ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

QƏDİRİN QƏDR GECƏSİ

Bir niyyətin işığında

33309    |   2015-12-19 09:24
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Yazımı çox götür-qoy etdikdən sonra böyük Səməd Vurğunun məşhur poemalarından birindəki misralarla başlamaq istəyirəm. Yəqin ki, Vurğunsevənlər o poemanı oxuyub və o misraları da əzbər bilirlər.

Ayazlı, şaxtalı bir qış axşamı...

Hə, biz yeddi yoldaş deyildik. Say hesabı desəm, ikicə nəfər idik. Və biz iki nəfər həqiqətən ayazlı bir qış axşamı bir tədbirə tələsirdik. Şəhərin tıxacı bizi darıxdırsa da, sonra gördük ki, nahaq tıncıxmışıq. Çünki saat 19-da başlamalı olan tədbir nə az, nə çox düz yarım saat gecikdi. Və biz də düz 40 dəqiqə tədbirə gələnlərin arasındakı dostlarla, tanışlarla görüşmək, hal-əhval tutmaq imkanı qazandıq. Bu görüşün, bu hal-əhval tutmanın özü artıq bizi o tədbirə hazırlamışdı, kökləmişdi. Xüsusilə mən foyedə qoyulmuş xüsusi lövhənin üzərindəki fotoşəkillərə baxdıqca xəyalən Bakıdan çıxıb Qarabağa - Ağdama, Şuşaya getmişdim. Çünki o şəkillərin çoxu məhz həmin yerlərdə çəkilmişdi. Özü də çox-çox illər bundan öncə...

Ayazlı-şaxtalı bir gecə idi. Və bu gecənin ayazını, şaxtasını əridən, onun buzunu sındıran bir hərarət ruhuma hakim kəsilmişdi. İnanın ki, o səs bütün oduyla, alovuyla təkcə tədbirin möhtəşəm zalını deyil, bu zalda əyləşənlərin deyil, həm də foyedə gəzişənlərin, qarderobda dayananların, binanın önündə müştəri gözləyən sürücülərin də canından soyuğu qovub çıxarmışdı. Hamı havalı kimi idi... hamı bir havaya köklənmişdi... hamı bu havanın üstündə danışırdı... hamı bu havanın yaratdığı ovqatda idi və bir də hamı bu səsin sahibini xatırlayırdı. Daha doğrusu, bu səsin sahibindən xatirələr danışırdı...
Öncə tədbiri aparan dəyərli yazıçı-publisistimiz, samballı kitablar müəllifi Mustafa Çəmənli danışdı. Mustafa müəllim danışdıqca haldan-hala düşür, səsinin titrəyişindən tutmuş yanğısına qədər hər şey elə səbəbkarın öz səsinə qovuşub onu bir az da cilalayırdı. Və mən Mustafa müəllimin dediyi bir sözü obrazlı desəm, havada tutdum. Bu söz mənim üçün göydəndüşmə oldu. Mustafa müəllim dedi ki, Qədir hamıya, hər kəsə səsiylə baxırdı!.. İlahi, bu nə gözəl deyimdi. Mən ilk dəfə eşitdim bunu və o deyimin izinə düşüb getdim... getdim. Və gördüm ki, o səs olan hər yerdə Qədir var və Qədir olan hər yerdə də o səs var... Elə bu məqamda da Qədirin səsi gördü bizi. İlahi, bu səs adamın içini necə ayağa qaldırır, adamın ruhunu necə çəkib varlığından çıxarır... Bunu təsəvvür edə bilirsinizmi? Və o səsin həmin o zalda hamını bir-bir gördüyünə and içə bilərəm. O səs həmin o zalda təkcə işıq kimi, hava kimi, su kimi deyil, həm də bir qeyri-adi güc kimi sıraları gəzib hər kəslə əl tuturdu, hər kəsə "necəsən?" deyirdi və hər kəsdən də yanımızdasan, canımızdasan cavabını alırdı...

Mən orda Qədiri sözüylə, qələmiylə bütün Azərbaycana tanıdan, təqdim edən, Qədirin səsinin Allahın yanında olduğunu isbat edən yazıçı, millət vəkili Aqil Abbasın söylədiyi bir kəlməni də yaddaşıma əbədi mismarladım, yazdım, hopdurdum. Aqil Abbas Qədirdən kövrələ-kövrələ və mənim heç vaxt görmədiyim, şahidi olmadığım bir həyəcanla danışdı. Vurğuladı ki, İstanbulda xəstəxanada Qədiri ziyarət edəndə əyilib Qədirin qalığına qışqırdım, bağırdım və dedim ki:

- Qədir, Ağdamı almışıq dur gedək!

Bu sözü eşidəndə özümdən asılı olmadan çevrilib zala baxdım. Yanımda əyləşmiş çox dəyərli hocam Seyfəddin Altaylı və onun xanımı, bütövlükdə zaldakı hər kəs barmağının ucu ilə gözünü silirdi. Mən ovcumun içiylə. İnanın, Aqil Abbas həmin sözü deyəndən sonra içimdən qəribə bir hava axını keçdi. Elə bildlim ki, həmin o, İstanbulda Qədirə Aqil Abbasın, Ağdamı almışıq, deməsi Qədirin ruhunu götürüb aparıb Ağdama. İndi də həmin sözü təkrar eşidən ruh Ağdamdan qayıdıb gəldi bu zala, gəlib hamımızın içindən keçdi və dedi ki, "mən Ağdamdayam, Şuşadayam, bəs siz niyə gəlmirsiniz?"...
Elə bu yerdə bayaqdan bəri dinlədiyim və Azərbaycanın gənc muğam ifaçılarının etdiyi ifalarını tamamlayan bir səs də məni silkələdi. Bu da gənc xanəndə Mustafa Mustafayevin, o İsmayıllı balasının Qədir Rüstəmova bənzəyən səsi, görkəmi, davranışı və bir də "Sona bülbül"ləri idi. Mustafa Mustafayev oxuduğu "Sona bülbül"lərlə sanki bu zalda olan hər kəsə deyirdi ki, mən sizləri Ağdam-Bakı arasındakı məsafəni daha tez keçib getməyə səsləyirəm. Bunu mən belə duydum. Və bir də onu duydum ki, həmin axşamda çıxış edən hər kəs istəyir ziyalı, istəyir gənc xanəndə, hətta respublikanın adlı-sanlı ifaçıları belə Qədirin səsindən daldalana bilmirdilər. Hamının üstündə Qədir səsinin nəzərləri var idi. Mən də Qədir Rüstəmovla etdiyim söhbətləri, ondan aldığım müsahibələri, ondan yazdığım məqalələri, onun "Ədalət"in baş redaktorunun otağındakı ifalarını, bir sözlə Qədirli günləri, anları xatırlaya-xatırlaya o səsə qoşulub Qarabağa gedirdim. Yol yoldaşım olan səs həm də mənə deyirdi ki, niyyət tut. Axı bu gecə Qədir gecəsidi. Mən bu sözü eşidəndə, bu sözü içimdə göyərdəndə Aqil Abbas söylədi ki, bəli Qədirin qədr gecəsidi!..

Hə, Muğam Mərkəzində Qədirin qədr gecəsi xüsusilə Fikrət Verdiyevin rəhbərlik etdiyi ansamblın müşayəti ilə səslənən ifalarla da yaddaşıma yazıldı. Həmin gecə xalq artisti Nəzakət Teymurovanın, gənc xanəndələr İlkin Əhmədovun, Eldəniz Məmmədovun, Babək Niftəliyeviin, Sevinc Sarıyevanın, Təyyar Bayramovun və daha kimlərin, kimlərin ifaları Qədir Rüstəmova olan böyük sevginin ayrı-ayrı ləçəkləri, ayrı-ayrı rəngləri idi. Mən bu rəngarəngliyin içərisində öz-özümə bir şeir pıçıldadım.

Bir ümid ağacım var,
Yarpağı hələ yaşıl.
Sən də öz ümidinlə -
Gəl, dərib bələ yaşıl...

Uymadan fitnə-fəndə
Öyünsün saçda dən də!..
Bu dünyada heç bəndə -
Görməyib belə yaşıl!

Bəxt öncədən yazılıb
Sinəmizdən asılıb...
Üzümüzə açılıb -
Hər səhər gələ yaşıl!..

***

Adətən qəmli, kədərli, acı xəbərlər daha yüyrək olur. Sanki xəbər daşıyıcıları adamın qulağının dibində əyləşiblər. Dərhal həmin o acılı, kədərli, üzüntülü xəbərləri adamın qulağına pıçıldayırlar. İki gündü ki, saytlar, simsiz teleqraflar və bir də şeiri və şeirin simasında həm də onu sevənlər bir az kövrək, kədərli durumdadılar. Sözləri, söhbətləri, mövzuları ondandı. Ondan danışırlar, onun poeziyamızdakı yerindən söz açırlar, onun şəxsiyyətini, onun xidmətlərini dilə gətirirlər, onun şeirlərindən sitatlar gətirib nümunələr səsləndirirlər. Mən də onu çox sevirəm, özü də lap çox. Ustadım olan Zəlimxan Yaqubun ürəyinə də bələdəm, sözünə də, özünə də, evinə də bələdəm. Dəfələrlə ərklə döymüşəm qapısını. Həyatda boynumda haqqı olan söz adamlarının ən böyüklərindən biri də odu. Ona görə də xalq şairinin, hamının və mənim sevdiyim ustadım Zəlimxan Yaqubun sağlıq durumu məni də çox narahat edir. Eşitdiyim hər xəbər məni də sarsıdır, üzür...

Mən Zəlimxan Yaqubun həyatın hansı döngələrindən dözümlə, mübarizə əzmi ilə keçib gəldiyini, sınaqlardan necə çıxdığını özündən də eşitmişəm, dostlarından da və təbii ki, özüm də görmüşəm. Ona görə də ustadın sağlıq durumu məni bir sualla üz-üzə gətirir. Görəsən həyatının bütün sərt sınaqlarından keçmiş, bütün ağrı-acısına qatlaşmış bir şair, bir söz adamı, bir ozan, bir başdan ayağa işıq olan insan niyə ömrünün bu çağında da yaşamaq uğrunda vuruşmaq sınağından keçir? Doğrusunu deyim ki, bu sualı mən ustadın özünə də vermişəm. O da özünəməxsus təbəssümü ilə mənə bildirib ki:

- Əbülfət, Allah məni gəncliyimdə sınadı. Hər çətinliklərdən keçirdi. Gördü ki, dözürəm, asi deyiləm. Sonra başladı mükafatlandırmağa, istedadımı cilalamağa, şan-şöhrət verməyə, xalq sevgisinə bələməyə və nəhayət müqəddəs ziyarətə, daha neçə-neçə rəsmi adlara layiq gördü. Və bir də yaşımın bu çağında Allah dedi ki, təkrar səni sınayıram, görüm o mükafatlardan sonra dəyişməmisən? Dözümün, iradən azalmayıb ki? Sevinci çəkdiyin kimi, bu sınağı da, bu ağrını da çək!..

Bəli, mən ustadın bu cavabını onunla bağlı yazdığım bir müsahibədə də qeyd etmişəm. İndi həmin sözü təkrar ona görə vurğulayıram ki, Qədir səsiylə dünyanı gördüyü kimi, Zəlimxan Yaqub da sözüylə, qələmyilə dünyanı gördüyünü çoxdan sübut edib. Onun təkrar sübuta ehtiyacı yoxdu və Allahın da onu hər məqamda sevə-sevə sınaması o istedadlı, güclü, qüdrətli qələmə və sözə yeni bir nəfəsdi, yeni bir şeirdi, yeni bir kitabdı. Bax, bu mənada mənə elə gəlir ki, sözü, şeiri, ümumiyyətlə müqəddəs, ali olan nələr varsa onları qiymətləndirməyi bacaran hər bir Allah bəndəsi içində bir Zəlimxan Yaqub da yaşadır. Bu da xoşbəxtliyin bir nişanəsidi, bir misqalıdı, bir nümunəsidi...

Nə qədər görmək, düşünmək istəməsən də həyatın içindəsənsə, onun nəfəsi üzündən, gözündən gəlib keçəcək. Onun iynə sancağı və yaxud da ipək kimi zərif əli səni oxşayacaq. Deməli, bütün bunları yaşamaq, bütün bunları canından keçirmək üçün köməyinə musiqi və söz çatacaq. Onda Qədirin səsi və bir də Zəlimxanın sözü ayrı-ayrı nöqtələrdən bir-birinə doğru uçacaq, bir-birinə doğru havalanacaq. Mən bu iki, bir-birinə qovuşmağa tələsən işığın altında nələri görəcəyimi indidən təxmin etməyə çalışıram və deyəsən görürəm. Zəlimxan özünəməxsus şəkildə Mövlanəsayağı deyəcək:

Bu gecə yuxumda gördüm Şuşanı ...Qədirin səsi:

Neyçün gəlməz, neyçün gəlməz...

Hə, hər iki səs bizi Şuşaya çağıracaq... bizi Qarabağa səsləyəcək. Və biz yerimizdən qalxıb gedəcəyik. 

Gedəcəyik... Gedəcəyik səsin, sözün işığında... Gedəcəyik getməli olduğumuz yerə!..

***

Bəli, inanclı insanlar müqəddəs Ramazan ayının müəyyən günlərində gecəni diri gözlə açırlar. Buna Qədr gecəsi deyirlər. Həmin gecənin mənası da, mahiyyəti də bəlli olduğundan mən çox geniş şərh vermək istəmirəm. Necə deyərlər, bilənlər bilir. Amma mən bu yazımın sonunda içimdən gələn bir istəyi də ifadə etmək niyətindəyəm. Bu da mənim niyətimdi, bu da mənim ürəyin, iç dünyamın pıçıltısıdı...

Elə istəyirəm ki, Qarabağda, Şuşada bir məclis qurulsun. Qədirin səsiylə bu məclis havalansın, unutsun Şuşasız günləri və biz orda ustadım, xalq şairi Zəlimxan Yaqubun o havalanmış məclisi necə idarə etdiyini gözlərimizlə görək və havalandığımız bir durumda da onu alqışlayaq. Bu da mənim Qədirli gecəmin bir niyəti, bir arzusudu. Allah çin etsin!

Əbülfət MƏDƏTOĞLU


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-01-17


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Təbii qaz limitini keçmisinizmi?

Hə (71.43%)
Yox (28.57%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
- İki dost işdən evə qayıdır.
Biri:
- Mənim arvadım çox yaxşıdır. Gedən kimi çəkmələrimi qarşımda cütləyir, qəlyanım dolu olur. İndi qəhvəm və mətbəxdə bir vedrə isti suyum hazırdır.
- Hamısı çox gözəldir, ancaq o mətbəxdə bir vedrə isti su nə üçündür?
- Vallah, mən soyuq su ilə bulaşıq qabları yuya bilmirəm.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK