hacklink Adalet.az | KÜT BIÇAQ Adalet.az | KÜT BIÇAQ Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

KÜT BIÇAQ

Onun ağrısını çəkənlər bilir

29117    |   2011-05-28 07:13
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır


   
   İş günü yenicə başlamışdı. Yenicə deyəndə ki, indi iş günlərinin nə vaxt başlayıb, nə vaxt qurtardığını müəyyənləşdirməyin özü böyük bir problemdir. Çünki iqtisadi çətinlik, ailə qayğıları və həyatın özünün günü-gündən artan tələbləri adamı gecə-gündüz işləməyə və bu yolla da nəyəsə qovuşmağa məcbur edir. Yaxından tanıdığım bir çox qələm, söz adamları kimi mənim özüm də indi az qala gecələri də gözü açıq yatıram. Çünki nə qədər çalışsam da beyin oyaq olurgfikirləşir, arayır, axtarır, ip ucu tapmağa çalışır. Ammag
   
   Bəli, qayıdaq yazının əvvəlinə. Deməli, iş günü yenicə başlamışdı. Ömrünü-gününü yazı-pozuya həsr etmiş, qələmlə çörək qazanmağa, sözlə yaşamağa alışmış Mais Hacıyev - dəyərli jurnalist, tərcüməçi dəhlizdə göründü. Ayağa qalxıb onu qarşıladım. Həmişəki kimi hal-xoş etdik. Öz təmkini, öz aurası olan Mais müəllim yenə də özünəməxsus şəkildə sifətinə təbəssüm gətirib dedi:
   
   - Sən bilərsən şair, bəzi adamlar çörək pullarını, nə bilim evlərinin əşyalarını satıb ayda bir dəfə və yaxud iki dəfə barmaqsayı qəzetlər buraxırlar. Səbəbini anlaya bilmirəm, bəlkə sən deyəsən?
   
   Doğrusu, öncə nə deyəcəyimi bilmədim. Çünki konkret kiminsə bostanına daş atmaq mənlik deyil. Amma ağsaqqalı da intizarda qoya bilməzdim. Ona görə də bir məşhur ifadədən istifadə edəsi oldum:
   
   - İstəyirlər desinlər ki, filankəsin də qəzeti var.
   
   Bəli, nə dediyimi anladı və mən də bu məsələnin üstünə qayıtmadım. Çünki həmsöhbətimin davranışından hiss etdim ki, sualı verməyinin başqa bir məqsədi var. Ona görə də gözlədim ki, fikrini özü açıqlasın və belə də oldu...
   
   Mais müəllim çalışdığı qəzetdəki durumdan, baş verən dəyişikliklərdən və nəhayət qoyulmuş şərtlərə razılaşmayıb öz ərizəsi ilə işdən çıxmasından danışdı. Düzü, ürəyim ağrıdı. Ömrün bu çağında, iqtisadi gərginliklərin at oynatdığı bir məqamda işdən çıxmaq, qələmdən, sözdən bir növü təcrid olunmaq jurnalist üçün, yazar üçün böyük zərbədir. Təəssüf ki, bunu bəziləri anlamır və yaxud anlamaq istəmirlər. Bunları düşünə-düşünə ona təsəlli vermək istədim, amma tapmadım. Bir də ki, Mais Hacıyev uşaq deyildi ki, mən ona hansısa bir sözlə təsəlli verim. O, dünyanı, onun adamlarını məndən yaxşı tanıyır. Ona görə də:
   
   - Canın sağ olsun, qələmin, istedadın ki, özünlədi. İnşallah, sözünü çap etməyə, misralarını, tərcümələrini oxuculara çatdırmağa o qədər mətbuat var ki. Elə biri biz. Nə vaxt qulluğun olsa, hazırıq.
   
   Bəli, Mais müəllim getdi. Amma onun gətirdiyi o ağırlıq, əslində hər bir qələm adamını gözləyən o yük mənimlə qaldı. Nə qədər başımı qatmaq, fikirlərimi yayındırmaq istədim, amma alınmadı. Elə bil ki, bütün günüm bir göy əskiyə büküldü, özümü də günahkar saydım. Düşündüm ki, imkan olsaydı, bacarsaydım Mais müəllimə bir küncdə yer ayırardım və deyərdim ki, ustad, buyur bu bilgisayar, bu da sənin yaradıcılq meydanın. Amma mənim özümə bəzən elə gəlir ki, kimsə qapını açıb "sağollaşmağa" gəlmişəm deyəcək... Yəni burda qəribə, gözlənilməz bir şey yoxdu.
   
   Həyat davam edir və bu davam edən həyatın bir gündə mənə yaşatdığı məqamları saf-çürük edə-edə bir də görürəm ki, ağ kağızda misralar bir-birini tamamlayır...
   
   
   
   bütün hallarda
   
   hamı üçün
   
   yaxşı olmaq
   
   çətindir!-
   
   bəlkə də
   
   mümkün deyil!..
   
   buna baxmayaraq
   
   əgər adamsansa
   
   heç vaxt
   
   pisliyə etmə meyil!..
   
   çalış
   
   adam kimi
   
   adamlığını et...
   
   və
   
   adamlardan
   
   ayrılanda da
   
   ağır itki kimi get!
   
   onda ən yaxşı
   
   və
   
   ən pis halda
   
   qalacaqsan
   
   ən azı
   
   yaddaşda-
   
   adamlarla...
   
   ***
   
   
   
   İnsan bir varlıq olaraq həmişə qəribəliklərin, təzadların içərisində yaşamağa məhkumdur. Əgər hər şey eyni biçimdə olsa və bütün həyat da bu biçimin içərisində keçsə, onda nələr baş verdiyini, insanın da hansı məşəqqətlərə dözdüyünü təsəvvür etmək də, görmək də çox çətin olar. Adicə bir neçə gün ardıcıl bir xörəyi yemək və yaxud eyni yazını bir həftə dalbadal kağızdan-kağıza köçürmək adamı yorur, usandırır, əsəbləşdirir. İndi təsəvvür edin ki, bütün ömrüm boyu eyni nöqtədə, eyni geyimdə, eyni düşüncədə, bir sözlə, eyni eyniyyətlərin içərisində olasan. Onda həyatın hansısa bir mənasını anlamaq olarmı? Məncə yox!..
   
   Bəli, istənilən insan təkcə özünün yox, həm də ətrafındakıların bir parçasıdır. Və özü ilə ətrafındakılar onu əslində bir insan kimi formalaşdırıb, insan kimi ortaya qoyub. Bax, ona görə də atılan addım, görülən iş, verilən qərar, hətta edilən ixtiralar belə, insanın insana xidmətidir, insanın həm də özünün tamlığına xidmətidir. Mən bu düşüncələrin içərisində belə bir məqamı da diqqətdən yayındırmıram ki, bəzən bir fərd hamı üçün eyni durumda, eyni ölçüdə, eyni qabiliyyətdə, eyni düşüncədə ola bilmir, görünə bilmir. Bunun da səbəbi bax, elə əvvəldə dediyim həyatın rəngarəngliyindədir. İnsanlar həm də onunla fərqlənirlər ki, onlar hər şeyə öz prizmalarından, öz münasibətlərindən baxıb yanaşırlar, özləri kimi də qiymət verirlər.
   
   İndi öz-özümə verdiyim bu qərarların, gəldiyim nəticələrin fonunda sanki bir rahatlıq tapıram. Guya ki, nəsə kəşf etmişəm. Amma gerçəkliyin etirafı da elə müəyyən mənada bir kəşfdi, bir ixtiradı. Doğrudur, deyirlər ki, etiraf həm də böyüklükdür. Amma bütün etirafların həm də böyüklük kimi qəbul olunuğuna məndə o qədər də böyük inam yoxdur. Bu məqamda yadıma qəribə, həm də yumorlu deyim düşür. Həmin o hikmətli deyimdə bildirilir ki, kimsə nəsə həqiqəti sübut edənə qədər onun dərisini boğazından çıxarırlar və sonra da onun həqiqət olduğunu görüb əməllərindən təəssüflənirlər. Mən də indi həmin o bir-birindən fərqli, həm də əslində eyni olan məqamları düşünə-düşünə özümdən razı halda bilgisayara diktə edirəm.
   
   
   
   həmişə olduğu kimi
   
   indi də düşünürəm ki,
   
   ətrafımdakıların
   
   hamısının
   
   və yaxud da
   
   lap elə yarısının
   
   ürəyincə
   
   ola bilmişəm!..
   
   həmişə olduğu kimi
   
   indi də düşünürəm ki
   
   ətrafımdakılarn
   
   hamısının
   
   və yaxud da
   
   lap elə yarısının
   
   düşüncəsindən
   
   xəyanəti,
   
   xəbisliyi,
   
   riyakarlığı
   
   silmişəm!..
   
   amma...
   
   həmişə olduğu kimi
   
   elə indi də düşünürəm ki
   
   ətrafımdakıların hamısının
   
   daha dəqiqi
   
   ən azı yarısının
   
   ürəyində bir ümid
   
   cücərtmişəm-
   
   hamı etiraf edib ki
   
   dünyaya
   
   onlar kimi mən də
   
   sevgi üçün gəlmişəm!..
   
   
   
   
   
   ***
   
   
   
   Dünyada xoşbəxtlik və bədbəxtlik anlayışı mənə görə nisbi olduğu qədər də fərdidi. Çünki istənilən sevinc, istənilən gözəllik hamı tərəfindən eyni cür qəbul olunmur. Yəni hətta ən böyük gülüş ustasının oynadığı komik rola hamı eyni səmimiyyətlə gülə bilmir. Onun gülüşünü özünün gülüşünə çevirməyi bacarmır. Və yaxud ən ağır itkiyə hamı eyni ürək ağrısını yaşayıb, eyni acığını, eyni göz yaşlarını nümayiş etdirmir. Bu da dediyim kimi, insanın hər birinin fərd olmasından, hər birinin öz dünya görüşü, öz duyğusu, öz anlayışı olmasından qaynaqlanır. Axı, bu mənada mənim üçün təbəssüm doğuran və yaxud ürəyimə bıçaq kimi sancılan məqamları bəzən özümə son dərəcə doğma bildiyim insanlar belə tuta bilmirlər. Bunun özü də mənim üçün ikinci bir zərbə, ikinci bir acı olur. Həm də iş bununla bitmir. Mənim ağrı-acım, yaşadıqlarım başqasında ironik təbəssüm doğurur. Ona görə də özümə çəkilməli oluram, özümə qapanıram. Amma...
   
   Sözün açığı, məhz həmin məqamlarda ürəyimi bölüşməyə, sevincimi, kədərimi kiminsə qarşısında süfrə kimi açıb tökməyə elə bir daxili tələbatım olur ki, bəlkə də başqa vaxtlar mən bunu hiss etmirəm. Amma neyləyim ki, bəzən əvvəldə dediyim kimi, ən doğma adama da hisslərini, duyğularını, düşüncələrini, yaşadıqlarını açıb danışanda onun baxışlarında, onun sifətində bir sükut və yaxud bir laqeydlik, bir etiraz, bir bezikmək cizgilərini görürsən və...
   
   Və onda içində nə isə qırılır, özün-özündən bir az da küsürsən, bir az da öz dərinliklərinə çəkilib gedirsən. Bu da həyatın bir çılpaq sifətidir. O mənada çılpaq ki, bu sifət boya götürmür, necə var elədi.
   
   Yaxşı ki, ürəyimi həmişə küt bıçaqlara etibar etmirəm. Yoxsa çoxdan axırıma çıxmışdılar. Bir az bülöv daşına çəkilmiş, bir az itilənmiş bıçaqlarla yol-yoldaşlığı edirəm. Harda sancır, harda kəsir fərqinə varmadan eləcə onun da varlığına şükür edirəm. Çünki bu bir taledir, bu bir alın yazısıdır. Onu da mən seçməmişəm, yazan belə yazıb...
   
   Və bir də yazıb ki, sənin ümidin də, sənin nicatın da, sənin yaşamağın da insanlığındadı, adamlığındadı, sevgindədi. Bu insanlıq, bu adamlıq, bu sevgi özü-özlüyündə həm də bir qismətdi, bir paydı, bir səsdi...yapış ondan və yaşa. Necə ki, yazmışam:
   
   
   
   Uzaq idi yolumuz
   
   Bir az kəsə dolandım...
   
   Bir az gülə, çiçəyə-
   
   Bir az, səsə dolandım...
   
   
   
   Bir kimsəm yox- kiridə
   
   Açar düşməz kilidə.
   
   Bir az da son ümidə-
   
   Son nəfəsə dolandım...
   
   
   
   Tanrım möcüzə- sirrdi
   
   Adildi, həm də birdi!
   
   Bir damcı ümid verdi-
   
   Mən o bəsə, dolandım...
   
   
   
   Hə, bütün bunlardan sonra istənilən bir günü yaşamağın özü də və yaşatdıqlarının içərisində küt bıçaqdan gileylənmək də yəqin ki, günahdı. Axı bu bıçaq da bilir kimə və hara üz tutsun...
   
   
   
   


YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
SON XƏBƏRLƏR
2019-12-06


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Dövlət xəstəxanaları pulludu, yoxsa pulsuz?

Pullu (87.5%)
Pullsuz (12.5%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
"- Orda danışdığın anektodu mənə də danışa bilərsən?"

"Lavrov: 

- Hansını? Mollanın Teymurla olan fil anektodunu?"



digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK