ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

Göz önündəki şam ömrü...

29519    |   2016-05-04 09:53
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Sona Çərkəz - Məmmədova Sona Məmməd qızı, ziyalı ailəsində doğulub. Atası Dərələyəz mahalının tanınmış ziyalısı Məmməd Məmmədov - hüquqşünas, anası Səriyyə xanım isə Vedibasar mahalından Həsən Süleymanovun qızıdır - uzun illər təhsil sistemində çalışıb.

Sona xanım Saatlı rayonunda orta təhsilini başa vurduqdan sonra M.F.Axundov adına rus dili və ədəbiyyatı institutuna qəbul olub, oranı bitirdiyi ildən bu günədək BDU-da rus dili kafedrasının müəllimidir. 14 kitab, çox sayda elmi-publisistik məqalə və esselər müəllifi olan Sona Çərkəz qeyri-adi səmimiyyətiylə oxucularının, həmkarlarının və tələbələrinin sevimlisidir. 100-lərlə oxucu rəyi, tanınmış şair və yazıçı məktubu alan Sona xanım çox təvazökar insandır. Deyir, mən müəlliməyəm və yaşadıqlarımı qələmə alıram.

"Mən nə yazıçıyam, nə də ki, şair,
Dərdimi kağıza yazıb kiriyəm.
Taleyindən incik, bəxtindən küskün,
Qələmlə dost olan adi biriyəm..."

Ömür-gün yoldaşı - BDU-nun folklorşünas alimi Çərkəz Quliyevi gənc yaşlarında itirən Sona xanım kimliyində onun adını, adının yanına yazdıraraq, beləliklə az da olsa təsəlli tapmaq istəyib:

"Adını adımla qoşa yazdırıb
Ölümün gözünü oymaq istədim.
El məni qınadı unut deyərək,
Mən isə adından doymaq istədim".

Taleyinin acılarını da, sevincini də məşələ çevirib sönməyə izin verməyən, dəyanətiylə ölümə meydan oxuyan bu adi, sadə və mehriban xanımla ömür-gün yoldaşının və özünün doğum günləri ərəfəsində görüşüb söhbət etmək istədik...

- Sona xanım, may ayının 10-u Sizin, aprelin 22-si rəhmətlik Çərkəz müəllimin doğum tarixidir. Bilirik ki, baharı çox sevirsiniz. Bu bahar sizi əsasən kimlər təbrik edəcək?

-Sağ olun, bu tarixləri unutmadığınız üçün minnətdaram. Bəli, baharı sevirəm, çünki baharda gəncliyimin çiçəyi olan yasəmənlər açır. O çiçəyə baxmaqdan və qoxulamaqdan doymuram.

"Quruyaydı bu əllərim o günü,
Məzarına yasəmənlər düzürdü.
Bir vaxt mənə pay verdiyin çiçəklər
Boynun burub göz yaşımda üzürdü".

Bahar fəsli məni Çərkəzlə birləşdirdiyi kimi, ayırdı da, o üzdən də ad günlərimi xüsusi qeyd etməyi sevmirəm. Və bir də onu deyim ki, mən nədənsə son zamanlar bahar gələndə daha çox kövrək və küsəyən oluram. Yəqin ki, bu yaşla da əlaqədardır. 60-dan sonra insan həyata tamam başqa gözlə baxmağa başlayır və hər sözü ürəyinə yaxın buraxır, çox götür-qoy edir, keçmişə qayıdır, itirdiklərini xatırlayır, ətrafında olan bəzilərinin günahından keçir, bəzilərini də həyatından tamamilə silir... Əslində belə də olmalıdır. Səni olduğun kimi qəbul etməyən, saymayan, qeyri-səmimi insanın sənin yanında nə işi ola bilər?

Təbrik edənlərim isə çox olur, adətən ilk olaraq qardaşım Fəzli təbrik edir - O bütün varlığı ilə mənim fəxrim və qürurumdur. Ondan sonra isə canım anam, bacılarım, gəlinim, oğlanlarım, nəvələrim və əlbəttə ki, etibarlı dostlarım - qızım qədər çiyinlərimdə haqqı olan Aynurum, Əntiqəm, Türkiyədən Tamillam və bəzi qədirbilən qohumlar...

-Ömrünün gənc yaşlarından saçlarına qəfil qar ələnən Sona xanım, Sona Çərkəz nə ilə fəxr edib və edir?

-Ən böyük qürur yerim, hər zaman, uşaqlığımdan bu günümədək atam olub. O üç ali məktəb bitirib, çox savadlı, bacarıqlı və dostcanlı kişi olub, anam isə mənim döyünən ürəyimdir, O atamı ucalara qaldırmağı və qorumağı bacarıb... Qardaşlarımla hər vaxt fəxr eləmişəm. Çoxlarının tanıdığı Füzuli Məmmədov kimi oğullar tək anası-bacısı üçün deyil, el-obası üçün də bir qürur yeri idi. O çox mərd, dostcanlı, necə deyirlər "qabağından yeməyən oğul idi". Çörək-verən, əltutan, ağlayanı kiridən, məzluma və yetimə sahib çıxmağı bacaranıydı. Böyük və ölməz liderimiz Heydər Əliyev də onun əməyini çox yüksək qiymətləndirmişdi. Təəssüf ki, nankor və naxələflərdən qoruya bilmədik onu. Ömür-gün yoldaşım Çərkəz Quliyev isə mənim üçün qədir-qiymət simvolu idi. Mənim bu gün də eşidilən səsimdir O...

"O gedəli mən ürəkdən gülmürəm,
Həyat nədir, ömür nədir, bilmirəm.
Yaşasam da bu dünyada yalandan,
Saçlarıma yağan qarı silmirəm..."

İki oğlum var mənim, onların ürəklərini, dünyaya baxışlarını və mənə olan istəklərini bildiyim üçün onlarla da fəxr edir və təsəllilənirəm. Nəvələrimlə də sonsuz qürur duyuram, onlar çox gözəl və ağıllıdırlar.

-Kitablarınızda tez-tez nisgil və acıdan söz salırsınız...

-Qardaşım Füzulinin acı taleyi və Çərkəzin nəvə görməməsi ki, bu onun ən böyük arzusu idi. Bu acılar mənə dünyanın əsl üzünü tanıtdı və bəlkə də dünyanın yox, insanların əsl üzünü tanıdım. Biganəlik və nankorluq sözlərinin çılpaq şəklini gördüm, dünənə qədər məddahlıq eləyib ətək öpənlərin daş sifətindən diksindim. Yaxşılıqdan və yaxşıdan söhbət açmaqdan, bir dünya haqq-sayı dilə gətirməkdən sanki qorxdu bəzi naxələflər və bunlar məni ağrıtdı. İnsanlıqdan payı olan kəs heç vaxt yaxşılığı unuda bilməz və dilə gətirməkdən çəkinməz. Yeri gəlmişkən mən bir fikrimi mütləq burada söyləmək istəyirəm. Hamımızın sevimlisi, qardaş qədər xətrini istədiyim şairimiz Nəriman Həsənzadənin, ona atalıq eləyən və qayğı göstərən böyük ürəkli yazıçımız Mir Cəlal Paşayevdən hər yerdə və hər vaxt məhəbbətlə söz salması, xatırlaması və xatırlatması mənim düşüncəmə görə çörəyi dizinin üstündə olanlara örnək və bir məktəbdir. Əminəm ki, Nəriman müəllim bununla çoxlarına qədirbilmənin düsturunu öyrətdi və öyrədir. Yaxşılığı itirənin gözlərinə qan damır gec-tez. Ümumiyyətlə minnətdarlıq hissi nə yazıq ki, hər kəsdə olmur və bu da mənim aləmimdə nankorluqdur. Umman haqq-sayı gözünün önünə gətirib, qəlbini tərəzi edib çəkməyəndən mən sözün böyük mənasında qorxaram. Toyuq, toyuqdur, su içib minnətdarlıqla göylərə baxır... Bəzi daşqəlblilər yaxşılıq etməyi bacarmadıqları üçün, onlara edilən hörməti də bircə anda unuda bilib üstündən su içirlər, anlamaq istəmirlər ki, yaxşılığa qarşı minnətdarlıq adamın özünə hörmət və başucalığı gətirir.

-Şeirlərinizdən məlum olur ki, çox etibarlı insanların əhatəsindəsiniz...

-Bəli, məni çox etibarlı insanlar əhatə edir, bu da məni sevindirir. Məni olduğum kimi qəbul edən, taleyimdən yorulmayan, münasibətini dəyişməyən mənim doğmamdır. Onların hamısının adını çəkmək istərəm, amma səhifə yetməz. Lakin illərdir ki, soy-kökündən və kübarlığından doya bilmədiyim, böyük mənada münasibətindən təsəlliləndiyim gözəl bir xanımdan bir neçə kəlmə deməsəm olmaz. Əslində, O sevməz belə şeyləri, amma mən də ürəyimdə nə qədər saxlayım? Yaman günümdə ürəyimə su səpən, xeyir-şərimdə ürəklə yanımda olan, mənəviyyatlı və xeyirxah insandan nə üçün danışmayım? Nə üçün pislərə görk eləməyim xəmrəsi əzəldən pak yoğrulanı? Haqq-sayı tikə kimi udmaq və üstünə pərdə çəkmək nanəciblik deyilmi? Yaxşılığın əvəzi yoxdur - qədri var. Onu uca mərtəbəyə qaldıra bilmək isə insan övladına məxsus olan ən vacib xüsusiyyətdir. Tanrımıza və valideynimizə borcumuzu dilə gətirdiyimiz kimi, bizdə haqqı olanın, dərd-sərimizi anlayanın, yaxşı və pis günümüzdə qapımızı açanın qiymətini də mütləq bilməliyik. Mən bir az öncə, yaxşılıqları Nəriman müəllimin dilindən bir an düşməyən, Mir Cəlal Paşayevin adını təsadüfən çəkmədim. Haqqında söz açmaq istədiyim örnək insan da elə bu böyük ocağın övladlarından biri - Ədibə xanım Paşayevadır. Mən bu gün onun rəhbərlik elədiyi kafedranın müəlliməsiyəm. Bilirsiniz, dünya belə insanların üzünə gözəldir, mənalı və maraqlıdır. Məni sözün böyük mənasında bu dünyayla barışdıran bu qeyri-adi geniş qəlbli insana ürəklə təşəkkür etmək istəyirəm. O məni küskün gedib gəldiyim universitetə yenidən bağlayan, qəlbimə məlhəm olan cümlələriylə rahatlıq gətirən ilahi qüvvədir. Ədibə xanım haqqında deyəcəyim ifadələrin çoxunu inanın ki, sözlə çatdırmaqda çətinlik çəkirəm, söz bəzi düşüncələrin fonunda aciz qalır. Ədibə xanım sanballı ailə xanımı, qayğıkeş ana, əvəzsiz nənədir. Yanan bacıdır, yaşadan övladdır. Onun duruşu və insanlara anlayışlı münasibəti çoxlarına dərsdir desəm, yanılmaram. Hər kəsi öz dilində dindirən, ləyaqətli hərəkətləri və anlamlı baxışlarıyla xoşagəlməyən işlərə yox deməyi bacaran bu gözəl insandan ətrafa ancaq sevgi toxumları səpələnir. Saydığım bu yüksək insani xüsusiyyətlər, böyük bir elm ocağında, çox böyük bir kafedraya rəhbərlik eləyən Ədibə xanımın geniş və gərgin əməyinin kiçicik tərkib hissəsidir. O kafedramızın bütün əməkdaşlarının ayrı-ayrılıqda hər birinin barəsində düşünə bilir və qayğısına qalır. S.Vurğun demişkən: "O arxasıza dayaq duran, uğuruna sevinən böyük insandır". Taleyimə bu mənada çox minnətdaram ki, illərdir yaxından tanıdığım, sevdiyim insanlığına və ailəcanlılığına vurulduğum Ədibə xanım Paşayevanın rəhbərliyi altında çalışıram. Tanrı onu sevənlərinə və eləcə də kafedramıza çox görməsin.

-Sona xanım, çox səmimi və anlamlı şeirləriniz var. Bir az da yaradıcılığınız haqda.

-Yaradıcılıq sözü mənə görə çox böyük səslənir. Çünki mən ürəyim dolanda yazıram. amma, hər gün şeirlər yazsam da, yeni kitab haqda hələ düşünmürəm. Əgər ömür möhlət versə, sonralar bir albom-kitab nəşr elətdirməyi düşünürəm. Şeirlər də, dost yazıları da oraya üz tutacaq əlbəttə ki. Bu gün ən son şeirlərimdən bir neçəsini Sizə təqdim edir və sonda fürsətdən istifadə edib şəxsən Sizə və Sizin qəzetə mənə göstərdiyiniz diqqət üçün minlərcə kərə təşəkkür edirəm. Nə yaxşı ki, yaxşılar var...


Mənə səbirsizsən deyənə

Tükənmək bilməyir sözüm,
Telefonda qalır gözüm.
Ay məni səbirsiz sayan,
Göndər mənə bir az dözüm.

Öyrət rahat yaşamağı,
Ömrümün qovhaqovunda.
Mən baharı yaşamadım,
Həyatım keçdi çovğunda.

Yapış qolumdan nə olar,
İnsan insana həyandır.
Axı mənim çəkdiklərim
Az ya çox, sənə əyandır.

Hövsələsiz demə mənə,
Düşüncəm beynimə yükdür.
Dözürəm döz dedikcə mən,
Deyirəm Allah böyükdür,
Deyirəm Allah böyükdür.


Qismət qədər

Başım üstün aldı duman,
Sərt davrandı biznən zaman.
Gözümü açıb yummamış,
Kədər-qəm vermədi aman.

Heç bilmədim ömür nədir,
Fələk mənə zülm elədi.
Ömrümün ən xoş çağında
Saçlarıma qar ələdi.

Dözdüm bunlara bir təhər,
Dedim budur qismət, qədər.
Səbrim dilə gələndə də,
Qələmlə açıldı səhər.

Anlayan anlayıb məni,
Tutdu qınağa bəxtimi.
Ürəyi daş olanlarsa
Görmədi müsibətimi.

Sındı Çingiz, sındı Əli,
Üzüldü dünyadan əlim.
Artıq son limana doğru
Tutub üzün ömür gəmim...

P.S. Sona xanımla bu söhbətimi onun şeirləri ilə bitirdim. Amma sonra içimdə bir rahatlıq tapa bilmədim. Mənə elə gəldi ki, nə isə qalıb, nəyisə unutmuşam. Və elə həmin o istəyin diqtəsi altında otaqda bir xeyli var-gəl etdim. Birdən elə bil kimsə mənə pıçıldadı. Axı bu yazıda bir məqamı unutmuşam. O məqam isə Sona xanımın şam ömrünə nəfəs verən, ona içindəki hisslərlə, duyğularla yaşamağa təpər olan 20 yaşlı Çərkəz, 17 yaşlı Sonadır. Bu evin Sonası da, Çərkəzi də bu şam ömrünü daha da alovlandırır, daha da işıqlı edir. Mən inanıram ki, babaların, nənələrin təkcə adını yox, həm də arzularını, diləklərini özlərində yaşadan nəvələr hələ bu şam ömrə çox sığınacaqlar. Axı bu şam həm də onlar üçün yanır!..

Əbülfət MƏDƏTOĞLU


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-06-23
11:09 İNSAN
2018-06-22
17:29 ÜMİD


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Sizcə bu komandalardan hansı çempion olacaq?

Braziliya (36.37%)
Argentina (9.09%)
İspaniya (18.18%)
Almanıya (36.36%)
Fransa (0%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Ermənilərlə bacı-qardaş olduğumuz vaxtlardı. Moskvada Yazıçılar Evinin restoranında Zakir Fəxri yeyib-içir. Bu vaxt bir erməni yazıçı da gəlib onunla bir stolda oturur. Hesab vaxtı gələndə erməninin 20 qəpiyi düşür stolun altına. Erməni əyilib pulu axtarır. Zakir Fəxri dərhal bir iyirmi beşliyi yandırıb tutur stolun altına, erməniyə deyir:

- Kirvə, axtar.

Erməni pərt olur. Restorandan çıxırlar, asılqandan paltolarını götürəndə erməni Zakirin acığına asılqanda işləyən kişiyə bir əllilik verir.

Zakir əlini atır cibinə, görür ki, o qədər pulu yoxdu, əlini yelləyib deyir:

- Brat, paltonu bağışladım sənə, geyinərsən. Mən dünən QUM-dan fransuzski əla bir palto almışam.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK