hacklink Adalet.az | SOVQAT Adalet.az | SOVQAT Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

SOVQAT

Bu həm də ovqat yaradır

28624    |   2011-12-31 07:06
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Yəqin ki, "sovqat" sözünü eşidəndə, üstəlik də bunun ardınca "ovqat" sözünə rast gələndə yaddaşa bir əl uzadacaqsınız. Dərhal gözünüzün önündən İTV və AzTV gəlib keçəcək. Elə biləcəksiniz ki, söhbət bu telekanallarda yayımlanan istirahət günlərinin sözlü-nəğməli verilişlərindən gedir. Amma bu o qədər sizin düşündüyünüz kimi deyil. Sadəcə, bir az mövzu, duyğu yaxınlığı var, özü də iki mənada.
   
   Birincisi, bu yazını da istirahət günü oxuyacaqsınız. Yəni ilin sonuncu həftəsinin sonuncu şənbə günü. İkincisi, bu yazıda da söhbət duyğulardan, nəğmələrdən, şeirlərdən, hisslərdən gedəcəkdi. Musiqi ancaq yaddaşlarda səslənəcək, hardansa uzaqlardan eşidəcəksiniz. Sözün hərflərə çevrilmiş, kağıza hopmuş varinatını isə oxuyacaqsınız.
   
   Deməli, ilin son ayının, son şənbəsinin bu yazısında mən boylanıb üzü geri baxdım. Zarafat deyil, 365 gün yol gəlmişəm. Dərələrdən keçmişəm, təpələrdən aşmışam, dumanlara bürünüb çənləri yarmışam, şehdə islanıb yağışda paklanmışam, günəşdə quruyub şaxtada donmuşam, soyuqda üşüyüb dan üzünü dan ulduzunda səhərin açıldığına ümidlə dualar etmişəm. Özü də dan ulduzuna üz tutub etdiyim duaların hamısı millətimlə, torpağımla, mənim istədiklərim və məni istəyənlərlə bağlı olub. Bütün dualarda Tanrıdan ilk öncə yurduma qovuşmağı, cansağlığını və bir də məni qonşu qapısına aparmayacaq, oğul-uşaq yanında utandırmayacaq əl boyda çörək istəmişəm. Halal, alın təri və insanın ağzında, mədəsində, bütövlükdə varlığında dadı-tamı olan çörək...
   
   Ağdamda bir "Çörək muzeyi" var idi. Hər dəfə bu muzeyə qonaq olanda çörək haqqında, çörəyin özündə əks etdirdiyi mahiyyət barəsində təptəzə fikirlər doğurdu içimdə. Mənə elə gəlirdi ki, bu çörək muzeyi məni bir buğda dəninə, bir sevgiyə görə cənnətdən qovulmuş Adəm babamla doğmalaşdırır, eyniləşdirir, damarlarımda onun qanı axır, ürəyim onun ürəyi kimi çırpınır. Çünki Adəm babam çoxlarının düşündüyü kimi, nəfsinin yox, sevgisinin qurbanı olub. O bir buğda onun Həvva nənəmlə qovuşması üçün bir vasitə idi, bir sevginin körpüsü idi və Adəm babam da o körpünü keçib Həvva nənəmə qovuşdu.
   
   İndi çoxları düşünə bilər ki, bir qadına, bir sevgiyə görə cənnəti tərk etmək, cənnətdən qovulmaq gülünc bir işdi, ən yaxşı halda dəlilikdi. Amma elə istəyirəm ki, bütün sevənlər qovuşsun və mən də bütün sevənlər kimi cənnətdən hara gəldi qovulum. Axı qovulanda özümlə ürəyimi, ürəyimlə duyğularımı, sevgimi aparacam. Onlar ki, cənnətdə mənsiz qalmayacaq. Nə isə...
   
   İlin son ayının, son şənbəsinin son yazısında üzü geri baxanda gördüklərimi yazmaq, yadımda qalanları, yaddaşıma hopanları kağıza köçürmək istədim. Amma baxıb gördüm ki, qəmli məqamlar çoxdu. Nədənsə 2011 qara rəngdə mənim həyatımda daha çox istifadə edib. Ona görə də ilin son ayının son şənbəsində oxucularımı kövrəltməkdən, kədərləndirməkdən çəkindim. O qara rənglə yazılanları içimdə, ürəyimin bir küncündə oxşaya-oxşaya saxladım. Əvəzində bir neçə ay bundan öncə balaca bir məclisdə Dədə Süleymanın sakit, özünəməxsus təmkinli, əsl dədəyə yaraşan görkəm alıb Tanrıdan gələn bir səslə oxuduğu bir ağız "Segah"ın məndə yaratdığı ovqatı misralara çevirib sovqat kimi saxladığımı xatırladım. Və indi gördüm ki, o sovqatın məqamı gəlib çatıb. Yeni ilin astanasında onu Dədə Süleymana da, sizlərə də yetirməyin əsl məqamıdı. Çünki həmin ifa və o ifadan ilhamlanıb kağıza köçürdüyüm misralar bir Qarabağ həsrəti, bir yurd nisgili və bir böyük sevginin əlçatmazlığı idi. Elə əlçatmazlıq ki, onu ancaq Qoçəhmədli kəhrizinin, Qozlu çayın, Ərgünəşin, Kirsin havası və suyu ilə həzm etmək mümkün idi.
   
   
   
   səsin sanki bir şəlalə
   
   ya da cənnət çeşməsidi
   
   səsin Allahın əlindən
   
   sənə bəxtin düşməsidi-
   
   Dədə Süleyman!
   
   
   
   sözü-söhbətin bir dad, bir duz
   
   dinləyərəm ac və susuz
   
   ürəyini buz elə, buz
   
   səsin mələklər səsidi-
   
   Dədə Süleyman!
   
   
   
   
   
   səs bələnmiş sabahın var
   
   öz günün var, öz ahın var
   
   sənin bircə günahın var
   
   segahın qəm qəfəsidi-
   
   Dədə Süleyman!
   
   
   
   
   
   oxu, qopum mən də yerdən
   
   xilas olum bu alverdən
   
   qaçqın adlı ağır dərddən
   
   çəkdiklərim tay bəsimdi-
   
   Dədə Süleyman!
   
   
   
   
   
   ***
   
   Hə, mən dədə Süleymanın bu qeyri-adi səsinin yaratdığı və hər kəsin düşə bilməyəcəyi həmin o cənnətdə Adəm babamla Həvva nənəmin sevgisinə təkrar haqq qazandırdım. Və təkrar olaraq bir daha inandım ki, dünyanı öz oxu ətrafında fırladan da elə sevgidi - göyün yerə, yerin göyə sevgisi. Məhz bu sevginin gücünə insan hər şeyə çatıb qovuşa bilir. Özü də bu qovuşma heç də böyük anlamda deyil. Yəni ən yüksək kürsüdən tutmuş, ən kiçik mərtəbəyə qədər hər birinə görə sevgi var və bu sevginin mənası məqsəd və arzudu. Sevgi təkcə cinslər arasında olan böyük ülvi hisslər deyil ki. İnsan təbiəti də sevə bilir, Tanrısını da sevə bilir, valideynini də sevə bilir, övladını da, işığı da, səsi də, torpağını da, Vətənini də, aylı-ulduzlu gecəni də, sübh şehini də, payız xəzəlini də, qış qarını da, yaz çənini də... bir sözlə, boynubükük bənövşədən tutmuş gözə görünən, duyulan hər şeyi sevmək mümkündü. Və şükürlər olsun ki, biz sevməyi bacarırıq.
   
   Arxada qalan il ərzində mən bir də onu təkrar dərk etdim ki, nəyi yaradırsansa, nəyi tikib qurursansa, nəyi ucaldıb nəyi təzələyirsənsə, hamısı sənin adınla bağlı olmaqla yanaşı, həm də sənin sevgini özündə əks etdirir. Çünki bu əl işlərində sənin nəfəsin, sənin dünya görüşün, sənin kimliyin öz əksini tapır. İnsan özü özünü tapanda daxilən o qədər rahat olur ki, hətta bu rahatlığı cənnətdə zəmzəm suyu içmək də əvəzləyə bilməz. Çünki o cənnət də, o zəmzəm suyu da Tanrınındı. Bilavasitə Tanrının olan həmin o gözəlliklərlə yanaşı, sənin Tanrı sevgisindən bəhrələnib yaratdıqların da cərgədə yer tutur və sonuncu sənə daha doğma olur.
   
   Bir dəfə mənə son dərəcə doğma olan və çox gənc yaşlarımda haqqa qovuşan hüquqşünas, ziyalı, həm də etiqad adamı olan Kərbəlayi Ələsgərlə söhbət zamanı əvvəldə qeyd etdiklərimdən söhbət saldım. O da özünəməxsus şəkildə mənim şair, qələm adamı duyğularımın güclü olmasına işarə vuraraq bircə kəlmə dedi:
   
   - Unutma ki, hər şeydən, hər kəsdən ucada böyük yaradandı. Onun icazəsi olmadan heç nə etmək mümkün deyil!
   
   Bəli, indi həmin o söhbəti xatırlayanda istər-istəməz şeir dəftərçəmə əl uzatdım. Son şeirlərimin içərisində Kərbəlayi Ələsgərin adı ilə bağlı olan misraları təkrar-təkrar oxudum və bir də gördüm ki, həmin son şeirlərdən birini bilgisayara diqtə edirəm.
   
   bəzək götürmədi
   
   özü özündən
   
   gül açdı
   
   ləçəkləri
   
   bəzək oldu
   
   kəsək götürmədi
   
   daş əvəzinə-
   
   götürənlər
   
   isə
   
   ala-bəzək oldu-
   
   hamının qarşısında
   
   yaşadı
   
   öz kölgəsində
   
   öz gülünün
   
   çətiri altında
   
   götürdüyü daşların
   
   hörgü qatında
   
   əl izi
   
   nəfəsi
   
   xatirə kitabı kimi vərəqləndi
   
   asıldı
   
   evinin qarşısından
   
   rəhmət duası
   
   ölümsüzlüyü üçün...
   
   
   
   
   
   Bax, bu misralar əslində həyatın bir an olmasını deyil, əbədiliyini ifadə etmək üçün, Allahın qəlbinə səpdiyi inamın cücərtiləridi. Və mən də həmin göyərən cücərtilərə pərvanəlik edə-edə yaxşılıqlara, insanlığa, xüsusilə sevgiyə boyun əyib xidmət etməkdən çəkinmirəm. Çünki bu dünyanın ən böyük səslərinin içərisində, ən ülvi duyğularının bolluğunda hər kəsin görüb duya bilməyəcəyi bir gün işığı, bir səs topası və bir də tələsənləri səbrlə yola salmaq notları var. O səs Dədə Süleymana aiddi...
   
   
   
   
   
   ***
   
   Hə, əvvəldə dediyim kimi, bu da ilin son ayının son şənbəsi. Bu sözü təkrar etməyim sizləri hövsələdən çıxarmasın. Çünki nə qədər sizli-mənli cəhd etsək də, tamam olmayan vaxtı sürətləndirmək, bütöv halda başa vurmaq və bu cür də təqdim etmək mümkün deyil. Amma inanın ki, yazının əvvəlindən içimdə hakim olan bir istək var.
   
   Bilmirəm nədəndisə mən yazının öncəsində də, elə indi də ilin sona çatması ilə bağlı yazdığım və heç kimin xəbərdar olmadığı misraları uca səslə oxumaq, hər kəsə çatdırmaq istəyirəm. Elə bilirəm ki, nəsə qeyri-adi bir iş görmüşəm, nəsə kəşf etmişəm. Amma çox gözəl də bilirəm ki, mənim kəşflərim də, mənim gördüyüm qeyri-adi işlər də sevgiyə bələnib, sevginin himayəsində və çevrəsindədi. Bax, bu şeirdə olduğu kimi:
   
   suların axıb durduğu
   
   mətəyə ta gəlib çatdıq
   
   arıların bal qoyduğu
   
   pətəyə ta gəlib çatdıq.
   
   
   
   günlə, ayla aldırılan
   
   bir damarı baldan olan
   
   il sonunda qaldırılan-
   
   qədəhə ta gəlib çatdıq.
   
   
   
   kimlə gəlim de, mərc daha
   
   il başlayır de, dəj daha
   
   ağzın açıb bu "əjdaha"
   
   mədəyə ta gəlib çatdıq!
   
   
   
   Hə, mən bu şeirlə qarşıdan gələn Əjdaha ilinin bizi necə əridəcəyini, necə həzm edəcəyini və yaxud da bizim Əjdahanın sonuna necə çıxacağımızı proqnozlaşdırmaq istəmirəm. Necə deyərlər, yaşayarıq - görərik!!! Amma bir məqamı unutmaq lazım deyil. İl nə üstə təhvil verilir verilsin, başlanan il necə adlanır adlansın, dəxli yoxdur, hər şeydən uca, hər şeyə qadir olan yalnız Tanrıdı. Tanrıdan sonra onun bəndələrinə, canlı aləmə, bütün dünyaya təsir etmək üçün bağışladığı, yaratdığı SEVGİ gəlir. Sevgiylə əvvəldə dediyim kimi, Məcnun da olmaq olar, Leyli də olmaq olar, dünyaya da sahib olmaq olar, şair də olmaq olar, hətta duyğulu oxucu da. Yəni böyük Füzuli demiş, dünyanın dəyəri sevgidədi.
   
   Mən də başa çatan ilin sonunda, qapımızın ağzını kəsmiş Əjdaha ilinin əvvəlində hər birinizə, məni oxuyanlara, mənim oxuduqlarıma, məni tanıyıb-tanımayanlara, o cümlədən Dədə Süleymana, xüsusilə Allahıma üz tutaraq demək istəyirəm ki, Allahın köməyi ilə insan oğlu yeddi başlı əjdahanı da diz çökdürməyə müvəffəq olub. Biz nağıllarımızda belə məqamlara çox rast gəlmişik. Deməli, Əjdaha ilini də qarşılayıb yola salmağı bacaracağıq. Çünki biz sevgi adamlarıyıq, biz halal adamlarıq, biz Allah adamlarıyıq. Bütövlükdə biz bizik və mənim də sovqatım elə bizim bizə sovqatımızdı.
   
   Siz təkcə böyük sözü, böyük duyğuları deyil, öncə Allahınızı və Allahın sizə bəxş etdiyi sevginin işığında özünüzü, doğmalarınızı, torpağımızı, millətimizi və bütövlükdə dünyamızı sevməyi özünüz üçün amal seçin. Onda il nə üstə gəlir-gəlsin, sizə problem yaratmayacaq. Çünki siz Allahın və onun verdiyi Sevginin xidmətindəsiniz. Bax, bu mənim sizə yeni il sovqatımdı. O siz də hansı ovqatı yaradacaq, onu özünüz bilərsiniz.


YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
SON XƏBƏRLƏR
2019-11-15


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Dövlət xəstəxanaları pulludu, yoxsa pulsuz?

Pullu (93.33%)
Pullsuz (6.67%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
"- Orda danışdığın anektodu mənə də danışa bilərsən?"

"Lavrov: 

- Hansını? Mollanın Teymurla olan fil anektodunu?"



digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK