Adalet.az | FİLLƏR MƏNİM DOSTUMDU Adalet.az | FİLLƏR MƏNİM DOSTUMDU Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

FİLLƏR MƏNİM DOSTUMDU

İkinci həyatdan səhifələr

43092    |   2015-05-16 01:49
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Görünür yaşla, arxada qalan illərlə bağlı deyilən fikirlərin canındakı məqamlar həqiqətə söykənir. Çünki insan yaşlaşdıqca onu torpaq çəkdiyi kimi, xatirələr də çəkir və günün müəyyən hissəsi dünənlə, arxada qalan illərlə bağlı olur... Ya kimisə xatırlayırsan, ya hansısa hadisəni dilə gətirirsən, ya da dünəndən nümunə söyləyib nəticə çıxarılmasını istəyirsən...
Təbii ki, bu məqamda, bu yerdə insan öz düşüncəsinin, dərk etməsinin fövqundə dayana bilir. Anlaya bilir ki, onun dünəni, keçmişi hara bağlıdır və bu günə hardan başlayıb gəlibdi. Nə vaxt ki, bu anlayış baş verir, bu bağlılığa ehtiram göstərilir, onda gələcək səni topa tutmur. Çünki sən keçmişinə güllə atmırsan...
Bəli, neçə gündür ki, bir fikri özümlə gəzdirirəm. Bu fikir gecəmin, gündüzümün şərikinə çevrilir. O məşhur əsərlərimizin birində deyildiyi kimi, nə qədər çalışsam da meymunu yadımdan çıxara bilmirəm. Ona görə də istədiyimi, yəni o fikrin mənə diktə etdiklərini yazmaqda çətinlik çəkirəm. Bir az da konkret söyləsəm, bu çətinliyin mayasında mənim necə qəbul olunacağım, yazdıqlarımın necə qarşılanacağı dayanır. Axı, indi qaşınmayan yerdən qan çıxarmaq, öküzün yanında bala axtarmaq və yaxud da isti aşa soyuq su calamaq çoxlarının peşəsinə çevrilib. Onların çörəyi belə şeylərdən çıxdığına görə, suyu necə deyərlər, üfürə-üfürə içmək, ən vacibi isə öz gözündəki tiri görmək daha önəmlidir. Zənnimcə, bunu görə bilən kəsin heç vaxt başı ağrımaz. Bunu günün reallığı kimi qəbul etsək, onda siz də mənimlə razılaşarsınız. O ki, qaldı özümlə gəzdirdiyim fikrə...
Təqribən ilin əvvəlləri idi. Həyatımda önəmli yeri olan içimdəki adamlardan biri sözarası vurğuladı ki, bizim görüş yerimiz "fillərin qəbiristanlığıdı". Doğrusu, həmin fikrə dərhal reaksiya verə bilmədim. Çünki nə dediyini, nəyə işarə vurduğunu ilk anda fəhm edə bilməmişdim. Üstündən bir xeyli vaxt keçdi, mən öz-özümə hardansa yadıma düşən o sözün, fikrin üzərinə qayıtdım. Sanki kimsə məni silkələdi. Kimsə mənə dedi ki, bu sözün alt qatı var. Ən azından ona görə ki, məmləkətimdə fil adlı bir canlının mövcud olduğunu, hardasa rast gəlindiyini nə oxumuşam, nə də eşitmişəm. Ona görə də bir söz adamı kimi həmin o fikrin başına ip salıb dalınca getməyə başladım. Və...
Günlərin birində yolumu şəhərimizin məşhur istirahət guşələrindən birinə saldım. Bu da səbəbsiz deyildi. Məhz həmin dostumla görüşmək istəyirdim. Əvvəldən də mənə məlum idi ki, həmin istirahət parkı onların səhər-axşam gəzinti yeridi. Yaxınları ilə, doğmaları ilə, həmkarları ilə həmin parkda gəzir, söhbət edir, arada vaxt tapıb nərd də oynayır, çay da içirlər. Ona görə də birbaşa istirahət parkına yollandım. Yanılmamışdım. O, tanışları ilə birlikdə parkda gəzirdi. Yaxınlaşdım, öpüşüb görüşdük, hal-əhval tutduq. Sonra məni yanımdakı insanlara təqdim etdi. Onlara da əl uzatdım... onları da mənə təqdim etdi. Məhz bu təqdimatda ağlımda sanki bir şimşək çaxdı. Deyəsən özümlə gəzdirdiyim fikrin hara işarə olunduğunu artıq anlamağa başlamışdım. Çünki...
Bu məqamda mütləq həmin o fikrin təsiri ilə qələmə aldığım misraları təqdim etməliyəm. Çünki yeri və məqamıdı. Oxusanız siz də bu misraların yerinə düşməsi ilə razılaşacaqsınız.

Qış ötəcək, yaz olacaq bilirəm
Fəsillərin düzümüdü bu belə...
Sevgin artıb, azalacaq bilirəm -
Min illərin süzümüdü bu belə!..

Axar varsa axacaqdı nə isə
Alov varsa yaxacaqdı nə isə!..
Hərə bir cür baxacaqdı nə isə -
Bir fikirin çözümüdü bu belə!..

Daş daş ilə çiyindaşdı qoy olsun
Odlanmamış çiyin daşdı, qoy olsun...
Yerin daşdı, göyün daşdı qoy olsun-
Daş ömürün dözümüdü bu belə!...

Bir yarpağın yanağında yüz xalı
Ötür onu bir gözəlin üz xalı...
Heç gəlmədi Əbülfətin düz xalı -
Öz yazısı, öz ömrüdü bu belə!..

***
Dostumun mənə təqdim etdiyi kişilərin hamısı cəmiyyətin tanıdığı adamlardı. Onların arasında nazir müavini vəzifəsinə qədər yüksələn, icra başçısı olan, komitə idarə edən, ən azı "JEK" müdiri vəzifəsindən təqaüdə göndərilən şəxslərə qədər hər kəs var. Bu insanların bir qismi yaşla bağlı vəzifəsinə əlvida deyib, bir qismi yol verdiyi nöqsanlara görə, bir qismi də səhhətiylə bağlı... Deməli, bu adamlar məmləkətin müəyyən zaman kəsiyinin onların nəbzi ilə bərabər döyünməsinə, eləcə də onların işarələri ilə müəyyən sahələrin idarə olunmasına qədər çeşidli vəzifələr idarə ediblər. Xidməti maşınları da olub, dövlət telefonları da, katibləri də, səlahiyyətləri də... Üstəlik şərəflərinə məclislərdə ayaq üstə badə də qaldırıblar... Onlar yubananda məclis, mərasim öz işinə başlamayıb...Onlar durub getməyincə ziyafət tamamlanmayıb... Hətta onların olduğu yerdə kimsə qərar verə bilməyib...Olsa-olsa müəyyən təkliflər səslənib... Bu da onlara yaxın şəxslərin dilindən...
Hə, yəqin siz də anladınız. İdarəçilik bir şahmat taxtasıdı. Onun üzərində müxtəlif fiqurlar var. Demək, bu adamlar həmin şahmatın filləri imiş. İndi bu fillər artıq şahmat taxtası üzərində deyillər. Onların gedişləri dayandırılıb....Onlar əvəzlənib... Və nəticədə onlar bir-birlərini bu istirahət parkında tapıb qalan ömürlərini burda yaşayırlar, burda keçirirlər, burda dünənə, bu günə, sabaha qiymət verirlər. Bu parka gələnlər həmin o fillərdən zaman-zaman qopub ayrılır və onlardan əbədiyyətə yolçuluq edənlər də olur. Məhz bu mənada mən indi dostumun nəyə işarə vurduğunu anladım. Başa düşdüm və gördüm ki, burdakı fillərin sırası necə seyrəlir. Onlar oyunlarını başa vurmuş fillərdi. Ona görə də burdan ancaq son mənzilə yollanırlar...
Bəli, bura fillər qəbiristanlığıdı... Amma həm də bura fillərin görüş yeridi... Mən bu iki fikri eyni məqamda dilə gətirirəm və hər kəs də yaxşı bilir ki, yeganə canlılardan biri fillərdi ki, ölümlərini öncədən duyur və öz qəbiristanlıqlarına öz ayaqları ilə gəlir, orda diz çöküb ölümə təslim olurlar...
Qəribə və maraqlı sonluqdu. Şəxsən mən fil ömrü və fil ölümü barəsində düşünəndə həmişə kövrəlirəm, mütəəssir oluram.
Özümdən asılı olmadan bu ömrün özəlliklərinə daxilən bir həsəd hissi keçirirəm. Amma hər kəsin öz ömrü olduğu kimi, öz ölümü də var. Ona görə də həsəd hissi keçirməyə dəyməz və yaxud da olmaz. Hər halda, mən indi tam səmimiyyətimlə və bir az da dəliqanlılıqla deyə bilərəm ki, fillər mənim dostumdu. Çünki...
Külək belə əssə yarpaq qopacaq-
Üz-gözü xallanıb, həm də saralıb...
Ayağım altından torpaq qopacaq
Başım dumanlanıb, nəfəs daralıb -
Vallah yıxılacam mən öz içimdən...

Üşüyən əllərim isti əl gəzir
Göynəyən dodağım öpməyə yanaq...
Təklik göz görəsi canımı əzir
Sınacaq başımda mənim bu çanaq-
Vallah yıxılacam mən öz içimdən...

Sözümü deyirəm gülüş doğurur
Arzum dəfn edilir - səssiz, duasız...
Yazdığım hardasa bəlkə oxunur-
Özümsə ortada evsiz, yuvasız-
Vallah yıxılacam mən öz içimdən...

Qurduğum xəyaldan asılıb hər gün
Tamarzı qalıram addım səsinə...
Oyuncaq sandığın mənasız ömrün -
Sən çətin çatasan son nəfəsinə-
Vallah yıxılacam mən öz içimdən...

***
Bu yazını bilgisayara diktə edərkən ağlıma belə bir fikir gəldi ki, görəsən insan öz sonunu, xüsusilə səlahiyyət sahibi olan Allah bəndəsi səlahiyyətinin bitəcəyi gündən sonrakı məqamı heç düşünürmü? Ümumiyyətlə, bu barədə nə isə ağlından, ürəyindən keçirirmi? Və yaxud ona məhz həmin o səlahiyyətdən sonrakını xatırladana qarşısındakına çımxıranda, sayqısızlıq göstərəndə sonra üz-üzə necə gələcəyini, necə qarşılaşacağını, ona hansı münasibətin göstəriləcəyini bir anlıq da olsa kino lenti kimi, günün gerçəyi kimi gözünün önünə gətirirmi?.. Ola bilsin ki, mənim vurğuladığım bu suallar, qabartdığım bu məqam ritorik xarakter daşıdı, kiməsə istehza bəxş etdi, kimsə məni bu məntiqə görə qınadı... Mən bütün bunları təbii qəbul edirəm. Çünki mənim suallarımın cavabı bu gün üçün havadan asılı qalıb. Elə bir boşluqdadı ki, onu hamı görür, amma ona heç kim toxuna bilmir. Bunun da səbəbi həmin o səlahiyyətdədi, orda axtarılmalıdı. Nə qədər ki, səlahiyyət var, o cavabı heç kim ortaya qoya bilməz. Kimsə də cəhd edib ortaya qoysa, xoş üzlə, xoş sözlə qarşılanmaz. Ən çox da yarınanlar, yaltaqlananlar, dəsmal gəzdirənlər tərəfindən...
Bax, bütün bu sual-cavabın, bütün bu düşüncənin, bütün bu gerçəkliyin içərisində bir orta nöqtə var. Ona mərkəz də demək olar, dayaq nöqtəsi də!.. Amma burada adın əhəmiyyəti yoxdu. Yəni ad hər şeyi həll eləmir. Əsas məsələ odur ki, o nöqtə var. Bu nöqtə səlahiyyətin bitdiyi yerdi. Ordan sonra yeni sətir başlayır. Bax, bu sətrin necə başlayacağı o nöqtəyə qədər bəlli olmalıdı, müəyyənləşməlidi. Çox təəssüf ki, çoxları nəinki o nöqtəyə qədər, hətta o nöqtəni bir xeyli keçəndən sonra da özlərini, öz kimliklərini, öz yerlərini olduğu kimi etiraf edə bilmirlər. Təbii ki, bunun ağrısını, bunun təpkilərini onlar özləri daha çox yaşayır, amma bu, arzu olunan deyil. Doğrudur, bəzən deyirlər ki, əkdiyini biçərsən. Amma bir insanlıq deyilən anlayış da, məqam da var. Kimsə ya bilərəkdən, ya səhvən gərəksiz, lazımsız, ehtiyac duyulmayan, ümumiyyətlə faydası olmayan bir nəsnəni əkibsə, onu da biçməsinə razı olmaq, göz yummaq heç də doğru olmaz. Çünki o, artıq əkəndə öz günahını işlədibdi. Heç olmasa biçəndə ona yardım göstərmək, onu doğruya, gərəkliyə tərəf çəkmək Allaha da xoş gedər, bəndəyə də. Nə bilim, bu mənim özəl düşücəm və özəl yanaşmamdı. Heç vaxt arzu etməmişəm ki, kimsə etdiyi günahın cəzasını artıqlaması ilə çəksin. Sadəcə, içimdən gəlib keçib ki, kaş günahkar günahını anlasın. Məncə bu, kifayət edər. O ki, qaldı fillər məsələsinə...
Bəli, mən bu yazını yekunlaşdırarkən hardansa yadıma gənclik illərimizin, daha doğrusu, sovet dönəminin "bərk gedən" hind filmləri duşdu. O məşhur hind filmləri arasında maraqla izlədiyimiz bir bədii film də var idi. Yəqin ki, baxmısınız, izləmisiniz. Film belə adlanır:

- "Fillər mənim dostumdu!"

Doğurdan da bu gün fillər mənim dostumdu və mən onlarla həmin o istirahət parkında gəzəndə həm yoldaş kimi, həm qəzet işçisi kimi söhbətlərini dinləyib maraqlı xatirələrinə qulaq asıb neçə-neçə mətləbi yenidən anlayıram, yenidən sanki bir həyat dərsi keçirəm, bir məktəb oxuyuram. Və görürəm ki, insanların böyük əksəriyyəti həm ətrafı görür, həm də özlərini. Məncə bu, çox böyük və müsbət bir haldı. Deməli, həyatın, daha doğrusu, səlahiyyətin bitdiyi nöqtədən sonra başlayan həyatın maraqlı, oxunaqlı, öyrənməli səhifələri də var. Bunu sadəcə oxumaq lazımdı. Lap sadəcə bu oxumağı istəmək, arzulamaq lazımdı. Onda fillərlə dost olduğuma görə siz məni də başa düşəcəksiniz.


YAZARIN ARXİVİ

2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-08-18
2018-08-17


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Qiymətlər qalxandan sonra avtobusa minəcəksiniz?

Hə (71.43%)
Yox (28.57%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Nəvə nənəsindən soruşur:
- Nənə, qanın dadı necə olur?
- Mən, nə bilim, ay bala?
- Bəs babam deyir ki, sən ömür boyu onun qanını içmisən.
- Babanın beyni yoxdu, boş-boş danışır.
- Bilirəm yoxdu, babam deyir ki, sən onun beynini də yemisən.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK