ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

XƏYALLARIMDA AXTARIB, TRABZONDA TAPDIĞIM ADAM

Əbülfət MƏDƏTOĞLU

22733    |   2017-10-06 16:00
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

O, yer üzündəki adamlardan çox məqamlarda fərqlənir

Hərdən öz-özümə fikirləşirəm: görəsən Allah mənim bəxtimi yazanda ovqatı necə olub? Və görəsən mən bunu özüm bildiyim kimi yozsam, təsəvvür etsəm, Allahım məndən inciməz ki? Onun qəzəbinə gəlmərəm ki?..

Belə baxanda sual sadə görünür, adi səslənir. Hətta bunu hamı ürəyindn keçirə bilər. Şərt deyil ki, yazı-pozu adamı olasan... bir damcı ruhun ola... duyğusallığın ola... və yaxud da az-çox söz anlayasan... sözün qatlarını bir-iki pillə enə biləsən. O sözlə göy üzünə bir-iki pillə yaxınlaşasan... Söhbət ondan gedir ki, özünü və özün qədər bildiyin, özün qədər tanıdığın, sevdiyin insanı da baxışından, sifətinin cizgilərindən, hətta duruşundan belə, anlayasan. Bax, onda mənim sadə hesab etdiyim və yaxud sizin sadə hesab etdiyiniz sualların hər biri mütləq bir dağ boyda olacaq, altından qalxa bilməyəcəksiniz, necə ki, mən qalxa bilmirəm. Özü də mən bu qərarı, bu nəticəni dünən, beş gün, bir ay bundan öncə qəbul etməmişəm. Mənə elə gəlir ki, həmin o qərar da, sual da mənimlə yaşıddı. Çünki barəsində danışacağım adam məndən yaşca kiçik olsa da, dünyagörüşü, anlayış, insanlıq cəmiyyətə və ətrafa münasibət, diqqət, bağlılıq, dilə sevgi, millətə vurğunluq, torpağa tütiyə kimi baxmaq ölçülərini çəkiyə qoyanda məndən çox-çox öndədi. Mən onunla müqayisəyə gələ bilmərəm. Və mən hərdən belə fikirləşirəm ki, bu cür adamlar yer üzündə çox ola bilməz. Əgər bu cür adamlar yer üzündə çox olsa, onda Allahın mələklərlə ehtiyacı qalmaz. Və bir də mən düşünürəm ki, məhz bu cür adamların daxilində mütləq bir mələk yaşayır, oturur. Və öz mələkliyini bu adamlara köçürüb, tapşırıb. Ona görə də bu adamlar sudan durudu, günəşdən şəfqətlidi, torpaqdan bərəkətlidi və...

Onunla tanışlığımın yaşını gününə, saatına, ayına qədər, təqvimə baxıb, deyə bilərəm. Amma bu, sadəcə bir fakt olacaq. Məsələn, filan ayın filan günündə qarşılaşıb görüşdük. Amma mən onu bu cür qəbul etmirəm. Çünki öncədən dediyim kimi, o mənim əl çatmayan, ün yetməyən xəyallar dünyamın adamıdı və bu adam da yaşda məndən kiçik olsa da, sanki mənimlə eyni gündə, eyni saatda, hətta eyni doğum evində dünyaya gəlib. Sadəcə, biz yanaşı addımlamışıq, hərəmiz öz işimizlə məşğul olmuşuq və paralel gedən yollarımızın kəsişməsini gözləmişik. Və günlərin birində də o xəyallar dünyasının adamıyla üz-üzə dayanmışam. Bunun da ilk səbəbkarı Fəridə Rəhimli olub. İnternet səhifəsində, daha doğrusu, facebook-da bir paylaşması onun diqqətini çəkib və burdan qiyabi tanışlıq başlayıb. Sonra isə o qiyabi tanışlıq əyaniləşib. Biz daha qiyabi oxuyan tələbələr kimi gün öldürməmişik. Əksinə, əyani oxuyan tələbələr kimi kitabdan ayrılmamışıq. Günümüz demək olar ki, bir-birimizə diqqəti, qayğını göstərmək, bir-birimizi yaxından tanımaqla daha da gözəlləşib, daha da maraqlı olub. Və bir gün telefonuma zəng gəlib. Bu zəngi də Fəridə Rəhimli edib:


- Qardaşın gəlir, get qarşıla!

Tələsik özümü ona çatdırdım. Görüşdük. İndiyə kimi də o görüşün, o ilk canlı şəkildə bir-birimizlə olan təmasın aurasını, cizgilərini bütünlüklə o anı başqa kiminləsə görüşüb yaşayacağım müstəviyə keçirə bilmirəm. Mənə elə gəlir ki, qardaşların bu görüşü bir insanın bir mələklə əl tutması səhnəsidir. İnanın ki, bunu tam səmimi deyirəm. Və...

Beləcə, başladı bizim əyani dostluğumuz. Telefonla, yazışmalarla özülü qoyulan qardaşlığın canlı addımları keçdi ailəmizə... Uşaqlar da, xanımlar da tanıdı bir-birini... və günlərin birində bu dostum məni ağlatdı. Özü də elə ağlatdı ki, Şuşadan, Füzulidən,Tuğdan, Qarabağdan ayrılanda elə ağlamışdım. Ağladığımı görüb məni sakitləşdirməyə çalışdı, təəccüb içində olan qardaşım, dostum Əhməd bəy! Amma mən elə kövrəlmişdim, elə dolmuşdum ki, gücüm misralara çatdı.


Çeşmələr min biçimdə

Öpə-öpə içdim də!

Ürəyimin içində -

Dağlar ağlatdı məni!..


Ayağına sərildim

Vallah, öldüm-dirildim...

Ümid verdi - kiridim -

Dağlar ağlatdı məni!


Yəqin başa düşdünüz. Məni Trabzonda gəzdirdi dostum, qardaşım Əhməd bəy. Apardığı, göstərdiyi hər yerdə bir Şuşa gördüm... bir Laçın gördüm... bir Kəlbəcər gördüm... Baxdığım hər dağı, hər yolu, hər bulağı Qarabağdan, işğal olunmuş torpaqlarımızdan qopub ayrılmış bir parça saydım. Bütün bunları məndən də yaxşı duyan Əhməd bəy məni qucaqlayıb kövrək bir səslə:

- Abi, dönəcəyik Qarabağa, mən də gələcəm ora, inanın! Allahımız türkü heç vaxt darda qoymayıb, inşallah, yenə də qoymaz! - dedi.

Mən onda anladım ki, təxminlərimdə yanılmamışam. Əhməd bəy doğrudan da insanın içini görən, ürəyini oxuyan birisidi. Onun səsindəki, gözlərindəki, hətta mənə toxunan əlindəki hərarət bunu sübut etdi. Özü də elə sübut etdi ki, ömürlük yazıldı yaddaşıma. Və onunla istənilən mövzuda etdiyim söhbətdə mən həmin səmimiyyəti, həmin doğmalığı, həmin inancı təkrar-təkrar yaşadım...

Mən trabzonlu qardaşım Əhməd Varolla dostuluğumun, qardaşlığımın bir məqamını xüsusi vurğulamalıyam. Bu da ondan ibarətdir ki, Əhməd bəyin çevrəsindəkilər də hansı sənətin sahibi olmalarına baxmayaraq, demək olar ki, seçilmişlərdi. Və Əhməd bəy məni onlara təqdim edəndə onlar məni elə qarşılayırdılar ki, sanki yüz ildi tanıyırdılar... sanki yüz ildi bu görüşü gözləyirdilər. Üstəlik, bu adamların hamısı mənim yazı-pozu insanı olduğumu o qədər dəyərləndirirdilər ki, həqiqətən sıxılırdım içimdə. Çünki bizdə mən bunun şahidi olmamışdım. Orada anladım ki, Allahın verdiyi istedadın və bu istedaddan ortaya çıxan yazı-pozunun qiyməti çox böyük imiş. Və bir də onu anladım ki, Türkiyədə, eləcə də Trabzonda söz də urvatlıdı, söz adamları da...

Mən bu şəhərdə Əhməd bəyin təqdim etdiyi İbrahim hocanın timsalında din adamının ən dəyərli cizgilərini müşahidə etdim, izlədim. Gördüm ki, Allahına, Peyğəmbərinə bütün varlığı və ruhu ilə bağlı olan İbrahim hoca dostluqda da, insanlar arasında olan davranışında da o qədər sadə, o qədər mülayim və o qədər də qayğıkeşdi ki, onunla içini bölüşmək heç kimdə çətinilk yaratmır.


Günlərin birində yenə ürəyimi götürüb getdim qardaşımın yanına... Trabzona. Həkim, dava-dərman öz yerində... müalicə yenə öz yerində. Ən əsası, ən vacibi Qarabağın oxşarı olan bu yerləri gəzib-dolaşmaqdı. Və hər dəfə də mən bu bölgəni ziyarət edəndə ruhən Qarabağda gəzib-dolaşıram, ruhən özümü Şuşada görürəm. Bu yaşantılarım üçün təbii ki, Allahıma və dostuma minnətdaram. Bu minnətdarlıq təkcə etiraf deyil, təkcə yaşadıqlarımı dilə gətirmək deyil, bu, həm də anları yaşamaq üçün mənə şərait yaradan, mənə dəstək verən Allaha və o insana təkrar-təkrar baş əyməkdi. Ona görə də mən orda yazdığım şeirlərin birində vurğulamışdım ki,


Düşdüm arasına bu məmləkdə

Ulduz adamların, ay adamların...

İşığı bürüdü məni hər yerdə -

Ulduz adamların, ay adamların...


Heyrətlə seyr etdim gördüm ki, burda

Dənizdə yatırmış oyanan Günəş!

Yuyunub qalxırmış yatdığı suda...

Özü öz nuruna boyanan Günəş.


Adamlar ulduz, Ay, adamlar işıq

Hər kəsin dilindən sevgi ələnir...

Burda - Trabzonda mənimtək aşiq-

Olanın ürəyi nura bələnir!


Günün birində Əhməd bəyin söylədiyi bir xoş xəbərin izinə düşüb yenə tələsdim Trabzona. Bu dəfə dost övladının, qardaş oğlunun toyuna tələsmişdik ailəlikcə. O anları bizim Azərbaycan mühitinə köçürməyə hec cür gücüm çatmır. Çünki orda iştirakçısı olduğumuz toy doğrudan-doğruya bir ailənin, bir nəslin və bir də o toya dəvətli olanların bayramıydı. İnsanlar o qədər rahat, xoşbəxt əylənirdilər ki, bizim son illərin toylarını düşünüb, içimdə bir az sıxılırdım. Əhməd qardaşım yenə nələr yaşadığımı, nələr keçirdiyimi duyub əlini çiynimə qoydu:

- Abi, zaman-zaman hər şey yoluna düşər. Sizlər də israfçılıqdan əl çəkərsiniz. Cavanlara, təzə ailə quranlara kömək olub, yardım edərsiniz. Daha restoranlara yox!

Bəli, daha bir məqamı xatırlayıram. İbrahim hocanın imamı olduğu məscidin həyətində adamların söhbət etməsi, hal-əhval tutması üçün uyğun bir şərait yaradılıb. Burda adamlar təkcə dindən danışmılar. Dünyanın hər yerindən və bütün mövzularından, özü də bir-birlərini çaya və yaxud da "mədən suyu"na qonaq etməklə. Hər dəfə mən bu söhbətlərin iştirakçısı olanda hiss edirdim ki, onlar qonağın da fikrini eşitmək, ondan da nəsə "qoparmaq" istəyirlər. Təbii ki, mən də bildiklərimdən bu söhbətə qatırdım. Və bir də onda görürdüm ki, dostumun həmyerliləri məni çox böyük müdrik bir adam kimi dinləyirlər və fikirlərimə də sayğı ilə yanaşırlar. Bax, bu məqamda da dinləmək mədəniyyətinin şahidinə çevrilirdim...

Bütün bunları mən ona görə yazıram ki, Əhməd bəyin simasında bu dünyadan nələr görüb-götürdüyümü, nələr öyrəndiyimi, az-çox özümün qüsurlarımdan qurtulmaq üçün keçdiyim həyat dərsinin mənə nələr verdiyini bir daha yaddaşımda təzələyim. Bilirəm ki, bu yazını da digər bütün yazılarım kimi, Əhməd bəy oxuyacaq, oradakı dostlarla, tanışlarla bölüşəcək. Hətta yəqin ki, görüşlərin birində Trabzon Ortahisar Bələdiyyəsi başqanı olan hörmətli Ahmet Metin Gençe də çatdıracaq. Və o da biləcək ki, tanışlığımız, onun müsafiri olmağım və düyündəki xoş anları paylaşdığımı yaddaşıma, ürəyimə yazmışam. Həyatımın ən sadə, ən səmimi, eləcə də torpaq, millət sevgisi ilə dolu ürək sahibi olan bir dövlət məmurunu zaman-zaman unutmayacam. Mən onun simasında millətə xidmət etməyin nümunəsini gördüm...

Ona görə qardaşım Əhməd bəy haqqınla düşündüklərimin hamısını birnəfəsə yazmıram. Onun çox təvazökar olduğu, tərifdən xoşu gəlmədiyi üçün. Yəni, belə şeylərdən uzaq durmağa çalışdığını bildiyim üçün. Amma nə qədər çalışsam da, yenə deməliyəm k, Allahın mənə dost, qardaş simasında göndərdiyi, qarşıma çıxardığı Əhməd Varol həqiqətən nağıllarımın qəhrəmanı, xəyallar dünyamın adamıdı. Və mən bu adamla yanaşı dayandığım üçün onu qardaş, dost kimi evimdə, ailəmdə, dünyamda görüb güvəndiyim üçün Allahın şanslı bəndəsiyəm. Düşünürəm ki, o da mənimlə eyni fikirdədi.



İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-09-24


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Qiymətlər qalxandan sonra avtobusa minəcəksiniz?

Hə (66.67%)
Yox (33.33%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Aşot Moskvadan bir urus qız alır. Gəlir İrəvanda da toy edir. Aradan on beş gün keçir, gəlin gileylənir:

- Bu necə olacaq, nə atanın, nə də ananın məndən xoşu gəlmir.

Aşot:

- Onları boş ver, əsas odur ki, müdirimin səndən xoşu gəlir.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK