ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

ÖZÜMÜZƏ OVQAT YARADAQ

Onda üzümüz güləcək

74944    |   2015-03-20 09:41
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Axşamdan oturub müzakirə etdiyimiz və əvvəlki illərdən fərqli olaraq artıq vərəqə yazmağa ehtiyac olmayan siyahını, bir az da dəqiq desəm, hərəsindən bir kiloqram olmaqla qoz, fındıq və 3 kq almanı gözümün qabağına gətirə-gətirə şəhərin küçəsiylə addımlayıram. Məqsədim alış-veriş yerlərindən birinə baş çəkib bayram bazarlığı etməkdi. Gördüyünüz kimi, çox böyük bir siyahı ilə çıxmışam evdən. Siyahını bir də təkrar edirəm - hərəsindən bir kiloqram olmaqla qoz, fındıq və 3 kq alma...g
Bəli, düşünməyin ki, mən hansısa iqtisadi araşdırmanı aparacam. Od tutub yanan bazarı, üz-gözündən qayğı tökülən adamları, hətta alış-verişin zəifliyindən gileylənən üzü bazarlarda bozarmış alverçilərin də kefi yerində deyil. Amma hər kəs, elə mənim özüm də öncə evdəki uşaqları, sonra adət-ənənəni nəzərə alıb, bir az da dəstədən geridə qalmamaq prinsipi ilə ölçürəm bu yolu üzü bazara tərəf. Getdikcə də hər addımdan bir yolun sağında, solunda düzülmüş ərzaq məhsullarına, bağ, bostan nemətlərinə gözucu baxıram. Deyəsən bu yol boyu düzülən nemətlərin də görkəmində heç bayram ovqatı yoxdu. Onlar da deyəsən çıxılmaz bir duruma düşüb. Çünki heç kim onlara tərəf əl uzadıb nə dadına baxmır, nə də qiymətində çək-çevir etmir. Hə, bax, necə deyərlər, bu durumda fikri, sözü ancaq sazla ifadə etmək olar. Neyləyim ki, nə saz çalmağı bacarmıram, nə də heç saz çalası halım da yoxdu. Mənim indiki halım bütün millətin halının həm oxşarıdı, həm də eynidi. Amma burda bir məqam da var - o da dözüm məsələsidi. Biz o qədər ağrı-acıdan, o qədər problemlərdən keçmişik ki, ən son marka sement kimi daşlaşmışıq. Ona görə də bazar-dükan da, atını dörd nala çapan dollar da... daha nələr də indi tükümüzü də tərpətmir. Olsa-olsa keyləşmiş, donuq vəziyyətdə olan hisslərimiz sızıldada bilər. Buna da öncə uşaqların baxışları, sonra da yandırdığımız tonqallar istilik qatır. Deməli, bu məsələdə problem yoxdu. Problem yoxdusa, heç bacadan, qapıdan papaq atmaq da yoxdu. Elə dəniz kimi qabarmadan özümüzə çəkilib öz damımızın altında ilin son çərşənbəsini, baharın ilk gəlişini qarşılamaq daha gözəldi. Elə deyilmi?..
Bax, bütün bu fikirlərin içərisində addımladıqca xatirələr də əlimdən tutur, yaddaşımı təzələyir, uzaq illərə - kəndimə qayıdıram. Bəlkə də heç indiki uşaqlar inanmayacaq. Amma biz onda tamam fərqli bir bayram ovqatı yaşayırdıq. Çünki bazara, dükana qaçmağa o qədər də böyük ehtiyac olmurdu. Həyətin, bağın, bağçanın barı-bərəkəti süfrəni bəzəyirdi. Kiminsə ağlına gəlmirdi ki, bazara gedib çəkiylə qoz-fındıq və digər nələrdənsə alış-veriş etsin. Ona görə də uşaqlar həmin bayram günləri az qala qoz-fındıq sındırmaqdan, alma, armud dişləməkdən yorulurdular, bezirdilər. Hətta evlərin çəpərlərinin dibində çərşənbə axşamı papaq atmış uşaqların izlərini rahatca görmək olurdu. Çünki onlar evdən-evə, məhlədən-məhləyə keçdikcə dolub-boşalan papaqlarından, ciblərindən yol boyu çəpərlərin küncünə tökülən qozdan, fındıqdan xəbərsiz olurdular. Hamı daha çox papaq atmaq, daha çox qapı pusmaq istəyirdi. Bu, bir şənlik idi və heç kim də bundan əsəbləşib qıcıqlanmır, səbrini daşdırmırdı. İndi isə...
Çərşənbə axşamı qapımız üç dəfə döyüldü. Üç papaq atıldı. Uşaqlarım papaq sahiblərini tanıdılar. Üzbəüz qonşuların uşaqları idi. Görünür, onlar da ərk etmişdilər, güvənib döymüşdülər qapımızı. Başqa bir kimsə döymədi. Adətən bayram axşamlarında susmayan telefon da o qədər özünə əziyyət vermədi. Bütün bunlar hamımıza, xüsusən ailənin yaşlı üzvlərinə qəribə bir yük oldu, bir ağırlıq gətirdi. Yandırdığım tonqalın ətrafında dayananların çöhrəsinə alovun işıqları altında baxanda onların nə düşündüklərini oxumaq istədim. Çöhrələrində, gözlərində işıqdan çox duman var idi, tüstü var idi. Valideynlərim xəyala dalmışdılar. Bu sükutu atamın səsi pozdu:
- A bala, atlanın tonqalın üstündən.
Hamı bir-birinə baxdı. Mən gözucu oğluma işarə etdim. O da könülsüz bir şəkildə babasının söylədiyinə əməl etdi. Gözlədik. Tonqal söndü, biz onun işaran qorlarının üzərinə torpaq səpib tam arxayın olduqdan sonra evə süfrə arxasına qayıtdıq...
Mən həmin axşamı nə isə yazmaq, nə isə danışmaq halında deyildim. Özümü o qədər sıxıntılı bir durumda hiss edirdim ki, nə bir qərara gəlmək, nə bir hərəkət etmək, nə də niyə süfrə arxasında oturduğumu demək halında deyildim. Yaxşı ki, qapı qonşum valideynlərimi təbrik etmək üçün bizə gəldi. Fürsətdən istifadə edib qonşumu atamgillə baş-başa buraxıb o biri otağa keçdim. Küsmüş uşaq kimi elə yerdə əyləşib divara söykəndim. Düşünmək, düşünmək istəyirdim, nələr baş verdiyini anlamaq, niyə belə olduğunu dərk etmək və bundan sonra nələr olacağını anlamaq istəyirdim. Amma ipucu tapa bilmirdim. Elə bil gəmilərim batmışdı... elə bil malım, mülküm yağmalanmışdı... elə bil bu dünyada kimsəsiz qalmışdım - tək, tənha! Amma bu belə deyil. Bu dünyada kifayət qədər dəyərli insanlar, doğmalar, dostlar, eləcə də sən vardın. Və mən bir gün öncə düşünüb söhbətarası söylədiyim və səninlə razılaşdığım bir məqamı xatırladım. Biz şəhərdə gözəl bir ev sahibi olmaq istəmişdik. Hətta evlərin, xüsusilə həyət evlərinin görüntüləri reklam olunan jurnalların birindən şəkil də kəsib götürmüşdüm. Sən də bəyənmişdin o evi. Və biz məhz belə bir evdə yaşamaq arzusunda idik. Həmin bayram axşamı mən o evin necə "yandığını" hiss etdim. Bir də gördüm ki, əlim dəftər-qələmə tərəf uzanıb.

Sənə
Hədiyyəm olmadı
Bilirsən ki,
Yalanı bacarmıram...
Yəni
Düzü budur ki,
Gücüm çatmadı -
Sənin
Bir vaxt
Bəyəndiyinə -
Mənim
Almaq istədiyimə!..
Ona görə də
Reklam görüntüsü
Olan
Həyət evinin şəklini
Çıxarıb cibimdən
Basdırdım
Sahil bağındakı
Küknarın dibində...
Və üzüldüm,
Nə vaxtdan bəri
Ümidsiz
Ümid bəslədiyimə!..
Hərdən
Dolaşanda şəhəri
Götürüb
Ürəyimizdəki əklili
Gedərik
"Yasin" oxumağa
Səssizcə
O küknarın dibində!..

***

Deyəsən bu yazının ovqatı bütünlüklə bayram əhval-ruhiyyəsini ifadə etmək gücündə olmadı. Yəni bir ansamblda xaric səs kimi səslənməyə başladı. Amma tam səmimiyyətlə deyirəm ki, bu, məndən asılı olan səbəblər üzündən belə alınmayıb. Gerçəyin özü budu. Və nə qədər pafoslu, bəlağətli sözlər, fikirlər səsləndirmək istəsəm də, gerçəyin özü əlimi, qolumu bağlayır və məni fakt qarşısında qoyur. Ona görə də onları yazdığım üçün məni üzrlü sayın. İndi çalışıb bir az sevgi notlarına üstünlük verəcəm. Bəlkə bu notlar sizin də ruhunuzu oxşadı. Axı hər şeyə qalib gələn sevgidi. Doğrudu, bəzən deyirlər ki, gözəlliyin gücü daha artıqdı, daha böyükdü. Amma mən həmin fikri qəbul etsəm də, gözəlliyə sevgiylə, sevgi gözüylə baxanda nə qədər güclü, nə qədər böyük olduğunu görmək mümkündü. Əks halda ötəri, laqeyd, bir az da içdəki xıltla gözəlliyə baxsan, onda orda heç bir məna, hətta gözəl olmanın özünü də görə bilməyəcəksən. Çünki göz qapanmış olur, gözün önündə arzuolunmaz pərdə dayanır. Sevgi isə tamam başqa bir şeydi, başqa bir aləmdi. Yaxşı ki, bu dünyada məhz o sevgi var. Bizi bir-birimizə, bizi həyata, bizi bütün kainata bağlayır. Ağacı da, otu da, quşu da, bütün təbiəti də, səmanı da, səyyarələri də, bir sözlə, göz görüb əl toxunan, duyğularımız qəbul edən hər şeyi sevgiylə fəhm edirik... sevgiylə dəyərləndiririk... sevgiylə yaşayırq və ondan ümid, inam, enerji, dəstək alırıq. Bax, insan üçün bundan gözəl, bundan anlamlı, bundan zəngin heç nə ola bilməz. Təbii ki, bu mənim özəl fikrimdi, özəl düşüncəmdi. Kimlərsə bunu istədiyi formada redaktə edə bilər, hətta cırıb ata da bilər. Bu da onların haqqıdı...
Bəli, məhz elə bu yerdə demək istəyirəm ki:

Hərdən mənim sözümü
Dağa, daşa yozursan...
Öləzəyən közümü -
Ömrə, yaşa yozursan...

Ötən günün və ayın
Dəqiq bilirəm sayın...
Atdığım oxun, yayın -
Gülüb qoşa yozursan...

Çəkmişəm gözəl nazın
Telin qırmışam sazın...
Əlimdən uçmuş yazın -
Yerin qışa yozursan...

Tanrı verən ürəklə
Ürək dolu diləklə...
Məni sən tək mələklə -
Sağ ol, qoşa yozursan!..

***
Deməli, əhval-ruhiyyəni yaradan insan özüdü. Özünü kökləyə bilsən, yaxşı düşünüb, yaxşı xəyal qursan, ən azından yaxşı günləri xatırlasan, onda özünlə bahəm, ətrafındakıların da əhvalına işıq salmış olarsan. Duruldarsan bulanıq suları... aydınlıq gətirərsən çevrənə... təbəssüm qondurarsan üz-gözlərə... Bax, bu dediklərimi yəqin ki, yazımın ikinci hissəsində siz yaşamağa başladınız. Və həmin o ovqatı davam etdirmək məqsədiylə mən öz-özlüyümdə gəldiyim məntiqi qərara söykənib deyirəm ki, gəlin bir anlıq bazarı da, od tutan qiymətləri də, bazarlarda bozarmış satıcı sifətlərini də unudaq... Gözümüzün önünə tumurcuqları görünməyə başlayan ağacları, gülləri gətirək... İçimizdə xoş musiqi səsləndirək... Övladların, nəvələrin təbəssümünü su kimi içək... Sevdiklərimizin görüşünə tələsək... Və ən vacibi onlara bağışlayacağımız hər hansı bir hədiyyəni, deyəcəyimiz xoş kəlməni həqiqi bayram ovqatına büküb dünyanın ən gözəl, ən qiymətli bir neməti, bir əşyası kimi təqdim edək. Və bu hədiyyəni qəbul edən də təkcə əlində yox, həm də öz dünyasında bizim ürəyimizi hiss etsin, görsün. Bax, onda hər şey gözəl olacaq. Ağrı, acı, bahalıq, hətta bankların oynadığı son həngamələr bir anlıq da olsa unudulacaq. Zənnimcə, bugünlər elə bir növü dediklərimi unutmamaqla bir-birimizin yanında olmağımız daha gözəl olar. Axı biz gözəlliyin və sevginin vurğunlarıyıq. Mən də bu nöqtədə yadıma bir zarafat şeirimi salıram.

Darağını bərk sıxıb
Tellərini yoldurma...
Mənə incik tək baxıb -
Baxışını soldurma...

Üzündəki işığı
Qoy görsün haqq aşığı...
Küsəndə qab-qaşığı -
Başın üstə qaldırma...

Qədrini bil günlərin
Sev ki, sevib dinlənim...
Başındakı cinlərin -
Bir də başın doldurma!..

Hə, zənnimcə bayram ovqatı alındı. Alınmadısa da, çalışın siz özünüzü bu ovqatda kökləyin və düşünün ki, beş günlük deyilən dünyanın heç olmasa bir gününü özümüzə, içimizə və sevgimizə həsr etmək bizim haqqımızdı. Haqqımız və bayramımız mübarək!




YAZARIN ARXİVİ

2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-01-20
2018-01-19


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Təbii qaz limitini keçmisinizmi?

Hə (75%)
Yox (25%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Mollaya xəbər verirlər ki, qayınanasını su aparıb. Molla gəlib girir çaya, başlayır su yuxarı axtara-axtara getməyə. Görənlər soruşurlar ki:
- Ay Molla, bu necə axtarmaqdı? Cənazə su axan tərəfə gedər, ya yuxarı dırmaşar?
Molla deyir:
- Siz onu tanımırsınız. O, elə bir tərs adam idi ki, hökmən yuxarı gedib. Sizin işiniz olmasın, mən bu saat onu tapacağam.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK