ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

MƏNİM KÖKLƏNDİYİM HAVA

Baxış bucağı

40696    |   2015-07-04 08:52
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Sözümün avand üzü

Havaların necə deyərlər fəsilə uyğun keçməsi adi bir haldır. Amma fəsil öz yerində, insanın da bir özünə görə yaş dövrü, həyat tərzi var. Yəni tutaq ki, 20-25 yaşımda yayın qorabişirənini vecimə almırdımsa, indi mayın istisini dəhşətli bir şey hesab edirəm. Deməli, bu məntiqlə yanaşsaq, onda təkcə havalar günahkar deyil, bizim yaşımızdı bu istilərə sinə gərməkdə bizə namərdlik edən. Neyləmək olar? Görünür, təbiətin bir qanunu da elə budur. Zaman hökmünü verir, insan arzulara doğru can atsa da, səhhəti ilə əlaqədar olaraq tövşüyür, büdrəyir və yardımçıya, yəni çəliyə söykənir...
Hə, deməli, ilin bu 7-ci ayında ovqatım o qədər də xoş olmaq şansı olmasa da, onu özbaşına buraxmaq da mümkün deyil. Çünki ətraf var, ailə var, dost-tanış var, sevdiyin və sevənlərin var. Ona görə də dişimi bir-birinə tutub özümü hər şeyə - istər təbiətin hücümuna, istər cəmiyyətdən gələn zərbələrə qarşı kökləyirəm. Obrazlı desəm, "bir nömrəli hazırlıq!" vəziyyətində olmağa çalışıram. Bu, özü-özlüyündə xeyli enerji, vaxt, diqqət alır əlimdən. Ona görə də hərdən nəyi necə edəcəyimi, hansı işi başlayıb hansı işi bitirəcəyimi unuduram, qarışıq salıram. Bunun da ağrısı, zərbəsi olur. Neynəyim ki, bu dediyim sonunculardan da qaçmaq mümkün deyil. Elə ona görə də bəlkə də ən yaxşısı hər şeyi zamanın ixtiyarına vermək, başına buraxmaqdı. Yəni çayın axarına doğru yox, axınına doğru üzmək, axırına doğru üzmək daha az itkiyə səbəb olur. Bunu zaman da sübut edib, tarix də. Elə mən də o zamanın, o tarixin bir parçası olmasam da, ondan xəbərdaram və onun gerçək üzünün işığında iç dünyamın hər layına, hər qatına baş vurub axtarış aparıram, sorğu-sual edirəm. Anlamağa çalışıram ki, bu dünyada görəsən sevinc çoxdu, yoxsa kədər? Bu dünyada ayrılıq daha dözülməzdir, yoxsa ölüm? Bu həyatda vüsal çoxdur, yoxsa həsrət? Amma mən bəlli, lakin bir növü ritorik görünən bu sualların və onlara veriləcək cavabların nədən ibarət olacağını nə gözləmirəm, nə də alacağım cavabları şərh etmək fikrində deyiləm. Çünki bütün suallar və cavablar həmişə birmənalı qarşılanmayıb. Hətta mübahisə də doğrudubdu. Ona görə də ortada dayanmaq, mərkəzdə yer tutmaq həm cavabın, həm də sualın yanında olmaq kimi bir şeydi. Bir anlıq təsəvvür edin, sağ əlim sualın ətəyindədi, sol əlim cavabın. Və sən hər ikisinin ortasında bir növü şaquli bir xətt kimi dayanıb onları bir-birinə qovuşmağa qoymursan. Düşünürsən ki, onlar qovuşanda sən ortadan çıxmalı olacaqsan. Heç mən özüm də könüllü olaraq yerimi hardasa boş qoymaq istəməzdim. Yəqin ki, sən də. Elə deyilmi?!
Bax, öz yerində dayanıb özün olmağın bir çətinliyi, bir problemi də elə budur. Mən tanıdığım və müşahidə etdiyim bir çox insanların öz yerlərində olmaları, durmaları üçün nələrdən keçdiyimi, nələrə dözdüyümü yaxşı bilirəm. Və hər dəfə də onlar özlərinin olan həmin o yer üçün mücadilə aparıb streslər keçirmələrini, itkilər vermələrini ürək ağrısı ilə seyr edib, dinləyib öz-özümə demişəm ki, yerini təbii ki, halal və həqiqi yerini qoruyan, orada dayanan adamlar həm də böyük adamlardı, dözümlü adamlardı. Çünki bu adamlardan aramızda və cəmiyyətimizdə var və onlar yəqin ki, Allahın nəzərləri altında qorunurlar. Əks halda, o dözüm bir gün bitə bilər. Əgər bitib-tükəndisə və yaxud sıradan çıxdısa, onu bərpa etmək, onu yenidən əvvəlki halına gətirmək heç cür mümkün olmayacaq. Deməli, istənilən halda yerində olmağın nə demək olduğunu ən azından anlamalı, dərk etməliyik. Məhz indiki anımda, yəni bu yazını diqtə etdiyim zaman kəsiyində mən öz yerimdə olduğuma tam əminəm və bu yerimə də bir Allah bəndəsi olaraq güvənirəm. Bilirəm ki, bu yerdə olmaq Allahın mənə lütfüdü, alın yazımdı. Və gücüm, yəni ayaqda qalmaq imkanım olduqca elə öz yermidəcə qalacam. Düşünə bilərsiniz ki, bu hansı yerdi? Mən bunu normal sayıram. Ən azından bu düşünmə istəyi maraqdan da irəli gələ bilər. Mən də sizləri həmin o marağın əlindən alıb deyirəm ki, mənim yerim sözün yanıdı, söz olan yerdəyəm. Özü də hər kəsin dinləmək istədiyi, hər kəsin ehtiyac duyduğu və hər kəsin özünün istədiyi kimi ifa etdiyi sözün yanında!..
Elə bu yerdəcə, yəni Allahın öz bəndəsinə lütf etdiyi sözün yanında içimdən gəlib keçən misraları dilə gətirirəm. Bilirəm ki, bu misralar da elə olduğum yerin ifadəsidi.

Mən bu bəxtlə çox yaşadım
Gözü, könlü tox yaşadım...
Yeri sevdim - yox, yaşadım-
Allahın gözü önündə!

Canımı söküb gizlətdim
Ortaya töküb gizlətdim...
Sözümü büküb gizlətdim-
Allahın sözü önündə!..

Başlayanda közərməyə
Ömrüm getdi söz dərməyə!..
Üz olmadı göstərməyə -
Allahın üzü önündə!..

***

Öz-özümə fikirləşirəm ki, bu dünyada hər kəs öz ömrünü yaşadığı kimi, öz sözünü danışıb öz mahnısına da oynayır. Amma elə o düşündüyüm məqamda da başqası üçün mahnı sifariş edənlər də gəlib keçir gözümün önündən. Onlar maddi və bəzən də fiziki gücləriylə kimlər üçünsə mahnı sifariş verirlər, kimlərisə də öz mahnılarına oynadırlar. Amma unudurlar ki, əslində verdikləri sifariş elə oynayanın öz mahnısıdı. Çünki səslənən mahnı oyananan mahnının sadəcə görüntüsüdü. Oynayan adam öz içində özü üçün zümzümə edir, özü üçün mahnı səsləndirir, yəni öz mahnısını. Bütünlüklə öz mahnısına köklənib oynayır. Kənardan isə...
Kənardan isə görünənlər sifarişdi. Yəni zorun və pulun diqtəsi! Bu gün həyatın bir gerçək üzü də məhz elə budu. Ona görə də mahnılar da qarışıq düşür. Xüsusilə oyun havaları, oyun mahnıları. O qədər qarışıq düşüb ki, muğama da, şikəstəyə də oynayırlar, hətta Kərəmin ahına da...
Mən heç cür anlaya bilmirəm. Rəhmətlik Nüsrət Kəsəmənli demişkən, Kərəmin yanğısına necə oynamaq olar? Necə qol qaldırmaq, necə süzmək mümkündü ortalıqda? Bu da qəliz sualdı. Amma nə qədər qəliz olsa da bu sualın damarından hiss, duyğu axır qan əvəzinə. O duyğu mütləq hardansa vurub çıxmalıdı, hardasa özünü göstərməlidi. Başqa cür mümkün deyil. İnsan özünün düşüncəsiylə, dərrakəsiylə, görüb-götürmək qabiliyyəti ilə həmişə fərqlənib. Və onun fərqlənməsində mənə görə əsas göstərici də elə ürəyi ilə ağlını birləşdirmək, qovuşdurmaq imkanıdı. Axı ağılla ürək bir araya gələndə onda çox mətləblərin üstünün pərdəsi götürülür. Necə deyərlər, səhnədə nə varsa hər şey aydın bir şəkildə görünür. Hətta kiminsə rejissor pultunda, kiminsə qrim otağında nələri cızmasından, nələri deməsindən asılı olmayaraq, son nəticə səhnədə olur, səhnədə görünür. Bax bu da həmin o dediyim kimi özünü gec-tez büruzə verən duyğunun, hissin görünəcəyinə olan sonsuz inamın obrazlı təqdimatıdı. Mən öncə də qeyd etdiyim kimi, ağılla ürəyin birliyi reallığı xilas edir, onun qalib gəlməsinə yardımçı olur. Məhz bu səbəbdən də istər muğama, istər "Yanıq Kərəm"ə oynamasından asılı olmayaraq, hər kəs bir gün niyə? nə üçün? hansı? havaya oynadığını anlamaq zorunda qalır. Düzdü, bəzən onda gec olur. Amma ən vacibi odur ki, baş verən insanı silkələyir, insanın içində bir zəlzələ baş verir, bir tufan qopur, bir qasırğa sunamiyə çevrilir və və insan öz mahnısına qayıdır, öz mahnısına dönür. Bütün dönüşlər ən azından xatirələri təzələyir. İlkini, əvvəlini keçdiyin yolu düşünməyə, içində onun anbaan yenidən yaşamağa səbəb olur. Ümumiyyətlə, mənim həyat kredomda dünən, xatirələr son dərəcə əziz və toxunulmazdı və hər dəfə də mən dünənin şinelindən çıxıb gəldiyim üçün o şinellə birlikdə olmağın isti-soyuğunu da canımda-qanımda gətirmişəm. Nə qədər ki, öz yerimdəyəm, yəni halal sözün yanındayam, həmin o gətirdiklərimi də o sözə hopduracam. O sözün diri qalmasına gətirdiklərim mütləq şirə olacaq. Bu mənim daxili bir inamımdı. Elə həmin inamın da mənim üçün gerçək adı SEVGİdi. Hamıya və hər kəsə, illah da ki, böyük Yaradana və sənə! Çünki...

Gözəldi gülüm
dəlilik qədər
hətta
ondan da betər-
hər gün
səni sevməyənə
sevirəm! - demək...
Mənə görə
bu əslində
sevənlə sevməyənin
könüllü şəkildə
sevginin
ayağına enmək
və enmək etirafıdı...
Axı
doğurdan da
ən gözəl,
ən bənzərsiz
həm də əvəzsiz
bir duyğudu sevmək...

Yazının ilk cümləsində hava durumuna işarə vurdum. Bunu elə-belə etmədim. Öncədən qarşıma məqsəd qoymuşduim. İstəyirdim ki, içimin havasını çölün havasıyla eyniləşdirim. Amma bacarmadım. Çünki çöldəki havadan kölgələnmək, ən azından kondisionerli bir otağa çəkilmək mümkündü. Hələ sərin güşələrdən birinə səfər etməyi demirəm. Amma içimdəki oddan, istidən, hərarətdən, yəni hava durumundan qurtulmaq mümkün deyil. Nə qədər baş işlətsəm də ondan qurtulmaq yolunu tapa bilmirəm. Çünki o, özündən alışır, ozünən qidalanır. Şirəsi də özündəndi, elə oksigeni də. Sonda əlac qalır durduğum yerə. Yəni yanında olduğum sözə. Və mən də Allahın bütün bəndələri kimi kiminləsə danışmaq, fikir bölüşmək bacarığıma bir az da yaxın durub həmin o odu, içimdəki havanı sərinlətmək naminə pıçıldayıram, danışıram. Yəni söz deyrəm, söz yazıram. Nə yazıq ki, bəzən dedyim, yazdığım bir daşa, bir gülləyə çevrilib qayıdıb özümə dəyir. Onu bir boşluğa atsam da, onu tamam fərqli bir niyyətlə desəm də, yazsam da sanki qəfil güllədi, sanki göy üzündən düşən bir daşdı, çaxan bir şimşəkdi. Bilmirəm, hər nədisə özümə tuş gəlir. Deməli, mənim özümə dəyəcək gülləm də, daşım da öz əlimdədi. Təəssüf ki, mən ondan qoruna bilmirəm. Daha doğrusu, qorunmaq istəmirəm. Əgər qorunmaq istəsəm, ondan yan keçsəm, dediyimi, yazdığımı deməsəm, yazmasam, ya da ütüləsəm, redaktə etsəm... Bütün hallarda içimdəki od məni yandıracaq... bütün hallarda iç dünyam məndən üz çevriləcək... bütün hallarda mən özüm olmayacam. Odur ki, siz də, hamınız da, elə sən də məni özüm kimi görmək istəyirsənsə, dediyimi, yazdığımı elə dediyim və yazdığım kimi qəbul et. Onun havasına, nə isə qatma. Çünki o, qatışıq götürmür.
Hə, indi yəqin ki, məni bu yazıya görə məhşər ayağına çəkirsiniz, qınayırsınız. Hətta ola bilsin ki, bu yazıya ayırdığınız vaxt üçün mənə qızdınız da. Mən sizi başa düşürəm. Amma siz də bilin ki, hər kəsin öz dünyası olduğu kimi, hər kəsin də öz sözü özü üçün tərdi, gözəldi, mənalıdı. Çünki tər çiçəklər təkcə göz oxşamır, həm də ruhu oxşayır. Ruhu oxşayan sevgi isə o çiçəklərin dan üzünə boylanan üstü şehli bir ləçəyi qədər zərifdi. Hər an qırıla bilər. Qırılmaqdan qoruyun özünüzü də, ürəyinizi də, sevginizi də. Öz havanıza oynayın, öz havanızı qoruyn və bilin ki, xüsusilə sən bil ki:

Mənim yerimdə
Kim olsaydı
Sevməzdi səni
Sənin də yerində
kim olsaydı
yəqin ki
məni...
Bu qədər əzabın,
zülmün
ağrılarla yüklənmiş
ayın, günün
bir vüsal qoxusu yoxdu
çəkəm ciyərlərimə-
mən!.
Eləcə də
itirmək qorxusu yoxdu
bükəm ürəyimə-
sən təəsüflənəsən
odur ki
mənim yerimdə
kim olsaydı
ancaq səni sevərdi
çünki hamıdan fərqlisən
sənin yerində kim olsaydı
məni sevməzdi-
deyərdi
hamıdan dəlisən!..





YAZARIN ARXİVİ

2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-06-22
17:29 ÜMİD
15:24 İNSAN


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Sizcə bu komandalardan hansı çempion olacaq?

Braziliya (22.23%)
Argentina (11.11%)
İspaniya (22.22%)
Almanıya (44.44%)
Fransa (0%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Ermənilərlə bacı-qardaş olduğumuz vaxtlardı. Moskvada Yazıçılar Evinin restoranında Zakir Fəxri yeyib-içir. Bu vaxt bir erməni yazıçı da gəlib onunla bir stolda oturur. Hesab vaxtı gələndə erməninin 20 qəpiyi düşür stolun altına. Erməni əyilib pulu axtarır. Zakir Fəxri dərhal bir iyirmi beşliyi yandırıb tutur stolun altına, erməniyə deyir:

- Kirvə, axtar.

Erməni pərt olur. Restorandan çıxırlar, asılqandan paltolarını götürəndə erməni Zakirin acığına asılqanda işləyən kişiyə bir əllilik verir.

Zakir əlini atır cibinə, görür ki, o qədər pulu yoxdu, əlini yelləyib deyir:

- Brat, paltonu bağışladım sənə, geyinərsən. Mən dünən QUM-dan fransuzski əla bir palto almışam.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK