Adalet.az | MƏN ÇIXIB GEDƏCƏM Adalet.az | MƏN ÇIXIB GEDƏCƏM Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

MƏN ÇIXIB GEDƏCƏM

Əbülfət MƏDƏTOĞLU

42126    |   2015-10-02 17:32
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Bu gün, ya sabah...

Mən zaman-zaman yazılarımın əksəriyyətində xalqdan gələn deyimlərə, inanclara, hətta atalar sözlərinə belə çox böyük önəm vermişəm. Onlardan yerində istifadəyə məqamında yararlanmağa çalışmışam və bunu da özümə mən bir mənəvi, əxlaqi bir borc saymışam, həm də bu mənim üçün bir stimul olubdu. Bilmirəm, bu qənaətimdə nə qədər haqlıyam, amma bildiyim bir məqam var ki, o da yazdıqlarımın hamısını nöqtə-vergülünə qədər ürəyimdən qidalanmasıdı. Yəni mən ürəyimin dediklərini yazmışam. Elə indi də onları yazıram...

Necə, nə cür alınmasından asılı olmayaraq, varını verən utanmaz, deyiblər. Mən də elə ürəyimin nə dediyini, nə cür dediyini və nə üçün dediyini ələkdən-xəlbirdən keçirmədən rəndəsiz, ütüsüz sözə çevirirəm...

Doğrudur, birmənalı şəkildə qəbul etmişəm ki, yazdıqlarımın, dediklərimin hardasa beşdə biri həyata vəsiqə qazanır, oxucusunu tapır, kimlərinsə ürəyinin qapısını döyür. Qalanları isə...

Bəli, son vaxtlar nədənsə köhnə bir meyxananın bir bəndi tez-tez yaddaşımda səslənir. Bilmirəm, bunun səbəbi nədi? Amma gerçək olan budu ki, səslənən həmin bənd hardasa mənim yazmaq istədiklərimin də ipucudu. Bax, həmin o ipucu olan bənddə deyilir ki:

Gedən gedib, yerdə qalan da gedəcək

Qorxma, bizi dərdə salan da gedəcək.

Hə, bu gerçək bir həqiqətdi. Heç kim durduğu, oturduğu yerdə qala bilmədiyi kimi, heç tutduğu mövqedə də zaman-zaman qala bilmir. Fironlardan tutmuş bugünkü krallara, şahzadələrə qədər hər kəsin bir missiya dövrü var. Əsas odur ki, həmin o zaman kəsiyini ətrafındakılara, yanında, canında olanlara sevdirə biləsən. Sənli-sənsiz onlar sənin sevdirdiyin zamanı təkrar yaşamağı təkcə arzulamasınlar, həm də onu məqsədə, amala çevirsinlər!..

Bilmirəm, söylədiyim bu fikir sizi razı saldı, yoxsa yox, amma həqiqətən yaşadığın, idarə etdiyin məqamın davamlı olmasını, tarixləşməsini, onu şirin bir yuxu kimi hər kəsin gündəlik arzusuna haqq edən belə tək-tək şəxsiyyətlər var və bu gün də elə onlar tək-təkdi... Mən isə...

Bir az yazıya qarmaqarışıq fikirlərlə başladım. Müxtəlif səmtlərin sularını bir məcraya yönəltməyə çalışdım. Amma deyəsən alınmadı. Ona görə də elə düşündüyüm kimi, öz-özümə danışdığım kimi yazmağa qərar verdim. Əks halda bu yazdığımı bəlkə də kimsə oxumayacaq. Mən isə oxunmaq üçün yazıram. Deməli, elə yazmalıyam ki, siz də oxuyasınız və biləsiniz ki, həyatın bütün gerçəkliklərini bir müstəvidə, lap elə bir verilişin bir kadrında görmək daha uyğundu, nəinki onu səpələnmiş formada, özü də az qala düyü kimi bir-bir seçib toplamaqla görmək. Bu cümlə də qəliz oldu. Amma gerçəyin ifadəsidi. Belə ki, çılpaq həqiqət nə qədər acı olsa da, onu məqamında, yerində görmək azı beş il, on il yalanlarla yaşayıb yalanların qurbanına çevrilməkdən daha gözəldi, daha mənalıdı. Bax, mən də oturub fikirləşirəm ki, ətrafımda baş verənlər, mənim qaynayıb-qarışdığım və yaxud çəkilib kənardan seyr etdiklərim niyə bu qədər şablondu? Niyə bu qədər eynilik ifadə edir? Niyə bu qədər yorucu və mənasızdı? Ümumiyyətlə, bu az qala inkubator cücələri kimi bir-birini təkrarlayan, bir-birini ifadə edən oxşarlıq nəyə gərəkdi? Bu hansı ümidi doğruldur? Bu hansı ehtiyacı aradan qaldırır? Deyəsən suallar bir-birinə çalandı. Mən də bu bir-birinə calanan sualları ay qaranlıq gecədə göy üzünə ünvanlayıram. Ordan cavab gözləyirəm. Cavab əvəzinə bu misraları eşidirəm:

İndiki

durumumda

nədənsə

daha çox

"gecə uzun olaydı"

dolaşır ağlımda...

və mən

bir

ürək əməliyyatının

yolunu

gözlədiyimi

bildiyimdən

bu gecənin

axırında -

elə kövrək

pıçıltılara,

mahnılara,

bir də xatirələrə

qapı-pəncərə

açıb

ulduzları

görürəm!..

özü də hamıdan

hər kəsdən

yaxınımda...

***

İnsan o yerdə dəyərli, urvatlı olur ki, onu arzulayırlar, gözləyirlər, onun gəlişinə, onun varlığına sevinirlər. Yəni olduğun yer səni sıxmır. Əhatəsində olduqların səndən usanmır, səndən bezmir. Hətta olduğun yerdə hansısa bahalı bir əşyanı salıb sındırsan da...bir dəyərli nəsnənisə görməyib keçsən də... o yerin ən böyük adamına salam verməyi unutsan da...

Bax, belə məqamda, belə yerdə sən rahatlığın, anlayışın, ən vacibi isə insanlığın nə demək olduğunu yaddaşına köçürürsən, ondan ayrılmaq istəmirsən. Amma neyləmək olar ki, həmişə belə olmur. Görünür, elə ona görə də deyiblər ki, "çağırıldığın yerə ar eləmə, çağırılmadığın yeri dar eləmə!". Bəli, bu bir gerçəkdi. Mən şəxsən zaman-zaman çağırılmadığım yerlərin nə qədər cansıxıcı olduğunu, nə qədər adamı yüklədiyini yaşamışam, görmüşəm. Hətta ordakı baxışların iynəsi, sancağı mənim bütün dünyamı alt-üst edibdi. Ancaq çağırıldığım yerdə gördüyüm diqqət, qarşılanmadan tutmuş məclisin sonuna qədər göstərilən qayğı, ümumiyyətlə ordakı aura məni təklənməkdən, sıxılmaqdan, təlaşlanmaqdan xilas edib, qoruyub. Hətta məclisin müəyyən vaxtında özümü bir yerdə arzulanan, aranıb-axtaran birisi kimi görmüşəm. Doğrudu, burda da təbii ki, müəyyən çalarlar olub. Amma ona bəzən məhəl qoymadan, fikir vermədən keçmək faciə yaratmır.

Təəssüf ki, mən həyatım boyu kimi daha çox istəmişəm, kimə daha çox könül açmışam, kimin yanında olmağa çalışmışam həmişə ondan "tərs şillə" payımı almışam, onların tərəfindən incidilmişəm, onların gözündə günahkar olmuşam. Bəzən deyirlər ki, olanlar, baş verənlər mütləq nəyəsə söykənir, nədənsə qaynaqlanır. Mən bunu normal fikir kimi qarşılasam da, amma bu günümüzün bir gerçəyini də deməyə, yazmaya bilmirəm. O da bundan ibarətdir ki, yükləndiyimiz qayğılar, içərisində olduğumuz stresslər özü də həmin o əvvəldə söylədiyim nüanslara bir növü yaşıl işıq yandırır. Tək-tək, xüsusilə ağıllı adamlar belə məqamda, belə yerdə hərəktələri ilə, söz-söhbətləri ilə haqlı çıxırlar. Deməli, yenə bütün məsələnin mahiyyəti insanın özündə ifadəsini tapır. Yəni, arzulanan insan olmaq və həmin o daxili arzu fonunda təkcə görünmək yox, həm də yaşamaq müəyyən mənada əsəblərə su səpir, yola yaşıl işıq yandırır...

Bəli, bir ifadə var. Daha çox diplomatik anlamda özünü büruzə verir, istifadə olunur. Yəqin siz də bunu bilirsiniz. O ifadə belədir:

- Persona non grata!

Yəni arzuolunmaz şəxs. Bax, həyatın mənim düşüncəmdə ən böyük sualı və ən böyük problemi, faciəsi də arzuolunmaz olmaqdı. Yəni çağırılmadığın məclisə getmək, dəvət olunmadığın yerdə tək səbir kimi özünü göstərmək və sair. Mən bunlardan qoruna-qoruna bu günə gəlib çıxdım. Amma tam səmimiyyətimlə etiraf edim ki, bu yol uzunu çox "mənlərdən", çox şərhi mümkünsüz olan durumlardan keçdim. Təbii ki, bu da stresə, sağlamlığa yönələn zərbələr oldu. Neyləmək olar? Görünür, biz təkcə bəzi canlılar kimi özümüzü qorumaq yox, həm də ətrafımızı qorumaq missiyasına imza atmışıq. Yəni, boynumuzda belə bir yük var. Təəssüf ki, bunu çox vaxt hamımız görmürük və yaxud gördüklərimizin hamısını anlayıb qiymətləndirə bilmirik. Nəticədə də stresimiz də artır, içində olduğumuz məqamın xaosu da. Elə bu yerdəcə söylədiklərimin iynə ucu boyda işıq saldığı bir durum yadıma düşür. Mən o durumu misralara çevirmişəm.

Açılmayacaq, gülüm,

bir də dünənki səhər...

dan söküləcək,

düzdü -

günəş yenə doğacaq!..

amma

dünənki sevinc

dönüb,

yəni çevrilib.

olubsa bu gün qəhər

məni

gizli bir əl tək -

öz içimdə boğacaq!..

buna görə

üzülmə...

Bütün yazı boyu müxtəlif yanaşmalara söykənib ifadə etməyə çalışdığım fikrin əsas qayəsi insanın arzu olunan və yaxud olunmayan durumudu. Bu da səbəbsiz deyil. Təbii ki, mən bütün səbəbləri öncə hər kəsin özündə, öz əxlaqında, davranışında, həyat tərzində, dünyaya baxışında, xüsusilə adamlara münasibətində görüb, anlayıb, dəyərləndirməyə çalışmışam. Mən istəmişəm ki, özüm özümü olduğum kimi təqdim etməklə qarşı tərəfin münasibətini qazana bilim, nəyə layiqəmsə onu alım. Çox təəssüf ki, mənim bu sadə, amma ədalətli istəyim həmişə ya sətir təpkilərlə qarşılanıb, ya da elə-belə loyal bir münasibətin səpdiyi su ilə yola verilir. Təbii ki, bu da əksər hallarda dilə gətirməsəm də, içimdə çox telləri kəsib doğrayır...

Hə, biz bax o doğranan, kəsilən tellərin ağrısını, sızıltısını yaşayıb başa çıxmamış bir növü düşdüyümüz soyuq sudan çıxıb əynimizin islanmış geyimini dəyişməmiş başımıza hardansa yenə su ələnir, yenə daş tökülür. Çox qəribədir ki, bu proses daha çox duyğusal adamların yaşantısına çevrilir. Elə bil ki, duyğusu, anlayışı olan insan məhz bu cür münasibət üçün yaradılıb və bu münasibət məhz onları qurbanlığa çevirir. Ona görə də təsir əks təsirə bərabərdir hikməti adamı cəzbetmə dairəsindən vurub uzağa atır. Maqnit sahəsi bir növü yada, yabançıya çevrilir. Özün bilə-bilə uzaqlaşırsan. Hətta ürəyinin istədiyi, könlünün arzuladığı yerə də, həyatının mənasını gördüyün ünvana da üz tutmağa tərəddüd edirsən.

Bütün bunlar da yenə dediyim kimi həmin o "olunub olunmamaqdan" qaynaqlanır. Mən də son zamanlar yaşadığım, qarşılaşdığım və daha çılpaq şəkildə gördüyüm münasibətlərin, yanaşmaların fonunda özümə də, çevrəmə də diqqət yetirməyə çalışdım. İstədim ki, həmin "olunub olunmamaq dilemmasından özümü xilas edim. Onda köməyimə qələmlə kağız çatdı. Və yazdım:

mən çıxıb gedəcəm -

bu gün,

ya sabah...

düşünüb sən bunu

qəmə çevirmə...

boş ver - getməyimi

unut,

danış,

gül

heç nəyi

kirpikdə

nəmə çevirmə...

mən çıxıb gedəcəm -

üzümdə ismət

kimsənin yerini

dar etməyəcəm.

bir də ki

yaşayıb

bu dərdlərimlə

mən sənə

özümü

yar etməyəcəm.

mən çıxıb gedəcəm -

səssiz-səmirsiz

bir sən biləcəksən,

bir də ki, Allah...

sən yanı boşalan -

qalacaq mənsiz -

ruhumu özünə

qatacaq Allah...

Hə, deyəsən kiminsə yerində otururam... Deyəsən kiminsə yerini dar edirəm... Deyəsən kiməsə yükə çevrilirəm... Amma bütün bu "deyəsən"lərin nədənini hələki bütün çılpaqlığı ilə anlaya bilmirəm. Ola bilsin ki, elə anlaya bilmədiyim üçün arzuolunmaza çevrilirəm. Bax, məni qorxudan da bu çevrilmədi...




İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-08-17


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Qiymətlər qalxandan sonra avtobusa minəcəksiniz?

Hə (71.43%)
Yox (28.57%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Nəvə nənəsindən soruşur:
- Nənə, qanın dadı necə olur?
- Mən, nə bilim, ay bala?
- Bəs babam deyir ki, sən ömür boyu onun qanını içmisən.
- Babanın beyni yoxdu, boş-boş danışır.
- Bilirəm yoxdu, babam deyir ki, sən onun beynini də yemisən.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK