Adalet.az | HAVALANMIŞ ADAM Adalet.az | HAVALANMIŞ ADAM Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

HAVALANMIŞ ADAM

Bir yaşamın etüdləri

16221    |   2015-02-28 01:30
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Hərdən eşidəndə ki, filankəs havalanıb, inanmırdım. Yəqin siz də eşidibsizin bu sözü, yəni havalanmaq sözünü. Amma mən artıq bu havalanmanın nə olduğunu artıq yaşadım və gördüm ki, doğurdan da insan havalana bilirmiş. Özü də hər şeydən - münasibətdən də, hadisələrdən də, zamandan da, lap elə dərddən də. Təbii ki, insan daha çox dərddən havalanır. Bax, bu mənada mənim də havalanmam elə dərddən oldu - içimə, varlığıma, ruhuma hakim kəsilmiş dərddən...
Hə, bir neçə günün söhbətidi. İşdə özümü çox narahat hiss edirdim. Hətta bir-iki dəfə dolabdakı təyziq aparatını çıxarıb özüm öz təzyiqimi yoxladım. Gördüm ki, həm ürəyimin, həm də qanımın təzyiqi yavaş-yavaş nəzarətdən çıxır. Dərman qəbul etdim. Bir az həmin o artım dayandı. Amma sonra yenə öz işini davam etdirdi. Növbəti bir dərman da... növbəti fasilə və yenə də davam. Elə bu vəziyyətlə də işin sonuna qədər dözüb dayandım. Sonra iş günü başa çatdı. Çox böyük bir missiyanı yerinə yetirmiş adamlar kimi mən də iş otağımın qapısını bağlayıb evə üz tutdum...
Bakının tıxac problemi sağalmaz bir yaradı. İndi özünüz təsəvvür edin. Qan təzyiqinin gətirdiyi baş ağrısı, gözlərin dumanlanması və üstəlik də tıxac. Belə bir vəziyyətdə yolu birtəhər qət edə bildim. Evə gəldim. Qapını üzümə açanda təccüblə baxdılar. Güclə salam verib birbaşa yataq otağına keçdim. Elə döşəmənin üstündəcə uzandım. Ağlıma ilk gələn o oldu ki, arxamca otağa daxil olmuş həyat yoldaşıma "zəhmətini halal et" deyim. Nə qədər etdim, dillənə bilmədim. Elə gözlərimi üzünə zilləyib baxırdım. O da əlimi ovcuna alıb heyrətlə üzümə baxırdı. Güclə də olsa hiss edirdim ki, kipriklərinin ucu islanır. Birdən əlimi buraxıb telefona tərəf qaçdı. Deyəsən təcili yardıma zəng edirdi. Sonra nələr baş verdiyindən xəbərim olmadı. Həmin gecə yuxumda Vahid Əlifoğlunu gördüm... Dəyərli dostumu... Ürəyimin həmişə axtardığı adamı... Kişi şairi!..
Vahid yuxuma gəlmişdi. Boyu, buxunu yerində idi. Sadəcə, paltarları bir az nimdaşlaşmışdı, bir də saçları pırpız idi. Hiss olunurdu ki, tələm-tələsik gəlib. Saçına daraq vurmayıb. İçəri girən kimi də ilk sözü bu oldu:
- Dur ayağa, gözləməkdən yoruldum. Həsənin yanında (həmişə oturub çörək yediyimiz kafeyə işarə edirdi - Ə.M.) kabab sifariş vermişəm. Çoxdandı vurmuruq. Gedək dərdimizi dağıdaq.
Mən onun üst-başına diqqətlə baxıb dedim:
- Vahid, bu geyimlə, bu görkəmlə camaatın içinə getmək olmaz axı. Gəl paltarını dəyiş, mən də hazırlaşım sonra gedək.
- Yaxşı, sənin təzə köynəklərindən birini ver, geyinim.
Yerimdən qalxıb köynək axtarmağa başladım. Bu vaxt onun bir az qəzəbli, bugünə qədər eşitmədiyim səsini eşitdim:
- Orda çox midiləndin. Vermək istəmirsən vermə, heç mən də çörək yeməyə getmirəm. Qalsın ayrı vaxta, iştahamı korladın - dedi və sağollaşmadan qapını arxasınca örtdü.
Yuxudan hövlank oyandım... Qan-tərin içində idim. Gözüm otaqda Vahid Əlifoğlunu axtarırdı. Görmədim. Oyandığımı hiss edən ailə üzvlərim də başıma yığışdı. Saatı soruşdum. Saat 4:00 idi. Mən onların hələ də yatmadığını görüb təəccübləndim. Səhərə hələ iki saat qalırdı. Yerimdən qalxdım və mətbəxə keçdim. Qarşıma bir stəkan çay qoydular.
- Yaxşıyam, narahat olmayın. Gedin yatın - dedim. Hər kəs öz yatağına tərəf çəkilib getdi. Mən Vahidlə tək qaldım. Bütün dostluğumuzun tarixini günbəgün, anbaan yaddaşımda təzələdim. Onunla axırıncı görüşüm, onunla son telefon danışığım, bir sözlə, hər şey bir kino lenti kimi keçdi gözlərimin önündən. Və təəssüfləndim. Təəssüfləndim ki, ona qoşulub getmədim. Axı o mənimlə oturub köhnə zamanlarda olduğu kimi yeyib-içmək, zarafat etmək, ədəbiyyatı, dünyanı müzakirəyə çıxarmaq istəyirdi. Mən isə onu tək buraxdım. Və əlim dəftər-qələmə tərəf uzandı.

Yuxuma gəlmişdin
yenə
həmin görkəmin də,
həmin ərkin də...
Yerində idi
kəsərli nitqin də,
sözün də...
Bir az
saçın uzanmışdı
pırpızlaşmışdı
Bir az da
kədər var idi
üzündə, gözündə...
Tələsirdin
elə bil
od almağa,
su dadmağa,
hava udmağa
gəlmişdin...
Amma dözməyib
mən də
soruşanda
bir anda
utanmışdım,
səninçün
darıxmışdım! - deyəndə...

***
Səhər açıldı. Necə deyərlər, mənim istəyimdən, iradəmdən asılı olmayaraq, həyat yenə qaynamağa başladı. Təbii ki, yenə işə tələsənlərin tıxac problemi və bu problemi yaşayan bəndələrdən biri kimi mən də könüllü şəkildə bu qaynayan həyata özümü atdım. İşə gəldim. Qapını açıb otağa girəndə diqqətimi bir şey çəkdi. İlk dəfə idi ki, yazı stolumun üstündə hər şey necə gəldi düşüb qalmışdı. Ortada da təzyiq aparatı. Yaddaşı bərpa olunan adamlar kimi gördüklərim məni dünənə çəkib apardı. Anladım ki, dünən mən başqa bir dünyanın qapısının ağzından geri qayıtmışam. Amma məni o yola vadar edən, o yola çəkib aparan səbəblərin, hadisələrin bəlkə də kimlərinsə baxış bucağında o qədər də əhəmiyyəti, mənası yoxdu. Ən azından ona görə ki, hər kəs öz çevrəsinə bir cür yanaşır, məsələyə özünün istədiyi, duyduğu kimi reaksiya verir. Üstəlik də hər kəsin özünə uyğun həssaslığı var. Bu mənada mənim əsəbimi oynadan, təzyiqimi oynadan, hətta məni havalandıran hadisələr ümumi baxışda, ümumi çəkidə bəlkə də milyardlarda birin hissəciyidi... Bəlkə də heç nədi. Amma neyləyim ki, mən havadan da nəm çəkirəm və bu çəkdiyim nəm də içimi də, ruhumu da, düşüncəmi də, davranışımı da, hətta yazmaq istədiklərimi də havalandırır...
Bəli, adətən belə məqamlarda mükəmməl bir ifadə var onu işlədirlər. Yəni "keçmiş olsun" deyirlər. Mən isə bunun keçmiş olduğuna, olacağına inanmıram. Ən azından ona görə ki, mən elə necə yaranmışam, necə varam, o cür də qalıram. Deməli, bu havalanma problemi mənim qalmağımla birlikdə mənim içimdə, yanımda qalır. O, artıq mənim bir əzamdı. Hətta onu kəsib atmaq istəsəm belə, bu mümkünsüz bir iş olacaq. Axı o, ürəyin əzalarından biridi. Ürəyi isə kəsib atmaq...
Hə, iş otağımda axşamdan dağınıq qoyub getdiklərimi yerbəyer edirəm. Təbii ki, yazı adamının əsas işi və bəlkə də ən çətin işi elə qələmlə vərəqi baş-başa gətirməkdi. Əgər qələmlə kağız danışmağa başladısa, onda ruhundan süzülənlər səni bir növü suya çəkir, yüngülləşdirir. Mən də neçə illərdi ki, özümü bu cür suya çəkdiyimdən qələmi kağızla görüşdürdüm və bir də gördüm ki:

Dərd çeynəyir içəridən
Dəlik-dəlik, oyuqdu...
Əlini qoy üstünə -
Ürəyimə soyuqdu...

Nuru sönür, azalır
Gözüm sanma qıyıqdı
Əlini qoy üstünə -
Gözlərimə soyuqdu...

Əlim qalxmır, titrəmir
Əl olmaqdan doyubdu
Əlini qoy üstünə -
Əllərimə soyuqdu...

***
İndi arxada qalan əvvəlki üç günü öz-özümə vərəqləyirəm və elə bilirəm ki, o vərəqlərin arasından nə isə tapıb çıxara biləcəm. Amma deyəsən özümü boş-boşuna yoruram, o vərəqlərin arasında heç nə qalmayıb. Yox! Yanılıram, orda nə isə qalıb. Ən azından mənim ailəmə yaşatdıqlarım, doğmalara, sevdiklərimə "hədiyyə" etdiklərim.
Bilmirəm, onlar buna görə məndən incidilər, küsdülər, yoxsa yox... məni bağışlayacaqlar, bağışlamayacaqlar... Amma bütün hallarda mən olanları bilərəkdən, düşünülmüş şəkildə, qəsdən etmədim. Mən çəkdiyim nəmdən havalandım və bu havalanmanın şah damarı da haqqım hesab etdiyim, umduğum, güvəndiyim gerçəkliyin, istəyin anlaşılmaması, reallaşmaması oldu. Və bunun zərbəsini də mən öz içimə qəbul etsəm də, içimdə sən də varsan və sən də bunu yaşadın. Sən həmin o içimdə olan duyğuların, istəklərin canlı şahidi, iştirakçısı, təşəbbüsçüsü və həm də onun daşıyıcısısan. Deməli, birmənalı şəkildə anlamaq lazımdı ki, baş verən bütün hadisələr təkcə bir ürəyə yox, həm də o ürəkdə olanlara zərbədi. Bax, bunu anlayanda, buna qarşılıq verəndə onda yaşamaq nisbətən, bəli, nisbətən asan olur. Çünki bu yaşam anlayış üzərində dayanmağa cəhd edir və təbii ki, bu cəhdin bütün hüceyrələri də elə anlayışın hüceyrələridi.
Elə bilməyin ki, bu fikirlərim hansısa bir fəlsəfi düşüncənin təkrarı və yaxud bənzəridi. Xeyr. Sadəcə mən bütün bu olanların içərisində kimin, nəyin hansı dərəcədə doğma olduğunu görə bildim. Hiss etdim ki, mənim üçün kim darıxır və bir də hiss etdim ki, mən olmayanda kim darıxacaq. Ona görə də hər şeyin ilkinini və o ilkin paklığını, saflığını bir daha içimdən çıxarıb gözümün önünə gətirdim. İstədim ki, onun da gözlərinin içərisinə baxım. Görüm o da mənim üçün darıxacaqmı?
İnanın, nə qədər diqqətlə baxsam da, oxuya bilmədim o gözlərin içini. Çünki o gözlərin içini bir qəm buludu örtmüşdü. Buludlar isə həmişə göy üzünü gizlədir, pərdələyir. Ona görə də mən ancaq həmin an sənə ünvanladığım şeiri pıçıldamağa üstünlük verdim.

Mənim içim ağlayır
İçimə təsəlli ver...
Üç övladım kövrəlib,
Üçümə təsəlli ver...

Bir qəribə köç oldu
Düşünməyim gec oldu...
Nəyim vardı heç oldu -
Heçimə təsəlli ver...

Axtar, ara, seçginən
Yurd-yuvasız köçkünəm...
Mən səninçün heç kiməm -
Heç kimə təsəlli ver!

Bitirdiyin, bitdiyin
Qucağına getdiyin...
Ötüb məndən, etdiyin -
Seçimə təsəlli ver!..

***

Hə, mən bütün bu yaşananları yazmaya bilməzdim. Ən azından Vahidin ruhu narahat olardı. Çünki o, mənim havalandığımı duyub ardımca gəlmişdi. Mən onun ruhuna baş əyməklə həm də içimi alt-üst edən kəslərə üz tuturam:
- Nə olar, oynamayın ürəklə! Oynamayın dünyaya ürəklə baxanlarla! Oynamayın duyğularla, sevgilərlə və bir də oynamayın özünüzlə! Siz də havalana bilərsiniz!




YAZARIN ARXİVİ

2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-08-17


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Qiymətlər qalxandan sonra avtobusa minəcəksiniz?

Hə (71.43%)
Yox (28.57%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Nəvə nənəsindən soruşur:
- Nənə, qanın dadı necə olur?
- Mən, nə bilim, ay bala?
- Bəs babam deyir ki, sən ömür boyu onun qanını içmisən.
- Babanın beyni yoxdu, boş-boş danışır.
- Bilirəm yoxdu, babam deyir ki, sən onun beynini də yemisən.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK