Film izle hacklink kiralık bahis sitesi satılık bahis sitesi Adalet.az | 55-ə ÇATMADIN Adalet.az | 55-ə ÇATMADIN Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

55-ə ÇATMADIN

Niyə belə etdin, qardaş?..

24815    |   2011-02-23 06:40
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

İkinci dəfə idi ki, telefonum belə zəng çalırdı... İkinci dəfə idi ki, səhərin gözü açılmamış səslənən telefonum məni vahimələndirirdi... İkinci dəfə idi ki, telefona belə qorxa-qorxa yaxınlaşırdım, ehtiyatla əl uzadırdım... İkinci dəfə idi ki, ürəyimdən sanki nə isə qırılırdı, nə isə qopurdu... Onda da belə olmuşdu. Dostum Vahid Əlifoğlunun ölüm xəbərini də belə sübh çağı, bu lənət olmuş telefon mənə çatdırmışdı. İndi də səsindən hiss elədim ki, qara xəbər gətirib mənə. Elə də oldu...
   
   O mənim üçün təkcə qohum deyildi, təkcə atamın bacısı oğlu deyildi. O mənim üçün daha çox qardaş idi, dost idi. Çünki aramızda yaş fərqi çox az olduğundan uşaqlığımız bir keçmişdi. Bir kənddə, az qala bir evdə böyümüşdük. Tələbəliyimiz də bir keçdi. Bir yerdə kirayənişin yaşadıq. Bir yerdə yağlı-yavan, şor-çörək - nə oldusa bölüşüb, təhsil aldıq və bu bölüşdüklərimizin içərisində ən çox fikirlərimiz, duyğularımız, arzularımız bizi doğmalaşdırırdı, bir-birimizə bağlayırdı... Bu bağlılıq o qədər möhkəm, o qədər qırılmaz, qorxmaz idi ki, mən onun nə vaxtsa qırılacağına, nə vaxtsa mən yarı yolda qoyacağına inanmazdım. Hətta bunu mənə desələr də, sübut etməyə çalışsalar da inanmazdım. Çünki mən onda bütün həyatım boyu ancaq sədaqət, mərdanəlik, dözüm və bir də diqqət görmüşdüm. Xüsusi ilə onda olan diqqət, onda olan yanımlılıq hissi məni öz əsarəti altına almışdı. İstər-istəməz onun kimi diqqətli, qayğıkeş olmağa çalışmışdım. İstəmişdim ki, mənim hərəkətlərim, mənim davranışım onu sıxmasın, onu incitməsin, əksinə mənimlə öyünsün, qürur hissi yaşasın...
   
   Uşaqlığı zülümlə keçdi - əl boyda uşaq idi, gözümüzün qarşısında yanan təndirə düşdü. Bir anın içərisində alov bürüdü onu, güclə xilas etdilər. Eləcə başladı məşəqqətli həyatı. Orta məktəbdə oxuduğu illərdə anasını itirdi, sonra atasını. Gördü dünyanın sərt üzlərini. Daddı acı sillələrini. İçində nələr yaşadı, nələr qurdu, deyə bilmərəm. Çünki dərdini, ağrısını bölməkdən çox, sevincini bölməyə çalışırdı. İstəmirdi ki, kimisə dərdləriynən, qəmləriynən yükləsin. İstəmirdi ki, kimsə ona acısın, kimsə ona mərhəmət hissi ilə yanaşsın. Sığışdırmırdı özünə belə şeyləri. Dişiylə, dırnağıyla qazanırdı hər şeyi. Cırmaqlaya-cırmaqlaya qoparırdı dünyadan halal qismətini. Təsəvvür edin ki, həyatının 7 ilini ali məktəbə qəbul olmaq üçün israrla sərf etdi. Nəhayət ki, istəyinə çatdı, arzusuna qovuşdu. 7 ildən sonra Dövlət Universitetinin hüquq fakültəsinə qəbul olundu. Bu onun arzularına, istəklərinə gedən yolun ilk uğuru idi. Buna qədər Bakının çox qədim nəqliyyat vasitələrindən olan tramvayın sükanı arxasında əyləşmişdi. Elə o sükanın arxasında Bakını gəzib dolaşmış, bu şəhərə bağlanmışdı. Ona görə də əməyin də, yuxusuzluğun da nə olduğunu, hər gün mənzil başına daşıdığı sərnişinlərin psixologiyasının çalarını da özü üçün əxz eləmişdi. O, təhsilə həyatın dibindən gəlirdi. Ona görə də oxumaq onun üçün çətin deyildi. Özünün dediyi kimi, dizini yerə atıb qalın-qalın kitabların içərisində yorulmadan, usanmadan oxuyur, öyrənirdi.
   
   Universiteti bitirdi və əmək fəaliyyətinə Sabirabad rayon Prokurorluğunda müstəntiq kimi başladı. Sonra müxtəlif rayonlarda prokuror müavini, prokuror köməkçisi, prokuror əvəzi işlədi. Hamı ilə dost oldu, hamıya qayğı göstərdi və hamıdan da qayğı gördü. Bir xeyirdən, bir şərdən qalmadı. Yəni adını bildiyi, üz-üzə gəldiyi hər kəsin çətin anında yanında olmağa çalışdı. İstədi ki, haya çatsın, kömək göstərsin, diqqət ayırsın... Ötən ilin yayında qonağı oldum. Xeyli söhbət etdik. İlk dəfə idi ki, ailə-uşaqla paytaxtdan çıxıb dağlara tərəf üz tuturdum. Yolüstü dayanmışdım, onun işlədiyi Ucar rayonunda. Məni bir balaca danladı, uşaqlara diqqət yetirməyi, qayğı göstərməyimi istədi və sonra da dedi ki, nə lazımdısa mən də edəcəm. Oğluna (yanımda olan Babəki göstərdi-Ə.M) oxuması üçün nə lazımdısa elə. Qoy bu həyatda hər şeyi elminin gücünə əldə eləsin. Bax beləcə böyüklük göstərdi. Biz yola düşəndə oğlumu möhkəm-möhkəm öpdü. Ondan ayrılanda bildim ki, uşağın cibinə pul da qoyub və yavaşca qulağına pıçıldayıb ki, bunu özün üçün xərcləyərsən, tələbəsən. Mən bilirəm tələbənin ehtiyaclarını...
   
   Hə, elə bu günlərdə zəng vurmuşdu. Yenə Babəklə bağlı, onun dərsləri ilə əlaqədar mənə iradlarını bildirdi. Uşağın ingilis dili kursuna göndərilməsini tövsiyə elədi. İmkansızlığı dilə gətirəndə, xərcini əmisi çəkəcək - dedi. Beləcə qayğı göstərirdi özümə də, ailəmə də. Arxada qalan bazar ertəsində görüşməli idik. Çünki ötən həftənin cümə günü telefonla danışmışdıq. Demişdi ki, 1-ci gün şəhərdə olacam. Mən də sözarası xatırlatdım ki, bəs kitabıma sponsorluq edəcəyini söz vermisən. Gülə-gülə dedi ki, şair, (o əhvalı yaxşı olanda mənə belə müraciət edirdi-Ə.M) gələcəm şəhərə birlikdə hesablayarıq. Görək kitabının xərci nə qədərdi. Həll eləyərik, fikir eləmə.
   
   Mən də bir az da ərkyanalıq etdim, bir az da irəli gedib zarafatla dedim ki, elə bir kitabla qutarırsan söhbəti? Özünəməxsus şəkildə güldü və gülə-gülə də dedi:
   
   - Şair, ağ eləmə də. Özün bilirsən ki, qayğılar çoxdu. İnşallah gələcəkdə də nəsə eləyərik.
   
   Bax beləcə, danışdıq və gülə-gülə də ayrıldıq. Ayrıldı ki, 1-ci gün görüşək. Amma ilk dəfə sözünə düz çıxmadı, sözünü tutmadı. Mən onu 1-ci gün gözləyirdim. O, isə şənbə günü gəldi, daha doğrusu onu şənbə günü gətirdilər...
   
   Şənbə günü səhər-səhər telefonum zəng çaldı. Bu acı xəbəri telefon mənə çatdırdı. Yerimdə donub qaldım. Yer-göy başıma fırlandı. Hiss etdim ki, ürəyimdən nə isə qırılıb düşdü. Hiss etdim ki, təkləndim, tək qaldım bu dünyada. Hiss etdim ki, güvənc yerim, arxam, dayağım məni tərk etdi. Hiss etdim ki, mən də kimsəsizləşdim. Və bir də hiss etdim ki, o özüylə birlikdə mənim ömrümün, həyatımın böyük bir hissəsini götürüb apardı. Yerində xatirələri qaldı...
   
   Dünyada ən qaçılmaz və qorunması mümkün olmayan bir həqiqət var. O da ölümdü. Ondan heç kim qaçıb, qurtula bilmir. İstəyir müqəddəs adam ol, istəyir asi bəndə, fərq etməz. Həyatın son ucu ölümdü. Hər kəsin qədəri olan ölüm. Onun nə vaxt gələcəyi, harda yolunu bağlayıb səni həyat atından düşürəcəyi sirri - Xudadı. Onu yalnız sirr sahibi bilir. Amma ömür payını yaşamaq, yaşaya-yaşaya da kimlərisə maddi və mənəvi cəhətdən yaşatmaq hər kəsin alnına yazılmır. Çünki insanlar da müxtəlifdilər, alın yazıları da müxtəlifdi, qismət də, qədər də müxtəlifdi. Bax bu müxtəlifliyin içərisində əsl insan olmaq, hər insan kimi diqqət, qayğı göstərmək onun da payına düşmüşdü. Allaha, müqəddəslərə o qədər bağlı idi ki, bir an da olsun onları, eləcə də yaşca özündən böyük olan insanları, ağsaqqaları, ağbirçəkləri həmişə ürəyinin başında gəzdirir, uca tuturdu, ehtiram göstərirdi. Qəribə xüsusiyyəti var idi. Bir anda uşaqla uşaq olurdu, yaşlıyla da yaşlı. O qədər böyük ürəyi var idi, amma orda kiməsə nifrətə yer saxlamırdı. İmkan vermirdi ki, kiminsə haqqında mənasız, yersiz söz-söhbət olsun. Və hər kəsə də məsləhət görürdü ki, Allahı başınızın üstündə görün, Allahı unutmayın. Haqqı nahaqqa verməyin...
   
   Həftənin 1-ci günü onu torpağa tapşırdıq. Ələsgər Rəşid oğlu Bayramov bizlərdən, doğmalardan, dostlardan, iş yoldaşlarından ayrılıb haqqa qovuşmağa, Tanrı dərgahında yer tutmağa yola salındı, getdi. Bilmirəm, başqaları necə, amma mən onun dəfninə gələn tələbə yoldaşlarımızın, dostlarımızın, ümumiyyətlə, bu mərasimə qatılanları müşahidə edə-edə, hər kəsin üz-gözündən bir şey oxudum. Sanki hamının üz-gözünə yazılmışdı:
   
   - Axı, sənin dünyadan köçən yaşın, vaxtın deyildi. Axı sən bu vaxtsız ölümə layiq deyildin. Axı sən belə gedəsi oğul deyildin...
   
   Yayda iyul ayında yığışıb 55 yaşını keçirəcəydik. Birtəhər boynuna qoymuşdum ki, balaca bir məclis qursun. Güclə saqqızını oğurlamışdım. Razılıq vermişdi. Bu arzumuz da ürəyimizdə qaldı. Bu arzuya da qovuşa bilmədik. Heyif...
   
   Bilmirəm heç nə yazıram, nəyə təəssüflənirəm, amma həqiqətən də bu son bir neçə gündə içimdə çox şeylər alt-üst oldu. Təkcə bir təsəlli qazandım. O da dostların, doğmaların sırası idi. Tələbə yoldaşlarımızı boy-boya görəndə bir az dözüm tapdım, bir az dayaq yerimizin hələ qaldığına inandım və hamının da Ələsgərin ölümü üçün göynəməsi, yaşlarının bu çağında bu tələbə dostların necə için-için ağlaması məni bir az sakitləşdirdi. Deməli, sən hamımızdan getdin. Deməli, sən hamımızın itkisisən. Heyf. Görünür "Allah sevdiklərini daha tez aparır" - kəlamı həqiqət imiş... Sən bu dünyada yaşadığın illər ərzində hamımız üçün bir şam oldun, bir işıq oldun və şam kimi də yandın, hər kəsə işıq saldın və şam kimi də söndün...


YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
SON XƏBƏRLƏR
2019-10-23


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Dövlət xəstəxanaları pulludu, yoxsa pulsuz?

Pullu (88.89%)
Pullsuz (11.11%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Millət vəkili Elman Məmmədov bir tədbirdən çıxanda bir xanım ona yaxınlaşaraq:

- Müəllim, səhv etmirəmsə, siz mənim uşaqlarımdan birinin atasısınız.

Elman müəllim təlaşla:

- Məəən?

Xanım:

- Müəllim, təlaşa düşməyin, mən müəlliməyəm, dərs dediyim uşaqları nəzərdə tuturam.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK