ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

MART OVQATI

ONU DA YARATMAĞA ÇALIŞDIM

39834    |   2016-03-11 18:41
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Xalqın yaddaş tarixçəsinə baş vuranda elə qəribə nüanslarla, qəribə məqamlarla qarşılaşıram ki, necə deyərlər, əlim üzümdə qalır, təəccüb, heyrət məni bürüyür. Elə o təəccübün, heyrətin içərisində içimdən bir sual gəlib keçir:

- Bu qədər zəngin, bu qədər böyük diapazonlu inci yatırımı olan bir xalqın nədən başı həmişə dərddə olub? Niyə bu boyda müdrikliyə malik bir xalq həmişə tör-töküntülərin təsiri altına düşüb? onların sözüylə, barmağının işarəsi ilə oturub-durubdu?..

Düzünü deyim ki, heç cür anlaya bilmirəm və bunu kiminsə anladığına da artıq içimdə bir şübhə var. Ona görə ki, hər şey göz önündədi, hər şey kitab kimi vərəqlənir. Baxıb görürsən ki, torpağının altı-üstü yaşam üçün zəngin… insanları bir-birindən yaraşıqlı, bir-birindən cəngavər, bir-birindən gözəl… havası, suyu can dərmanı… barı-bərəkəti təkcə qida yox, həm də bir enerji mənbəyi… Bax, bütün bunlar hamıya məlumdu. Üstəlik, minilliklərin söz yatırımı, şeir, musiqi, folklor, təbabət, astronomiya, daha nələr, nələr… hamısı bu xalqın canında, qanında yaddaşında və tarixində. Amma parçalanan hissə-hissə qoparılan yenə bu xalq, yenə onun torpaqları. Niyə? Az qala böyük Səməd Vurğunun o məşhur misrasını bağıra-bağıra söyləmək istəyirəm:

Niyə şeirimizin baş qəhrəmanı

Gah İrandan gəlir, gah da Turandan,

Bəs mənim ölkəmin varlığı hanı?..

Hə, deməli, mən bu kiçik girişi bir fikrin təsiri ilə içimdən keçirdim. O da içərisində olduğumuz yazın ilk ayıyla, yəni martla bağlıdır. Görün zaman-zaman sınayıb, ələyib, süzgəcdən keçirib sonra necə mükəmməl və bütün parametrləri ilə təsdiq olunan bir kəlam söyləyib atalar:

- MART ÇIXDI, DƏRD ÇIXDI!!!

Doğrudan da qışın bütün ağrı-acısı insana özünün son zərbəsini yazın ilk günlərinə qədər vurmağa çalışır. Adamı elə sıxır ki, tıncıxırsan. Güzəran barəsində də bu sıxıntı yaşanır. Çünki qış ehtiyat azuqəni kor dəyirman kimi elə üyüdür ki, heç adamın ruhu da incimir. İndi özünüz fkir verin. Həm maddi, həm də mənəvi cəhətdən bu yığcam fikir görün nələri özündə ifadə edə bilmişdi. Bax, bu fikrin müəllifi bu xalqın özüdü. Deməli, hər sözüylə zamanı təqdim etmək, təqdir etmək və həm də qabaqlamaq imkanı var xalqın. Belə olan halda baş ağrılarından (burda söhbət xəstəlikdən getmir – Ə.M.) qurtulmaq üçün də bir çaba göstərmək, bir həmrəylik, bir yekdillik ortaya qoymaq görəsən çoxmu çətindi? Mənə elə gəlir ki, o fikri, o nöqtəni tapmaq hamının istəyi olsa, bəlkə də alınar. Amma neyləyim ki, bizdə fərqli düşünüb, fərqli məntiqi ortaya qoymağın yaxşı tərəfindən önə keçən bir xoş olmayan tərəfi də var. O da hər kəsin öz fikrini önə keçirmək istəyidi. Necə deyərlər, hamı, elə içi mən qarışıq sözün müəllifi olmaq, sözünü göyərtmək istəyi ilə alışıb yanır. Və hamı istəyir ki, o, içindəki məni ilə öndə dayansın. Seçilsin yox ha, öndə dayansın!!!

Bax, zənnimcə bəla burasındadı. Daha doğrusu, bəlalarımızın kökü burdadı. Bunu tarix də sübut edib xanlarımızın, bəylərimizin timsalında. Bunu xalq şairlərimiz də əsərlərində kəskin şəkildə ortaya qoyublar. Amma…

Bəli, indi martın tən yarısına bir neçə gün qalıb. Amma mən hələ dərdin çıxmadığı bu martda şahidi olduğum bir hadisəni unuda bilmirəm. O da 8 mart gününə təsadüf etdi. Deməli, dan üzünün dodağına təbəssüm qonmamış evdən çıxıb üzü şəhərə tərəf gedirdim. Yuxum ərşə çəkildiyindən yata bilməmişdim. Saata baxdım. Rəqəmlər 4:10-u göstərirdi. «Şamaxinka» dairəsi deyilən yerə yaxınlaşanda heyrətimdən donub qaldım. Cavan bir xanım küçə süpürürdü. Özü də səhərin belə bir vaxtında, özü də 8 mart günü. Bir az kənarda müştəri gözləyən taksilər dayanmışdı. Sürücülər öz əxlaqlarına uyğun bir şəkildə təkcə danışıb gülmürdülər, həm də çəkdikləri siqareti, çırtladıqları tumu ətrafa dağıdırdılar. Həmin qadın sürücülərin dayandığı ərazini ikinci dəfə də süpürəndə çevrilib onlara çox bir sərt nəzərlərlə baxdım və keçib getdim…

Bu mənzərə mənim üçün, yumuşaq desəm, tərs bir sillə idi. Bir-birimizə göstərdiyimiz bu münasibət, bir-birimizə ayırdığımız bu diqqət heç bir ölçüyə sığmırdı və mənim sürücülərə irad tutmağım da heç nəyi dəyişmədi. Deməli, elə, belə də olmalıymış. Və mən ordan ayrılıb gedəndə bu münasibətin də nə vaxtsa içimizdən bir dərd kimi çıxacağına özümü kökləmək istədim, amma alınmadı. Elə bu yazını yazdığım ana qədər də o küçə süpürən xanımın sərt baxışları və bir də o taksi sürücülərinin arsız hərəkətləri gözümün önündən çəkilib getmir. Və mən içimə yüklənmiş bu məqamı əritmək istəsəm də alınmır. Elə bilirəm ki, sizlər də bu anın şahidi olsaydınız, elə mənim kimi düşünərdiniz. Mən isə…

O anı misralara çevirməyə çalışdım. İstədim ki, sızıltılarıma bir balaca təsəlli verim.

Səkkiz mart günü

hamıdan

erkən

yuxudan oyanıb

küçə süpürən

gənc qadın,

mənim

təbrikimi alıb

soyuq baxışla

kirpik ucunda

yaşla

süpürgənin

ucunda

atdın

zibil qutusuna…

anladım ki, sən

özgəsindən

gələn

bu təbriki

aparmaq istəmirsən

yatılı qoyub gəldiyin

qızcığazın

qayğısız yuxusuna…

***

Hər dəfə mart ayının müəyyən cizgiləri məni arxaya, doğulduğum kəndə daha çox çəkib aparır. Yəni digər aylardan fərqli olaraq martda doğulduğum həmin o dağ kəndində həyat mənə sanki sehirlənmiş kimi görünürdü. Elə bilirdim ki, bu ayın çərşənbələri, bu ayın qadınlar günü, Novruz bayramı xüsusi bir yanaşmayla, xüsusi bir sifarişlə biçilib martın boyuna. Yəni digər aylarda mənim üçün o qədər da maraq doğuran hansısa bir bayramın, istirahətin, yadda qalan tarixin olduğunu xatırlaya bilmirəm. Heç onda da rəsmi bayramların içərisində yalnız 1 mayı maraqla gözləmişdim. Amma mart ayı bütün ailəmizə, bütün kəndimizə xüsusi bir həvəs gətirirdi. Ona görə də ağlım kəsəndən mart ayını içimdə, hər kəsdən gizli bir şəkildə gözləmək, ona doğru gedən günlərin hesabını çəkmək mənim içimdə əməlli-başlı həm marağa, həm də sevgiyə çevrilmişdi. Ola bilsin ki, mənim kimi düşünən çoxları olub və elə bu gün də var. Amma yenə etiraf edirəm ki, mən o dağ kəndində mart ayını həmişə səbirsizliklə gözləmişdim. İndi isə…

Hər bir evdə, ailədə olduğu kimi, mənim də ocağımda mart qayğıları yaşanır. Təbii ki, ailə üzvləri, nəvələr artdıqca o qayğılar da çoxalır, o istəklər də artır. Ona görə də indi o uşaqlıq illərinin istəyini hamıdan gizlətməyə, dilə gətirməməyə, büruzə verməməyə çalışıram. Elə özüm öz içimdə xatirələrlə baş-başa qalmağa, həyatın gerçəklikləri ilə barışmağa çalışıram. Bir də ki, burda başqa bir çıxış yolu da görmürəm. Ən azından hələ orta məktəb illərindən çoxlarımızın əzbər bildiyi misralara görə.

Bayram oldu heç bilmirəm neyləyim…

Ola bilsin ki, yazdıqlarım, fikirlərim hansısa oxucunun ürəyincə olmasın və yaxud da məni indiki durumla barışmamaqda ittiham etsin. Mən bunların hamısını qəbul edirəm. Çünki hər kəs öz fikrində haqlıdır. Sadəcə, gözümün görüb, ağlımın kəsdiyi gerçəklik odur ki, bu anda, bu durumun içində bir bayram ovqatını kökləmək, yaşamaq mənə çox çətindi. Özü də sözlə, qələmlə, fikirlə oynayan birinə çətin olan başqalarına yəqin ki, qat-qat dözülməzdi. Nə isə…

Özümü bütün bu dediklərimin içindən çəkib çıxarmaq, yəni qoparıb ayırmaq nə qədər çətin olsa da, mən sözün gücünə söykənərək istəyimə nail oldum. Çıxdım bu mart qayğılarının içərisindən və bu işdə də köməyimə çatan təbii ki, maddiyatdan daha çox mənəviyyat oldu. O mənəviyyatın da, o ruhun da dadı, şirəsi, odu, alovu, suyu, havası, bir sözlə, nəyi varsa hamısı sevgidi, sevgidən keçir. Elə bu sevgiylə də mən öncə sənə, sonra hamıya üz tuturam və deyirəm ki:


Baxışınla xətirimə dəyirsən,

Azaldıqca müqavimət gücüm də!

Sol tərəfim quruyubdu deyirsən,

Demək mən də quruyuram içində!..


Düşüncələr asılıbdı yaxamdan

Çözülməyən suallardı duz yüküm…

Necə çıxım mən bu qara çuxamdan -

Dərd payım var – hər günümə bir büküm…


Ütüldükcə, qovrulduqca zamanım

Şırım açır dırnaqları sinəmdə…

Mən bir hava limanıyam, inanın -

Yaşayıram mənə eniş edəndə!..


Hər halına sevinirəm bu ömrün

Qorxunc deyil – təklənməyim, təkliyim…

Ləpələnsin, bulanmasın su ömrüm -

Suçəkən tək ay, canıma çəkdiyim!..


***

Çox vaxt həmsöhbət olduğum, dərdləşdiyim ən yaxın dostlarımla bir məsələni müzakirə edirik. O da bizimlə həmyaşıd olan insanların tale, bəxt yazılarıdı. Yəni biz elə bir nəsli təmsil edirik ki, bu nəsil əslində içində göyərdib böyütdüyü, güvəndiyi, ümid bağladığı çox arzulardan, çox istəklərdən uzaq düşdü və yaxud da onlara doğru addım ata bilmədi. Və bu nəslin ən böyük istəklərindən biri də qarşısına qoyduğu məqsədin sonda heç nəyə çevrilməsi, gərəksiz olması kimi bir acını yaşamaq oldu. Cümlə bir az qəliz olsa da, amma onun söykəndiyi həqiqət və reallıq var. Şəxsən biz tələbəlik illərimizdə Dövlət Universitetini bitirib haralarda çalışacağımızı, nələr qurub yaradacağımızı elə gözəl bir şəkildə xəyal etmişdik ki, sonda onlar heç xəyal da olmadılar və başlanan ictimai-siyasi hadisələr bizim o istəklərimizin, arzularımızın üstünə soyuq su çilədi. Gəncliyimiz o burulğanların içərisində keçdi. Əl-qol atdıq, çapaladıq, yurd-yuva itirdik, maddi-mənəvi sıxıntılarımız bizi bir küncə sıxdı və xalqımızın qazandığı müstəqilliyin içərisində biz ilk illər yenidən xəyallar qurmağa, yenidən özümüz üçün layihələr çızmağa can atdıq. Təəssüf ki, bir çoxumuzun buna dözümü, gücü çatmadı… Bir çoxumuzun maddi durumu bizi sındırdı, susdurdu… Bir qismimiz də bu axının içərisində itib batdıq. Ona görə də yaşadığımız keçid dövrü bizi ancaq xəyallarımızın keçidində buraxıb getdi. Ona görə də dünən və bu gün arasında özümüzü axtara-axtara qalmışıq. Hələ ki, tapa bilmirik. Nə isə…

Hə, onu demək istəyirəm ki, bütün zamanların yazdığı və yazılmamış qanunları var. Kim bu qanunları öyrənə bilirsə, kim bu qanunlarla yaşamağı bacırırsa, onun heç bir günlə, həftəylə, lap elə ayla, illə problemi olmur. Çünki özü bəlli parametrlərlə özünü elə kökləiyr ki, sanki onun içərisində doğulub. Mən o adamlara sadəcə baxıb keçirəm. Nə qibtə etmirəm, nə də qınamıram. Çünki onlar həyatın nəbzini belə tutublar, həyatı belə görürlər və belə də yaşayırlır. O ki, qaldı bizə, yəni sənə, mənə, bizim kimi düşünənlərə, onda ən yaxşısı elə bir-birimizə söykənib bir-birimizi duya-duya, bir-birimizə stimul verək, özümüz özümüzə enerji mənbəyinə çevrilək. Və bizim uğurlarımız da, itkilərimiz də faciəyə çevrilməsin. Mart çıxsa da, çıxmasa da! Və:


Dən üyüdən daş kimi

Kirpik ütən yaş kimi,

Qəfil gələn qış kimi -

Ələyirsən ömrümü…


Baxar gözlü kor gəzib,

Kül içində qor gəzib,

Tor hördürüb, tor gəzib –

Bələyirsən ömrümü…


Gəlib çatdım bu yaşa

Bəxtlə, qəmlə baş-başa…

Görüm, sən qurda-quşa -

Diləyirsən ömrümü!..

Bəli, mənə elə gəlir ki, necə yaşamağımdan, ümumiyyətlə necə yaşamağımızdan asılı olmayaraq, ümidimiz olan sevgini, diqqəti qorumağa çalışmalıyıq. Çünki o, hər şeyə qalib gəlmək gücündədi!

Əbülfət MƏDƏTOĞLU


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-10-18


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Qiymətlər qalxandan sonra avtobusa minəcəksiniz?

Hə (70%)
Yox (30%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Elşən gözündə yumruq izi evə gəlir. Anası onu görüb həyəcanlanır:
- Bu nədi? Sənə nə olub?
- Ana, hər gecə saat 2-də sinif yoldaşlarımdan birinin evinə zəng vurub soruşurdum: "Tapın görüm mən kiməm?"
- Nə olsun ki?
- Heeeç. Bu gün biri tapdı.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK