanrı göndərib, mələklər gətirib, özü də xilaskar mələklər... Həm də onlar qorumağı bacaran mələklərdi.


YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
SON XƏBƏRLƏR
2019-12-06
2019-12-05


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Dövlət xəstəxanaları pulludu, yoxsa pulsuz?

Pullu (86.36%)
Pullsuz (13.64%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
"- Orda danışdığın anektodu mənə də danışa bilərsən?"

"Lavrov: 

- Hansını? Mollanın Teymurla olan fil anektodunu?"



digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK