hacklink Adalet.az | RUHUN PIÇILTILARI... Adalet.az | RUHUN PIÇILTILARI... Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

RUHUN PIÇILTILARI...

Misralara çevriləndə

23461    |   2012-04-28 06:42
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

İş gününün sonunda qapı açıldı. Və o, həmişəki səmimiyyəti, özünəməxsus utancaqlığı ilə otağa daxil oldu və yenə heç kimdə duymadığım istiqanlılıqla kiçik bir xahiş etdi. Qəzetin səhifələri dolduğundan onun xahişini yerinə yetirə bilmədim, heç nə demədi. Sağollaşıb getdi. Onun gəldiyi kimi də səmimi bir şəkildə otağı tərk etməsi bir anda məni özümdən alıb apardı. İnanın ki, otaqda dayana bilmədim. Tez ardınca qaçdım ki, ona çatıb gətirdiyi elanın mətnini ondan alım,amma çata bilmədim. O artıq avtobusa minmişdi. İki istirahət günü mənim üçün dözülməz dərəcədə sıxıntı ilə keçdi. Özümü yaman günahkar sayırdım. Nəhayət iş həftəsi başladı və mən həmin qayğıların içərisində başımı yazı-pozu ilə qatdığım bir məqamda yenə qapı döyüldü. Gələn o idi. Dərhal ayağa qalxıb günahkar bir şəkildə onu qarşıladım. O da özünəməxsus bir şəkildə heç nə olmamış kimi mənim xahişimi yerinə yetirdiyini, yəni təzə kitabını gətirdiyini bildirdig
   
   Aldım kitabı. Üz qabığı mənim üçün son dərəcə doğma gəldi. Yəni kitabın üzərindəki şəkil bir neçə il öncə xalq şairi Zəlimxan Yaqubun xeyir-duası ilə işıq üzü görmüş "Ürəyimdəki sənsən" kitabımı mənə xatırlatdı. Orda da söhbət mələkdən gedirdi, burda da. Bilmirəm bu təsadüfdü, yoxsa ruh yaxınlığıdı. Amma hər nədisə, doğrudan-doğruya məni özünə çəkdi. Və mən cəmi iki-üç gün müddətində "...aranızdakı bir mələk" kitabını oxuyub başa çıxdım. Oxuduqca da mənə elə gəldi ki, burdakı bəzi fikirləri, bəzi misraları, hətta bütöv bəndləri mən özüm pıçıldayıram, mən özüm yazıram, mən özüm deyirəm. Hardasa oxumuşam ki, ruhlar, düşüncələr bəzən bir-birinə qoşulur, bir-birini tamamlayır. Buna beyinə qoşulmalar deyilir. Ola bilsin ki, mən də hardasa onun fikirlərinə, ruhuna qoşula bilmişəm, yollarımız kəsişib...
   
   "...aranızdakı bir mələk" kitabı "Yazıçı" nəşriyyatında işıq üzü görüb. Çox nəfis şəkildə çap olunmuş bu kitab məndə müxtəlif duyğular oyatdı. Öncə ona görə ki, bu kitabda illər bir-birini əvəz etdikcə müəllifin də illərlə, aylarla bərabər necə inkişaf etdiyini, necə özünü tamamladığını, təsdiqlədiyini, ifadə etdiyini müşahidə etmək mümkün idi. Digər tərəfdən bu inkişaf mərhələsi müəllifin oxucuya verdikləri ilə yanaşı, onun dünyadan aldıqları baxımından da çox qəribə nüanslarla özünü əks etdirir, tamamlayır. Üstəlik, dünyanın da namərdlik edib müəllifin ürəyinə əl uzatdığı, ondan ən çox sevdiklərinin bəzilərini qoparıb aldığını da burada görməmək, duymamaq qeyri-mümkündü. Bax, bu yanaşmaların içərisində, bu ovqatların fonunda mən ruh dostum, qələm qardaşım Şükür Şənolun az qala tərcümeyi-halını da görürəm. Onun zamanın dəyirmanında üyünə-üyünə bütövləşdiyini də, sərtləşdiyini də, dözümünü də müşahidə edirəm. Üstəlik, onun hamıdan xəlvət, yalnız Tanrıya bəlli bir şəkildə için-için əriyib getdiyini də duyuram. Zənnimcə, bunlar heç də təsadüf deyil. Çünki Şükür Şənol özünü yaza-yaza həm də başqalarının özünə münasi bətini də, özünə yanaşmasını da misralara hopdurmağa çalışır.
   
   Etiraf edim ki, mən onun ancaq mətbuatdakı yazılarını, şeirlərini oxumuşam. Jurnallarda, qəzet səhifələrində yayımlanan misralarının aurasında olmuşam. Necə deyərlər, bəxtimə onun kitabları ilə baş-başa qalmaq düşməmişdi. Axır ki, mənə belə bir xoş təsadüf nəsib oldu və mən Şükür Şənolu bütöv, tam bir şəkildə mənə verdiyi kitabda oxumağa başladım.
   
   Hər bir şairin yaradıcılığı təkcə ortaya qoyduğu kitabların sayından ibarət deyil. Mənə elə gəlir ki, bir şeir, bir hekayə kifayət edir ki, onun sahibinin ədəbiyyatda, ədəbiyyat tarixində yeri olsun, izi olsun. bununla bağlı yetərincə nümunələr göstərmək mümkündür. Amma bir məsələ var ki, bugünün kitab bolluğunda oxucuya üz tutub onunla fikir bölüşmək, onu özünün həmsöhbətinə çevirmək asan olduğu qədər də çətindi. Çünki nəşriyytalar, nəşrlər çoX. Əsl kitablar əvə sl oxucu isə təəssüf ki, bu gün azdır. Bax belə bir vaxtda bir neçə fəsildən ibarət olan "...aranızdakı bir mələk" kitabını oxumaq və ya oxucuya oxutmaq istəyi Şükür Şənolun şair haqqıdır. Çünki onun bu kitabında duyğular o qədər pak, fikirlər o qədər aydın, pıçıltılar o qədər səmimidir ki, onun yanından keçmək, onu görməmək mümkün deyil. Şairin yaradıcı həyatının bir neçə mərhələsini, xüsusilə erkən gənclik, tələbəlik və son illərini özündə birləşdirən nümunələrin toplandığı bu kitabın "Məni Tanrı istədi" şeirinə diqqət yetirək:
   
   
   
   görürəm bu gecə də
   
   ayaqüstə və yuxusuz qalmısan
   
   boğulmusan qəhərin, təlaşın içində
   
   məni yuxuya verib
   
   ötən gecələrdəki kimi
   
   ağlamısan bir də və yenə də
   
   günlərin, ayların yorğun gözlərindən
   
   sel kimi axan
   
   yaşın içində görmüsən məni...
   
   
   
   Bəli, bu misralar özünə hopdurduğu fikirlərlə məncə hər şeyi deyir. Sadəcə, şərh kimi yox, eləcə duyğularımı ifadə etmək üçün xatırladım ki, yaşanan kədərin, qayğının və ürəyə vurulan ağrının yaratdığı mənzərəni, gerçək tablonu məncə bundan gözəl ifadə etmək çox çətindir. Bir anlıq hər birimiz gözümüzün önünə məhz bu mənzərəni gətirsək, bir damın altında ağrının bir ailədə necə yaşandığını tam anlamış olarıq.
   
   Şükür Şənolun ədəbiyyatımızda öz yeri olan Seyran Səxavətə yazdığı "Bu şəkildən arxada" şeirini oxuyuram:
   
   
   
   yadımda, haqqında beş-on söz
   
   və daha çox söz və sənin rəsmin
   
   fikirlərimdə
   
   yağış gölməçəsinə düşmüş rəsmin
   
   nədənsə qəlbdən istəyirəm
   
   rəssam dostum şəklini
   
   elə o sayaq, elə çəksin...
   
   
   
   Bu şeiri oxuyub gözümün önünə Seyran Səxavətin bütün yaradıcılığını gətirdim. Onun əl boyda olan ilk kitabını - "Mənim planetim"i xatırladım. Ardınca neçə-neçə kitablar gəldi və mən bir anlıq elə bildim ki, dupduru yağış suyundan yaranmış gölməçəsində güzgüdən də parlaq, şəffaf bir əksetdirmə var. Bax, həmin o parlaqlıqda Seyran Səxavətin özü və sözü əks olunub. Özü də düppədüz, necə var elə!!! Və bunun ardınca Şükür Şənolun Aqil Abbasa yazdığı şeiri gəlir. Bilmirəm bu ardıcıllığı müəllif özü istəyib, yoxsa tərtibçi, amma şeirlərin bir-birini tamamlaması baxımından çox orijinaldı. Şair yazır:
   
   
   
   əllərini rəngə döy
   
   bütün rənglərin boyanın şirəsi
   
   əlində, barmağında
   
   əllərini göyə tut halələnsin böyük göy......
   
   
   
   Qəribədi, hər birimiz yeddi rəngin mövcudluğunu bilirik, yeddi boyanı tanıyırıq. Əllərin rənglərə döyülməsi əslində rənglərin həm də əllərə hopmasıdır. Əllər, barmaqlar göy üzünə qalxanda günəş şüasına da çevrilə bilər, göy qurşağına da. Amma şair bu halələnmiş, yəni göy üzü boyda olmuş əllərin bir nisgili olduğunu da şeirin sonunda oxucuya çatdırır. Vurğulayır ki:
   
   
   
   can Qarabağ, can Vətən
   
   uğrunda məni başsız qalmağımız yandırır
   
   əllərini ver göyə
   
   bu buludlar
   
   çox müqəddəs
   
   ələmləri andırır...
   
   
   
   Yəqin ki, "ələmlərin" nəyə işarə olunduğu da məlumdu. Onun şərhə ehtiyacı yoxdur.
   
   Şükür Şənolun digər dostlarına - Arif Əmrahoğluna, Rəşad Məcidə, Vaqif Bəhmənliyə yazdığı şeirlər də qəribə ovqat yaradır insanda. Bu qəribəliyin gerçək üzü odur ki, şeirin ünvanları misralar arxasında görünür. Məsələn, Vaqif Bəhmənliyə yazdığı şeirdəki kimi.
   
   
   
   yarrı-yaraqlı anlımı
   
   anam, qızım görüb
   
   dostlarım görüb
   
   qəlbdən, ürəkdən ağrıyır
   
   mənə olan istəyindən
   
   bu acını yar-yaxama Tanrı hörüb
   
   özü halımı ağlayır...
   
   
   
   və yaxud Ramiz Rövşənə yazdığı şeirdə:
   
   
   
   bu, yıxacaq belə kimi
   
   bu ayaqdan ələ kimi
   
   dağdan ağır şələ kimi
   
   yol gedirəm bu sözlə...
   
   
   
   alıb yuxumdan aparır
   
   tutub yaxamdan aparır
   
   dartıb çuxamdan aparır
   
   yol gedirəm bu sözlə...
   
   
   
   Şükür Şənol qələmə könül verdiyi gündən yol gəlir, söz yolu. O yolun cəfasını da bilir, səfasını da. O yolun cəfasına da dözür, səfasını da umur. Amma neyləyək ki, bizim günümüzdə sözün səfası hər adama nəsib olmur. Bir də yaxşı ki, olmur. Əgər olsa, onda biz sözə bir az yuxarıdan aşağı baxarıq, bir az ona laqeyd olarıq. Elə səfası az olduğu üçün biz onun cəfasını səfa hesab edə-edə sözün yolçuluğunu etməkdəyik. Bu şeirdə olduğu kimi:
   
   
   
   nağıllar dünyası
   
   arxada qaldı, şosse yolu tək
   
   yeni dünya
   
   aldı məni öz qoynuna anamın qolu tək......
   
   
   
   və yaxud:
   
   
   
   quzum indi moruq qoxulu
   
   qəhvəyi saçlarına
   
   nərgiz yuxulu
   
   qaraca gözlərinə həsrətəm......
   
   
   
   Mən hərdən Tanrının söz adamlarına səxavətlə sonsuz bir xoşbəxtlik bəxş etdiyinə heyran qalıram. Çünki bu xoşbəxtlik söz adamlarına verilməsəydi, onda onların ürəyi dərhal bir göz qırpımında partlaya bilərdi. Görünür, Allah söz adamlarına məhz yazmaq, sözlə baş-başa qalmaq imkanını ona görə səxavətlə verib ki, onların ürəyi partlamasın, onlar özlərini, duyğularını ifadə edə bilsinlər. Yazıb-yaratmaqla yanaşı, həm də yaşayıb, yaşada bilsinlər. Bu mənada Şükür Şənolun şeirlərində onun Tanrı payının səxavətlə verildiyi rahatca görünür. Şair dostum da bu istedad payından, bu söz çələngindən məharətlə yararlanır, onu ilmə-ilmə, naxış-naxış misralayır, fikir yükünü cilalayır və oxucusuna hədiyyə edir:
   
   
   
   babam deyir, nənəm deyir
   
   bərəkətdir yaz yağışı...
   
   göyərəcək bu torpağın
   
   çiçək, çəmən, ox naxışı...
   
   
   
   və yaxud:
   
   
   
   girmərəm şehli gülüstana belə,
   
   çıxmaram dağları seyrana belə,
   
   salmaram meylimi ormana belə-
   
   səndən ayrı,
   
   səndən ayrı......
   
   
   
   Mən Şükür Şənolun "...aranızdakı bir mələk" kitabını təhlil etmək fikrində deyiləm. Heç buna cəhd etsəm də heç nə alınmaz. Sadəcə, mən bu kitabı oxuduqca özümə doğma olan və görə bilmədiyim çox ünvanları, çox mətləbləri gördüm, gəzdim, dolandım. Üstəlik də bu kitabda mən ruhların izinə düşdüm. Çalışdım ki, onların da pıçıltısını eşidim. Nə qədər alındı deyə bilmərəm. Amma inanın ki, bu kitabda mələklərin nəfəsi, ruhların pıçıltısı yaşayır. Sadəcə onu vərəqləmək, onunla baş-başa qalmaq kifayətdir ki, o nəfəsi, o pıçıltıları duyasan...


YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
SON XƏBƏRLƏR
2019-12-05


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Dövlət xəstəxanaları pulludu, yoxsa pulsuz?

Pullu (86.36%)
Pullsuz (13.64%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
"- Orda danışdığın anektodu mənə də danışa bilərsən?"

"Lavrov: 

- Hansını? Mollanın Teymurla olan fil anektodunu?"



digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK