Film izle hacklink kiralık bahis sitesi satılık bahis sitesi Adalet.az | APAR MƏNİ ÖZÜNLƏ... Adalet.az | APAR MƏNİ ÖZÜNLƏ... Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

APAR MƏNİ ÖZÜNLƏ...

Əgər apara bilsən...

21202    |   2010-04-10 00:15
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Bütün zamanlarda xeyirlə şərin, işıqla qaranlığın mübarizəsi gündəmdə olub. Hər kəs öz düşüncəsi ilə, öz dünyagörüşü ilə ətəyindən yapışdığı işığı və yaxud qaranlığı, xeyiri və yaxud şəri daha çox diqqət mərkəzində saxlamağa, daha çox təbliğ etməyə üstünlük verir. Sanki insanlar bu mübarizələri ilə özlərinə doğma bildikləri, özlərinə doğma hesab etdikləri məqamın qalib gələcəyinə inanıblar. Və beləcə zaman öz işində olub, insanlar da öz mübarizələrində. Bu günə qədər də belədir, insanlar öz işindədi, zaman da öz işində...
   
   Çoxdandı qarşılaşmırdım. Elə göz görüb könül aramadığından açığı yadıma da düşmürdü. Tamam da olmasa, tamama yaxın bir şəkildə unutmuşdum onu, varlığı ilə yoxluğu heç xatirimdən də gəlib keçimirdi. Bu günlərin birində qarşılaşdım onunla. Gördüm və xatırladım. İstədim soruşam ki, haralarda idin, niyə görünmürdün, amma sonra dayandım. Sualı yarı yolda saxlayıb geri dönmək əmrini verdim. Çünki o da öz növbəsində soruşa bilərdi ki, məni haralarda axtarmısan ki, görməmisən? Məhz həmin qarşılıqlı sualdan yayınmaq üçün dilimin ucundan qaytardığım suala görə özümdən məmnun oldum. Sadəcə "nə var, nə yox" dedim. O da öz növbəsində "çox sağ olun, Tanrının köməkliyi ilə bir təhər yola gedirik" dedi.
   
   Onunla atüstü söhbət etdim. İş-gücündən, həyatından xəbər tutdum və elə gördüyüm kimi də ayrılıb gedəndə unudacağımı düşündüm, lakin olmadı. Çünki o söhbət əsnasında elə bir söz , elə bir fikir səsləndirdi ki, təkcə yaddaşıma yox, həm də ürəyimə ilişib qaldı. Məhz ürəyimə ilişib qalan o sözün ağrısı məni onu təkrar xatırlamağa məcbur etdi və xatırladım...
   
   Tələbəlik illəri idi. Onda Azərbaycan Dövlət Universiteti adlanan təhsil müəssisəsində oxuyurduq - o da, mən də. O, tələbə kimi hardasa kirayənişin qalırdı, mən yataqxanada. Sonra mən gecə növbəsində işə düzəldim və yataqxanadan kirayənişinliyə köçdüm, o isə yataqxanaya qayıtdı. Demək olar ki, həftənin şənbə-bazar günləri bizə gəlirdi. Tələbənin imkanından, yəni qulpundan çıxan pulun müqabilində xırda bir bazarlıq da edərdi. Daha çox da rus arağı alardı və hər dəfə də zarafatla boynuma qoyardı ki, "ə, sənin qızartığın kartofun ləzzətini heç harda dada bilmirəm". Mən də üzə düşüb (həm də qonaq gəlib, məcburam) kartof qızardardım. Onda kartof indiki kimi nə zəhərli sayılmırdı, nə də baha deyildi. İki-üç kiloqram kartofu bir tavada qızarıb baş soğanı və çörəyi doğrayıb gətirirdim ortaya. Digər iki otaq yoldaşım və o masaya yaxın gəlirdi. Araq stəkanlarının yerini də əzbərləmişdi. Dərhal soyuducudakı kefiri də qoyurdu ortaya və "bu da zakuskamız" - deyirdi. Onun bu ərkləri otaq yoldaşlarımı təbdən çıxarmışdı. Hiss edirdim ki, hamısı onun gəlişindən iki mənada narazıdı. Birincisi, özünü çox ərkəsöyün aparırdı, ikincisi, bizi əməlli-başlı içkiyə meylləndirmişdi. Təbii ki, mən də birbaşa heç nə deyə bilmirdim. Amma bir dəfə özümü sərxoşluğa vurub soruşdum ki, "xeyir ola hər şənbə-bazar bizim üçün pul xərcləyirsən?". Cavabında heç gözləmədiyim və həmin andaca məni ondan iyrəndirən bir cavab eşitdim:
   
   - İstiyirəm ki, yaddaşınıza, ürəyinizə hopum. Harda yaxşı, pis nə görsəniz dərhal məni xatırlayasınız. Kəsdiyimiz çörək məndən üz döndərməyinizə mane olsun.
   
   Bəli, bu bir acı həqiqət idi. Məhz bu səbəbdən də biz yavaş-yavaş şənbə-bazar günləri evdən "qaçaq" düşməyə başladıq. O da hər gəlişi ilə qapını bağlı görüb ünvanımıza gileylənə-gileylənə "xozeykamıza" bizə salam çatdırmağı tapşırıb gedirdi. Beləcə münasibətlər soyudu, görüşlər təkəm-seyrək, adda-budda oldu. Və nəhayət bizlər onu unutduq. Bax, indi qarşılaşanda da mən sadəcə, onun bir vaxtlar dediyi sözü xatırlamasından keçmişə üz tutası oldum. Çünki o keçmişdə çox şeylər var idi... həddindən artıq çox və həddindən artıq da maraqlı. Amma ən maraqlısı odur ki, o keçmişin ardınca hələ də ürəyim sürünür. Təkcə sürünmür, həm də inildəyir.
   
   
   
   Yollarda yorğun düşsə də
   
   Əsaya söykənib gəlir
   
   İçində qırğın düşsə də
   
   Əzaba söykənib gəlir-
   
   Dalınca, şair ürəyim.
   
   
   
   Çarpışır, vuruşur hələ
   
   Qoymur kül olsun ümidim
   
   Dünyadan bezəndə belə
   
   Üzün söykəyib kiridi-
   
   Balınca, şair ürəyim.
   
   
   
   Fırlanan zaman çarxında
   
   Vaxt səbrimi kəsəcəkdi
   
   Harasa durub çıxanda
   
   Cangüdən tək gəzəcəkdi-
   
   Yanınca, şair ürəyim!..
   
   
   
   ***
   
   Son günlər dost-tanışla görüşlərimdə onların bir etirazı ilə qarşılaşıram. Hamısı mənə irad tutur ki, yazılarımda kədər notları çoxdur, ümidsizlik üstünlük təşkil edir və bunlardan qaçıb qurtarmaq lazımdır. Doğrudur, mən onlarla razılaşıram, müəyyən məqamlarda onları haqlı bilirəm, amma hər dəfə də söyləyirəm ki, kədərdən, qəmdən heç vaxt qaçmamışam və qaçmayacam da. Çünki bu ən azı namərdlik olar və hələ məsələni bir az da qəlizləşdirsəm hətta xəyanət də sayıla bilər. Bu xüsusiyyətləri yəqin ki, mənə dostlarım rəva görməzlər.
   
   Deməli, istənilən halda insan bir varlıq olaraq formalaşır və onun istənilən hüceyrəsi, istənilən əzası digərindən həssaslığı ilə fərqlənir. Yəni əlin ağrısını ayağın ağrısı ilə eyniləşdirmək, gözün ağrısını barmağa batan tikanın ağrısı ilə bərabər tutmaq mümkün deyil. Hamısının adı ağrı olsa da. Amma bunların həm şiddəti, həm də müalicəsi fərqlidir. Odur ki, mənim bir maqnit kimi özümə çəkdiklərim daha çox ürəyimin, düşüncələrimin istəkləridir. Mən öz impulslarıma cavabı həmişə kədərdən, qəmdən almışam. Çox hörmətli Vəsilə xanımın vurğuladığı kimi (söhbət Vəsilə Usubovadan gedir- Ə.M.) kədərlə, qəmlə söhbət mənə bir könül rahatlığı da bəxş edir. Bir də ki, nə var deyib-gülən, loru dildə desək kefi kök, Araz aşığından, Kür topuğundan olan birisi ilə söhbət edib, gün keçirməyə. Elə dünyanı anlamaq üçün dərdlə danışmaq, gün keçirməkdən yaxşı deyilmi?
   
   Hə, mənim kədərlə qan qardaşı, süd qardaşı olmağım güvəncimdi. Bu güvənc içimdə bir dövlətə, bir ölkəyə bənzəyir və mən də həmin ölkənin, həmin dövlətin fəxri vətəndaşıyam, həm də daimi qonağı... Bir az özündən razılıq kimi çıxmasın, tam səmimiyyətlə deyirəm, bu vətəndaşlıqdan da, bu qonaqlıqdan da çox razıyam. Çünki ondan kənarda sıxıntılarım hədsiz, qəribliyim ölçüsüzdür.
   
   
   
   çox-çox uzaqlardan gələn
   
   səsi boğulan qəribəm
   
   ürəyi sevdalı, amma
   
   kasıb doğulan qəribəm...
   
   
   
   bəxtim yazı ismarladı
   
   sinəmə qəm mismarladı
   
   sevgi dolu misraları-
   
   xəlvət oxunan qəribəm...
   
   
   
   çəkilsəm də sınağına
   
   söz olmadım qınağına
   
   ruhu göydə, yanağına-
   
   bulud toxunan qəribəm...
   
   
   
   ***
   
   Hər gün nələrisə qovur, nələrinsə də dalınca qaçırıq. Qovduğumuz müxtəlif ola bilər. Amma, mənə elə gəlir ki, dalınca qaçdığımız daha çox güzəranımızdır. Yəni çörəkdi, işdi. Necə deyərlər, iş olanda çörək də olur. Doğrudur, indi mənim bu şüarımı hələ divarlara, baş meydanlara yazıb yapışdırmayıblar. Amma dünyanın iqtisadi təlatümü deyəsən bu şüarı çox yaxın zamanda dillər əzbəri edəcək. Nə isə...
   
   Deməli, həftənin tən ortasında redaksiyamıza bir xanım təşrif buyurdu. Açığını deyim ki, yerişi də, çöhrəsi də mənə çox doğma gəldi. Onu kiməsə bənzətmişdim və o da birbaşa məktublar şöbəsinin otağında mənə üz tutdu, özü də adımı və soyadımı deməklə. Səsindən tanıdım və etiraf etdim ki, onu digər tələbə yoldaşımla səhv salmışdım. Çünki bu xanımı sonuncu dəfə universiteti bitirəndə görmüşdüm. Amma indi məlum oldu ki, o universiteti bitirəndən sonra yenidən universitetə qayıdıb və indi orda müəllim kimi çalışır. Xeyli söhbət etdik, tələbə yoldaşlarımızı, keçmişi xatırladıq. Elə bu xatırlama da məni yenidən keçmişə çəkib apardı.
   
   Hərdən düşünürəm ki, insan ömrü niyə bu qədər qısadır. Özü də indiki şəraitin, indiki ömrün fonunda həyat lap qısa görünür. İtirdiyim dostların təvəllüdləri özü-özlüyündə həyatın qısa və amansız olduğunu söyləyir. Amma xatirələrə dalanda, xatirələrlə qol-boyun olanda baxıb görürəm ki, ömür heç də qısa deyilmiş. Sən demə, ömrü yaşamağı bacarmaq lazım imiş, onun zaman ölçüsünün davasını etmək yox.
   
   İndi yazının birinci hissəsində xatırlatdığım həmin o tələbə yoldaşımla bağlı məqamdan keçən 30 ilə yaxın müddəti bir anın içində yaşadığım kimi, həmin xanım tələbə yoldaşımın gəlişi ilə yaşadığım tələbəliyimi ortaya qoyanda az qala böyük bir ömür səhifələndi gözümün qarşısında. Və anladım ki, bu fani dünyada çox şeylər görüb, çox şeylərdən xəbərdar olub, çox şeylərdən də uzaqda durmağa çalışa-çalışa ömür xırdalamışam. Onun bəzəyi də mənim güvəndiyim həmin o kədər, həmin o qəm olubdur. Bəlkə də həmin elə o kədər, o qəm mənim yaşıma yaş calayıb.
   
   
   
   baş götürüb gedək, gedək
   
   bu üzü qara dünyadan
   
   mən dedim, sənsə demədin-
   
   gedək bəs hara, dünyadan?!
   
   
   
   ağrıya şirin qatmağa
   
   bir qəmin yükün atmağa
   
   yol vermir yara çatmağa-
   
   aldığım yara dünyadan...
   
   
   
   tay, nə deyim ötən yaşdan
   
   kim kiprikdən, kimsə qaşdan
   
   mən fağırsa əzəl başdan-
   
   çəkildim dara dünyadan...
   
   
   
   Çox böyük təzadlar var. O qədər böyük təzadlar var ki, onları çözmək üçün bir ömür kifayət etməz. Şəxsən mən yaşadığım illərin hər anını təkrar xatırlayanda səhvlərimlə doğrularım arasında anlaşılması çətin olan suallarla üz-üzə qalıram. O suallarla ki, onların hər biri ayrı-ayrılıqda özü də sual doğurur. Deməli, ömür həm də həyatın suallarıdı. Özü də Tanrının yazdığı yazının sualları. Biz son mənzilə üz tutanda o sualların çox az bir qisminin cavabını özümüzlə aparırıq, əgər apara bilsək...


YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
SON XƏBƏRLƏR
2019-09-18
2019-09-17


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
"Qarabağ", yoxsa "Sevilya"?

"Qarabağ" (50%)
"Sevilya" (50%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Vaxtilə ölkənin baş antisemiti Mixail Andreyeviç Suslov danışdığı bu anektoda hələ də gülürük.

Sovetin vaxtı.

Bulvara bir çəllək kvas gətirirlər. Satıcı onu qoşqudan açıb satmağa hazırlaşır.

Bir nəfər yaxınlaşır:

-Çəlləyin hamısının qiyməti nə edir?

-Özün hesabla: iki yüz litr, hər bardağı da 30 qəpikdən. Yüz iyirmi manat.

-Al, bu da sənin pulun, get gəz, kef elə. Axşam gəlib boş çəlləyi götürərsən.

-Yaxşı!

Satıcı çıxıb gedir. Kişi plakat açır: "Kvas pulsuzdur”.

Camaat əvvəlcə təəccüblənir. Sonra yavaş-yavaş yaxınlaşır. Sonra növbə, sonra uzun növbə, daha sonra əsl izdiham. Söyüş, hay-həşir. Kimi növbəsiz soxulur, kiminə çatmır. Dava, mərəkə, bıçaqlaşma.

Milis gəlib, izdihamı dağıdır. Təhrikçilərisə qoduqluğa.

Kişini də aparırlar.

Sıxma-boğmaya salırlar.

-Dava salmaqda məqsədin nə idi?

-Qətiyyən belə bir məqsədim yox idi!

-Qeyri-qanuni ticarətlə məşğulsan?

-Camaata havayı kvas paylayırsan. Şahidlər var.

-Deməli oğurlamısan!

-Öz pulumla almışam. İxtiyarım çatır.

-Bəlkə dəlisən?

-Normal adamam. Arayışım var.

-Yaxşı, başa düşdük, biz səni buraxırıq. Ancaq, de görüm, niyə bunu edirdin? Niyə öz pulunu göyə sovurursan? Niyyətin nədir?

- Yaxşı, qoy deyim. Mən artıq yaşlı adamam. Dəqiq bilirəm ki, kommunizmə kimi yaşaya bilməyəcəm. Ancaq çox istəyirdim ki, kommunizmin necə olacağını öz gözlərimlə görüm...

Kommunizmdə...





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK