Adalet.az | ROMA PAPASINDAN DA XOŞBƏXT Adalet.az | ROMA PAPASINDAN DA XOŞBƏXT Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

ROMA PAPASINDAN DA XOŞBƏXT

Mən xəyallarımda oluram

36119    |   2015-11-21 01:14
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

İndi hər bir insanın, daha doğrusu, hər bir oxucunun qarşılaşdığı konkret bir mövzu var. Bu, elə bir mövzudur ki, onu avtobusda da, çayxanada da, toyxanada da, bir sözlə, iki adamın bir-biri ilə qarşılaşdığı hər yerdə müzakirə edirlər və hər kəs də məsələyə öz prizmasından baxır, öz arşını ilə qiymət verir. Necə deyərlər, gündəm əməlli-başlı bu mövzuyla ağzına qədər dolubdu. Amma mənim bu mövzuyla heç bir işim yoxdu. Mən öz mövzumu, öz düşüncəmi, öz fikirlərimi dəyərli oxucularımla bölüşmək istəyirəm. Və elə bilirəm ki, məni oxuyanlar, mənimlə həmsöhbət olanlar məndən doymayıblar, mənim sözüm, mənim yazım onları məndən uzaqlaşdırmayıb. Buna görə hər bir oxucumun qarşısında ayrı-arylıqda baş əyib təşəkkürümü bildirirəm. Sağ olsunlar, səbrlərinə, dözümlərinə və ayırdıqları vaxtlarına görə.
Bəli, bu gün də özümdən yazacam, öz duyğularımı, öz düşüncələrimi dilə gətirəcəm. Elə bilirəm ki, bu yazıda da oxucularımın müəyyən bir qismini içindən gələn istəkləri ifadə edə biləcəm. Çünki bu mövzu da hal əhli üçün münasib, uyğun, bir növü boya biçilmiş fikirlərdən ibarətdir. Yəni yazacaqlarımı kimlərsə artıq öz içində yazıb da, oxuyub da. Amma mən onun kağız variantını da qəzet formasında ortaya qoyuram...
Deməli, Bakı həm də küləklər şəhəridi. Belə deyiblər mən də eşitmişəm. Və çox az-az hallarda Bakının küləksiz olduğunu müşahidə etmişəm. Doğrudur, Bakıya külək yaraşır, amma küçələri süpürülmüş olanda... yol-izləri zir-zibildən təmizlənəndə. Əks halda, külək Bakıda adamı tamam hövsələdən çıxarır. İllah da ki, sellofanlar küləyin çaldığı havaya oynayanda aləm bir-birinə dəyir. Bir də görürsən ki, bir topa sellofan havada oynaya-oynaya ya hansısa ağacın budağına "qonur", ya kiminsə üzünə çırpılır, ya da hansısa maşının ön şüşəsini elə qapayır ki, sürücü təcili əyləci basmalı olur... Doğrudur, bəziləri bunu Bakının yaraşığı adlandırır. Amma bu "yaraşıq" qonaq-qara yanında adama utanc gətirir. Zarafat deyil, küləklər şəhərində adam hövsələdən çıxır və "oynayan sellofanlar"ın günahkarlarını, sifarişçilərini neçə mərtəbəli sözlərdən keçirir. Düzdü, bu nə küləyə təsir edir, nə də oynayan sellofanlara. Amma insan bəzən özünü nə iləsə sakitləşdirmək istəyir. Bax, belə məqamda bir qism Allah bəndəsinin köməyinə məhz həmin on yeddi mərtəbəli sözlər çatır. Nə isə...
Hə, neçə gündür ki, Bakıda güclü külək əsirdi. İndi bir az səbbi alınsa da, amma bu külək də xətasız ötüşmədi. Bir neçə ağac ya kökündən qopdu, ya da qol-qanadı qırılıb düşdü səkilərə, küçələrə. Yaşadığım ərazidə də belə bir hadisəni seyr etmək mənə "nəsib oldu" çox şükür ki, yıxılan ağacın xatası heç kimi, tutmadı. Necə deyərlər, anamız namaz üstündə idi, salamat ötüşdük...
Hə, belə bir məqamda, yəni külək adamın qanını qaraldanda xəyallar da alt-üst olur. Xəyala qapılıb yol gedəndə, xüsusilə parkda, bulvarda dolaşanda həm küləyin əcaib səsi, həm də qaldırdığı toz-torpaq, oynatdığı sellofanlar adama fikrini bir yerə toplamağa, qurduğu xəyalın sonuna gedib çıxmağa imkan vermir. Qalırsan sadəcə küləklə xəyalın arasında. Və belə bir məqamda sənə elə gəlir ki, bu külək səninlə düşmənçilik edir. Bu külək səni bir növü ağrıyan yerindən vurmağa çalışır. İstəyir ki, özündən sözündən çıxasan, istəyir ki, sən də dilini hasısa yeddi mərtəbəli bir ifadə gətirəsən. Amma...
Bəli, amma burda bir gerçək də var. O da küləyin oynatdığı tellərdi, saçlardı. Onu seyr etmək, ona diqqət kəsilmək bəzən insanın içində müəyyən məqamların közərməsinə, müəyyən işartıların alışmasına səbəb olur. Hətta bir qısqanclıq da yaradır adamda. Sənin toxuna bilmədiyin teli, saçı külək darayır, külək oxşayır. Bax, elə yeri gəlmişkən deyim ki, məhz həmin anda mən də səni küləyə qısqanıram və nə vaxtsa yazdığım misralar yadıma düşür.

təəssüf doğurur
həm də
acı və
içdən gələn
bir təəssüf...
artıq
duyuram,
anlayıram
əlimi
əlindən
ürəyimi
ürəyindən
nəfəsimi
telindən
soymaq
və soyutmaq
gerçəyin özüdü
deyil təsadüf...
gör
nə edirsən
seçdiyin
üsulla sən
bilirsənmi ki,
hər gün
bir iynə boyda
məndən
çıxıb gedirsən!..

***
Mən bütün həyatım boyu xəyal qurmağa üstünlük vermişəm. Xəyallar həmişə məni ovudub. Ən ağır günümdə də, ən kədərli anımda da, ən çıxılmaz durumda olanda belə xəyal qurmağa, o xəyalın qanadlarında ağrıdan, acıdan, çətinlikdən çıxıb getmək mənim xilasım olubdu. Düzdü, buna görə yaxınlarım tərəfindən bəzən qınanmışam da. Hətta soyuq baxışların da nişangahı olmuşam. Amma adətimə xilaf çıxmamışam. Üstəlik, onu da deyim ki, çox qəribə olsa da, mən sevincli anlarımda da xəyal qoynunda olmuşam, xəyaldan ayrılmamışam. O sevincin özü belə mənə xəyal kimi gəlib, xəyal kimi görünübdü. Ona görə də xəyallarla bağlı yazdıqlarım, düşündüklərim, dediklərim çox vaxt özümə yönəlib, özüm onun acısını təkrar yaşamalı olmuşam. Hətta...
Bir qəribə məqamı dilə gətirmək istəyirəm. Adətən özümə son dərəcə simsar olan, son dərəcə yaxın bildiyim adamlarla hansısa bir məclisdə oturub söhbət edəndə və yaxud yeyib-içəndə söz sözü çəkib, dostlar, doğmalar problemlərlə maraqlanıb, həyatımı, yaşamımı soruşublar, qayğılarımdan xəbər tutmaq istəyiblər. Və mən də böyük ürəklə onlara verdikləri sualın cavabını şərh etmişəm, iç dünyamı, xəyallarımı açıb göstərmişəm. Və inanın ki, həmin məclislərdə mənə dağdan ağır, dağdan böyük görünən problemlərim bir andaca həll olunub... dostlardan kimsə kitabımın çapını boynuna götürüb...bir başqası gecəqondumun sınmış dam örtüyünü elə yerindəcə dəyişmək məsələsini həll edib... Bir başqası övladımın qayğısını çözməyi boynuna götürüb... Tamam gözləmədiym bir məqamda hətta mənə hardansa ev, torpaq sahəsi alıb verəcəyini də, Nuhdan qalan maşınımı da təmir edəcəyini söyləyənlər olub... Və mən də bütün bunların hamısının xoşbəxtliyini yaşamışam. Üstəlik o qədər xoşbəxt olmuşam ki, bu eşitdiklərimə özüm inandığım kimi, ailəmi də inandırmağa çalışmışam. Onlara da ümid vermişəm ki, sabah usta gəlib damın örtüyünü dəyişəcək. Günün ikinci yarısında kitabı nəşriyyata təqdim edəcəm. Ertəsi gün filan problem, o birisi gün uşağın problemi və sairə və ilaxır elə rahatlıqla həllini tapır ki, nə özüm inciyirəm, nə də evdəkilər. Amma günlər keçir, usta da gəlmir, damda yenə su, yağış öz işini görür, kitab kompüterin yaddaşında qalır, o biri problemlər də toxunulmaz fond kimi öz yerində...
Hə, mən əvvəllər yuxarıda qeyd etdiyim xoşbəxtliyi hər məclisdən sonra evdə bölüşürdüm. Amma son vaxtlar bu adətimdən əl çəkmişəm. Çünki o xoşbəxt anların bircə kəlməsini dilə gətirən kimi ailə üzvlərimin qəribə bir təbəssümü ilə qarşılaşıram. O təbəssüm mənə çox yumuşaq bir şəkildə nələrsə deyir. Yəqin ki, anlıyırsınız da nələr dediyini. Ona görə də həmin xoşbəxtliyi təkcə özümə saxlamışam, özüm yaşayıram o xoşbəxtliyi. Lakin etiraf edim ki, məclislərdə qanadlanan o xoşbəxtliyin ömrünün uzun olmasını elə arzulayıram. Allaha əl açıb təvəqqe edirəm ki, dostlarımın, doğmalarımın mənə məclislərdə bağışladığı xoşbəxtlik uzunömürlü olsun, yaşayım o xoşbəxtliyi gen-bol!..
İndi bax elə bu dəqiqə sizə söylədiklərimi, daha doğrusu, sizin oxuduqlarınızı bir də içimdə yaşayıram, bir də götür-qoy edirəm. Vəd olunmuş dəstəkləri, köməkləri bir-birinin ardınca muncuq kimi sapa düzürəm və baxıb görürəm ki, bütün bu xəyallar gerçəyə çevrilsə, onda mən ən azı Roma papası qədər (zarafat da olsa- Ə.M.) xoşbəxt olaram. Çünki problemlərim çözülür, bircə işim qalır. O da sənə şeir yazmaq. Yeri gəlmişkən, o xoşbəxtliyin qanadlarının kölgəsində sənə bir şeir deyim.

Bilirəm durmusan başımın üstdə
Nəfəsin qarsıyır boynumun ardın.
Özümü duyuram bir dar qəfəsdə
Göyərir içimdə sənə bir andım -
Bir az da sevməyə imkan ver mənə!..

Onda şıltaq idin - tərdin bilmədim
Vaxtı boş ötürdüm qədrin bilmədim
Nəyi harda, necə dərdim bilmədim
İndi anlayıram sənədi andım -
Bir az da sevməyə imkan ver mənə!..

Günah daşımışam belədən belə
Günah daşımışam şələdən belə
Günah daşıymışam axdığım selə
Özün də bilirsən mən nədə yandım-
Bir az da sevməyə imkan ver mənə!..
Qayıdış gedişdən çətindi doğru
Qayıdan gedəndən mətindi, doğru
Bu vaxtsız əkindi, səpindi, doğru
Elə et ortada qalmasın andın -
Bir az da sevməyə imkan ver mənə!..

***
Bəli, bu yazıya, daha doğrusu, sizinlə söhbətə Bakı küləyindən başladım. Sonra söz sözü çəkdi, sonra gəldim xəyallarımın üstünə. Xəyallarımın qapısını döydüm, bir az sandıqdan, boxçadan tökdüm ortaya. İnanın ki, bunu qəsdən etmədim. Sadəcə, bu da Bakı küləyinin bir fəsadı idi. Əsdi və xəyallarını da pərən-pərən saldı. Mən də yuvasından perikmiş xəyallarımı toplamaq, geri qaytarmaq üçün bir çarə tapa bilmədim və məcbur olub onları elə bu vəziyyətdə, yəni adda-budda şəkildə sıraladım və bir qismindən də sizə söz açdım. Axı elə xəyalların şirinliyi də ondadı ki, o sənə bir an ölçüsündə olsa da ümid verir, xoşbəxtlik bağışlayır. Mən də dostlarımdan ona görə yerdən göyə qədər razıyam ki, onlar bütün məclsilərdə mənə həmişə təptəzə xəyallar bağışlayırlar, qanadlandırırlar məni o xəyallarla, mən dünyanı gəzirəm, qayğılardan qurtuluram. Hətta böyük Üzeyirin Məşədi İbadın dili ilə dediyi 50 yaşın qocalıq olmadığını belə rahatca düşünürəm. İndi görürsünüzmü xəyallaran insanın sağlamlığı üçün nə boyda faydası var.
Doğrudur, yaşıma və mövzuya uyğun gəlməsə də, burda bir atalar sözünü xatırlatmalıyam. Yəqin bildiniz ki, söhbət yuxuda darı görməkdən gedir. İndi bu atalar sözünün lətifəsi bütün oxucularımızdan uzaq olsun. Amma bəzən xəyal adamı həmin duruma da salır. Və elə bilirsən ki, sən əstəxfürullah, sən Allahın bacısı oğlusan və hər kəs də ancaq sənin nazınla oynamalı, sənə xidmət etməlidi. Bu isə heç filmlərdə də olmur. Xəyallarda isə...
Bəli, mən bütün hallarda nə Bakının küləyinin qarşısını kəsənəm, nə də bütün problemləri çözə bilərəm. Sadəcə, mən həm küləyə, həm şəhərin özünə, həm də problemlərə ömür payım müddətinə bir növü yoldaşam. Yanaşı addımlayırıq və külək öz işini görür, şəhər öz işindədi, problemlər də öz ağırlığında. Mən isə bütün bunları yaşaya-yaşaya elə xəyalların qoynundaca öz-özümə pıçıldayıram:

Kiprik yaşın altında
Barmaq daşın altında
Oyan başın altında-
Dərddi, yatıb göynətmə.

Gəl qəmi bəsrət elə
Üzümə həsrət elə
Sığınıb hər sətrimə -
Dərddi, yatıb göynətmə.

Aç pərdəni günəşə
Batım nura, gülüşə
Xəbərsiz bu gəlişə
Əbülfəti öyrətmə!..

Hə, bu da belə. Mən xəyallara öyrənmişəm. Ona bir növü bağrı-badaş olmuşam. Onunla ömrü yola verirəm. O da istədiyi vaxtı gəlib gedir. Siz buna dözə bilməyəcəksiniz. Ona görə də özünüzü xəyallara öyrətməyin.




YAZARIN ARXİVİ

2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-08-18
2018-08-17


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Qiymətlər qalxandan sonra avtobusa minəcəksiniz?

Hə (71.43%)
Yox (28.57%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Nəvə nənəsindən soruşur:
- Nənə, qanın dadı necə olur?
- Mən, nə bilim, ay bala?
- Bəs babam deyir ki, sən ömür boyu onun qanını içmisən.
- Babanın beyni yoxdu, boş-boş danışır.
- Bilirəm yoxdu, babam deyir ki, sən onun beynini də yemisən.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK