viagra sipariş viagra satış viagra fiyatları viagra fiyatı time4bets kaçak bahis canlı bahis güvenilir bahis siteleri hacklink Takipçi satın al İnstagram takipçi Twitter takipçi Takipçi satın al İnstagram takipçi Twitter takipçi Adalet.az | AYRILIQ ANI Adalet.az | AYRILIQ ANI Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

AYRILIQ ANI

Sarı simdəg

71549    |   2010-01-30 02:35
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Yanvarın son günləridi. İlin bir ayı da arxada qaldı. Belə götürəndə ötən illə bu ilin arasındakı bir aylıq məsafə sanki bi an idi, gəlib keçdi. Özü də bu ayın bəxti bir də onda gətirmədi ki, birinci həftəsi qeyri iş günləri oldu. Hərənin də başı özünə qarışdı, həmin o qeyri-iş günləri də ayın ömrünü bir az da tez və çox baltaladı. İlin ilk ayının, ilk gününü işə gələndə artıq arxada bir həftə qalmışdı. Qələm adamı kimi, yazılmamış səhifələri, ortaya qoyulmamış bir həftə. Hətta redaksiyanın növbətçilik cədvəlini tutanda da o bir həftə ayı nə təhər sıxışdırdısag
   
   Hə, deməli yanvarı da yola verdik. Yanvar həm də böyük çillə sayılır, axı. Qışın ən özündən deyən, ən bərkgedən məqamıdı böyük çillə. Və qış da çalışıb ki, gücünü göstərsin. Özünü, kimliyini təsdiq etsin. Hətta el arasında belə bir zarafat da var. Böyük çilə ürəyi yumşaqlıq edəndə kiçik çillə ona ismarıc göndərir ki, kaş sənin ömrün məndə olardı. Onda görərdin insanların başına nə oyun açıram. Hamısı buz üstündə dizin-dizin yeriyərdi (Bu yerdə adamın yadına bir atalar sözü də düşür: "Allah dəvəyə qanad verməsin. Yoxsa uçurmadığı dam qalmazdı"). Deməli, yanvarla birlikdə biz böyük çilləni də yavaş-yavaş yaşayıb başa çıxırıq. Amma çillə də öz sözünü dedi. Rayonlara, paytaxta ala-babat qar yağdı. Bir az sürüşəsi olduq qar üstündə. Yolların buz bağlaması sərnişinlər kimi sürücüləri də əməlli-başlı qorxutdu. Paytaxtımız belədi dəg Bir balaca havada dəyişiklik oldu, təbiət şıltaqlıq elədi aləm dəyir bir-birinə. Bu qarışıqlıqda bir təlaş yaşanır ki, gəl görəsəng
   
   Nə isə. Yanvar da başa çatır, yanvarın qarı da əriyir, eləcə də böyük çillənin son addım səsləri də duyulur. Bütün bunların fonunda yadıma şair demişkən ulu dağlar düşür. O dağlar ki, qarın yayın 45-nə kimi saxlayır, hətta üst-üstə yağan qara qurd da düşür. Nə qarın vecinə olur, nə də dağların. İndi o dağlar kimə xatirə danışır, kiməsə nisgil yaşadır və elə mən də həmin o yaşananların içərisində bu ömrün ağ vərəqlərinə qara qələmlə yazılmış misraları diqqətə çatdırıram.
   
   
   
   Bir gecə qəribliyim,
   
   Bir səhər həsrətim var.
   
   Küçələrin gəzdiyim,
   
   Bir şəhər həsrətim var -
   
   Yadımdan çıxmırg
   
   
   
   Bir dumandan asılmaq
   
   Bir çənə üz söykəmək
   
   Sərt qayaya qısılmaq
   
   Bulağa söz söyləmək -
   
   Yadımdan çıxmırg
   
   
   
   Sübh çağı yaz günündə
   
   Şehə batıb yuyunmaq
   
   Bu gözəllik önündə
   
   Unudulmaq, uyumaq
   
   Yadımdan çıxmırg
   
   
   
   Kənddə bulaq yolunda
   
   Şəhərdə tində durmaq
   
   Gəzib qolun qolumda
   
   Sənə təzdən vurulmaq
   
   Yadımdan çıxmır!..
   
   
   
   Hə, fikirləşəndə görürsən ki, ayrıldığın yerlərnən, ayrıldığın insanlarla, hətta ayrıldığın ilnən, aynan bağlı elə xatirələr, elə yaşam var ki, onu nə dilə gətirə bilirsən, nə kağıza köçürə bilirsən. Çünki "desən öldürərlər, yazsan adını dəftərdən pozarlar". Bax belə.
   
   
   
   ***
   
   
   
   Dünyada kiminsə günahsız olduğunu demək mənim zənnimcə mümkün olası iş deyil. Hətta ən müqədds adamların da özlərinə görə, xətaları, günahları olub. Dünya bütün gözəlliklərlə yanaşı, günahlardan da xali deyil. Digər tərəfdən günahı, gunahkarı müəyyənləşdirən bir insan, bax elə məsələ də burdadı. Həmin insan cəmiyyətdə qarşısında olan bir kəsdə günah görmək, günah tapmaq istəyirsə və yalnız həmin istəyə köklənirsə, o mütləq günah tapacaqdı. İndiki kimi yadımdadı. Azərbaycanın xaous yaşadığı günlərdən biri idi. Və mən də həmin məqamlarda təsadüfdən Beyləqanda bir tədbirə qatılası oldum. Kəndə təsərrüfat rəhbəri seçkisi idi. Aparatdan tapşırmışdılar ki, bəs filan müəllim seçilsin. Kənd sakinləri də filan müəllimi seçmək fikrində deyildilər. Ara qarışmışdı. Camaatın seçmək istədiyi şəxsi hansı yolla olur-olsun seçkidən uzaqlaşdırmaq lazım idi. Çox təkliflər oldu, amma camaatın sədr seçmək istədiyi şəxs fikrindən daşınmadı. Bax, elə həmin məqamda da hüquq-mühafizə orqanları əməkdaşlarından biri gözlənilməz bir gediş etdi:
   
   - Sən neçə ölçüdə ayaqqabı geyirsən? - deyə həmin namizədə üzt tutdu.
   
   O da heç nə olmamış kimi, sakit bir şəkildə "46 razmer ayaqqabı geyinirəm" - dedi. Elə məsələnin həlli də sanki bu məqamı gözləyirdi. Çox yüksək yumoru olan həmin polis əməkdaşı dərhal sədrliyə namizədi dərhal sorğu-suala tutdu:
   
   - Sən heç bilirsən nə iş görmüsən? Sənin xəbərin var ki, ermənilər nə qədər torpaqlarımızı işğal edib? Şuşada, Xocalıda qan tökülür? Nə qədər qaçqın-köçkünümüz var? Hələ utanmadan bu qarışıq bir vaxtda 46 razmer çəkmə geyinirsən? Sənin iki ayaqqabının əvəzinə, camaata 4 cüt çəkmə tikmək olar. Bu təxribatdı, bunu şöbədə araşdırmaq lazımdı! - deyib namzədi şöbəyə aparmağa göstəriş verdi. Bununla da sədr seçkisi aparatın istəyinə uyğun keçirildi.
   
   İndi xatırladığım həmin o məqam nə qədər gülməli olsa da, amma doğrudan da həqiqət idi. Bu həqiqətin də arxasında duran mənim əvvəldə xatırlatdığım günahkarı, günahı tapmaq istəyi idi. Məhz 46 ölçülü çəkmə günahkarı tapmağa səbəb oldu.
   
   İndi hansı işin qulpundan yapışırsan-yapış, ona nə qədər can yandırırsan-yandır, dəxli yoxdur. Çünki yanan ürəyin, tüstülənən duyğuların nəticəsi istənilən kimi alınmasa, burda yenə günahkar həmin o yanan ürəklə, istilənən düyğular olacaq. Ona görə ki, heç kimi o ürəyin necə yanması, o duyğuların necə tüstülənməsi düşündürmür, narahat etmir. Hər kəsə son nəticə daha maraqlıdı. Necə deyərlər nəticə onun hansı yolla əldə edilməsində heç bir rol oynamır. Bax elə bu mənada da hansı həvəslə, hansı niyyətlə, bütövlükdə isə hansı qabiliyyətlə işin qulpundan yapışırsan, yapış öncədən gərək nəticəni düşünəsən. Onun necə qəbul ediləcəyini təxmin edib, göz önünə gətirəsən. Yoxsag görülən iş sıfra bərabər tutulacaq.
   
   Bilmirəm hansı şairin şeirində rast gəlmişəm, amma təxmini xatırlayıram ki, orada söhbət haqqın-ədalətin, insafın daha yuxarı mərtəbədə tululmasında, daha yüksək dəyərləndirilməsindən gedirdi. Nəticənin böyük və yaxud kiçikliyi, uğurlu və yaxud uğursuz olması çəkilən zəhmətə, sərf olunan ömrə, vaxta həmişə yaxşı və ya pis mənada şərəf gətirib. Deməli, bütün bəlalar da, bütün tərif və tənqidlər də o şərəfə əsaslanır.
   
   
   
   İnsafsızlıq etməyin,
   
   Könlüm yanır şam kimi.
   
   Dodaq büzüb, küsürsüz
   
   Kəlmə danışan kimi
   
   
   
   Sanki qəmə səbəbkar,
   
   Sevincə bərə mənəm
   
   Hərə bir cür günahkar -
   
   Elə o "hərə" mənəm?!
   
   
   
   Adınıza uçuram,
   
   Düşünmədən dinciliyi
   
   Gəl! - deyirsiz qaçıram -
   
   Unudub incikliyig
   
   
   
   Bu ömürdə heç nəsiz
   
   Savab üçün çalışdım
   
   Kimliyimi bilirsiz,
   
   Dindirdiniz - danışdım!..
   
   
   
   ***
   
   
   
   Hərdən deyirlər ki, dünyanın düzəni pozulub. Nizam-tərəzi itib. Nə baş açmaq olur, nə də bu pozulan imzanı düzəltmək. Ümid qalır yalnız öz başının hayına qalmağa. Bax elə bütün problemlər də burdan yaranır. Çünki hərə öz başının hayına qalanda, öz başını başlara qoşanda bir hərci-mərcilik yaranır. Bir növü bu dünya bazara çevrilir. Elə bir bazara ki, yağnan-şorun, şornan-pendirin fərqi bilinmir ki, bilinmir. Eləcə hamısına "süd məhsulları" deyib matah kimi başlayırıq tərifləməyə. Neynəyəsən. Dünya da tərif xəstəsinə çevrilib. Tərifləməsən, qılığına girməsən yadından çıxırsan dünyanın.
   
   Böyük Məmməd Araz yazırdı ki, "Dünya heç kimin deyil". Amma buna baxmayaraq, dünyanın özü uğrunda bütün zamanlarda savaşlar gedib, bu gün də gedir, yəqin ki, sabah da belə olacaq. Müdriklərin, ağıllı adamların belə bir deyimi var: "Süleymana qalmayan dünya". İndi baş açmaq olmur ki, şairi də, alimi də, bir sözlə bütün işıqlı insanları dünyanın heç kimə qalmayacağı, bir növü fani olduğunu yazılarında, çıxışlarında, əməllərində təkrar-təkrar vurğusalar da bu dünyaya mədəsindən baxanlar bu fikirləri eşidə-eşidə, oxuya-oxuya öz bildiklərindən qalmır, istəklərindən bir addım da olsa geri çəkilmirlər. Görəsən nyiə? Dünya yəni bu qədər şirindi?
   
   Heç kəsi deyə bilmərəm, şəxsən mən yaşadığım ömürdə dünyanın faniliyinə daha çox əzab və məşəqqət ünvanı olduğuna inanmışam. İstər el-oba yerində-yurdunda olanda, istərsə də qaçqın taleyimi yaşadığım illərdə. Ən dəhşətlisi sonuncu olub. İnsan yardım növbəsinə alışandan sonra dünya da, dünya malı da onun gözündə bir az da şirinləşib, bir az da matahlaşıbdı. Elə bil qəsdən bizləri yardıma öyrətdilər, qəsdən bizləri özlüyümüzdən, öz kimliyimizdən uzaqlaşdırmağa çalışdılar və biz də nəfsimizə qul olub, gözübağlı bu istəyin ardınca getdik. Bax elə, bütövlüyümüzdə həmin yerdə zədələndi, həmin yerdə sındı.
   
   Hərdən söz-sözü çəkir. Yaxın dostlarla, həmfikrlərlə düşüncələrimizi bölüşəndə bütöv adamların azlığından gileylənirik. Onların sayının getdikcə sayının azaldığını, qıtlaşdığını, tükəndiyini, bir növü difsitə çevrildiyini dilə gətiririk. Və hər birimiz də ayrı-ayrılıqda bunu mənəvi aşınmayla, iqtisadiyyatla, madiyyatla, lap loru dildə desəm, gödəniyyətin mədəniyyəti üstələməsi ilə bağlayırıq. Zənnimcə acı da olsa bu həqiqətdi. İndi bütöv adamlar bir növü barmaqla göstərilir. Əgər onu da göstərmək istəsək.
   
   
   
   bir az bütöv
   
   adam olmaq
   
   bir az
   
   tam görünmək
   
   indi kipriyinlə
   
   od götürməyə bənzəyir.
   
   özünü oda-közə vurur,
   
   bəzən burun-buruna
   
   üz-üzə durub,
   
   çörək davası etmək -
   
   bütöv olmaq istəyənlərin
   
   ömrün bəzəyir.
   
   eh, necə də çətindi
   
   çörək davasından
   
   yeddi qat yuxarı qalxmaqg
   
   amma,
   
   ondan da çətindi
   
   bütövlük,
   
   tamlıq
   
   iradəsin saxlamaq
   
   bu bazar dünyada.
   
   
   
   Hə, ayrılıq anı barədə düşünəndə Yaqub Zurufçunun ikinci həyat verdiyi "Ayrılıq" mahnısı tez-tez qulaqlarımda səslənir. Nədənsə bu yazını yazanda əvvəl elə o mahnıdan mövzuma giriş etmək istədim, amma sonra gördüm ki, yox Sarı simdə yazdığım bu yazı bazar dünyada onun bütövlüyə zərbə vuran məqamları ilə, itkilərilə, duyğularla bağlıdı. Bax, ona görə də bu mahnını sonda xatırladım. Siz də necə istyirsiniz, harda istəyirsiniz orda xatırlayırsınız. Amma unutmayın ki, ayrılıq yaman şeydi.
   
   


YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
SON XƏBƏRLƏR
2019-07-22
2019-07-19


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Yay tətilini harada keçirəcəksiniz?

Evdə (76.85%)
İşdə (23.15%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

İki kişi restoranda oturublar. Yanlarında ofisiant keçir. Biri ona qışqırır:

- İki pivə xahiş edirəm!

İkincisi əlavə edir:

- Təmiz bakalda olsun xahiş edirəm!

Bir neçə dəqiqədən sonra ofisiant əlində iki bakal pivə gəlir və soruşur:

- Təmiz bakalda kim istəmişdi?





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK