warez script warez forum Leaks Forum orkide Link kısaltma sitesi shell indir mavi orkide Link kısalt PHP Scriptler Ataşehir kadın kuaförü Warez forumu hacklink satın al cialis yorumları Adalet.az | ...VƏ ÜÇ GÜN, ÜÇ GECƏ Adalet.az | ...VƏ ÜÇ GÜN, ÜÇ GECƏ Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

...VƏ ÜÇ GÜN, ÜÇ GECƏ

Olmuşlar və olacaqlar barəsində hekayəvari

18997    |   2012-07-20 16:05
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Elə oturmuşdu ki, sanki onu ildırım vurmuşdu, canından elektrik cərəyanı keçmişdi. Lap bir az da kobud desək, sanki bu zavallını vurğun vurmuşdu. Ona görə belə yazıb, belə deyirəm ki, onun oturuşunda heç bir həyat əlaməti yox idi. Kənardan baxan nə qədər həssas, nə qədər diqqətli olsa da, bu oturuşu ancaq donmuş heykəllə, donmuş vəziyyətlə, vurğun vurmuş bir durumla eyniləşdirə bilərdi, təsəvvür etmək gücündə olardı. Ayrı cür mümkün deyildi. Nə quşların səsi, nə küləyin yeri, göyü bir-birinə qatması, hətta susmaq bilməyən telefonun səsi də ona iynə ucu boyda olsa da təsir etmirdi. Birmənalı olaraq onun bu görkəmini yalnız DONMUŞDU! VURĞUN VURMUŞDU! - sözləri ilə ifadə etmək olardı. Əslində isə onun daxilindəki od-alov hər şeyə qalib gəlmək gücündə idi. Onu heç nə dondura bilməzdi, onu vurğun vura bilməzdi. Çünki o, elə bir durumu yaşayırdı, elə bir odun içində yanırdı ki, onun sönməyi də mümkünsüz idi, onun soyumağı da.
   
   Bax, bu oturuşu, bu sükutu görməyən, izləməyən hər kəs ola bilsin ki, bizi nədə isə günahlandırsın. Ancaq gerçəyin özü nə qədər çox etiraf edilsə, gerçəyə çatmaq da bir o qədər asan olar. Onun isə etiraf etmək gücü yox idi. Daha doğrusu, o, etirafı iki yerdə, iki məqamda dilə gətirmişdi. Onlardan birincisi, Allahın evində, yəni məsciddə ziyarət, dua mərasimində dilə gətirilmişdi. İkincisi isə onun özünün özünə, özünün sevdiyinə və özünün yer üzünə olan böyük istəyinin, sevgisinin sayəsində büruzə verilmiş, ifadə olunmuşdu.
   
   Bax, bu iki məqam ona əslində çox şeyləri demişdi, çox şeyləri etiraf etməyə çəkmiş və o da gerçəklikdən qaça bilməmişdi. Bu yerdə qaçmağın da iki anlamı var idi. Birincisi, qaçmağa gücü çatmamışdı, ikincisi də qaçmaq istəməmişdi. Əgər qaçmağa gücü çatsaydı və o da qaça bilsəydi, onda özü özündən qaçmış olardı. Bu geniş dünyada özünün özündən qaçması təkcə özü üçün deyil, həm də ətrafı üçün bir anlaşılmazlıq, bir qəbuledilməzlik yarada bilərdi. Yəni onu tanıyan, qəbul edən ətrafı ondan üz çevirə bilərdi. O isə bu təklənməyi, ətrafdan təcrid olunmağı ölümdən də üstün bilirdi və bütün vəchlə çalışırdı ki, təklənməsin, ortada qalmasın. Çünki o, təkliyin nə qədər acınacaqlı, nə qədər ağrılı və nə qədər də anlaşılmaz olduğunu hamıdan yaxşı bilirdi. Bu onun ömür kitabının oxunan səhifələrinin görüntüsü idi. O bütün gücü ilə çalışmışdı ki, həmin səhifələr onu başa düşməyənlər tərəfindən heç vaxt oxunulmasın. Ona görə ki, o, həmişə gülünc olmaqdan, insanların kəsilən budaq kimi ortada qalan, gərəksiz olan ağaca münasibətini yaşamaq istəmir. Onun bir ideyası var idi: kim olursan, necə olursan dəxli yoxdu, təki anlaşılasan, təki olduğun kimi görünməyi də bacarasan. Bu isə çox çətin məsələdi.
   
   Bəli, onun sonuncu zəngində aldığı cavab da qeyri-müəyyən idi. Sevdiyi ona çox ciddi və kəskin şəkildə demişdi:
   
   - Gözlə, özüm xəbər verəcəm.
   
   O da gözləməkdə davam edirdig o da ümid edirdi ki, ona bu dəqiqə, bu an telefon zəngi gələcəkg təəssüfg Telefon susurdu. Gözlədiyi, hələ də zəng etmirdi. Bəlkə də bu gecikməklə o, bu oğlanın səbrini, dözümünü yoxlayır, ya da nə isə təzə bir şey fikirləşirdig Düşünə-düşünə də qarşısındakı vərəqləri gözdən keçirirdi. Həmin vərəqlərin birində o, yazmışdı:
   
   
   
   hər kəsdən gizlətdim
   
   hər kəsdən
   
   hətta
   
   gün işığından
   
   nur qarışığından
   
   haqq aşığından da...
   
   hər kəsdən gizlətdim
   
   hər səsdən:
   
   -hətta
   
   Seyidin, Xanın,
   
   Dədə Süleymanın,
   
   Qədirin səsindən də.
   
   hər səsdən
   
   gizlədə bilsəm də səni
   
   bircə gizlədə bilmədim
   
   Allahın gözündən və səsindən
   
   gözündə, səsində
   
   və özündə olan səhvi...
   
   elə Allahın bəxş etdiyi sevgim
   
   yaratdı bu möcüzəni
   
   
   
   ***
   
   
   
   Telefon zəng çaldı. Elə təlaşla telefona doğru atıldı ki, sanki bir neçə dəqiqə geciksə, hər şeyi itirə bilər. Sanki bu zəng onun üçün yaşam qarantı, yaşam möcüzəsi, yaşam haqqı idi. Əgər bu səsə geciksə, o, bu səsə iynə ucu boyda nigaranlıqla, laqeydliklə münasibət bildirsə, hər şey məhv ola bilər. O, bunu çox gözəl anlayırdı. Amma onu da çox gözəl bilirdi ki, hardasa gecikmək, hardasa ləngimək onun taleyini alt-üst edə bilər. Onu özündən alar, onu öz əlləri ilə boğub öldurə bilərdi. Bu gerçəyi deməyə ehtiyac yox idi. Çünki bu gerçək onun özü idi, onun sevgisi idi, onun dünyaya baxışı idi. Maraqlıdır ki, bütün bunları onun sevdiyi, onun tənhalığını müxtəlif vasitələrlə canından çıxarmaq istəyən hansısa bir anlaşılmaz, qəbuledilməz bir duyğusu, bir düşüncəsi idi...
   
   Şükürlər olsun ki, o, özü özünə tabe idi. O, özü özünü idarə edir, o, heç kimin qarşısında hesabat verəcəyini ağlına belə gətirmirdi.
   
   Telefonun səsinə doğru qaçdı. Uşaq şirniyə doğru qaçdığı kimi. Maşının arxa qapısı açıldı. O, özünəməxsus jestlərlə, hərəkətlərlə maşının açılmış qapısına tərəf addımladı. Onun gəldiyini, onun həyəcandan pörtmüş çöhrəsini, onun bir az da dərinə düşmüş gözlərinin maşının pəncərəsindən rahatca müşahidə edirdi. Ürəyindəki gözlərindən oxunan oğlanın acınacaqlı durumu qızı cəld tərpənməyə səslədi. O, bir anda maşından düşdü. Sanki bu maşın dörd divar arası idi. O da bu dörd divardan qurtulmağa, xilas olmağa qəflətən imkan tapmışdı...
   
   Qızın maşından necə düşdüyünü görən oğlan içində bir şam yandığını hiss etdi. Ona elə gəldi ki, sönməkdə olan həmin o şam yenidən alışdı... sönməkdə olan o ocaq yenidən qorrandı. Bu mənzərəni yazmaqla, kağıza köçürməklə yəqin ki, heç kimi inandırmaq mümkün deyil. Onu yalnız görməklə, onu yalnız yaşamaqla onların hansı hisslər keçirdiyini bir-birinə qarşı necə, nə cür addımlar atdıqlarını görmək mümkündür. Yəni indiki anda söz heç nəyi ifadə etmək gücündə deyildi. Bu anı yalnız görmək, müşahidə etmək... ondan sonra gerçəyi anlamaq olar. İndi onlar yalnız hərəkət edirdilər. Düşünmək imkanları hələ ki, donmuşdu...
   
   Bəli, üç gün, üç gecə çəkən həmin o üzüntü indi suala çevrilmişdi. Elə bir suala ki, onun cavabını ikisindən başqa heç kim bilmirdi. Ən azı ona görə ki, bu üç gün, üç gecəni onlar yaşamışdı, onlar bunun nə olduğunu, bunun mahiyyətini anlaya bilirdilər. Deməli, gerçəyi özləri bilirdi və o gerçəyi də özləri bir-birinə etiraf etməli idilər. Oğlanın yazdığı şeirdəki kimi:
   
   
   
   üzümə işıq düşür
   
   hə,
   
   gülənim olacaq
   
   əlimdən qaşıq düşür
   
   hə,
   
   gələnim olacaq!..
   
   
   
   qəmin sayı qədəri
   
   sınamışam qədəri
   
   gözümdəki kədəri-
   
   hə,
   
   silənim olacaq!..
   
   
   
   öz özümün içində
   
   onsuz onun içində
   
   nələr çəkdim üç gündə
   
   hə,
   
   bilənim olacaq!..
   
   
   
   bulud nə qədər sıxdı
   
   vuruşdu, günüm çıxdı
   
   vüsal həsrəti yıxdı-
   
   hə,
   
   ölənim olacaq...
   
   
   
   ***
   
   
   
   Dayanıblar üz-üzə. Kənardan bu dayanışı, bu anı müşahidə etmək hətta ən daşürəkli insanı da kövrəltmək gücündə idi. Çünki onlar danışmırdılar, heç bir hərəkətə yol vermirdilər. Sadəcə bir-birlərinə baxırdılar. Onların baxışları danışırdı, kiprikləri danışırdı, səyriyən yanaqları danışırdı, titrəyən dodaqları danışırdı və bir də qızın yanaqları aşağı axan göz yaşları danışırdı. Bütün bu danışıqların bir mövzusu var idi:
   
   - Sən niyə beləsən?! Niyə səni sevməkdən bezmirəm?! Niyə səndən qopub ayrıla bilmirəm?! Axı məni sənə bağlayan nədi?!
   
   Oğlanın da gözləri danışırdı, kiprikləri danışırdı... titrəyən dodaqları, səyriyən yanaqları danışırdı....güclə sıxıb saxladığı barmaqları danışırdı. Onlar da soruşurdular:
   
   - Sən nə boyda möcüzəsən? Sən necə bir varlıqsan? Sən nə boyda od-alovsan? Sən hansı gücün sahibisən? Sən hansı hökmə maliksən? Səndə heç kimdə olmayan nə var ki, mən sənin dəlin olmuşam, sənin əsirin olmuşam, sənin bir parçana çevrilmişəm? Sənsiz qala bilmirəm. Sən mənim nəfəsim, sən mənim özüm olmusan...
   
   Bu dialoqu, bu sorğu-sualı yalnız sevənlər kənardan izləyə bilərdi, oxuya bilərdi, dinləyə bilərdi. Sevgidən, sevməkdən, sevilməkdən uzaq olan heç kim bu qarşı-qarşıya dayanmanın səssiz dialoqunu anlaya bilməzdi. Bunu anlamaq üçün Məcnun olmaq lazım idi, Leyli olmaq lazım idi. Bunlar ola bilməsən də ən azı sevgində səmimi, inadcıl Əbülfət olmaq lazım idi. Əks halda nə qədər baxırsan bax, nə qədər müşahidə edirsən et, heç bir faydası yoxdu. Onlar da indiki durumda kənar baxışlara, yad münasibətlərə, anlayışsız durumlara münasibət bildirməkdən çox-çox uzaq idilər. Çünki onlar öz dünyalarının giriş qapısının ağzında üz-üzə dayanmışdılar...
   
   - Yenə nə olub? - deyə oğlan soruşdu.
   
   - Heç nə, - deyən qızın səsində elə bir kövrəklik var idi ki, o deyilişi, o sözləri ağlamaqdan seçmək mümkün deyildi. Çünki onun dediyi heç nə əslində onun göz yaşlarına bürünmüş böyük sevgisinin hər şey olduğunu ifadə edirdi. O sevgini yalnız yaşamaq lazım idi ki, onun nə dediyini, nə çəkdiyini anlaya biləsən.
   
   Qəribədir ki, hər ikisi eyni acını yaşayır, eyni sevinci bölüşür və eyni sualların ittiham ünvanı olurdular, özü də bilə-bilə. Sadəcə, bildiklərini bir-birinə deməkdən, ifadə etməkdən çəkindikləri üçün bu acıya tuş gəlirdilər. Bir az da çılpaq desəm, onlar bulağın başında, çayın sahilində su axtara-axtara kömək uman, Allaha yalvaran sevgi dəliləri idi. Bu dəliliyin bir dərmanı, bir müalicəsi var idi. O da göz-gözə, üz-üzə dayanıb heç nə demədən bir-birinin gözündən keçib ürəyini oxumaq idi. Bu məqamda da oğlan nə vaxtsa yazdığı misraları xatırladı. Çünki bu misralardan gözəl heç nə onların indi yaşadıqları durumu ifadə edə bilməzdi.
   
   
   
   birlikdə olanda da
   
   susacam,
   
   dinməyəcəm...
   
   dinib, danışıb
   
   itirməyəcəm
   
   sevgimin ehtiyacı olan
   
   vaxtı, zamanı...
   
   sevəcəm
   
   sevəcəm gözümlə
   
   nəfəsimlə
   
   ruhumla...
   
   və bütün bununla
   
   qurtaracam
   
   sevgimin vaxtdan
   
   asılılığını...
   
   sevəcəm
   
   elə
   
   bu vaxtın özündə
   
   sənə şeir yazıram deyə...
   
   
   
   Doğrudan da çox qəribə idi. bir-birlərindən bir addım uzaq düşən kimi dünya başlarına dar gəlir, yer-göy ayaqları altından, başları üstündən qaçır, təkliyə, tənhalığa dözə bilmirdilər. Özləri özləri ilə danışmaqdan, xəyallar qurmaqdan, nağıllar uydurmaqdan yorulmurdular. Amma bu ayrılıq, bu tənhalıq bircə gündən artıq çəkəndə hər ikisi idarə olunmaz bir duruma düşür, anlaşılmaz məqamlar yaşayırdılar. Başlayırdılar özlərində, bir-birlərində günahlar axtarmağa. Nə yazıqlar olsun ki, günah tapmaq onda o qədər asan, o qədər rahat olurdu ki, sonradan özləri də başlayırdılar "yalançı günahlara" gülməyə. Hətta elə məqamlar olurdu ki, bir-birlərinə bu dünyadan küskünlüklərini, yaşamqdan bezdikdlərini çox adi bir səslə, inandırıcı bir tonla söyləyirdilər. Və adama elə gəlirdi ki, onlar doğrudan da bu dünyadan, bu tənhalıqdan, bu sıxıntılardan yorulublar, beziblər, yaşamaq onlar üçün mənasını itirib. Lakin...
   
   Elə ki, baş-başa qalırdılar, yenə öz sevgilərinə, öz dünyalarına dönürdülər, onda dünya da gözəlləşirdi, yaşamaq da mənalı olurdu, hələ bu dünyanın ləzzətini çıxarmaq istəyi də. Hətta belə məqamlarda biz ondan israrla təzə nə isə oxumağı xahiş edirdik. O da bir az özünü çəkir, bir az əda nümayiş etdirir, guya ki, özünü ağır apırırdı ki, sözü, şeiri samballı olsun. Amma qızın təbəssüm dolu baxışı onun ədasını da, ağır oturmağını da bir anda əridirdi. Bir də onda hiss edirdi ki, şeir oxuyur, özü də aramla... sevgi dolu bir səslə. O səs indinin özündə də hər ikisinin qulağında bir şirin pıçıltı kimi eşidilməkdə idi...


YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
SON XƏBƏRLƏR
2019-05-18
2019-05-17
16:07 CAZİBƏ


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Kubokun sahibi kim olacaq?

"Qarabağ" (71.43%)
"Qəbələ" (14.29%)
"Sumqayıt" (7.14%)
"Zirə" (7.14%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

- Xanım, sizin sumkanızın ağzı açıqdır!

- Oy, sağ olun! Yaxşı ki, sizin kimi adamlar hələ ki, vardır. Başqası olsaydı indi pulu götürüb qaçmışdı.

- Yaxşı görək sən də, 2 manat 50 qəpik nə puldu ki?





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK