hacklink Adalet.az | DÜNYA FANİ DEYİL... Adalet.az | DÜNYA FANİ DEYİL... Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

DÜNYA FANİ DEYİL...

İçimizdəki işıq

22803    |   2011-11-19 07:54
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Çox qəribədi, zaman-zaman dünyanın ən böyük insanları belə baş açmağa çalışıblar, amma bir yana çıxara bilməyiblər nə özlərini, nə də bu dünyanı. Çünki dünya onlar üçün sirli olduğu kimi, onlar da dünya üçün balaca, gücsüz və bəzən də mahiyyət etibarı ilə o qədər də diqqəti çəkməyən olubdu. Yəni dünyaya meydan oxumaq istəyən müdrik şəxs sonda dünyanın qurbanına çevrilib. Dunya da bu boyda müdrikliyin, bu boyda istedadın ona qarşı gəlməsinə istehza edib, təəssüflənib, başını bulayıb. Görünür, bütün bunlardan sonra həmin o məşhur deyim yaranıb. Aqillər deyib ki, "Süleymana qalmayan dünya...".
   
   Hə, doğrudan da bu dünya nə xana, nə sultana, nə alimə, nə nadana qalmayıbdı. Elə qalmadığına görə, aşıq Alı zamanında deyib ki:
   
   
   
   Şahları yola saldı,
   
   Kimlərə qaldı dünya...
   
   Dolub boşaldı dünya...
   
   Olmadı sirrin açan,
   
   Sehrli qaldı dünya.
   
   
   
   Elə böyük Məmməd Araz da bu dünyanı "ağ yuyub qara sərdi" və dedi ki: "Mən belə dünyanın nəyindən küsüm". Sonra bir az da qeyzlənib daha kəskin şəkildə hamıya bəyan etdi: "Dünya mənim, dünya sənin, dünya heç kimin"!!!
   
   Bütün bunları elə-belə xatırlamıram. Artıq bir neçə həftədi ki, Qədir sevənlərin diqqəti Türkiyəyə yönəlib. Ürəyimiz intizarla döyünür, gözlərimiz yol çəkir və biz əlimiz ürəyimizin üstündə Tanrıya dua edə-edə ümidverici xəbərlər gözləyirik. Lakin hələ ki, xəbər yoxdur. Görünür, "Sona bülbüllər"in ümidinə qalacağıq. Sizi deyə bilmərəm, mən özümdən asılı olmayaraq, içimdə "Sona bülbüllər"i oxuyuram, qulağıma Qədirin səsi gəlir. Və mənə elə gəlir ki, mənim ifam da, Qədirin səsi də Tanrıya yalvarışdı, duadı. O səsə qoşulub birlikdə Tanrıdan aman istəyirik, kömək diləyirik, fələyə, möhlət ver, deyirik. Axı Ağdam gözləyir Qədiri, Qarabağ gözləyir "Sona bülbüllər"i. Ağdamı görmədən, Qarabağı qaytarmadan Qədirin fələyə təslim olmaq haqqı yoxdur. Əgər belə bir təslim aktına boyun əysə, inciyər Qarabağ ondan, küsər Ağdam ondan. Və "Sona bülbüllər" hamımızı yandırıb külə döndərər, qınayar bizi o səsin sahibini xilas edə bilmədiyimiz üçün...
   
   Mən deyəsən bir az hisslərə qapıldım. Axı heç kim fələkdən canını qurtara bilməyib? Axı heç kim tamam olan günü, saatı çəkib uzada bilməyib, dəyişə bilməyib. Hətta atalar deyib ki, "qəbirdə yatacağın günü evdə yata bilməzsən". Yəni gözləyən gor evi də insan üçün darıxır, sahibi üçün yaxa cırır, hay-küy salır. Belə olduğu halda, torpağı şərəfləndirən insan necə rahatlıq tapa bilər, necə fələyə təslim olmaya bilər? Deyəsən, çox suallar verdim. Amma neyləyim ki, dolaşıq xəbərlər və qulaqlarımda səslənən "Sona bülbüllər" mənə dinclik verimr. Telekanalların düymələrini də qorxa-qorxa basıram, saytları da çəkinə-çəkinə gözdən keçirirəm. İstəyirəm ki, bir anlıq bu dünyanı da, elə bu dünyanın bütün insanlarını da unudum. Bacarmıram. Ürəyim, duyğularım mənə boyun əymir, məni eşitmir, mənə tabe olmur. Görəsən niyə belə yarandım, belə doğuldum?! Axı az-çox oxuduqlarımdan, eşitdiklərimdən, gördüklərimdən bilirəm ki, dünya həm də insanın gor evidi, son mənzilidi, kim olursan ol. Əbədi yaşamaq haqqı yalnız qeyri-adi insanlara, müqəddəslərə, istedadlara, torpağı şərəfləndirənlərə aiddir. Hətta onlar ölümləri ilə torpağı çiyinlərinə qaldırırlar. Onu bir az da yüksəklərə qaldırır, bir az da önəmli edirlər. Belə olduğu halda, bunları bildiyim bir məqamda mən niyə qəribə şeylər düşünürəm, qəribə məqamlar yaşayıram? Bax, bunları anlaya bilmirəm. Nədir bunun cavabı?!
   
   Suallar yenə bir-birinə calanır və görürəm ki, onlardan qaçıb qurtara bilməyəcəm. Və qaçıb qurtara bilməyəcəyim suallara nə vaxtsa yazdığım misralarla cavaba oxşar bir nəsə vermək istəyirəm.
   
   
   
   unudum! - dedim hər şeyi
   
   unudum - gedim hər şeyi
   
   unudum! - edim hər şeyi-
   
   tərsinə...
   
   
   
   vurulum! - dedim hər şeyə
   
   vurulum - gedim hər şeyə
   
   vurulum! - edim hər şeyə -
   
   tərsinə...
   
   
   
   yaşayım! - dedim hər şeydə
   
   yaşayım- gedim hər şeydə
   
   yaşayım! - edim hər şeydə-
   
   tərsi də...
   
   
   
   ***
   
   İnsanlar korlanıb!- deyirlər. Adamlar bir-birlərinin qədrini bilmirlər - deyirlər. Günahkar zəmanədi - deyirlər. Bir sözlə, insanlar da, zəmanə də qarışıb bir-birinə deyirlər. Bax, bütün bu deyilənlərin hamısını hər gün, hər yerdə eşidirik və hətta biz özümüz də bu sözləri, bu fikirləri dilə gətiririk, işlədirik. Elə bil ki, bir növü tutuquşuya çevrilimişik. Gördüyümüz nöqsanları, hətta öz günahlarımızı da insanların, zəmanənin boynuna yükləməkdən çəkinmirik. Sanki günahkarı tapmışıq və tapdığımız bu Günahkar da bizim iradlarımızı başını salıb aşağı sakit-sakit dinləyir. Nə səsini çıxarır, nə də hansısa bir formada etirazını bildirir. Və biz də elə bilirik ki, dediklərimiz nə vaxtsa günahkarın haqq yoluna qayıtmasına gətirib çıxaracaq. Əslində bu, boş və mənasız təsəllidən başqa bir şey deyil. Çünki korlanan da bizik, korlayan da, qədrini bilən də bizik, bilməyən də. Deməli, dağa-daşa düşməyə ehtiyac yoxdur. Biz özümüz öz içimizə qayıtmalı, öz içimizdən baxmalıyıq hər şeyə, hətta dünyaya da. Onda çox mətləblər aydınlaşar bizim üçün...
   
   Dostlardan biri söhbət zamanı zəmanəni də, insanları da vurdu bir-birinə. İnsanlıq duyğularının azaldığını, böyüyə-kiçiyə hörmətin ayaq altına düşdüyünü dilə gətirdi. Hətta əl açana, ümid diləyənə, kömək umana etinasızlığın baş alıb getdiyini də ürəyi atlana-atlana, səsindən qəzəb tökülə-tökülə söylədi. Bu da mənim içimdə bir maraq hissi yaratdı. Ona etdiyim etiraza əhəmiyyət vermədiyini görüb sübut yolu axtardım. İstədim ki, əyani göstərim ona haqlı olmadığını və göstərdim də...
   
   Bakının ən gur metrolarından biri... Qan yaddaşımızda "20 Yanvar" faciəsini yaşadan ünvan. Bu metronun Ailə Sağlamlıq Mərkəzi tərəfindən olan giriş... Adətən bu girişdən adamlar o qədər də gur istifadə etmirlər... İş gününün sonu, hava qaralıb. Girişin gözdən uzaq bir tərəfinə üz tuturam və burda yaşadıqlarımı misralara çevirirəm.
   
   
   
   gözümü yumub
   
   üzümü
   
   pencəyimin
   
   ətəyi ilə gizləyib
   
   metro girişinin
   
   yarıqaranlıq küncündə
   
   büzüşüb
   
   sağ əlimi
   
   azacıq açmışam...
   
   ovcum dolub
   
   bir-birinə
   
   çırpılmaqdan
   
   əzilmiş
   
   əllərdə tərləmiş
   
   qaralmış
   
   qəpiklərlə...
   
   bu arada
   
   tuş gəldiyim
   
   təpiklərlə
   
   rezin dəyənəklərlə
   
   müqayisədə -
   
   deyə bilərəm ki
   
   adamlar da
   
   insaf da
   
   insanlıq da
   
   az-çox
   
   olsa da
   
   qalmaqdadı
   
   hələ də!..
   
   
   
   ***
   
   İçimdə bir ağrını gəzdirə-gəzdirə yol gedirəm. Bu ağrı əslində mənim günümü göy əsgiyə büküb. Nə yerdə qərar tuta bilirəm, nə göydə dayanacağım var. Qalmışam ikisinin arasında var-gəl edə-edə. Və bu gəzişmələr məqamında məni ən çox dilxor edən, hövsələdən çıxaran, səbrimi daşdıran bir etinasızlıq var, o da səndən gəlir. Sanki mənim yaşadıqlarım, mənim çəkdiklərim sənin üçün heç nədi. Mən dünyada heç nə olmaqdan, heçlikdən yaman qorxuruam. Bu əslində yaşamamaq, olmamaq kimi bir şeydi. Yaşaya-yaşaya, ola-ola yaşamamaq, olmamaq isə izahı mümkün olmayan bir ağrı, bir faciədi. Təəssüf ki, hiss etdiyim etinasızlıq, laqeydlik məndə bu hissləri alovlandırır.
   
   Bəzən deyirlər ki, qorunmaq lazımdır. Gözdən, nəzərdən, bəd niyyətdən, uğursuzluqlardan, hətta şeytandan, fələkdən də qorunmaq lazımdır. Amma necə qorunasan?! Bunun konkret yolu nədir, qaydası nədir, kim yazıb, kim hazırlayıb bu qaydaları? Bax, yenə bu suallar çıxdı ortaya, yenə bu suallar cavab istəyir. Və mən də onsuz da özümə yük olan ağrı-acımla, kədərimlə, ehtiyacımla vuruşa-vuruşa bu sualların hücumuna də sinə gərirəm. Həmin vaxt diqqətimi üzərimdə gəzdirdiyim gözmuncuğu çəkir. Bu məni bir az da özümdən çıxarır. Elə bilirəm ki, o gözmuncuğu mənə doğru atılmış bir daşdı, tuşlanmış bir oxdu. Dözməyib nə vaxtsa yazdığım misraları bərkdən təkrarlayıram, istəyirəm eşidəsən, biləsən ki...
   
   
   
   at, getsin
   
   gözmuncuğunu-
   
   gəzdirmə
   
   onu üstündə...
   
   onsuz da
   
   gözüm üstündədi-
   
   özün gözümdə...
   
   heç nə
   
   ola bilməz
   
   sənə
   
   çünki
   
   qoruyucu gözlərim
   
   hazırdı
   
   qarşısına çıxmağa
   
   sənə baxan
   
   istənilən gözün də!..
   
   Hə, əgər anladınsa, bu misraların özü və misralardakı fikirlərim səni qoruyacaq, səni hifz edəcək. Təki anlayışlı ol, təki laqeydliyi, biganəliyi yaddaşından, ürəyindən silib at. Bil ki, bu duyğular təkcə şeir üçün, şair üçün, kitab üçün, dəftər üçün yazılmır, deyilmir. Bu, varlığın ifadəsidi, bu ürəyin səsidi. Və mən də qulaqlarımda səslənən "Sona bülbüllər"i, ürəyimdə yaşatdığım insanlıq duyğularını, xüsusilə hamımızın üstünə getdiyimiz, yamanladığımız, günahkar saydığımız zəmanəni və dünyanı tanıya-tanıya sənə üz tuturam. Demək istəyirəm ki, heç kimin olmayan bu dünyada hamının olan insanlıq və sevgi haqqını, payını qorumaq lazımdı. Əks halda, biz zəmanəni qınaya-qınaya özümüz qınaq ünvanına çevriləcəyik. Axı mən sənə ünvanladığım hər sözdə, hər misrada təkrar-təkrar vurğulayıram ki, insanın baş aça bilmədiyi bu sirli dünyada güvəndiyi Tanrı və sevgidi. O, yaşamaq üçün, yaşatmaq üçün hər kəsin payına düşən bir mənbə, bir qismət, bir bəxşeyişdi. Dəyərləndirmək, qiymətləndirmək, səmərəli istifadə etmək artıq hər kəsin öz qabiliyyətindən, öz imkanından, öz istedadından, bir sözlə, özündən asılıdır. Yoxsa, sirlərlə, gizlinclərlə yaşamaq, onlara qısılıb qalmaq təkcə qaraqabaqlıq, adama yovuşmazlıq deyil, həm də bir gərəksizlik faktının gerçəkliyinin önündə qaçmağa yer tapmamaq yazısı, qisməti sual işarəsi kimi yolun ortasında dayanacaq. Bax, onda bu misralardakı gerçəklik də köməyə çatmayacaq.
   
   
   
   dodaqlarım
   
   telindən,
   
   üzündən
   
   sürüşüb
   
   dodağına yapışdı...
   
   dodaqların
   
   ürəyinin
   
   gizlinlərini
   
   dilinin
   
   qıfılını açıb
   
   sakitcə
   
   dodağıma danışdı...
   
   
   
   
   
   ... Bəli, çox qəribədir, biz bütün ağrıların içərisində işıq axtara-axatara yol gedirik. Bu yol it hürəndən də keçə bilər...dəxli yoxdur. Ona görə ki, biz ümid axtarırıq. Təki ümid qırılmasın, təki ümid tükənməsin, təki kimliyimiz suala çevrilməsin, təki Tanrının yadından çıxmayaq... Deməli, bizim yaşatdıqlarımız və bizi yaşadanlar kimliyimizdən bəhrələnir, onun saflığını, bütövlüyünü qorumaq, yenə də qorumaq gərəkdi...


YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
SON XƏBƏRLƏR
2019-11-19
2019-11-18


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Dövlət xəstəxanaları pulludu, yoxsa pulsuz?

Pullu (93.75%)
Pullsuz (6.25%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
"- Orda danışdığın anektodu mənə də danışa bilərsən?"

"Lavrov: 

- Hansını? Mollanın Teymurla olan fil anektodunu?"



digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK