deneme bonusu viagra sipariş bahis siteleri viagra satış kacak bahis viagra fiyatları viagra fiyatı kaçak bahis mobil ödeme bahis time4bets kaçak bahis canlı bahis güvenilir bahis siteleri deneme bonusu bonusal deneme bonusu hacklink yobit.net Takipçi satın al İnstagram takipçi Twitter takipçi Takipçi satın al İnstagram takipçi Twitter takipçi Adalet.az | ÜÇ GÜN ÜÇ GECƏ VƏ... Adalet.az | ÜÇ GÜN ÜÇ GECƏ VƏ... Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

ÜÇ GÜN ÜÇ GECƏ VƏ...

Olmuşlar və olacaqlar barəsində hekayəvari

16894    |   2012-07-07 08:18
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

... Ona elə gəlirdi ki, bu dünya təkcə onun oturduğu yerdən ibarətdir. Yalnız onun çevrəsi, onun gözünün ölçüb dəyərləndirə bildiyi məsafə Yer kürəsini ifadə edir. Gözünün görə bilmədiyi, yəni onun görmə mühitindən kənarda heç nə yoxdur. Yer də burda qurtarır, dünya da. Bu da səbəbsiz deyildi. Çünki bu üç gündə çəkdiyi əzablar, yaşadığı məşəqqət dünyanı gözündə böyütməmişdi. Əksinə, sıxıb bir ovuc etmişdi və dünya ilə özü də sıxıla-sıxıla bir iynə ucu boyda olmuşdu. Kənardan baxan olsa, ən yaxşı halda onu nöqtəyə bənzədərdi...hərəkətsiz, həyatını başa vurmuş quruca bir nöqtə... üz-gözünün ifadəsi donmuş, nəbzinin döyüntüsü hiss edilməyən, yalnız gözləri harasa sancılmış bir nöqtə.
   
   Bəli, dünya onun üçün yaşam anlamını da itirmişdi. Nə eşitdiyi musiqi, nə fərqinə varmadan vərəqlədiyi kitablar, hətta təsadüfdən telekanalda yayımlanan və onun da diqqətini çəkən romantik film heç nəyə təsir edə bilmirdi. Sanki özu ilə birlikdə ovuc içi boyda dünyası da ölmüşdü. Onun cismi, onun bədəni bu ölmüş dünyanın başdaşına oxşayırdı. Çox qəribədir. Ruhu, hissləri ölmüş, daşlaşmış, gözləri harasa sancılmış başdaşı...
   
   İndi bunu düşünmək də ona gülməli gəlir. Amma neyləsin ki, o, həqiqətən bu ağrılı, bu üzüntülü, adamın canını canından alan məşəqqətli üç günü yaşamalı oldu. Daha doğrusu, yaşamağa məhkum edildi. Özü də heç nədən, gerçək heç bir səbəb olmadan. Doğrudur, istənilən anda, istənilən məsələyə səbəb tapmaq mümkündür. O, bunun da şahidi olmuşdu. Hətta dostlarına bir dəfə həmin o heç nədən tapılan səbəb barəsində maraqlı bir söhbət də etmişdir. Demişdi ki...
   
   ...Aran rayonlarının birində ezamiyyətdə idim. Ezamiyyət zamanı öyrəndi ki, bu rayonun polis idarəsinin rəisi onun ən yaxın dostunun qardaşıdır. İş elə gətirdi ki, iştirakçısı olduğu tədbirdə həmin polis rəisi ilə yanaşı əyləşdi. Tədbirin gedişində rayon icra hakimiyyətinin başçısı çox kəskin şəkildə rəisə bir-iki irad bildirdi. Həmin iradlardan biri də uzaq təsərrüfatlardan birinin rəhbəri vəzifəsinə keçirilən seçkini təkrar-təkrar pozan şəxs barəsində idi. Görünür, rəis bu iradları ürəyinə çox yaxın buraxdı və tədbir başa çatan kimi həmin o rayona özü ilə birlikdə bir dəstə polis əməkdaşı götürüb getdi. Sən demə, yenə seçki keçirilirmiş. Yenə həmin şəxs seçkini pozmaq üçün bildiyi, bacardığı vasitələrdən yararlanırmış. Təbii ki, bu da onun haqqı idi. Amma artıq ciddi irad eşitmiş rəis heç kimin gözləmədiyi halda həmin şəxsə yaxınlaşıb çox ciddi bir şəkildə soruşdu:
   
   - Ayaqqabın neçə razmerdi?
   
   Rəis onun ayaqqabısının razmerini soruşurdu. O da özünü itirmiş halda mızıldandı:
   
   - Nə olub rəis.. ayaqqabım 45 razmerdi.
   
   Rəis sanki bu sözü gözləyirdi. Tez yanında dayanmış əməkdaşlarına tərəf çönüb:
   
   - Tez olun, basın bunu maşına. Ölkədə müharibə getdiyi vaxtda 45 razmer ayaqqabı geyinir. Sənin ayaqqabında istifadə olunan gön-dəridən üç əsgərə ayaqqabı hazırlamaq olar...
   
   Beləcə, seçki verilən sifarişə, edilən istəyə görə baş tutdu və o da bunun şahidi oldu.
   
   ... İndi bu məqamı bütün detalları ilə xatırlaya-xatırlaya özünün düşdüyü duruma da qiymət vermək istəyirdi. Anlamağa çalışırdı ki, axı onun həyatının üç gününü qaranlığa bürüyən, əzaba, işgəncəyə çevirən səbəbin sifarişçisi kimdir? O, kimin ayağını tapdalayıb? O, kimin çəpərini basıb ki, ona qarşı belə bir sərt qərar qəbul olunub. Təəssüf ki, bu sualların cavabını bilmirdi, tapmağa gücü də çatmırdı. Özünə, duyğularına, ümumiyyətlə, varlığına yazığı gəlirdi, acizliyindən utanırdı. Yalnız eyni sualı, eyni sözləri təkrarlamaqla gözünü yollara, diqqətini susan telefona yönəltməklə birtəhər durub dayanırdı. Düşünürdü ki, hər qaranlığın bir səhəri olduğu kimi, gözləmədən düşdüyü bu müdhiş durumun da bir işıq ucu olacaq. Yox idi o işıq ucu, tapılmırdı. Sanki qəhətə çıxmışdı... sanki dərin və qaranlıq bir quyuya atılmışdı...
   
   Ümidsizlik, inamsızlıq, ən vacibi isə anlayıb dərk edə bilmədiyi səbəbsiz çıxılma onu qurd kimi içindən yeyirdi. O da yalnız için-için göynəyir, heç kimə heç nə demədən öz içi ilə danışırdı. İradını da, etirazını da, sevgisini də, nifrətini də, suallarını da bir az siyasi dildə desək, hətta bəyanatlarını da öz ürəyinə, öz içinə ünvanlayırdı... qələmlə, kağızla baş-başa qala-qala.
   
   
   
   gücüm qalmayıb
   
   etiraz etməyə-
   
   təkliyə...
   
   və bu təkliyi,
   
   məni
   
   günün günorta çağı
   
   asıb başıaşağı
   
   əzab verdiyini
   
   etiraf etməyə...
   
   gücüm qalmayıb
   
   yazdıqlarımı
   
   necə yaşadığım
   
   içimdə dizin-dizin
   
   dişimin, dırnağımın
   
   qanıyla
   
   gündən-günə daşıdığımı
   
   söyləyib
   
   bir addım
   
   qabağa getməyə...
   
   gücüm qalmayıb
   
   olmuşlarla barışıb
   
   tükənən gücə qarşı
   
   olacaqların içində
   
   əriyib itməyə...
   
   gücüm qalmayıb
   
   qalmayıb gücüm...
   
   
   
   ***
   
   Hə, o, özünü atılmış, unudulmuş insanların sırasında görürdü... O, özünü həm də bu dünyaya gərəksiz hesab edirdi və elə bilirdi ki, o, bu dəqiqə əyləşdiyi yer üçün yükdür. Onun ağırlığı əyləşdiyi yeri əzir, sıxır. Bu da sonda ya böyük bir çuxur yaradacaq, ya da yerin həmin o hissəsi əyiləcək, uçub-dağılacaq. Üç gün, üç gecə səssiz-səmirsiz eyni yerdə, eyni nöqtədə oturduğu üçün günahkar da bu olacaq. Digər tərəfdən, oturduğu yerdə həyatı dondurduğu üçün, hərəkəti dayandırdığı üçün, başqalarının yolunda kötüyə çevrildiyi üçün.
   
   İlahi, nə qədər səbəblər var. Bu səbəblərin istənilən birindən yapışıb onu rahatca cəzalandırmaq olar. O, bütün cəzalara hazır idi. Çünki bilirdi ki, heç bir cəza bu üç gündə çəkdiyinin bir anını əvəz edə bilməyəcək. Ona görə də cismani cəza onun gözünə görünmürdü, onu düşündürmürdü, onu özünə çəkmirdi. Onu yalnız iç dünyası, mənəvi aləmi öz aurasına almışdı, öz qoynunda yüyrüyürdü, yellənçəkdə yelləndirirdi. O da heç nə anlamadan, donub, daşlaşmış duyğularla, baxışlarla eləcə bir nöqtəyə baxmaqda davam edirdi. Bunun da bir sonu olmalı idi. Bu sonu gözləmək artıq əzabın, dözümsüzlüyün finalı sayıla bilərdi. O, finala çıxmışdı. Həsrətlə, dərdlə döyüşdə finala!!!
   
   İndi susmaq, dayanmaq olmazdı. Əks halda, üç günlük susqunluq bu finalın yekunu ola bilər və o da özünü, həyatını, hər şeyini, yəni onun özü olan sevgisini əbədi itirə bilərdi. Buna isə dözmək olmazdı. Təbii ki, o da dözmədi və neçə gündən bəri onun telefon zənglərinə cavab verməyən nömrəni ya Allah deyib, bir də yığdı. Sanki Allah onun səsini eşitdi... sanki onun zülmünün şöləsi Allahın da könlünə insaf saldı. Böyük Yaradan telefonun o biri başında eyni əzabları, eyni məşəqqətləri yaşayan və oturub telefonun zəngini gözləyən qızın qəflətən yerindən sıçrayıb telefona tərəf qaçmasına səbəb oldu. Kimin zəng etdiyini fikirləşmədən əlini telefona uzatdı. Amma içində oğlanın zəng vuracağına, elə bu dəqiqə ona "Canım, salam. Necəsən?" deyəcəyinə inana-inana əlini dəstəyə uzatdı. Yanılmamışdı, bu, o idi. Özünün üç günlük ölüm hökmü altında yatan sevgilisi, həyatının bir parçası, arzularının işıq yuvası - bütövlükdə həyatının ümid adlı ünvanı...
   
   - Alo...
   
   - Bəli.
   
   Səs sanki quyunun dibindən gəlirdi. Ancaq həminki səs idi. Bir az kövrək, bir az titrək, bir az da qəhər hopmuş səs. O, özünü unutdu. Çünki üç gündür yalnız qulaqlarında səslənən bu səsin doğmalığı, şirinliyi, odu, alovu onu əməlli-başlı özündən, varlığından, ətrafından alıb aparmışdı. O, bu səs üçün canından keçməyə hazır idi. Bax, belə bir vaxtda səslənmişdi telefon. Amma qüruru incidiyini gizlətməmək istəyirdi. Xüsusilə oğlana günahlarını etiraf etdirmək arzusu qızı məcbur etdi ki,eşitmək üçün burnunun ucu göynəyən həmin səsə özünün soyuq buz kimi səsiylə cavab versin:
   
   - Eşidirəm...
   
   Oğlan buz kimi səsdən telefonun o biri başında özünü şaxtaya, sazağa düşmüş kimi hiss etdi. Ancaq dərinə getmədi. Büruzə vermədi. Yenə həminki od-alovla bir də soruşdu:
   
   - Nə iş görürsən? Görüşə bilərikmi?
   
   Qız yenə həmin o soyuq səslə dedi:
   
   - Heç bir işim yoxdu. Amma evdən də çıxmaq istəmirəm. Bir də neynirsən məni?..
   
   - Deyəsi sözüm var.
   
   - Sözünü telefonda da deyə bilərsən.
   
   - Yox, gözlərinin içinə baxa-baxa demək istəyirəm. İstəyirəm gözlərindən, hərəkətlərindən sənin iç dünyanı, incikliyinin səbəblərini oxuyum, görüm. Sən də məni görüb oxuyasan.
   
   Oğlanın söylədikləri özünü sıxıb saxlayan, buz kimi səslə danışan qıza əməlli-başlı təsir etdi. Amma buna baxmayaraq, o, səsinin istisini gizlədə-gizlədə dedi:
   
   - Bu gün həvəsim yoxdur. Sabah, birisi gün... nə vaxtsa görüşəndə istədiyini deyərsən, suallarını verərsən.
   
   Oğlan bu cavabı gözləməsə də özünü ümidsizlikdən çıxarmaq üçün bir az təmkin nümayiş etdirdi:
   
   - Mən bu gün görüşmək istəyirəm. Sabah, birisi gün nə olacağını deyə bilmərəm. Ona görə də çox xahiş edirəm mənə yarımca saat vaxt ayır. Qoy gözlərinin içinə baxa-baxa sənin suallarına cavab verim, sənə sözümü deyim. Çünki ayrı bir yol tapa bilmirəm, təkliyimlə bacarmıram.
   
   Telefonun o başındakı hənir də bir anlıq kəsildi. Oğlan da susdu. Hər ikisi nə dediklərinin, nə istədiklərinin bütün mənalarını düşüncələrində çözə-çözə həm də cavab axtarırdı. Cavab isə yalnız görüşmək idi...
   
   - Yaxşı. Bir saatdan sonra görüşərik - dedi, qız.
   
   Oğlan:
   
   - Həmişəki yerdə?
   
   - Yox, ora məni sıxır. Sən orda ancaq mənimlə baş-başa qalmağı, məni hamıdan gizlətməyi və ümumiyyətlə ikimizi də səksəkədə saxlayan istəklərini gerçəkləşdirmək üçün görüşmək istəyirsən. Sənin ağlında yalnız başını mənim dizimin üstünə qoyub xatirələr söyləmək, xəyallar qurmaq keçir. Mən bunu istəmirəm, başqa bir yer seç...
   
   - Özün seç. Hara deyirsən, mən bu dəqiqə durum gəlim - dedi oğlan.
   
   Yenə hər ikisi susdu. Nəhayət, qız dilləndi:
   
   - Gözlə, sənə xəbər verəcəm.
   
   Sanki oğlanın bədəninin keyi açıldı, damarlarında qan hərəkətə başladı. Bayaqdan bir nöqtəyə sancılmış baxışı dörd tərəfi asta-asta da olsa gözdən keçirməyə, seyr etməyə başladı. Artıq onun dünyası da böyüyürdü, genişlənirdi. O, indi oturduğu yerin uçub-dağılmayacağına inanmağa, dünyanın sevgisi boyda olacağına inanmağa başlayırdı. Bir anda eşitdiyi bir kəlmə onu həyata qaytarırdı. O, özü özünə dönürdü.... o, öz dünyasından böyük dünyaya qayıdırdı. Ona görə də əl-qol atmaq, yerindən durub var-gəl etmək keçirdi ürəyindən. Sanki bununla yaşadığına özünü inandırmaq istəyirdi. Ona görə ki, səhər-səhər kağıza köçürdüyü misralar sevgisiz, bu dünyanın puç olduğuna oğlanı əməlli-başlı inandırmışdı.
   
   
   
   Şəhər dərin quyudu
   
   Enib çıxa bilmirəm...
   
   Azdığım dalanlardan
   
   Dönüb çıxa bilmirəm-
   
   Sənsiz...
   
   
   
   Sökülür xatirələr
   
   Yaşayan divar, səki
   
   Burda yaşayıb nələr
   
   Xatirəm mənim təki-
   
   Sənsiz...
   
   
   
   Yaddaş vərəqlərini
   
   Çevirir hey gilavar
   
   Məndən başqa küçələr
   
   Görən kimə gəlir dar-
   
   Sənsiz?..
   
   
   
   Ovuduram ovunmur
   
   İzim sökülür hər gün
   
   Ruhumdan qala qurdum
   
   Uçub-tökülür hər gün-
   
   Sənsiz!..
   
   
   
   O, elə bu hisslərin yaratdığı ovqatla həyata dönürdü, özünə qayıdır, o qıza qayıdırdı... Sevgisinə qayıdırdı. Bu, əslində bəlkə də onun özünə, o qıza, o böyük sevgiyə elə böyük qayıdış idi!.. Amma...
   
   O, qayıdışa hazır idi. Bəs o qız? Görəsən, o da böyük qayıdışa hazır idımı?


YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
SON XƏBƏRLƏR
2019-07-16


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Yay tətilini harada keçirəcəksiniz?

Evdə (77.57%)
İşdə (22.43%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

İki kişi restoranda oturublar. Yanlarında ofisiant keçir. Biri ona qışqırır:

- İki pivə xahiş edirəm!

İkincisi əlavə edir:

- Təmiz bakalda olsun xahiş edirəm!

Bir neçə dəqiqədən sonra ofisiant əlində iki bakal pivə gəlir və soruşur:

- Təmiz bakalda kim istəmişdi?





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK