ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

RUHUN SƏSİNİ İNCƏDƏN İNCƏ

Əbülfət MƏDƏTOĞLU

43108    |   2015-03-18 19:15
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Və zərgər dəqiqliyi ilə sözə çevirən şair

Bilmirəm, təsadüfdü, yoxsa həyatdan doğan bir zərurət. Amma inanın ki, mən bu silsilə yazılarımı əvvəlcədən planlaşdırmamışam və düşünməmişəm ki, kimin barəsində kimdən öncə yazım və yaxud sonra. Görünür, şairlərin Tanrıya yaxın olmaları barəsində söylənilən fikirlərin damarında böyük bir həqiqət var imiş. Məhz o həqiqət də elə bu yazımda özünü göstərir. Çünki mən hamının sevdiyi, hamının alqışlarla qarşıladığı və misralarını yaddaşına köçürdüyü, mənimsə ürəyimdə yaşatdığım bir şair barəsində düşüncələrimi sizinlə bölüşəcəm...…

Bəli, o İNSAN həyatımın sözlə, qələmlə bağlı olan bütün sahələrində olub, var və olacaqdır. Mən bu üç zamanı bir araya çox rahatlıqla gətirirəm. Çünki olub, var və olacaq deyəndə ona göy üzünə inandığım kimi, suya, oda tapındığım kimi inanaraq deyirəm və bilirəm ki, ruhum məni tərk edənə qədər o olub, var və olacaq. Deyimim, inamım, istəyim, daxili tələbatı, arzum, bir sözlə, çeşid-çeşid, löyün-löyün, dürlü-dürlü olan sözlərin müəllifi, yaradıcısı özünü mənə müqəddəslər kimi sevdirib. Mən onu özümün həyatımda işıq kimi, od-alov kimi görmüşəm və sevmişəm və qəbul etmişəm. Birmənalı şəkildə də deyə bilərəm ki, mən onu görüb tanıyanda, onun misralarını oxuyanda onda 70-ci illərin sonu, 80-ci illərin əvvəlləri idi. Mən Hüseyn Arifin vurğunu olduğum üçün onun sözünün işığı məni həm də Zəlimxan Yaquba istiqamətləndirdi. Burda bir doğma adamın da təsirini xatırlamaya bilmərəm. O da rəhmətlik Nüsrət Kəsəmənli idi. Ailə dostum, könül dostum olan Nüsrət Kəsəmənli məni Hüseyn Ariflə tanış etdi və mən Hüseyn qağanı kəndimə, evimə qonaq çağırdım. Məhz həmin o dəvəti qəbul edib Dağlıq Qarabağa, onun Tuğ kəndinə gələn Hüseyn qağanın pişvazında duranda söz fırlanıb, hərlənib gəlib dayandı Zəlimxan Yaqubun üstündə. Mən Hüseyn qağanın özünəməxsus bir şəkildə söylədiyi bir təqdimatdan bir daha Zəlimxan Yaqubu sevdim, bir daha onun söz dünyasına vuruldum. Çünki bu sözlər eldən, elatdan, aşıqdan, ozandan, sazdan, qopuzdan, məclisdən, mərəkədən qanadlanıb gəlirdi. İçində dad da var idi, duz da var idi, şirinlik də, şəkər də, bal da. Oxuduqca özümü yaylaqlarda təsəvvür edirdim, ormanlarda görürdüm, çeşmələrin başında, yamacların döşündə, ağacların kölgəsində hiss edirdim, ruhumda bir "Kərəmi" havası o qədər rahatlıqla büsat qururdu ki, elə bilirdim indicə qapı açılacaq, otağıma aşıq-ozan daxil olacaqdı. Və yaxud da bir "Ruhani" səslənəcək, xəyalım qanadlanacaqdı...

Bəli, mənim də taleyimdən bir tələbə həyatı, bir tələbəlik illəri gəlib keçdi. O illərin coşqusu, o illərin sözə, kitaba təşnəliyi, o illərin söz məclisinə, şair görüşünə hər kəs kimi məni də çəkib aparması həm yetkinləşməyimə, sözdən daha çox söz götürməyimə və bir də sözü yaradanları üzbəüz tanımağıma körpü saldı, yol açdı. Mən həmin o körpüdən keçdim, həmin o yolları, o cığırları dolaşıb şairləri, yazıçıları təkcə kitablarıyla, sözləriylə deyil, həm də sıxdığım əlləriylə, öpdüyüm üzləriylə, baxdığım gözləriylə tanıdım... onların içini gördüm... onların şəxsiyyətinə həqiqi bir vurğunluq hissi yaşadım. Çünki mən hər gün Bəxtiyar Vahabzadəni, Məmməd Arazı, Hüseyn Arifi, Xəlil Rzanı, Tofiq Bayramı, İsa İsmayılzadəni, Cabir Novruzu, Nüsrət Kəsəmənlini, Nəriman Həsənzadəni, Çingiz Əlioğlunu, Sabir Rüstəmxanlını və daha kimləri görürdüm. Böyüklərdən dərs alırdım, yaşıdlarımdan həyata yanaşmanı mənimsəyirdim. Və beləcə o sözlər, o təmaslar, o mühit məni də o bu karvanın içərisində özüylə aparırdı. Həmin o söz karvanının biliciləri olan, yəni sarvan titulunu qazanan insanların hər birinin özünəməxsus xüsusiyyəti, özünəməxsus dünyası olsa da, amma onların hamısını birləşdirən ilahi söz idi. Onların hamısı o ilahi sözə öz qələmləri ilə yaxınlaşıb baş əyirdilər və söz də onları ucaldırdı, qaldırırdı.

Bəli, Bakıya ilk gəlişimdə, tələbəliyimin ilk illərində tanıdım Zəlimxan Yaqubu. Onun yerişi, onun odlu-alovlu çıxışları, onun heç kimdə görmədiyim səmimiyyəti və bir də ondakı qeyri-adi bir yanaşma, yəni söz adamlarının uğuruna sevinmək xüsusiyyətini görəndə ona daha çox bağlandım. Birmənalı şəkildə dərk etdim ki, Zəlimxan Yaqubun nə içində, nə dilində, nə dünyasında paxıllıq, xəbislik yoxdur. O, kimin yazmasından asılı olmayaraq işıqlı sözə, uğurlu misraya, köklü-köməcli fikirlərə uşaq kimi sevinir. Elə bil ki, o fikri də, o sözü də onun özü yazıb, öz qələminin, öz ürəyinin məhsuludur, öz düşüncəsinin, öz zehninin diktəsidi...

Hə, beləcə başladı Zəlimxan Yaqubun mənim iç dünyamda özünə yer tutması. Aylar, illər ötdükcə mən ona daha çox yaxınlaşmağa başladım... dəfələrlə həmsöhbət oldum... məclisdə, mərəkədə, xeyirdə-şərdə görüşdük. Hər yerdə adi bir sözüylə, xırda bir jestiylə məni ətrafımdakılara təqdim etməsi, sanballı bir fikriylə mənim sözlərimə qiymət verməsi Zəlimxan Yaqubun içindəki işığın hər kəsə aid olmasından, hər kəsin üstünə düşməsindən xəbər verirdi. İnanın ki, bunu mən Zəlimxan müəllimə xoş gəlmək üçün demirəm, yazmıram. Çünki onun mənim söylədiyim, mənim yazdığım fikirlərə bəlkə də heç ehtiyacı yoxdur. Amma mən ürəyimin səsinə qulaq asıb içimdə olan bu İNSAN haqqında düşündüklərimi, fikirlərimi yazmaya bilmirəm. Ən azından ona görə ki, Zəlimxan Yaqub türk dünyasının böyük şairidi və onun istər öz səviyyəsində, istər öz ətrafında, istərsə də sözün qapısını yenicə döyənlər barəsində fikir söyləməsi, hətta bəzən bunu yazılı şəkildə ortaya qoyması mənim inancıma görə bir böyük şairin, bir böyük insanın, bir böyük ziyalının və xüsusi olaraq bir bitib-tükənməyən ilham sahibi olanın əlini kürəyinə, çiyninə qoyması deməkdi. Məhz o nöqtədə, o məqamda şəxsən mən həm toxtayıram, həm özümə yenidən baxıram, içimi yenidən vərəqləyirəm və nəhayət yazdıqlarıma yenidən qayıdıram. Çünki çiynimdə Zəlimxan Yaqubun əlini görürəm... Başımın üstündə onu hiss edirəm. Bu da o deməkdi ki, pis yazmaq, pis düşünmək olmaz!!!

Bir məqamı xatırlayıram. Ömrümün qırxıncı ilini qarşılamağa hazırlaşırdım. Həmin ərəfədə "525-ci qəzet"də bir yazı gördüm. Zəlimxan Yaqub o yazını mənə həsr etmişdi. Oxudum. Kövrəldim və təkrar-təkrar düşündüm. Bunların səbəbini indi demək, yazmaq istəyirəm. Yəni oxuyub kövrəlməyimin səbəbi o oldu ki, Zəlimxan müəllim mənim şeirlərimə istinad edərək dağları, dərələri gözlərimin qarşısına gətirib mənə xatırlatmışdı. Mən qovulduğum dağları, dərələri, əsirlik həyatı yaşayan kəndimi, bulağımı, meşəmi, ata ocağımı, uşaqlıq, gənclik izlərimi, oxuduğum məktəbi, top qovduğum çəmənləri, bir sözlə, qırx illik bir dünyamı təzədən yaşadım. Təzədən onları iç dünyamda üyütdüm və özüm də üyündüm - kəpəksiz, yarmasız un kimi sovruldum. Ona görə düşündüm ki, mən Zəlimxan Yaqub böyüklüyü, Zəlimxan Yaqub ürəyi, Zəlimxan Yaqub əxlaqı və Zəlimxan Yaqub diqqəti barəsində yanılmadığıma inandım. Çünki o günə qədər mən bu söylədiklərimi hiss etmişdim, müşahidə etmişdim. Amma indi bunu reallıqda gördüm. Onun şahidinə, onun faktiki ünvanına çevrildim. Bax, o andan sonra tam səmimiyyətlə etiraf edim ki, mən sözə olan məsuliyyət hissini bir az da artırdım, bir az da ciddiləşdirdim. Çünki mənim barəmdə yazılan, deyilən sözün altında Zəlimxan Yaqub imzası var idi.

Daha bir məqam. 50 yaşımın astanasında kitabımı çapa hazırlamışdım. Ustadın qapısını döyüb bu kitabıma xeyir-dua verməsini istədim:

- Məmnuniyyətlə!

Bəli, o, bircə kəlmə dedi. Özü də o qədər səmimi və ürəkdən dedi ki, elə bil mənə bütün dünyanı bağışladı və içimdə öz-özümə dedim ki, bu sözdən sonra, bu münasibətdən sonra ustad əgər imkan tapıb, vaxt eləyib kitabıma ön söz yazmasa belə, ondan incimərəm. Çünki o, mənim üçün artıq həmin fikirləri bir kəlmə ilə yazmışdı.

Kimsə oxuyubsa, kimsə qarşılaşıbsa dediklərimi təsdiq edə bilər. Xalq şairi Zəlimxan Yaqub mənim "Ürəyimdəki sənsən" adlı kitabıma yığcam, amma mükəmməl bir ön söz yazıb. Həmin ön sözü çapdan öncə oxuyanda yenə içimdə xeyli götür-qoy etdim. Çünki ustad mənə böyük diqqət göstərmiş və sözlərimə bir müəllim kimi yüksək qiymət vermişdi. Bu elə 50 yaşıma olan mükafat demək idi və Zəlimxan müəllim də o mükafatı mənə ürəklə, səxavətlə, diqqətlə, sevgiylə bağışlamışdı. Bugünün özündə də hərdən o ön sözü gözdən keçirirəm və çalışıram ki, orda yazılanları öz yaradıcılığımda, öz söz dünyamda doğruldub, qoruyub yaşada bilim...

Dəfələrlə evinin qonağı olmuşam... ocağının istisinə isinmişəm... halal süfrəsinin nemətini dadmışam... sinəsinə sıxdığı sazın sədalarını dinləmişəm... və qapısını döyəndə üzümə açılan həmin o dünyada məni necə mehribanlıqla qarşıladığını daxilən bir sevinclə canıma, qanıma hopdurmuşam. Doğrudur, şair qapısı xalqın, oxucunun üzünə həmişə açıq olur. Amma bu, təkcə hansısa ənənəni, hansısa vərdişi yaşatmaq üçün açıq olan qapı deyil, o həm də o ocağa, o ailəyə, böyük Zəlimxan Yaquba bitib-tükənməyən sevgisi olan oxucunun üzünə açıq olan qapıdı. Və mənim kimi oxucular həmin evin ocağında isinir, o ocaqdan qor götürür, o qorla özü də alışır, özü də öz ocağını alovlandırır...

Həyatımın bu məqamında, bu çağında gah telefonla, gah qapısını döyməklə hal-əhval tutduğum, yeni yazılarını, kitablarını oxuyub sevindiyim ustadımla bugünlərdə kiçik bir məclisdə yenə görüşdük. Mənə şərəf verib həmin məclisə dəvət etdiyi üçün orda dediyim sözləri bu yazımda da təkrar edirəm:

- Tanrı Sizi Türk dünyası üçün, Türk xalqı üçün qorusun!

Bəli, o, şair kimi, insan kimi, aşıq-ozan kimi, xalq adamı kimi, camaatın içindən çıxan, camaatın bir parçası olan adam kimi həm də mənim içimdəki adamdı. Mən içimdə olan bu adama inanıram, güvənirəm və sözündən, üzündən öpürəm. Çünki o, həm də şair kimi halal və pak adamdı. Hardasa oxumuşam və yaxud da eşitmişəm. Deyirlər ki, sözlə yaşayan, söz yaradan adamın içində ancaq mələklər yuva qurur. Deməli, onun ürəyi həm də mələklərin yuvasıdı. Tanrı ürəyini qorusun, USTAD!





İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-04-26


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
"Arsenal”, yoxsa "Atletiko”?

"Arsenal” (25%)
"Atletiko” (75%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Arvad ərinə:
- Əzizim, işdə bizə zərərli işə görə 15% əlavə pul ödəyəcəklər.
- Sən getdin ordakıları da zəhərlədin?




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK