ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

MEHRABI GÖYLƏR OLAN…

Bunu böyük Füzuli deyib

86817    |   2015-04-10 17:57
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

 İndi təbiətin elə bir çağıdır ki, insanın əhvalında müəyyən gəzişmələrin baş verməsi təbii sayılır. Necə deyərlər, qan qaynayır və ətrafdakı hər bir hadisə özü ilə birlikdə müxtəlif dalğaları da, təsirləri də insana yönəldir. Bir də baxıb görürsən ki, bir ucdan "dolub boşalan", bir yandan "açılıb-solan" dünyanın gözəllikləri və adamları bir-birinə qarışıb. Ona görə ki, qışın şaxtasından sivrilib çıxan bu həyat oyanışını büruzə verir… Təbii ki, oyanış da mütləq bir silkələnmə, bir tərpəniş nüanslarını göstərmək zorunda qalır. Bax, həmin o anda, yəni qanın isindiyini, tumurcuqların çırtladığını, quşların səs-səsə verdiyini seyr edə-edə, dinləyə-dinləyə köklənmək, xəyala dalmaq təbii ki, suyun öz axarıyla baş alıb getməsi kimi bir gerçəklikdir, bir rahatlıqdır…

Bəli, məhz yazın bu çağında təbiətin şıltaqlığı, havanın haldan-hala düşməsi, üstəlik də bəzən əttökən, bəzən insanı özündən çıxaran, bəzən də ürəkdən gülməyə, az qala qəşş etməyə səbəb olan hadisələr, səbəblər öz çalarlarıyla mənim də ovqatımı sarı simdə kökləyir. Zarafat deyil, günün  ən gülməli və ən əttökən xəbəri, yəni ərlərin arvadlarının yemək barəsində söylənilən fətva dünyanın ya barmağa dolandırılmasıdı, ya da yerin öz oxundan çıxması… Amma hər nədisə bu insan düşüncəsi, insan əxlaqıdı. Mən də həmin o düşüncənin, o əxlaqın son günlər mediada, çayxanada, nə bilim marşrutda və hər yerdə insanları bir nöqtəyə dəvət etdiyini müşahidə edə-edə ağlımdan keçirirəm ki, görəsən müəyyən bir formada Qarabağla bağlı fətva veriləsydi bu qədər qızğın müzakirələrə səbəb ola bilərdimi? Açığını deyim ki, heç inanmıram. Amma hər halda Qarabağla bağlı hansısa bir fətvanın verilməsinə yaman ehtiyac var!..

Yazını hardan başlayıb hara gəlib çıxdım - onu düşünə-düşünə mətləb üstə qayıtmaq istəyirəm. O mətləbin ki, onun arxasında, daha doğrusu onun mayasında təkcə hiss, həyəcan, duyğu deyil, həm də gerçəklik dayanır. Gerçəklik isə həmişə haqlı və qalibdi. Mən  zaman-zaman düşünüb sonda birmənalı şəkildə inandım ki, Allah insanın qəlbinə nəyi və necə əkirsə, o da məhz həmin formada cücərir, göyərir. Ancaq ətrafdakılar, olan həmlələr, hətta bilərəkdən və yaxud da təsadüfdən yönəltmələr bu göyərəni ya vaxtından tez soldurur, ya da onu qol-budaqlı edir. Məhz bu prizmadan baxanda tam anlayıram ki, ürək təkcə bir parça ət deyil. O həm də insanın, onun yaşadığı cəmiyyətin, onun ailəsinin və ümumiyyətlə bütövlükdə insanlığın bütün yükünü çəkməyə gücü, dözümü, qüdrəti yetən bir varlıqdı, bir canlıdı, bir bütövlük deməkdir. Ola bilsin ki, mən ürəyin nə olduğunu bütünlüklə ifadə edə bilmədim. Hər halda  az-çox anlada bildiyimə şübhə etmirəm. Düşünürəm ki, elə mənim də, sənin də, elə bizim hamımızın da sığındığı, tapındığı, məni də, səni də, elə bizi də yaşadan, özü ilə mənzil başına aparan məhz ürəkdi. Deməli, hər şey üçün Allahdan sonra ürəyə minnətdar olmaq gərəkdi. Və…

 

Mən

bugünə qədər

nə yaşadımsa

hər anım üçün

sənə borculyam…

Sən

bu  dünyada

nə yaşadınsa

hər anın üçün

Tanırya minnətdarsan…

Mən

həyatımın

hər anını

canım,

səndə tapdım

sən

həyatının

hər anını

və onun mənasını -

Tanrıda!

Deməli,

mən səni sevəndə

sən mənim

həyatım,

hər anım,

canım olanda -

Tanrını da sevmişəm.

Amma

sən

Tanrıdan başqa

kimi sevmisən?!

mən onu bilməmişəm…

 

*** 

Bütün

 xoşbəxtliklər nisbidi. Elə bütün bədbəxtliklər də. Bu nə aforizmdi, nə də yeni bir fikir. Bunu min illərdi deyirlər və mən də həmin o deyilən, eləcə də həyatda təsdiqini tapan fikrin əlindən tutub illərdi ki, yol gəlirəm. Özü də yolboyu həmişə düşünmüşəm, götür-qoy etmişəm. Anlamağa və anlatmağa çalışmışam ki, mənim də xoşbəxtliyim olub - uşaqlığımda, kəndimdə, elimdə, obamda… Mənim də bədbəxtliyim olub - uşaqlığımın izləri yananda, elimdə, obamda, kəndimdə qaçqınlıq, didərginlik, ağrı-acı, şəhidlik hakim olanda. Yəni bu millətin bir qaçqın sıra nəfərinə çevriləndə… Mənim də xoşbəxtliyim olub - bir gecəqonluya sığınıb, ailə-uşağı başıma yığıb baba olanda… kitablarım, yazılarım işıq üzü görəndə… Mənim də bədbəxtliyim olub - yurddan uzaq yerlərdə düynasını dəyişən doğmaları dəfn etmək üçün məzarlıq axtaranda, ağrılarla vuruşanda, ən əsası isə uzaqdan görüb, gedə bilmədiyim kəndimə həsrət-həsrət baxanda…

Deməli, xoşbəxtliklə bədbəxtliyin yanaşı dayandığını mənim timsalımda görə bildiniz. Bax elə həmin o gördüyünüz nöqtədə dayanıb mən də hər kəsə baxıram və özümə inandığım kimi inanıram ki, bütün həyatını xoşbəxt və yaxud bədbəxt yaşamış və yaxud da yaşayan bir Allah bəndəsini kimsə mənə göstərə bilməz. Və inanın ki, hətta ağlımdan gəlib keçir ki, heç mələklər də bütünlüklə xoşbəxt deyil. Çünki onlar göy üzündən, Tanrının yanından yerə, adamların arasına hər dəqiqə gələ bilmirlər. Onların da bir növü proqramlaşmış həyatları var. Deməli, bütün azadlıqlar da sən demə nisbidi. Təkcə nisbi olmayan etiraf edək ki, böyük Füzulinin də göylərə qaldırdığı və göylərin mehrabı adlandırdığı eşqdi, sevgidi. Çox şükür ki, həmin o göylərin mehrabı da insan ürəyinin, insan ağlının, insan duyğularının həm məhsuludu, həm də ifadəsi. Ona görə də dünyanı xilas edən gözəlliyin də şah damarı sevgi sayılır. Çünki gözəlliyə sevgi ilə baxmasan ondan ləzzət ala bilməzsən, hətta onu heç görməzsən də!..

Hə, yazın bu çağında, ruhumuzun qanadlı, duyğularımızın həsas məqamında xoşbəxtliklə bədbəxtliyi müzakirə etmək, onu hansısa bucaqlar altında gözdən keçirmək bəlkə də  doğru deyil, yalnışlıqdı. Amma etiraf edim ki, mən son vaxtlar içimdə bu dünyaya, onun adamlarına, onun daşına, torpağına, suyuna, ağacına, bir sözlə, bütün mövcud olanlara bir az başqa cür, yəni həsrətlə, acgözlüklə, lap elə son dəfə baxırmış kimi baxmağa başlamışam. Bunun müəyyən səbəbləri özümə bəllidi. Amma anlaya bilmədiyim bir şey var. Görəsən min il bundan öncə olduğu kimi min il bundan sonra da həmin o göylərin mehrabı öz yerində qalacaqmı?

Deyəsən, qəliz, dolaşıq sual oldu. Amma nədənsə mən sualın qəlizliyindən yox, onun cavabının bitkinliyindən, inandırıcı olmasından narahatam. Yəni məni inandıra biləcək bir cavabı tapa bilməməkdə əziyyət çəkirəm. Düzdür, köməyimə sözlər. Misralar, kağız-qələm çatır. Və mən də onlara söykənib özümü unuduram. Necə deyərlər, başımı qatıb duyğuları, hissləri yola verirəm. Bu isə bir növü özü özünü aldatmaq kimi bir şeydi. Amma həyatda fərqli nüansların da olduğuna inamsız deyiləm. Axı fərdlər qədər də inamlar və baxışlar var. Elə bəxtəvərliyə və bədbəxtliyə olan baxışlar, yanaşmalar kimi.

Bu yerdə yadıma könlümün atlanan vaxtı sənə yazdığım misralar düşür. Çünki elə onda sən də, eldə mən də bəxtəvər idik.

 

Yerişi bir nağıldı -

Nağıldı bəxtəvərin!

Təmənnasız aldığı -

Ağıldı bəxtəvərin!

 

Baxmadan sağa, sola

Xoşbəxtliyi,- qol-qola

Addımladığı yola -

Yağırdı bəxtəvərin!

 

Söz gərək, söz yazıla

Bu yer, bu göy qızına…

Allah özü nazına -

Baxırdı bəxtəvərin!..

 

***

Bütün ömrüm boyu heç kimin var-dövlətini, qazancını, yəni pulunu saymamışam… Heç kimin villasının, sarayının, bahalı maşınının, həyat tərzinin həsədini çəkməmişəm və həmişə də Allahıma dua etmişəm ki, kimin nəyi varsa, sağ canla istifadə etsin. Amma indi boynuma alım ki, mənim də içimdə bir həsəd hissi var. O hissi ən çox yaz, yay fəsillərində dişimlə sıxıb ürəyimin bir güşəsində əsir saxlayram. İstəmirəm ki, onu kimsə görsün,duysun. Amma əlimi ürəyimin üstünə qoyub yenə and içirəm ki, bu həsəd kiminsə ünvanına, kiminsə qazancına deyil, bu sadəcə mənim bir insan kimi Allahdan gələn haqqımdı… Mən kənd həsədi çəkirəm, həyət-baca həsədi yaşayıram. Elə istəyirəm ki, şənbə-bazar olanda mən də qaçıb gedim kəndimə. Həyətimdə bir ağac əkim, bir gül budayım, bir lək göyərti səpim… Amma gedən yerim yoxdu… hərdən dostlar bu həsədimi bildiklərindən məni özləriylə kəndlərinə aparırlar və yaxud da kəndi, onun narahat yollarını gözdən salmaq üçün müxtəlif fikirlər səsləndirirlər. Çalışırlar məni o həsəddən uzaqlaşdırsınlar. Lakin mən tam çılpaqlığı ilə hələ  o dostları başa düşə bilmirəm. Anlaya bilmirəm ki, onlar niyə kənddən, torpaqdan daha çox asfalta meyl edirlər? Nə görüblər bu göydələndə? Nə tapıblar bu "karopka" evlərdə?

Hə, yəqin ki, bu yazımı oxuyanda həmin o mövzunu təkrar-təkrar müzakirə etdiyim dostlarım hücuma keçəcəklər, təzə arqumentlər qoyacaqlar ortaya. Olsun! Mən öz içimi, yəni ürəyimin həsədini onlardan gizlətməmişəm. Sadəcə, onların bir fikri məndə ümid yeri qoyub. Onlar deyirlər ki, kəndə qocalanda getmək lazımdı ki, əl-ayağa dolaşmayasan. Nə deyirəm, təki ağrısız-acısız, normal bir qocalığın qapısını döyə bilsinlər. Mən oldum-olmadım onda kəndin nə demək olduğunu yaşayıb bilərlər. Və…

Bəli, mən bütün yazı boyu çalışdım ki, bir insanın, xüsusilə bir ruh adamının indiki durumunu, indiki görünən və görünməyən halını bir az diqqətə təqdim eləyim. Yəni bizim gerçək həyatımızın görünən və görüməyən tərəflərini azacıq qabardım. Bilmirəm, bu istəyim çin oldu, yoxsa yox. Şəxsən mən insan əti yemək, xüsusilə fətvası verilən ətin dadına baxmaq fikrindən çox-çox uzağam. Eyni zamanda həm də mən mehrabı göylər olan eşqin daşıcısıyam. Elə ona görə də bu yazını xoş ovqatla, yəni sənə ünvanladığım misralarla bitirmək istəyirəm.

 

Səssizliyin içində

Səssiz qala bilmədim…

Səssizliyin içindən

Səssiz ala bilmədim -

Səni!

 

Sükutun caynağında

Fikrə dala bilmədim…

Sükutun caynağından

Çəkib ala bilmədim -

Səni!

 

İçimdən qaçan özüm

Tənhalığa çəkildim…

Axtaranda gördüm ki,

Ürəyimə əkirdim -

Səni!

 

Hə, bu yazı kimlərin ürəyinə azacıq da olsa sevgi toxumu səpə bildisə, deməli, yazmağa və oxumağa dəyər...



YAZARIN ARXİVİ

2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-06-23
11:09 İNSAN
2018-06-22
17:29 ÜMİD


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Sizcə bu komandalardan hansı çempion olacaq?

Braziliya (36.37%)
Argentina (9.09%)
İspaniya (18.18%)
Almanıya (36.36%)
Fransa (0%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Ermənilərlə bacı-qardaş olduğumuz vaxtlardı. Moskvada Yazıçılar Evinin restoranında Zakir Fəxri yeyib-içir. Bu vaxt bir erməni yazıçı da gəlib onunla bir stolda oturur. Hesab vaxtı gələndə erməninin 20 qəpiyi düşür stolun altına. Erməni əyilib pulu axtarır. Zakir Fəxri dərhal bir iyirmi beşliyi yandırıb tutur stolun altına, erməniyə deyir:

- Kirvə, axtar.

Erməni pərt olur. Restorandan çıxırlar, asılqandan paltolarını götürəndə erməni Zakirin acığına asılqanda işləyən kişiyə bir əllilik verir.

Zakir əlini atır cibinə, görür ki, o qədər pulu yoxdu, əlini yelləyib deyir:

- Brat, paltonu bağışladım sənə, geyinərsən. Mən dünən QUM-dan fransuzski əla bir palto almışam.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK