hacklink Adalet.az | Sonuna çatdığım il Adalet.az | Sonuna çatdığım il Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

Sonuna çatdığım il

25711    |   2009-12-31 01:12
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Bu gün saatların əqrəbi daha sürətlə fırlanmaqdadı. Bunu mən sözgəlişi demirəm. Yaşadığım hər gün, şahidi olduğum hər bir hadisə, eləcə də həmsöhbət olduğum dostlar, doğmalar, o cümlədən də həmkarlarım mənimlə bir fikirdə razılaşıblar ki, vaxt yaman sürətlə gedir. Gözümüzü açıb yummamış 2009-cu il vida əhval-ruhiyəsi ilə kəsb qapının ağzını. Hətta Babək Yusifoğlu söhbətlərin birində vurğuladı ki, sən 2009-u deyirsən. Bu sürətlə bir də görərəcəksən ki, 2010 da gəlib gedib. Təbii ki, bu həqiqətin içərisində zamana bir ironiya da var idi. Və mən də onu göydə tutdum.
   
   Bəli, 2009 qapının ağzındadı, çevrilib üzü geri baxır... Onun baxışlarından hər şeyi oxumaq mümkündü. Bizə verdiyi zülümlərin ləzzətini də bizdən qoparıb apardığı bir illik ömür payının nəşəsini də və bir də içində qalan niskili... o niskili ki, sürət imkan vermədi ki, 2009 bizim axırımıza çıxsın. Necə deyərlər biz onun axırına gücümüzü bir yerə cəmləyib çıxa bildik. Bütün bunlar artıq bir xatirədi və bu xatirənin içərisində var-gəl edəndə istər-istəməz bir il boyu olub keçənlər göz önünə gəlir. Təsəvvür elə ki, dayanmısan dəmiryolunun kənarında və bir-birinə bağlanmış qatarlar sıra ilə ötür gözlərinin önündən. O qatarlarda yük də gedir, insan da gedir, təsərrüfat, sənaye malları da gedir, bir sözlə nəyi apara bilirsə hamısı var o qatarlarda. Biz o qatarın 2009-cu il dayanacağında düşənlərik. Qatarı tərk etdik ki, arxadan gələn bizi mənzilə aparacaq 2010-nu gözləyək. Bax elə o gözləmə anında da xatırladım ki, 2009-un əvvəlinci günündə dostlarla, iş yoldaşlarımla birgə qarlı-çovğunlu yanvar şaxtasında doğum günümü qeyd elədik. Zarafat deyil, 50 yaş idi. Həmin vaxt ağlıma belə bir şeir gəlmişdi:
   
   Məni qınamayın yaxın adamlar
   
   Sizinlə görüşə qışda gəlmişəm
   
   Elə tələsmişəm görüm hər kəsi -
   
   İlin ilk günündə - başda gəlmişəm.
   
   
   
   Yolum dağ keçidi, dərə yamacı
   
   O qədər dadmışam - acıdan-acı
   
   Çarpışmaq olubdu ömrün amacı -
   
   Bilmirəm heç hansı yaşda gəlmişəm.
   
   
   
   Ömrü boyu qəmə boyadım,
   
   Özüm oyun qurdum, özüm oynadım
   
   Sənə heç kim olan - ismim, soyadım -
   
   İndi də yazılıb - daşda gəlmişəm.
   
   
   
   Bəli, bu il hələ ki, qar yoxdu. İşdi olsa hamının yəqin ki, könlü xoş olar. Təkcə sürücülərin, bir də gündəlik çörək ardınca düşənlərdən başqa. Onların sırasında çoxlarımız var.
   
   
   
   ***
   
   İlin başa çatan ərəfəsində Qayıdış qəsəbəsinə getdim. Vahid Əlifoğlunun görüşünə. Özünün də dediyi kimi, bu görüşün bəhanəsi yenə hüzür mərasimi idi. Neynəmək olar, bizim də bəxtimizə yasdan-yasa görüşmək düşüb. Allah sonunu xeyirə calasın...
   
   Hə, Vahidin yaşadığı evin həyət qapısından içəri girəndə bir xeyli sayda gümrah, yeyib yatmış pişik çıxdı qarşıma. Məni qarşılayan şairi salamlayıb, zarafatla dedim:
   
   - Maşallah, yaxşı təsərrüfatın var. Belə davam eləsə qışdan da yaxşı çıxarlar...
   
   Vahid Əlifoğlu sözü göydə tutdu və heç halını pozmadan dedi:
   
   - Qağa, bunlar boğazımın şərikləridi. Qazandığım nədisə qızlar birinci pişiklərə yedizdirir, sonra qalanını özümüz bölüşdürürük. Özün bilirsən də mən qızların xətrinə dəyə bilmirəm. Odur ki, yeməyin yağlısın, yavanın da pişiklərlə bölürəm.
   
   Bir xeyli söhbət etdik. Apardığım bir topa qəzeti və son kitabımı bağışladım Vahidə. Elə ayaqüstü də gündəlik qayğıları unudub, qəzetdən, yazı-pozudan danışdıq. Yeni il üçün hazırladığı yazılar barəsində bir balaca sirr verdi. Sonra da dedi ki, bəribaşdan danışmayım, oxumaq maraqsız olar. Razılaşdım və ayrılanda ilin son yazısını redaksiyaya çatdırmağı xahiş etdi. Təbii ki, mən də məmuniyyətlə o yazını redaksiyaya çatdırdım. Amma yol boyu fikirləşdim ki, bütün qayğılarına, problemlərinə baxmayaraq, Vahid Əlifoğlu qələmsiz, dəftərsiz dura bilmir. Hər dəfə mənə desə də ki, "qağa, deysən tay yazmayacam, çünki yazmaqla ürəyimi boşaltmaqdan başqa heç nəyi dəyişə bilmirəm. Ondandırsa üzümü gecələr aya tutub və yaxud da gözümü tavana zilləyib yazmaq istədiklərimi danışsam bəs eləyər. Heç siz də əziyyət çəkib yazını çapa hazırlamazsız...".
   
   Hə, Vahidin bu sözlərini hər dəfə müxtəlif təsir vasitələri ilə ağlından çıxartmağa çalışmışam. Amma ondan ayrılanda da görmüşəm ki, dediklərində böyük həqiqətlər var. Çünki bu günün yazısı nə mənəviyyatda çevriliş edə bilir, nə də bir qarın çörəyi əvəz edə bilir. İndi qələm adamı yazı yazanda sadəcə ürəyini söküb tökür ortaya. Bu da olsa-olsa onun özünə təsəllisidi və bu təsəlli göy üzünə açılmış əllər kimidi. O əllərə baxan olacaqmı? Tanrı duaları eşidəcəkmi?..
   
   
   
   bir topa bulud sayağı
   
   mən keçdim külək əlinə
   
   bilmədən ömrün ipini
   
   verdim mən fələk əlinə...
   
   
   
   yüz cürə oyunlar qurdu
   
   qarışıq ilmələr vurdu
   
   axırda da gendə durdu -
   
   mən düşdüm kələk əlinə
   
   
   
   ruhun damarları sıxıb
   
   çəkib şirəsini yığıb
   
   gör necə də sahib də çıxıb -
   
   bu qol, bu bilək əlinə.
   
   
   
   dünyadan ötüb-keçimdə
   
   yanılmadım bir seçimdə
   
   canım ovcumun içində -
   
   aç, bax, mələk əlinə...
   
   
   
   ***
   
   İlin sonu gələndə bütün kollektivlər müəyyən hazırlıq işləri görürlər. Kimi hesabatlarını hazırlayır, kimi edəcəyi səfərlərin proqramını, kimi də iştirak edəcəyi tədbirlərin gündəliyini tutur. Bizdə demək olar ki, bu məsələlər artıq arxivə verilib. Redaksiyada "köhnə"lərdən qalan cəmi barmaq hesabı məlum əməkdaşlardı. Onların da qayğıları başdan aşdığından demək olar ki, ilin sonu məsələsini ya unudublar, ya da özlərini görməməzliyə vururlar. Cavanların da ki, sirrini, sözünü bilmək indi bir az çətin məsələdi, Allah işlərini avand eləsin, bayramları xoş ovqatla keçsin. Necə deyərlər nigarançılıqları, problemləri unudulsun, gələn ilə ən gözəl ovqatla qədəm qoysunlar. O ki, qaldı bizlərə...
   
   Biz artıq çox illərin necə qutarıb, necə başladığını müşahidə etmişik. Və hər dəfə də özümüzə təsəlli vermişik ki, günü necə başlasan, ili necə başlasan o cür də başa vurarsan, amma günün yarısında, ilin ortasında görmüşük ki, o deyilənlər sadəcə təsəlli imiş. Çünki bizim ovqatımız zamanın ovqatı ilə heç cürə düz gəlmir. Ya biz çox qabağa gedirik, ya da ki, zaman və yaxud da əksinə. Ona görə də gülməyi də yadırğayıq, hətta gülənə də bir az qəribə baxırıq ki, nəyə gülür, niyə gülür. Belə olandan məni qınayırlar ki, çox pessimistsən, hər şeydən qayğılanırsan, amma neyləyim, məndən asılı deyil. Yaşadığım həyat, cəmiyyət, daşıdığım yük, bir sözlə oxuduqlarımla gördüklərim bütün tarazlığımı pozur. Heç biri bir-biri ilə düz gəlmir. Ona görə də mənə irad tutanları nə qədər anlamağa çalışam da bir nəticə hasil olmur. Özüm-özümə deyirəm ki, belə gəlib, belə də gedəcək.
   
   Bu gəlib gedən dünyada, bu sürətini ölçə bilmədiyimiz zamanda bir az ağıllı, bir az laqeyd, bir az dəlisov olmaq daha yaxşı imiş. Çünki gülməklə ağlamağı mütləq bacarmaq lazımdı. Təkcə ətrafındakılara gülüb ağlamaq yox ha, həm də özün-özünə. Onda ürəyin yükü bir az yüngülləşir. Çünki gülməklə ağlamaq bir növü qoşaqanaddı:
   
   
   
   adamın
   
   gülməyi gəlir
   
   hərdən özünün-özünə...
   
   və belə olanda
   
   hardansa
   
   astaca
   
   ölməyi gəlib
   
   görünür gözünə...
   
   qəribədi -
   
   gülməklə ölmək
   
   sən demə
   
   hərdən
   
   görüşürmüş
   
   adamın içində...
   
   bu həm də
   
   məşq imiş
   
   gələcək
   
   yerdəyişmələr üçün də!..
   
   
   
   ilin sonunda arxada qalanlara ağlamağı unudaq. Hər şeyi ifadə edə biləcək təbəssüm bəxş eləyək. Sadəcə, bir anlıq qapıdan çıxanda geriyə boylanıb baxdığımız kimi...


YAZARIN ARXİVİ

2018-11-18 : DOYMUŞ MƏHLUL
2018-10-23 : YARIMÇIQ MƏKTUB
2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
SON XƏBƏRLƏR
2019-11-11
2019-11-09
2019-11-08


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Dövlət xəstəxanaları pulludu, yoxsa pulsuz?

Pullu (92.31%)
Pullsuz (7.69%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Qazaxda Aslanbəyli kəndinin camaatı sünnüdür, Ürkməzli kəndinin camaatı isə şiədir. Həmin kəndlərə 10 dəqiqə intervalnan iki avtobus işləyir.

Bir dilənçi Aslanbəyli kəndinə gedən avtobusa minib əl açıb yolboyu camaatdan sədəqə istəməyə başlayır:

- Siz Həzrəti Əli xatrinə mənə kömək eləyin!

Bir-bir hamıya yaxınlaşır, amma heç kim pul vermir.

Şair Elnur Aslanbəyli də oturubmuş arxada. Üzünü dilənçiyə tutub deyir:

- Ay dayı, bu Ömərin avtobusudur, sən düş arxadan gələn Əlinin avtobusuna min!




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK