deneme bonusu viagra sipariş bahis siteleri viagra satış kacak bahis viagra fiyatları viagra fiyatı kaçak bahis mobil ödeme bahis time4bets kaçak bahis canlı bahis güvenilir bahis siteleri deneme bonusu bonusal deneme bonusu hacklink yobit.net Takipçi satın al İnstagram takipçi Twitter takipçi Takipçi satın al İnstagram takipçi Twitter takipçi Adalet.az | DÜYÜNÇƏ Adalet.az | DÜYÜNÇƏ Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

DÜYÜNÇƏ

Düyünlərin çözümü ömür istəyir...

23646    |   2010-05-01 04:33
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Hərdən məni dostlar-tanışlar qınayır, ən çox da yazılarıma görə. Və iradlarının da bir səbəbi arxaik sözləri, yəni az işlənən, unudulmaqda olan, daha çox əyalətlərimizdə işlədilən sözləri öz yazılarıma gətirməyimdi. Bilmirəm onlar nə qədər haqlıdı, amma mənə elə gəlir ki, söz əgər sənin duyğunu, istəyini özündə əks etdirirsə, mütləq ona nəfəs vermək lazımdır. Onu unudulmağa, ölməyə qoymaq olmaz. Bax, elə düyünçə sözü kimi.
   
   Bu günkü kimi yadımdadı. Yadımda olmaqla yanaşı, həm də yaşlı bir qadın görəndə dərhal gözlərimin də önünə gəlir. Daha çox da kənd rayonlarımıza yolum düşəndə. Köhnə kişilərin dili ilə desək, əl boyda uşaq idim, nənəm təqaüd alırdı. O zamanlar təqaüdü poçtalyonlar gətirib evlərdə sahibinə çatdırırdılar. Nənəm yazı-pozu bilmədiyindən poçtalyon onun əlindən tuturdu, o da qan-tər içində (həmişə də belə olurdu, sonradan bunun səbəbini birtəhər özündən öyrəndim. Bildim ki, poçtalyon cavan oğlan olsa da, nənəm ondan utanırdı, naməhrəmliyinə görə, özü demişkən arranırdı. İkincisi də barmaqları qələm tuta bilmədiyindən xəcalət çəkirdi - Ə.M) iki-üç əyri xətt çəkirdi. Bu da olurdu onun imzası. Sonra da poçtalyon onun 21 rubl təqaüdünü bir-bir sayırdı. Nənəm həmin pulları götürəndən sonra üsütündəki o bir manatlığı yavaşca qaytarıb qoyurdu poçtalyonun imza çəkdirdiyi kartın üstünə və yavaş bir səslə "halal xoşun olsun" deyirdi. Təbii ki, poçtalyon təşəkkür edirdi, guya ehtiyacı olmadığını bildirirdi, amma pulu elə ustalıqla götürürdü ki, qıraqdan ona baxanda məni gülmək tuturdu. Hər dəfə də nənəm mənə göz ağardırdı. Hətta bir dəfə ayaqqabısının bir tayını çıxarıb dalımca selbələdi də...
   
   Mən onun niyə belə etdiyini anlaya bilmirdim. Bilmirdim ki, poçtalyona gülmək olmaz, yoxsa?.. Amma sən demə, həqiqətən də özündən yaşca böyüyə gülmək və bir də bu cür ustalıqla verilən rüşvətə göz qoymaq nənəm üçün bir növü ədəbsizlik sayılırmış. Nə isə...
   
   Deməli, nənəm təqaüdünü alandan sonra əlini salırdı qoltuğuna, alt köynəyinin harasındansa güllü bir dəsmal çıxarırdı. O dəsmalı açırdı, arasında düyünlənmiş, bir az nimdaş dəsmal da görünərdi. Mən bilirdim ki, güllü dəsmal onun rəhmətlik qardaşının nişanəsi idi. Ömrünün sonuna kimi onu özündə saxladı. İkinci dəsmal, yəni düyünçə isə onun pul kisəsi idi. Nənəm hər dəfə təqaüdünü alanda təzə şax pulları düyünçənin içinə qoyurdu, orda bir az, əzilmiş, şaxlığını itirmiş manatlıqdan birini verirdi mənə. Mən də qaçırdım mağazaya, ona bir kilo "şüşə" konfet alıb gətirirdim. O da konfeti dərhal qoyurdu döşəkçəsinin altına, onu da bizə gələn uşaqlara paylayırdı. Guya şirinlik verirdi. Bir az ağlım kəsəndən sonra başladım nənəmin bir manatından kəsməyə. 70-80 qəpiklik "şüşə" konfet alırdım, qalanı da olurdu mənim kino pulum. Bax, düyünçəni ilk dəfə onda belə hörmətli görmüşdüm. Görmüşdüm ki, o düyünçə necə hörmətlə çözülür, onun içindəki pullar necə təmkinlə xərclənir...yəni bizim evdə nənəmin düyünçəsi uşaqlar üçün çox matah, qiymətli bir şey idi. Lap sonralar görürdüm ki, nənəm bayramlarda da balaca paylar düzəldib onu da güllü yaylıqlarla düyünçə kimi bağlayıb bizlə qonşuya, qohuma göndərir və hər dəfə də deyirdi ki, bu düyünçəni apar filankəsə çatdır. Bir sözlə, düyünçə mənim yaddaşımda bu cür qalmışdı...
   
   Amma illər keçdi. Həyatın bərkinə-boşuna düşməyə başladım, gülməklə yanaşı, ağlamağın da nə olduğunu canımda-qanımda hiss etdim və gördüm ki, mənim də ürəyimdə düyünlər, düyünçələr əmələ gəlməyə başlayır. O düyünləri, o düyünçələri özüm özümlə qalanda nənəmin həmin o güllü dəsmalı kimi açıb qoyuram qarşıma və başlayıram çözməyə. Amma təəssüf ki, bu çözüm nə ətrafıma, nə də mənə sevinc gətirmir. Əksinə, istər xatirə düyünçəsi olsun, istərsə də ağrı-acı düyünçəsi. Hamısı başdan-başa göz yaşıdı, sızıltıdı...
   
   
   
   ətrafımda bir boşluq,
   
   ürəyimdə ağrı var.
   
   bir-biriylə danışıq-
   
   aparırlar ağrılar...
   
   
   
   bütün səsim, hüququm
   
   təslim olub ağrıya.
   
   indi ehtiyacım var
   
   nəfəsin tək sarğıya.
   
   
   
   ətrafımdakı boşluq,
   
   sıxır məni dişiylə.
   
   çiling-ağac oynayır-
   
   dərd, mən boyda kişiylə!..
   
   
   
   ***
   
   
   
   Son günlər respublika ərazisində hava şəraiti əməlli-başlı dözülməz olub. Baş açmaq olmur ki, payızdı, yoxsa yaz. Bir anda elə soyuq külək əsir ki, qış da adamın yadına düşür. Yağış da ki... o məşhur filmdə deyildiyi kimi, ucundan tut göyə çıx. Belə bir qeyri-sabit hava şəraitində şəhərin küçələrinin suyu adamın az qala dizinə çıxır. Yolu keçmək üçün daha şalvarın balağını qatlamağa ehtiyac qalmır. Çünki faydası yoxdu. Eləcə bir təhər hoppana-hoppana bu gölməçələrdən keçib getməyə çalışırsan...
   
   Açığını deyim ki, yağışlı havanı çox sevirəm. Ən çox da narın yağış yağanda. Yaxın dostlardan, doğmalardan biriylə söhbət edə-edə yağışın altında gəzmək mənə xüsusi ləzzət verir. Təəssüf ki, Bakı yağışı, Bakı küləyinin günahı üzündən heç vaxt narın olmur. Mütləq külək yerdən nəyisə götürüb üzünə-gözünə çırpmalıdır. Ona görə də bilmirsən iki əllə çətirini tutub saxlayasan, yoxsa qoluna girdiyin kimsənin yıxılmamasına kömək edəsən. Bu da ki, öz-özlüyündə yağışın ləzzətini tamam alt-üst edir...
   
   Ötən həftənin son istirahət gününü doğmalarım yaşadığı qaçqın şəhərciyində keçirməli oldum. Həmin günlərdə yağış elə yağırdı ki, özümü doğulduğum kənddə olduğum kimi hiss edirdim. Tuğda da yağış bu cür, heç kimin xətrinə dəymədən yağırdı və heç kimin xətrinə dəymədən başladığı kimi dayanırdı. Bəzən bizə elə gəlirdi ki, həmin yağış heç vaxt yağıb qurtarmayacaq və biz də o yağışın altında bütün ömrümüz boyu gəzəcəyik. Təbii ki, bütün bunlar uşaq duyğuları, uşaq düşüncələri idi. Həqiqət isə Tanrının ixtiyarında, təbiətin qanunlarında idi.
   
   İndi həmin qaçqın qəsəbəsində, yağışın altında düşüncələrə dalarkən qulağıma tanış bir səs gəldi. Hiss etdim ki, kimsə doğmalardan biri əsəbiləşib və o birisinə irad tutur ki, "sən də öz dağarcığını gətirib bizim çuvala tay edirsən". Bilmədim ki, söhbətin mayasında nə var idi, amma bu atalar sözü məni bir balaca silkələdi. Bildim ki, bu gün artıq az qala unudulan, şəhərlərdə ümumiyyətlə yada düşməyən "dağarcıq", "çuval" zamanı da olub və mən də o zamandan keçib gəlmişəm. İndi dağarcığı da, çuvalı da selofan kisələr əvəz edir. Doğrudur, son vaxtlar mətbuatda belə bir fikir söylənilir ki, həmin selofan kisələr, plastik qab-qaşıqlar müxtəlif xəstəliklərin yaranmasına səbəb olur. Bunun nə qədər həqiqət olduğunu deyə bilmərəm, bu başqa bir mövzudur. Lakin bir şey mənə gün kimi aydındır ki, selofan torbalar, kisələr Azərbaycanı "işğal" edib, ən çox da Bakını və ətrafını. Şəhərdə hansı tərəfə üz çevirsən, hansı ağaca boylanıb baxsan budaqlarında ən azı üç-dörd selofan torbanın yelləndiyini görə bilərsən. Bu da şəhərimizin bir bəzəyidir.
   
   Bu yağışın altında bir qəriblik hiss etdim, tənhalıq duydum. Və həmin anda könlümdəki o köhnə nimdaş düyünçələr çözülməyə başladı... İlahi, görəsən insan qədər dözümlü dünyada başqa bir varlıq, lap elə əşya varmı? Biz nələrə dözmürük?..
   
   
   
   qərib olmaq təklənməkdi
   
   şum yeri tək ləklənməkdi
   
   kədər üstə köklənməkdi-
   
   mən qəribəm, qərib indi...
   
   
   
   canım aha bükülübdü
   
   ucuz-baha bükülübdü
   
   belim daha bükülübdü-
   
   mən qəribəm, qərib indi...
   
   
   
   yol dirənib çatıb sona
   
   girmək gecdi təzə dona
   
   ay məni incidən sona-
   
   mən qəribəm, qərib indi...
   
   
   
   bax halıma, günümü gör
   
   yarı soyumuş külümü gör
   
   öz verdiyin zülümü gör-
   
   mən qəribəm, qərib indi...
   
   
   
   yerdə dizim, haqda əlim
   
   gətirmir heç, baxtda əlim...
   
   quru cismim, taxta əlim-
   
   mən qəribəm, qərib indi.
   
   
   
   ***
   
   
   
   Hərdən deyirlər ki, "yüyürüb yortmaqla deyil, gərək adamın naxışı gətirsin". Mən əvvəllər bu deyimə o qədər də fikir verməzdim. Amma yaşlaşdıqca görürəm ki, mənə qalan elə o yüyürüb-yortmaq olubdu (yəqin ki, "yortmaq" sözünün də arxaiq olduğunu və mənasını bilirsiniz - Ə.M). Çünki bu yaşa qədər ancaq qayğıların, ağrı-acıların çiyindaşı, sirr yeri, bir az da təbliğatçısı olmuşam. Yəni yaşadığımı, gördüyümü yazmağa, danışmağa meyl göstərmişəm. Bilirəm ki, bunu mənə irad tutanlar da var. Amma neyləyim ki, mənim də xəmirim həmin o ağrı-acılardan yoğrulub...
   
   Sinəsi düyün-düyün olan göy üzünə də baxıram, yarpaqları soluxmuş, gövdəsində düyünlər göz oxşayan ağaclara da göz qoyuram... və mənə elə gəlir ki, Xəzərin də ləpələri bir-birinə düyünlənib. Hətta mən onu da özüm üçün qərarlaşdırmışam ki, sözlər də bir-birinə təkcə calanmır, həm də düyünlənir. O düyünləri açmaq məsləhət deyil. Çünki pərən-pərən düşər onda, sözlər bir-birindən. Küləklərin cənginə aldığı xəzəl kimi...


YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
SON XƏBƏRLƏR
2019-07-17


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Yay tətilini harada keçirəcəksiniz?

Evdə (76.85%)
İşdə (23.15%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

İki kişi restoranda oturublar. Yanlarında ofisiant keçir. Biri ona qışqırır:

- İki pivə xahiş edirəm!

İkincisi əlavə edir:

- Təmiz bakalda olsun xahiş edirəm!

Bir neçə dəqiqədən sonra ofisiant əlində iki bakal pivə gəlir və soruşur:

- Təmiz bakalda kim istəmişdi?





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK