Film izle hacklink kiralık bahis sitesi satılık bahis sitesi Adalet.az | AYDINLIQ Adalet.az | AYDINLIQ Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

AYDINLIQ

Bu dünya kimsəyə qalmazg

26722    |   2011-03-19 03:20
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Ən çox sevdiyim şeirlərdən və ən çox nəğməyə çevrilmiş misralardan bəlkə də birincisi Zakir Fəxrinin "Qalmaz belə qalmaz dünya" şeiridi. Nədənsə yaman könül vermişəm bu misralara. Böyük Məmməd Arazın heç kimin olmayan dünya barəsində dediklərindən sonra Zakir Fəxrinin dilə gətirdiyi belə qalmayacaq dünya arasında var-gəl edirəm. Amma hara baxıramsa, dünyanı dörd divarın içi kimi görürəm. Hətta bir az qəbirə də oxşayır. Sadəcə üstünü torpaqla yox, göy üzü ilə örtüblər. Baxıramgbaxıram və heç bir qərara gələ bilmirəm. Çünkig
   
   Hələ uşaq yaşlarımdan eşitmişdim bu mahnını, daha doğrusu, bu hikməti. Böyüklər deyirdilər, yaşlılar danışırdılar ki, "bu dünya Süleymana qalmayan dünyadı". Onda anlamırdım Süleyman kimdi, dünya kimdi. Sonra həyat anlatdı bunu mənə. Həyat onu da anlatdı ki, bu dünyadan heç kim heç nə apara bilmir. Hətta uşaq da olsan, padşah da olsan, Temurləng də olsan, İsgəndər də olsang özündən sonra səcərən taxt-tacının davamçısı, sahibi olsa beləg Deməli, bu dünyanın harasından yapışırsan yapış, bircə dırnaq ucu da çəkib qopara bilməyəcəksən. Amma o səni elə rahatca həzm eləyəcək ki, heç ruhun da inciməyəcək. Kərə yağından tük çəkən kimi çəkib aparacaq səni öz dərinliklərinə qərq edəcək və kimlərinsə yadında qala bilsən bax, qazancın bircə o olacaq. Söz sözü çəkir deyirlərg Elə bu mövzu ətrafında düşündüyüm məqamlarda çox dəyərli ziyalımız, millət vəkili Aydın Mirzəzadənin söylədiyi bir məqamı xatırladım. Aydın müəllim sözarası mənə demişdi ki, çoxdan oxuduğu balaca bir pritça qalıb yadında. Müəllifini unudub, amma məzmunu həmişə yaddaşındadı. Həmin yaddaşda olan məqama görə, üç nəfəri-iki gənci bir yaşlı insanı əsir götürürlər. Əsirlik illərində bu insanlar qaçmaq barədə plan cızırlar. Günlərin birində artıq qaçmaq üçün hər şey hazır olur. Amma bu uzaq məsafəni başa vurmaq üçün üç nəfərin payına bir at düşür və onlar fikirləşirlər ki, bu atı kim minsin və qaçıb canını qurtarsın. Cavanlardan biri deyir:
   
   - Atı minib burdan qaçıb qurtarandan sonra yolumu gözləyən sevgilimə qovuşacam, on oğlum olacaq, onlar silahlanıb vətənin qisasını alacaqlar.
   
   İkinci cavan deyir:
   
   - Atı minib qaçıb gedəcəm, elmlə məşğul olub yaxşı ixtiralar edəcəm, ölkəmi dünyaya tanıdacam.
   
   Qoca kişi isə asta-asta söyləyir:
   
   - Atı minəcəm, çapıb qovuşacam yurduma və öləcəm. Vətən torpağını bir ovuc artıracam!!!
   
   Bəli, əslində ən gözəl arzu vətən torpağını bir ovuc artırmaqdı. Cavanlar da bunu anlayıb atı qoca kişiyə verirlər.
   
   Bilmirəm niyə xatırladım bunu. Doğrudur, əvvəlcə dedim ki, söz sözü çəkdi. Lakin əslində bir-birini çəkən söz mənim içimdə ağrıya çevrilən çox məqamları üstüörtülü də olsa vurğulamaq, xatırlatmaq, andırmaq üçün idi. Mən oxucuma işarə vermək istədim ki, yaşadığım ömürdə yalnız bir istəyim olub:
   
   - Heç kimin xətrinə dəymədən, haqqını tapdamadan, bacardığım işin qulpundan tutub torpağa üz qarası olmayım!!!
   
   Bilmirəm, bunu bacarmışam, yoxsa yox. Amma bütün məsuliyyətimlə əlimi ürəyimin üstünə qoyub deyərəm ki, bu dünyada çox haqsızlıqları görüb, çox oyunları izləyib, çox günahları müşahidə edib, çox da olayları ağrı-acı kimi ürəyimdə daşımışam. Onlara olan inamım inamsızlığa çevrilməsinə dözə-dözə içimdə bir Tanrı sevgisi və bir də dünyanın belə qalmayacağına böyük əhdimi qorumağa çalışmışam. İndi isə bir tərəddüd baş qaldırır içimdə. Mənə elə gəlir ki, bu dünyada adam olmaq həm çox çətindi, həm də indiki durumda çox mənasız. Çünki adamlıq indi artıq bir hissəciyə, əlamətə, əşyaya çevrilibdi.
   
   
   
   Adamlara xoş gəlir
   
   İçimdə dadandığı
   
   Qovub çıxardın mənim-
   
   İçimdən adamlığı.
   
   
   
   Yoruluram hamıdan
   
   İçimdən göynəyirəmg
   
   Adamlığın əlindən-
   
   Tay zəncir çeynəyirəm.
   
   
   
   Haqlı-haqsız üstümə
   
   Gəlir min cür avazla
   
   Anbaan qovruluram-
   
   Gah odla, gah ayazla.
   
   
   
   Dörd yanımda çal-çağır
   
   Hər kəs öz ovqatında
   
   Yükü özündən ağır-
   
   Adamlıq sovqatında!!
   
   
   
   Bu qədər insafsızlıq
   
   Əridir bir tamlığı
   
   Siz Allah öldürməyin-
   
   İçimdə adamlığı!
   
   
   
   
   
   ***
   
   
   
   Deyəsən bir az bayram ovqatı olmayan məqamlardan başladım, amma neyləmək olar həyat gerçəkliyindən qaçmaq mümkün deyil. Biz həyat gerçəkliyindən yaxamızı nə qədər kənara çəksək də bu zamanın içərisindəyik və bu zamanı da hərə öz istədiyi kimi boyuna biçməyə çalışır. Amma unudur ki, ən böyük hakim və ən böyük zaman ölçüsü bir ünvandadı. Tanrı o ölçünü də, o hakimliyi də bizdən xəbərsiz, özü bildiyi kimi, özü istədiyi kimi düzüb-qoşur, idarə edir. Biz bəndələr təqvimin vərəqlərini bizə ayrılmış vaxt içərisində çeviririk.
   
   Bahar ətirli günlərin lap başlanğıcındayıq. Vədə öz istəyini diqtə edir. Bir az yazdan, bir az payızdan, bir az qışdan bir-birinə qarışdırıb baharın ilk anlarını canımıza hopduran günlər sapa düzülməyə başlayır. Axır çərşənbədən sonra ağırlığını-uğurluğunu tonqala atmış vətən övladları yəqin ki, indi özlərini daha gümrah hiss edirlər. Elə mən də həmin o gümrah insanları nəzərdə tutub bir az xoş ovqatlı, sevgi dolu fikirlərə yer ayırmaq istəyirəm. Amma etiraf edim ki, nə özümdə, nə də mənə doğma olan ətrafda kiminsə ağırlığının tonqalda qaldığını hiss etdirəcək işartılar belə görə bilmirəm. Ola bilsin ki, ya gözüm nurdan düşür, ya da fəhmim azalır. Doğrudur, eynəyim düşüb sınıb, özü də bu neçənci dəfədir ki, baş verir və hər dəfə də ehtiyatsızlığıma görə özümü danlayıram. Lakin yaxın adamlar mənim narahatçılığımı, üzüntümü azaltmaq xatirinəmi, yoxsa doğrudan-doğruya deyirlər ki, "qəm yemə, şüşədi sınan aydınlıq olacaq". Mən də inanıram aydınlıq olacağına. Təkcə gecələrdə yox, elə gündüzlərdə də aydınlığa ehtiyac var... Sevgidə də, münasibətlərdə də, bir sözlə, həyatın aydınlığa ehtiyacı var.
   
   Bəli, indi sevgilər də, münasibətlər də deyilənə görə çox müasirləşib. Az qala internetləşib, kompüterləşib, lap belə bir az da çılpaq desəm, lütləşibdi. Çünki mən sevginin yanaqlarında qızartı görmürəm... dilinin dolaşdığını hiss etmirəm... yuxusuz gözlərinin yol çəkdiyini müşahidə etmirəm... həsrətdən çatlayan dodaqlarının qanının necə qaçdığını seyr etmirəm... Deməli, sevgilər o qədər lütləşib ki, küləklər, yağışlar, qarlar, istilər, bir sözlə, təbiətin və insanların bütün təsir və təhdidləri onların qanını dondurur və çevrilibdi robota, mesaja, nə bilim qeyri-adi bir şeyə. Mən də bunları gördükcə nə böyük Füzulinin, nə Hüseyn Cavidin, nə Nüsrət Kəsəmənlinin, nə də digər söz adamlarımızın vəsf etdiyi, göylərə qaldırdığı sevgi üçün əlataş oluram, axtara-axtara qalıram. Amma ki, nə o sevgidən xəbər var, nə də o sevgini yaşayanlardan.
   
   
   
   bacarmıram!-
   
   doğrudan-
   
   gücüm çatmır özüməg
   
   sudan çıxmış balıq tək
   
   çırpınıram,
   
   durmadan
   
   fikrimi cəmləmək də
   
   işgəncəyə çevrilirg
   
   gah önə boylanıram
   
   gah toz basan izimə
   
   ən xoş məramım belə
   
   xəncər kimi sivrilib
   
   ürəyimə tuşlanır
   
   mənim sevgi saydığım-
   
   sənin əzab dediyin!..
   
   hər gün başdan başlanırg
   
   bacarmıram,
   
   bağışlag
   
   bacarmıram,
   
   hamı tək
   
   necə gəldi sevməyi!..
   
   
   
   
   
   ***
   
   
   
   Bu da Novruz. Hərləndi-fırlandı axır ki, yenə sərhədləri keçib qayıdıb öz taxtında əyləşdi. Yolu çox uzaq olsa da, yaydan, payızdan, qışdan keçsə də, usanmadı. Vuruşa-vuruşa olsa da gözümüzü yolda qoymadı, axır ki, gəldi. Onun gətirdiyi sevincin ən böyük hissəsi uşaqlarımıza düşdü. Bizlər də çalışıb-vuruşub bir qədər az, bir qədər çox nemətlərdən topladıq bir yerə və uşaqların sevincini bir az artırdıq. Necə deyərlər, uşaqların sevincindən bizə də bir damcı düşdü. Həm keçmişimizi xatırladıq, həm də balalarımızın üzünə təbəssüm qonmasında yardımçı olduq. Təbii ki, bunlar çox gözəl duyğulardı. Təki imkan olsun, əl cibdən utanmasın, cib də əldən. Onda Novruzu da yola vermək olar, eləcə də digər bayramları da, hətta dostlara vəd etdiyim qonaqlıqları da. Qonaqlıq demişkən, yadıma Faiq Qismətoğlunun vəd etdiyi araq düşdü. Yaddaş belə yerdə adamın köməyinə çatır. Odur ki, yaddaşlarınızı qoruyun.
   
   Bütün zamanlarda insanların təbiətə bu və ya digər formada münasibəti olub və bu münasibət də onun formalaşmasında öz sözünü deyib. Hətta insanları həvəsləndirib, onlara ilham verib və insan da öz növbəsində vəsf edib təbiəti. İstər onun bənövşəsini, istər çeşmələrini, istər dağlarını, istər çaylarını, istər çinarlarını, söyüdlərini, bəyaz qarını, narın yağışını, dumanını, bir sözlə, bütün hallarını...
   
   İndi sadaladığım və xəyalıma gətirdiyim təbiət mənzərələri elə Novruzla birlikdə yeni ovqatın ilhamçısına sevrilir. Düşünürəm ki, məhz bu yazımın əvvəlində söylədiklərimi bayram ovqatından kənarlaşdırmaq, unutdurmaq üçün elə gözlərimizi gözəlliklərlə aldadaq, unudaq və unutduraq. Çünki bütün ağrılarım, bəlalarım və bütövlükdə dünyanın xilası elə gözəlliklərdədir. Bax, elə o gözəlliklərdən biri də kiminin yarı, kiminin canı, kiminin də ilham pərisi olan qızlardı.
   
   
   
   Hələ mürgülüdü bu qız,
   
   Hələ yuxusu qaçmayıb
   
   Hələ kipriyi şehlidi-
   
   Meh də yaxasın açmayıb.
   
   
   
   Yatağın xumarı canda
   
   Şirin yuxudan doymayıb
   
   Onu məst edən bir anda-
   
   Öpüşün yeri soyumayıb!..
   
   
   
   Möcüzələr diyarında
   
   Mələk idi, ya da pəri
   
   Kim oyatdı axı onu-
   
   Kim çağırdı ordan bərig
   
   
   
   Şirin yuxudan ayılıb
   
   Tələsmir gözünü açmağa
   
   Hiss olunur hazırlaşıb-
   
   Bu qız qoşulub qaçmağa!..
   
   
   
   Deməli, bütün qızların öz sevgisinə, öz yarına qovuşması elə bütün oğlanların da öz yarına, öz sevgisinə qovuşmasıdı. Bu gözəl Novruz ovqatı hər kəsi istəyinə, yarısına qovuşdursun.


YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
SON XƏBƏRLƏR
2019-09-19
2019-09-18


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
"Qarabağ", yoxsa "Sevilya"?

"Qarabağ" (66.67%)
"Sevilya" (33.33%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Vaxtilə ölkənin baş antisemiti Mixail Andreyeviç Suslov danışdığı bu anektoda hələ də gülürük.

Sovetin vaxtı.

Bulvara bir çəllək kvas gətirirlər. Satıcı onu qoşqudan açıb satmağa hazırlaşır.

Bir nəfər yaxınlaşır:

-Çəlləyin hamısının qiyməti nə edir?

-Özün hesabla: iki yüz litr, hər bardağı da 30 qəpikdən. Yüz iyirmi manat.

-Al, bu da sənin pulun, get gəz, kef elə. Axşam gəlib boş çəlləyi götürərsən.

-Yaxşı!

Satıcı çıxıb gedir. Kişi plakat açır: "Kvas pulsuzdur”.

Camaat əvvəlcə təəccüblənir. Sonra yavaş-yavaş yaxınlaşır. Sonra növbə, sonra uzun növbə, daha sonra əsl izdiham. Söyüş, hay-həşir. Kimi növbəsiz soxulur, kiminə çatmır. Dava, mərəkə, bıçaqlaşma.

Milis gəlib, izdihamı dağıdır. Təhrikçilərisə qoduqluğa.

Kişini də aparırlar.

Sıxma-boğmaya salırlar.

-Dava salmaqda məqsədin nə idi?

-Qətiyyən belə bir məqsədim yox idi!

-Qeyri-qanuni ticarətlə məşğulsan?

-Camaata havayı kvas paylayırsan. Şahidlər var.

-Deməli oğurlamısan!

-Öz pulumla almışam. İxtiyarım çatır.

-Bəlkə dəlisən?

-Normal adamam. Arayışım var.

-Yaxşı, başa düşdük, biz səni buraxırıq. Ancaq, de görüm, niyə bunu edirdin? Niyə öz pulunu göyə sovurursan? Niyyətin nədir?

- Yaxşı, qoy deyim. Mən artıq yaşlı adamam. Dəqiq bilirəm ki, kommunizmə kimi yaşaya bilməyəcəm. Ancaq çox istəyirdim ki, kommunizmin necə olacağını öz gözlərimlə görüm...

Kommunizmdə...





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK