ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

ÇAŞIB TİKANA GÜL DEDİM

Şəhriyarın ruhu məni bağışlasın

40314    |   2015-08-22 12:14
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Səhəri qəribə bir ovqatla açdım. Bakını qarsıyan odun ardınca isti bir külək gəlmişdi. Külək əməlli-başlı səs-küy salırdı. Ona görə də bir gün öncədən taybatay qoyub getdiyim pəncərəni, daha doğrusu pəncərəmin önündəki güllərimi düşünüb işə dan yeri söküləndə özümü çatdırdım. Bir növ güllərin harayına tələsdim. Şükürlər olsun ki, bu dəli külək güllərimin "xətrinə" dəyə bilməmişdi. Buna sevindim. Elə bu sevinc hissləri ilə də kövrələndə dinlədiyim musiqiləri aramağa başladım. Bilgisayarın köməyi ilə səsinin vurğunu olduğum mərhum Rübabə Muradovanı axtarıb tapdım. Az qala iş saatı başlayana qədər dinlədim Rübabəni... O oxudu, mən kövrəldim. Onun xatirələri, əslində isə mənim xatirələrim onun nəfəsində, onun səsində məni Qarabağa apardı. Hətta Rübabə xanımın Qarabağa səfərini də yadıma saldım. Onun Xankəndi Mədəniyyət Evindəki ifası qulaqlarımda səsləndi...

Hə, Rübabə oxudu, mən Qarabağı gəzdim. Onun havasını, suyunu, ilin elə bu fəslini, bu gününü yaddaşımdan kağıza köçürməyə çalışdım, amma bacarmadım. Çünki Qarabağın bu günü, bu fəsli kağıza köçürmək üçün deyil, yaşamaq üçündü. Təəssüf ki, mən onu indi yaşaya bilmirəm. Və hətta Rübabə xanımın böyük Şəhriyarın sözlərini özünəməxsus şəkildə mənə hopdurmasına baxmayaraq, mən də bu gücsüzlüyümə görə daxilən sızıldadım, ağrıdım. Köməyimə Rübabənin dilində səslənən Şəhriyarın misrası çatdı:

Çaşıb tikana gül dedim...

Hə, çoxlarımız çaşırıq. Çoxlarımız güllə tikanı qarışıq salırıq. Çoxlarımız gülü tikanın ayağına aparırıq. Çoxlarımız tikanı güldən öndə görürük. Çünki tikan sanca bilir, ağrıda bilər. Görünür, biz bu səbəbdən də ağrıdan, sancıdan ehtiyatlanıb onu daha öncə görür, daha öncə qiymətləndiririk. Amma gülün solacağı, gülün ətri bizi ikinci səhifə kimi, ikinci qat kimi öz əhatə dairəsində saxlayır və bəzən də biz gülün solmuşuna, ətrini, qoxusunu itirmişə qovuşuruq. Bu bir təsəllidi. Amma həyat təkcə təsəllilərdən ibarət deyil axı. Kimliyindən, hansı mərtəbədə, hansı əqidədə olmasından asılı olmayaraq Allahın yaratdığı bəndə kimi gülü də, tikanı da görmək, qiymətləndirmək hər kəsin, elə mənim də, sənin də borcundur. Axı, borclarımızı nə qədər tez anlasaq, tez ödəsək bir o qədər anlayışlı və bir o qədər də elə xoşbəxt ola bilərik.

Söhbət təkcə var-dövlət, vəzifə xoşbəxtliyindən getmir. Söhbət iç rahatlığından, həyat eşqindən, ətrafı anlamaqdan, ətrafa açıq olmaqdan gedir. Qapalı olduqca hər şey ağrıya çevrilir, hər şey ağır yük kimi adamın çiyinlərindən üzüaşağı basır. Sıxır adamı torpağa, sıxır adamı məzara tərəf. Bu mənim həyat fəlsəfəmdir, qəbul etməyə də bilərsiniz. Çünki baxışlar insanların sayı qədər müxtəlifdir. Elə o müxtəlifliyi də görüb qiymətləndirmək, ona sayğı ilə yanaşmağın özü də bir xoşbəxtlik amilidir. Kaş hər kəsin ürəyində ondan bircə damla olsun...

Hə, mən səhərin bu küləkli çağında bütün bunları düşünə-düşünə kövrək misraların kağıza necə köçdüyünü də duydum, yaşadım. Və həmin misralarda elə Rübabənin səsinin yanğısı da az iş görmədi:

Hələ sınayırsan, imtahanların

Bitib-tükənmir ki, ay ömrüm-günüm...

Qəsdən eylədiyin imtinaların -

Əritdi çox bahar, yay ömrüm-günüm...


Dörd yanım boşluqdur sanki bir anlıq,

Çəkilmir qarşımdan hələ qaranlıq.

Nə ola düşünüb, susub bir anlıq -

Məni ürəyində say, ömrüm-günüm.


Közərir içimdə bir qoca xiffət,

Göstərir dərd mənə hər cürə sifət...

Düşün, sənin üçün kimdi Əbülfət -

Sonra el-obaya yay, ömrüm-günüm!

***

Hə, mən günün necə rahatlıqla aya çevrildiyini son vaxtlar daha çox hiss edirəm. Zaman bir göz qırpımında ötür. İçərisində olduğumuz 2015-ci il artıq səkkizinci ayını da başa vurmaq üzrədir. Fəsillərin dili ilə desək, qış, yaz, yay artıq başa çatıb. İlin də, ömrün də payızı bir addımlıqdadı. Adam inana bilmir ki, bu ilin səkkiz ayını artıq xərcləyib, əridib küləyə, yelə verib...

Şəxsən mən bu səkkiz ayın həyatımda nə ilə, necə qaldığını nə qədər düşünsəm də xatırlaya bilmirəm. Ən çox dava-dərman, ən çox əsəb və bir də yayın istisində qovrulmaq. Özgə heç nə yadıma düşmür. Sizləri deyə bilmərəm, hələ ki, 2015-in səkkiz ayını sevinc işartısı olan nəyisə təqvimin bir günündə, bir anında işarələməmişəm. Bu həqiqətən təəssüf edilən durumdu. Bəlkə də faciədi. Zarafat deyil, Allah insana ömür payı verir, o ömür payı da elə-beləcə yolda, işdə-gücdə sabun köpüyü kimi əriyib, buxarlanıb çıxıb gedib. Amma adamlar var ki, təkcə səkkiz ayda yox, bəzən səkkiz gündə, hətta səkkiz dəqiqədə dünyanı titrədən qəribəliklərə, ixtiralara imza atırlar. Özləri də tanınır, özləri də tarixləşir, gördükləri işlər də. Bax, bu mənada həm həsəd aparıram, həm də havayı əritdiyim zaman kəsiyini o adamlara bağışlaya bilmədiyim üçün daxilən çox sızıldayıram, çox narahat oluram. Hətta özüm-özümə əsəbiləşirəm də...

Doğrudur, ömrü verən Allahdı. Ömürdən kiməsə pay vermək mümkün deyil, ən yaxşı halda, hansısa bir əzanı, bir orqanı hansısa bir xəstəyə, bir ehtiyacı olana bağışlayıb onu yaşatmaq olar. Amma bu yaşatmaq da yenə Allahın iradəsindədi. Axı, bütün əzalar, bütün insanlarda olsa da bir bədənin əzasını başqa bir bədən bəzən qəbul etmir. Yumşaq desək, onlar bir-biriləri ilə anlaşmırlar. Bunun həm elmi, həm tibbi, həm də digər səbəbləri var. Mən bunları bir kənara qoyuram, amma indiki məqamda bir etiraf dilimin ucundadı, onu mütləq deməliyəm. Belə ki, sözə, qələmə, sənə ürəyimi bağışlamışam. Bilmirəm, hansınız daha çox götürmüsünüz, bu az-çox məsələsini özünüz öz aranızda, bir də zamanla müqayisədə həll edərsiniz. Mən isə elə bu yerdə sizə bir də üz tuturam:

Qəmi bu kirkirədə

Üyüt, bacardığın tək.

Sıx dişini, yum gözünü -

Üyüt, bac aldığın tək!


Əlindən tut həsrətin,

Fərqinə var hər səsin.

Sən bu ömrün, qismətin

Böyüt, bacardığın tək.


İllərin hər qatında

Qoşalaşdı adın da!

Qal o qızın yanında -

Cavan qocaldığın tək.

***

İnsan hər yerdə daha çox rahatlığa, öz dünyasına çəkilməyə üstünlük verir. Təbii ki, söhbət normaldan gedir. Və normal insanın da rahatlığı əslində öz istədiyini, öz bacardığını etmək, öz işi ilə məşğul olmaqdır. Bax, onda yaranan harmoniya onu yorulmaqdan, bezməkdən, hətta əsəbdən də qoruyur. Çünki o öz işini görür, öz ürəyinin istəyini yerinə yetirir və nəhayət, gördüyü iş ona stimul verir, zövq verir. Bax, belə olanda təbii ki, işin keyfiyyəti də, yaşamın özü də maraqlı və mənalı alınır. Təəssüf ki, bəzən o hikmətli sözlərdə deyildiyi kimi, "atın qarşısına ət, itin qarşısına ot qoyurlar". İndi bunun hansı faydanı verəcəyini yəqin ki, özünüz düşünə bilərsiniz. Bu da bir həyat həqiqətidi və biz bundan sığortalanmamışıq...

Bu günlərdə bir kitab vərəqləyirdim və kitabı vərəqlədikcə də öz-özümə düşünürdüm ki, qınasaq da, qınamasaq da Sovet dönəminin müəyyən üsulları, qanunları hərdən adamı özünə çəkir. Çünki kitab çap etdirmək, hansısa bir yazını ortaya qoymaq indi o qədər asanlaşıb, o qədər sadələşib ki, hətta mənasını da itirib. Adi bir hala çevrilib. O qədər ucuzlaşıb ki, heç kim bu məsələyə nəinki ciddi, heç gözucu da baxmır. Ona görə də inkubator kimi eyni ölçülü, eyni yüklü və eyni "mənanı" aşılayan kitablar qalaqlanır üst-üstə. O kitabları müəlliflərdən qəbul etməmək də olmur. Axı üz ətdəndi, ortada milli mentalitet var, yəni xətir-hörmət, salam-əleyküm...

Düşünə bilərsiniz ki, yazının əvvəlki hissələrinin bu kitab nöqtəsinə, yəni dediyim sözlərə nə dəxli var? Amma tam səmimiyyətlə söyləyirəm ki, bu məmləkətdə, bizə, sizə dəxli olmayan heç nə yoxdu. Çünki bu məmləkətdə hamı bir-biriylə göz-gözə, üz-üzə, nəfəs-nəfəsə, lap kobud desəm, bir-birinin ovcunda, qoynundadı. Ona görə də nəyinsə "mənə dəxli yoxdu" demək yumşaq halda yaxanı kənara çəkməkdi. Amma çək görüm, necə çəkirsən. Üstəlik də bu internet yazışmaları, feyslər-filanlar indi ədəbiyyatın az qala tribunasına çevrilib. Hamı orada "yazıçı olub, şair olub". Gül-bülbül qarışıb bir-birinə...

Bəli, günümüzün gerçək durumu bundan ibarətdir. O gerçəkliyin içərisində hər gün eşitməkdən doymadığım səslər var. Elə Rübabənin səsi kimi.

Amma illərlə eşitməsən nə adı, nə səsi yadıma düşməyəcək şou "ulduzları" gözümüzü yağır etsə də mən onların olub-olmadığının hələ ki fərqində deyiləm. Çünki onlar oxuduqlarını, ifalarını yaşamırlar və nə oxuduqlarının heç fərqində də deyillər. Onlar daha çox sponsorları və bir də "ulduz" olmaları üçün oxuyurlar. Axı bu iki məqam onların təminatıdı?!

Hə, gəlin bir anlıq öz içimizə boylanaq, vicdanla, məsuliyyətlə özümüzə Allahın ən halal bəndəsi kimi qiymət verək. İçimizlə çölümüz, yəni özümüzlə-özümüz nə qədər bir-birimizi tamamlayırıq? Bax bunu düşünək, bunu öyrənək. Elə həmin yerdəcə mənim sənə yazdığım misralara da qiymət verək:

Sən

gül deyilsən

sən gülün ləçəyisən...

Sən gül olsan

bundan da göyçək

olarsan...

Çox şükür ki,

sən

gülün ləçəyisən.

Gül olsan

çətin ki, məni

gül aşiqi sayarsan...

sən

gül ləçəyisən.

Ona görə də

şer dəftərimin

vərəqləri arasında

xatirə tək

qalırsan...

Sən gecələr

o dəftərlə birlikdə

ürəyimin üstündə

yatıb yuxunu alırsan.



Əbülfət MƏDƏTOĞLU


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-06-23
11:09 İNSAN
2018-06-22
17:29 ÜMİD


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Sizcə bu komandalardan hansı çempion olacaq?

Braziliya (36.37%)
Argentina (9.09%)
İspaniya (18.18%)
Almanıya (36.36%)
Fransa (0%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Ermənilərlə bacı-qardaş olduğumuz vaxtlardı. Moskvada Yazıçılar Evinin restoranında Zakir Fəxri yeyib-içir. Bu vaxt bir erməni yazıçı da gəlib onunla bir stolda oturur. Hesab vaxtı gələndə erməninin 20 qəpiyi düşür stolun altına. Erməni əyilib pulu axtarır. Zakir Fəxri dərhal bir iyirmi beşliyi yandırıb tutur stolun altına, erməniyə deyir:

- Kirvə, axtar.

Erməni pərt olur. Restorandan çıxırlar, asılqandan paltolarını götürəndə erməni Zakirin acığına asılqanda işləyən kişiyə bir əllilik verir.

Zakir əlini atır cibinə, görür ki, o qədər pulu yoxdu, əlini yelləyib deyir:

- Brat, paltonu bağışladım sənə, geyinərsən. Mən dünən QUM-dan fransuzski əla bir palto almışam.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK