ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

DİQQƏT TALONU

Ona ehtiyac hər gün artır

18366    |   2014-11-15 01:06
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır



İndi düşünəcəksiniz ki, yenə nostalji hisslərə baş vuracamg keçmişi vərəqləyəcəm. Necə deyərlər, açacam sandığı, tökəcəm pambığıg Təbii ki, belə fikirləşməkdə haqlısınız. Ən azı ona görə ki, dünəndən imtina etmək bugünün bünövrəsini qazmaq, özülsüz bir evdə yaşamaq kimi bir şeydi. İstənilən qasırğa, istənilən titrəyiş, hələ mən zəlzələni demirəm, o evi saman çöpü kimi oynada bilər. Bu mənada bir deyim də var, "keçmişini unudanın gələcəyi də olmur". Mən də məhz həmin o bildiklərimə, keçmişimə söykənib sizinlə bu günün, bu zamanın söhbətini edirəm. Elə bilirəm ki, bu ovqat söhbətləri sizə də nələrisə xatırladacaq, sizin də dünəninizi göz önünə gətirmək, onu yenidən yaşamaq haqqınızı çin edəcək...
Bax beləcə, sizin də, mənim də haqlı olduğumuz bir gerçəyin içində yola çıxırıq - uzun, amma sonu görünən bir yola. Həmin yolun başlanğıcı yaddaşla, xatirələrlə bağlıdı və mən də o yaddaşın gücünə, o xatirələrin köməyinə arxalanıb, güvənib həm özümə, həm də çevrəmə nəyisə demək, nəyisə göstərmək amacındayam. Elə bilirəm ki, bütün bunlar hamımızın, bütövlükdə bu yazını oxuyan hər kəsin bir yarpaq xatirəsini dilə gətirməyə, pıçıldamağa bir növü katalizator kimi səbəb olacaq. Bütün səbəblər istənilən halda həm də bir zərurətdən doğur. O zərurəti ürək tələb edir, ağıl istəyir və ürəyin, ağılın istəyi də əslində qarşısı alınmayan anlamda ağrı-acı vermək gücündə olan bir ehtiyacdı...
Mən hələ çox-çox bundan öncə kitablarımın birinin adını "Ehtiyacın elçi daşı" qoymuşdum. Onda düşünmüşdüm ki, mənim bütün ehtiyaclarım təkcə öz qapımda, öz çevrəmin həyətində qoyulmuş elçi daşının üstündə oturmayıb. O bütövlükdə millətin, cəmiyyətin, dövlətin elçi daşının üzərində növbəsini gözləyir. Təbii ki, mən burda maddi ehtiyacı yox, mənəvi ehtiyacı, ağrılarımın mühafizəsini, dərdlərin əlacını qabartmağa çalışmışdım. Və bunun ardınca da başqa bir kitabımı "Allah, məni unutma" adlandırmışdım. Hətta gənc yazar dostlardan biri zarafatla öz yazılarının birində vurğulamışdı ki, "Əbülfət Mədətoğlu elə bilir ki, Allah onu eşidəcək və onu unutmayacaq". Bu zarafatın özündə mən iki məna görmüşdüm. Birincisi, bir vətəndaş, bir bəndə olaraq mənim öz Allahıma üz tutmağım həm təbiidi, həm də haqqımdı. Amma bütün dünyadakı bəndələrin, hamımızın tək Allahımıza üz tutması da onların haqqıdı. Deməli, bu qədər haqqı olanların içərisində Allahımızın kimi eşidəcəyini, kimi unutmayacağını söyləmək mümkünsüz bir şeydi. Lakin həyatda, yaşamda, yaradıcılıqda, lap elə sağlamlığın özündə hər şey yerli-yerindədisə, hər şey uğurla inkişaf edirsə, deməli, onun müraciəti, onun Allahımıza üz tutması qəbul olunubdu.
Bax, bu mənada mənim də giley-güzar etmək, naşükür olmaq haqqım yoxdu. Və üstəlik Allahımın məni eşitdiyinə, məni mükafatlandırdığına da, məni diqqətdə saxladığına da əminliyimi həmişə bəyan etmişəm. Bunun göstəricisi hədiyyəm olan dərdlərimdi və mən də o dərdləri sevə-sevə vəsf edirəm. Həmişə də vurğulayıram ki:

Dərdin
böyüyü, kiçiyi
olmur...
dərdin
ölçü vahidi
ürəyin tutumudu -
dərd
dadı damağımdan
ağrısı canımdan
heç vaxt getməyən
bir
meyvə tumudu!..

Bax elə bu sevgiylə də, bu inamla da onu da bildirirəm ki:

Sən
təəssüf etmə
heç nəyə
nəsə
baş veribsə -
demək
gərəkdi!
Və əslində
mənə görə
tale özü də
bir növü çörəkdi...
kim necə bacarırsa
o cür də
qazanır,
həzm edir...
Bax,
həmin o zamanın içində
hər şey -
hətta ömür də
əriyib gedir...
Sən
təəssüf etmə
olanın,
gedənin
arxasınca
bir iynə ucu boyda belə
getmə!..
hələ
özünü toparla

"əlvida!" söylə
düşünülmüş şəkildə
bilə-bilə...

***

Yazılan hər bir söz içdən gələndə, ruhdan qidalananda ən daş ürəkli insanın belə primitiv şəkildə desəm, heç olmasa tükünü tərpədir, qəlbinə iynə ucu boyda təsir edir. Ona görə də həmin o duyğulu, anlaşılan, içdən gələn yazılar, sözlər havada qalmır. Elə bil küləksiz bir şəraitdə ağacdan yarpaq necə qopub düşürsə və onun budaqlara, yerdə hansısa bir cismə, nəhayət, torpağının özünə toxunanda çıxardığı səs həssas adamların diqqətindən yayınmır. Bəzən bunu hərə bir cürə məna da verir, don da geyindirir. Şəxsən mən küləksiz, mehsiz havadan qopub düşən yarpağın həmin o səsini ağacın ahına bənzədirəm. Mənə elə gəlir ki, ağac hansısa bir dərdin ağırlığından, hansısa yükə dözümsüzlüyünü ifadə edəndə bir dəli "ah" çəkir və o dəli "ah" da qopub torpağa düşən bir yarpaq olur...
İndi payızdı, xəzəl vaxtıdı. Səhərlər şəhərimizin mərkəzi yerlərindən biri olan Akademiyanın həyətindəki parkda gəzirəm. Əl boyda yarpaqlar elə asta-asta qopub düşür ki, sanki yarpaq yağışıdı. Bu çinar yarpaqları, dediyim həmin o "ah"ı hər səhər mənə eşitdirir və mən də o "ah"ın yükü altında ömrün payızını ilin sonuna tərəf çəkib aparıram, özü də bilirəm ki, qarşıda qış var. Onu aşmaq, ondan keçmək özü də bir tale yazısı, özü də bir ömür payı və nəhayət özü də bir Tanrı iradəsidi. Yəni keçib-keçməmək təkcə mənim istəyim deyil, mənim cəhdim deyil. O istəyi, o cəhdi gerçəkləşdirmək gücü yalnız Allaha aiddi. Belə olan şəraitdə mən özümdən xəbərsiz daha çox poetik düşüncəyə qapılıb qalıram. Lap obrazlı desəm, özümü, duyğularımı, ürəyimi şeirə tapındırıram.

Səhərin yuxusunu
Ərit kirpiklərində...
Axıtma göz yaşını-
Kirit kirpiklərində...

Yaddaşına işıq sal
Xatirələrlə danış...
Onda bu şəhər sənə -
Tanış gələcək, tanış...

Neçə tini, döngəni
Adbaad sayacaqsan...
Xəzərin pıçıltısın -
Yaxından duyacaqsan...

İşıqforda dayanan
Dilənçi qadın belə
Düşəcəkdi yadına-
Düşəcək çox şey hələ!..

Arxadakı zamanı
Xatırlamaqla dirilt!
Özün kiridiyin tək-
Gülüm, məni də kirit!..

***

Nədənsə sözün urvatdan düşdüyü indiki vaxtda adamların bir-birinə diqqəti də kasadlaşıb. Az qala azalıb, azalıb sonra... Sonra da sovet dönəmində bəzi məhsullarda olduğu kimi, yəqin o da talonla olacaq. Özü də iri hərflərlə üst yazısı olan talonla, yəni "Diqqət Talonu"! Bilmirəm, bu talonu kim paylayacaq, hansı idarə məşğul olacaq o işlə, ya bu məsələdə imtiyaz olacaq, olmayacaq... Amma bir şeyi bilirəm ki, buna tələbat gerçəkləşəcək. Çünki azalan diqqət insanların etinasızlığını, laqeydliyini, hətta gərəkizliyini hər gün daha çox göyərdir, şaxələndirir... Bir qəribə bitki var, yəqin adını, dadını bilirsiniz. Pərpətöyünü deyirəm! Onun qəribəliyi ondadı ki, bir toxumu külək, meh hara aparıb atdısa, orda da dərhal cücərəcək. Düzdü, çayır da belədi, amma pərpətöyün toxumu bir atalar məsəlində də özünü təsdiqləyib. Deyirlər ki, filankəs pərpətöyün toxumu kimi tez dağılıb özündən çıxır...
Bax, bu mənada indi həmin o diqqətin get-gedə tükənməsi və günlərin bir günü talonla olması mənim inancıma görə labüddü. Düşünürəm ki, bu məsələdə mən tək deyiləm, ən azı beş-on həmfikrim var. Onlardan biri ürəyimin ən yaxını olan sənsən. Yəqin ki, etiraz etməzsən və hətta etiraf edərsən ki, bu gün o diqqətsizliyin ucbatından nə qədər ürəklər sınır, nə qədər fikirlər haçalanır, nə qədər incikliklər baş verir. Bunların olmaması, baş verməməsi üçün isə sadəcə dediyim o diqqət məvhumu, anlayışı bir xan çinar kimi boy göstərir...
İllər öncə bir hadisənin şahidi olmuşdum. O vaxt çox yaxın olan iki dost kiçik bir diqqətsizliyin üzündən yollarını ayırdılar. Belə baxanda bu, bəlkə də bir güzəşt etməyi, bağışlamağı bacarmamağın nəticəsi idi, amma mən sonralar təkrar-təkrar həmin o məsələni özüm üçün də, elə onların özləri ilə birlikdə də, təbii ki, ayrı-ayrılıqda müzakirə edib belə bir yekun qərara gəldim ki, həqiqətən diqqətsizlik çox incəlikləri alt-üst etmək gücündədi. Elə incəlikləri ki, onu illərlə, ömür xərcləməklə qazanıb qoruyursan. Amma sonda...

İçini didəndə xatirələrim
Soyuq baş daşını
Qucaqla, ağla...
Gizlədib hamıdan göz yaşlarını
Çəkil bir bucağa -
Bucaqda ağla...

Üstünə bir bəlli tarix yazdığın
Şəkillər içindən kəsib, asdığın
O şəxsin həniri hopmuş yastığın
Ətrindən məst olub-
O çağla ağla...

Özündən uzaq tut qəmi, xiffəti
Unut ayrılığa olan nifrəti...
Dəfn elə, biryolluq sən Əbülfəti-
Onun yandırdığı ocaqda ağla...

... Bəli, bütün bu gəzişmələrdən, söz baş-başa qalmaların və onun yaşatdıqlarının içindən üzü dünənə boylanıram. Orada nələr, kimlər yoxdu... oradan nələrlə, kimlərlə çıxıb gəlmişəm... oradan nələri, kimləri gətirmişəm... Bax, bütün bunları bir özüm, bir Allahım bildiyi anda, amma yenə də sənə üz tutmaq, səndən soruşmaq istəyirəm:
- Mən Diqqət Talonuna ehtiyac olacağını söyləyəndə yanılmadım ki? Və ümumiyyətlə, bu yazını yazmağım kiminsə diqqətini çəkə biləcəkmi?..






YAZARIN ARXİVİ

2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-06-23
11:09 İNSAN
2018-06-22
17:29 ÜMİD


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Sizcə bu komandalardan hansı çempion olacaq?

Braziliya (36.37%)
Argentina (9.09%)
İspaniya (18.18%)
Almanıya (36.36%)
Fransa (0%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Ermənilərlə bacı-qardaş olduğumuz vaxtlardı. Moskvada Yazıçılar Evinin restoranında Zakir Fəxri yeyib-içir. Bu vaxt bir erməni yazıçı da gəlib onunla bir stolda oturur. Hesab vaxtı gələndə erməninin 20 qəpiyi düşür stolun altına. Erməni əyilib pulu axtarır. Zakir Fəxri dərhal bir iyirmi beşliyi yandırıb tutur stolun altına, erməniyə deyir:

- Kirvə, axtar.

Erməni pərt olur. Restorandan çıxırlar, asılqandan paltolarını götürəndə erməni Zakirin acığına asılqanda işləyən kişiyə bir əllilik verir.

Zakir əlini atır cibinə, görür ki, o qədər pulu yoxdu, əlini yelləyib deyir:

- Brat, paltonu bağışladım sənə, geyinərsən. Mən dünən QUM-dan fransuzski əla bir palto almışam.





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK