Film izle hacklink kiralık bahis sitesi satılık bahis sitesi Adalet.az | "YENƏ DƏ GÖZLƏRDİM SƏNİ..." Adalet.az | "YENƏ DƏ GÖZLƏRDİM SƏNİ..." Adalet.az | Ədalət -
ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

"YENƏ DƏ GÖZLƏRDİM SƏNİ..."

557132    |   2014-10-18 01:40
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Ağbəniz, dolubədənli qadın yumşaq addımlarla küçəni keçməkdədi. Bu qədər adamın, sağa-sola şütüyən maşınların arasında belə dalğınlığı sezilir. Gözəlliyini illərin badına verməyən qadınlardan olduğu göz oxşayan görkəmindən bəllidi. Bir də o bəllidi ki, dünənəcən güvəndiyi, ancaq özündən başqa kimsəyə gərək olmadığını da getdikcə hiss elədiyi gözəlliyi daha təsəlli yeri deyil. Məsum sifətində, saf baxışlarında yaşanmamış qadınlığın acı kölgələri dolaşmaqdadı...
Az qala böyürdən çıxan qırmızı maşının altına düşəcəkdi. Əgər dirsəyindən yapışan o titrək əl olmasaydı... Dönüb baxdı. Kişinin baxışlarında istilik, bir az da çəkingənlik gördü... Dirsəyini elə nəvazişlə sıxırdı ki... Nəsə demək istədi. Dilinin ucuna yığılan sözlərin heç biri dodaqlarından qopa bilmədi...
Küçəni keçdilər. Kişinin titrək barmaqlarını hələ də dirsəyində hiss edirdi. Deyəsən, bu barmaqların sahibi də haraya getmək istədiyini bilmirdi. İkisindən biri danışmalıydı...
-Gedək, sənə dondurma alım...
Bu hardan ağlına gəldi?! Həm də, payız girmişdi, axı... Kişinin bundan başqa nəsə deyə biləcəyini də gözləmirdi...
Bu dəfə özü onun qoluna girdi...
Dondurma satılan köşkün yerini bilmirdi. Heç bilmək də istəmirdi. Hər şeyin əvəzinə bu yol heç qurtarmasaydı, daha yaxşı olardı...
Görəsən, quşlar göydə qanad çalanda yerdəkiləri necə görürlər?! Yəqin elə bu qadının indi ətrafdakıları gördüyü kimi...
Yol da bitdi, bu yolu uzadan, bitməz edən duyğular da...
Dondurma satılan köşk bağlıydı...
İnsanın arzularının gözündə qalması çox pisdi...
Xüsusən, qadınların...
(Kişilər onsuz da əbədi duyğularçın yaranmayıblar. Xırda istəkləri gözlərində qalsa da, dünya dağılmaz...)
Dondurma bəhanəydi. Ona bir ömürlük ağız dadı lazım idi...
Kim nə deyir-desin, insan bu dünyaya arzu-kamına çatmaqçın gəlir. Şair demişkən, heç kəs vəsf etməsin cənnəti-əlanı bizə. Hər şeyi ruhumun bir nəfəs kimi fəzaya uçacağı günədək yaşamaq istəyirəm...
Nə qədər ki, torpaq ayağımı yandırır, Günəş kürəyimi qızdırır, yağış sifətimi isladır - ömür deyilən yolun hər üzünü görmək istəyirəm...
***
Nə üçün bu qadını görəndə, haqqında danışılanları, özünün xatirələrini eşindəndə O Qadını xatırladım?! Halbuki, söz açmaq istədiyim qadınla aralarında dağla düzən fərqi var. Ən azından... Yox, bu barədə bir qədər sonra...
Ailə, Qadın və Uşaq Problemləri üzrə Dövlət Komitəsi Sabirabad Uşaq və Ailələrə Dəstək Mərkəzinin direktoru Şamama Əbilova telefonda maraqlı bir qadın haqqında danışdı. Doxsan yaşlı Çiçək ana (bilmirəm nədənsə, bu qadını görəndən sonra ona "nənə" deməyə dilim gəlmir) deyib ki, ağlım kəsəndən heç nədə gözüm olmayıb, ömür deyilən şeydən bundan belə də heç bir umacağım yoxdu. Çünki Tanrı məni həm ən böyük istəyimə qovuşdurub, həm də belə uzun ömür bağışlayıb. Ancaq istəyirəm ki, heç olmasa, bircə dəfə mənə ad günü keçirsinlər...
Belə bir qadının görüşünə getməmək günah olardı...
Mərkəzə yığışanların hamısı yolunu səbirsizliklə gözləyirdilər. Tanrı hər bəndəsinə uzun ömür bağışlamır. Həm də hər kəsin qəlbini belə uşaqcasına məsum, saf istəklərlə doldurmur... Ucaboylu, arıq qadın koridorun o başında görünəndə qəlbimi bənzərsiz bir həyəcan döyəclədi. Yetmişdən artıq yaş vermək olmazdı. İncə sifət cizgiləri vardı. İlk dəfə qədəm basdığı idarədə, çoxunu tanımadığı adamların arasında belə, yaraşıqlı çöhrəsinin rahat, arxayın ifadəsi diqqət çəkirdi. Adamın qəlbini riqqətli bir duyğu dilləndirirdi: keşkə hamımıza belə bir ömür qismət olaydı...
Onu yuxarı başda əyləşdirdik...
Üstündə "90" rəqəmi yazılıb şamlarnan bəzədilmiş tortu kəsdilər. Gül dəstələri, hədiyyələr təqdim olundu...
Hamının ürəyi doluymuş, sən demə. Hər kəs nəsə soruşmaq, bilmək istəyirdi. Çox danışana oxşamırdı. Ömür salnaməsini qızları, nəvələri nağıl edirdi onun əvəzinə. Yəqin bir zamanlar özü həvəslə danışırmış indi eşitdiklərimizi...

***
Əsli Kürdəmirin Carlı kəndindəndi. Mövsüm kişiynən Pəri xanımın ailəsində çiçək kimi böyüyən Çiçəyi çox tez nişanlayıblar. Deyir, oğlan uşaqları kimi həyətdə ağacdan at düzəldib çapırdım. Əmim oğlu məni görüb "səni nişanlayıblar ey, xəbərin var?" deyəndə də ağlım bir şey kəsmədi... Nişanlımı xeyli sonra gördüm...
Və nişanlısı Əli o qədər ürəyinə yatır ki, onu gəlinlik gərdəyinə aparan yol on səkkiz il uzansa da, Çiçəyin ağlından başqa kimsə keçmir...
Müharibə kabus kimi ömürləri qaralayıb keçir. Atası maşın qəzasında ölür. Dolanışıq çətinliyi ucbatından Sabirabada köçürlər... Anası da, özü də işləməyə başlayırlar...
Müdriklərdən biri deyib ki, səbr-üzünü turşutmadan ağrı-acını qurtum-qurtum içməkdir...

***
Nədəndi görəsən, biz qeyri-adi hadisələri, gözlənilməz əhvalatları həmişə kitablarda, filmlərdə axtarırıq?! Ətrafımızda daha maraqlı, gözlənilməz hadisələr baş verdiyinin fərqinə varmırıq...
Çiçəyin işlədiyi uşaq bağçasında qadınlardan biri Rusiyadan məktub alırmış. Məktubların birində göndərilmiş şəkil Çiçəyin nisgilli könlünü ümid işığına bələyir. Qız barmağını şəkildəki oğlanlardan birinin üstünə qoyub: "bu, mənim nişanlımdı" deyir...
Xoşbəxtliyin qapıları bəzən taybatay açılır. Sən demə, elə bu aralarda Əli də uzun illərin sükutunu pozub xalasına yazdığı məktubda soruşubmuş: "Mənim nişanlım dururmu?" Xalası da cavab yazıbmış: "Allah əmanəti kimi..."
Vəssalam. Daha bu ayrılığa son qoymağa kim, nə əngəl ola bilərdi ki?!.
Əli Vətənə dönür. Evlənirlər...
Əliyə qovuşduğu gün Çiçəyin hansı duyğular yaşadığını təsəvvür eləmək istəyirəm. Düşünəndə belə az qalır ürəyim köksümdən çıxsın. Bəs, bu duyğuları yaşayan gəlin necə dözüb buna?! Axı, insan bəxtəvərlikdən də ölə bilər... Bu hissləri ancaq göylərin hökmüynən cavanlaşıb Yusifinə qovuşan Züleyxanın yaşadıqlarıynan müqayisə eləmək olar...
"Xoşbəxtliyin dərinliyinə çatmaq üçün insana bir gün belə bəs edər". Dostoyevskinin sözləridi. Çiçək anaya isə tale belə günlərdən çələng hörübmüş...
Dörd qızları, iki oğlanları olur. Əli ailəsini dolandırmaq üçün çox işlərdə çalışıb. Həm də gözəl sənətkar olub. Çaldığı zurna, balabanla "Vağzalı" sədaları altında çox qızları ər evinə yola salıb. Kürdəmirli ustad aşıq Əhmədlə də çox məclislər yola verib...
1983-cü ildə rəhmətə gedib...
Əli kişi İrkutskda bir rus qadınla evlənibmiş. Səfər adlı bir oğlu var. Səfər bacı-qardaşlarıynan görüşmək üçün iki dəfə Sabirabada gəlib... Çiçək ananın qızları atalarının Səfər haqqında danışdığı maraqlı bir əhvalatı da xatırladılar... Səfər körpəlikdə çox ağlağan olub. Səhərəcən yatmırmış. Anası uşağı sakitləşdirə bilməyəndə Əli oğlunu qucağına alıb ona layla çalırmış... Və Səfər bu laylanın altında şirin yuxuya gedirmiş. Arvadı təəccüblə soruşurmuş: "Sən bu uşağa öz dilində nə deyirsən ki, o da belə sakitləşib yuxuya gedir?"
Çiçək ana otuz ildən artıqdı ki, Əlisiz qalıb. Hər dəfə söz düşəndə deyir ki, bu dünyada ondan yaxşı kişi olmayıb, olmayacaq da. Əgər lazım gəlsəydi, daha bir on səkkiz il də gözləyərdim onu...
Nədi bu?! Sevgimi?! Bağlılıqmı?! Ruh əkizliyimi?! Hər nədirsə, bu saydıqlarımın hamısından ucada duran bir duyğudu. Hər adamın canında, qanında olmayan bir duyğu...
-Niyə bu qədər gözlədin onu?! Axı, ərindən, nişanlısından "qara kağız" alanların da bəziləri, hətta uşağı olanlar da ikinci dəfə ailə qurdular...
-Mən bunu eləyə bilməzdim...
-Birdən heç gəlməyəydi? Onda necə?
-Yenə də gözləyəcəkdim...
-Nə idi səni inandıran, ümidli edən? Heç yuxular görürdünmü?!
-Elə yuxularım inandırırdı məni. Elə hey "səbr elə, səbr elə" deyirdilər yuxularımda mənə...
-Əlidən ötrü darıxanda ən çox hansı bayatı, qoşma keçirdi ürəyindən?!.
Dərindən köks ötürüb həzin səslə deyir:

Adım Mahmud idi, qoydular Kərəm.
Yoluna baxmaqdan olmuşam vərəm.
Dəryalar mürəkkəb, meşələr qələm,
Mollalar yazdıqca dərdim var mənim...

Sonra da deyirlər ki, alın yazısı yoxdu... Yox, bizim anlamadığımız çox şeylər var bu qoca dünyada. Daha çox şeyləri anlayardıq, əgər ürəyimizin səsinə vaxtında qulaq assaydıq...
O nəğmədəki kədər də, həsrət də arxada qalıb. Çiçək Nəsirova çoxlarına qismət olmayan bir tale və uzun ömür yaşayıb... İndi ən böyük arzusu dünyamızın sakit, savaşsız olmasıdı:
-Biz görəni cavanlarımız görməsin. Tanrı dövlətimizi, Prezidentimizi qorusun! Dövlətimiz olmasa, biz də olmarıq. Prezidentimiz olmasa, dünya da bizi saymaz...
Çiçək ananın hər qayğısını çəkən ortancıl qızı Həbibə deyir ki, o, həmişə belədi. Hər şükranlığında dövlətimizə, Prezidentimizə dualar edir...

***
Yazının əvvəlində ən kiçik arzusu belə gözündə qalan qadını qəsdən təsvir eləmişdim. Təzad yaratmaqla taleyin müxtəlif qütblərində dayanan iki ömrün mənzərəsini cizmək istədim. Bu mənzərə elə mənim özüm üçün də maraqlıdı...
Çox yaşamaq gözəl şeydi... İnsan çox arzularına çata bilir. Hətta ən sonuncusuna da...
Sonuncu arzu isə yoxdur...
Yoxdursa, deməli, ömür də hələ uzanacaq...




YAZARIN ARXİVİ

2015-01-10 : ƏN UZUN GECƏ
2014-11-15 : QIRMIZI İP
2014-07-12 : GEC OLMAYAN
2014-07-05 : SAMAN ÇÖPÜ
2014-06-21 : GÜNAHSIZ
2014-06-14 : GÜNAHSIZ
2014-06-07 : GÜNAHSIZ
2014-05-31 : GÜNAHSIZ
2014-05-24 : GÜNAHSIZ
2014-05-17 : GÜNAHSIZ
2014-05-09 : GÜNAHSIZ
2014-05-03 : GÜNAHSIZ
2014-04-26 : GÜNAHSIZ
2014-03-15 : SONUNCU YARPAQ
2014-03-08 : MONMARTR, 18-40
2014-03-01 : Marsa da uçsaq
2014-02-22 : DƏRD ZİRVƏSİ
2014-02-15 : GEC DƏ OLSA...
2014-01-25 : GÜNDƏLİK
2014-01-18 : XİLASKAR
2013-10-12 : NƏNNİ
2013-09-21 : PAYIZ GƏLİR...
2013-08-17 : ADSIZ DUYĞULAR
2013-08-03 : ƏHYA GECƏLƏRİ
2013-07-06 : Sən dönsən...
2013-06-22 : KÖYNƏK
2013-05-25 : ÖZGƏ DƏRDİ
2013-02-09 : AĞILDAN BƏLA
2013-01-26 : DARIXAN ADAMLAR
2013-01-19 : DƏLİLİK ZAMANI
2013-01-12 : ƏSKİ YARALAR
2012-12-01 : SUSUZ DƏNİZ
2012-09-22 : GƏLDİN...
2012-09-15 : BİR QUCAQ SABAH
2012-09-08 : ANGEDONİYA
2012-08-18 : "DÜBEYTİ"
2012-06-30 : O TƏNHA AĞAC...
2012-06-02 : AĞ QARANQUŞ
2012-02-18 : HARMONİYA
2012-01-14 : QONŞU QIZ
2011-12-31 : TƏLƏSİRİK...
2011-12-10 : AYAQYALIN
2011-11-19 : XƏZAN YELİ
2011-10-15 : TƏSƏLLİ
2011-08-06 : DƏYİRMAN
2011-07-16 : ÇOX AZ ŞEY
2011-06-25 : SAVAŞIN 70 YAŞI
2011-05-14 : "QARA QUTU"
2011-03-19 : VƏDƏ KÜLƏYİ
2011-03-05 : KİŞİSİZ...
2011-02-26 : YAZA NƏ QALDI?!.
2011-02-19 : ADİ HƏYAT
2010-12-31 : İL KEÇDİ...
2010-11-06 : İMTİNA
2010-08-21 : KİBRİT FALI
2010-07-24 : YEL DƏYİRMANI
2010-05-08 : XİLASKAR
2010-04-10 : QİYAMƏT
2010-03-20 : XINAYAXDI
2010-02-27 : BOŞLUQ
2010-01-09 : KARVAN GETDİ...
2009-12-26 : YUXU KİMİ...
2009-12-19 : DARIXANDA...
2009-12-12 : İMTAHAN
2009-12-05 : QUYU
2009-10-17 : ELDƏN AYRI...
2009-10-10 : GÖZÜ YOLDA...
2009-10-03 : TARAZLIQ
2009-09-26 : ...YALVARMA!
2009-09-12 : İLĞIM
2009-09-05 : BİR STƏKAN ÇAY
2009-08-08 : QIRMIZI
2009-08-01 : SƏKKİZ SAAT
2009-07-11 : AĞIRLIQ
2009-04-25 : SIĞINACAQ
2009-04-11 : SÖZ VAXTI
2009-02-14 : ÜÇÜNCÜ YOLÇU
2009-01-31 : BİXƏBƏR
2009-01-24 : QIRMIZI VƏ QARA
2009-01-17 : BAŞQA ADAM
2009-01-10 : 3 SAATLIQ NƏFƏS
2008-12-31 : QUM SAATI
2008-12-13 : QURBANSIZ
2008-11-22 : CİDDİ MÖVZU
2008-11-15 : ÜMİD VƏ QORXU
2008-11-01 : AĞ YOL
2008-10-18 : AG VƏ QARA
2008-10-11 : KÜTLƏ
2008-09-20 : TƏSƏLLİ
2008-09-06 : YAZIQLIQ
2008-08-23 : ATA EVİ
2008-08-02 : ÇAY PULU
2008-07-05 : YADDAŞ AĞRISI
2008-06-14 : ÇƏRÇİVƏ
2008-04-19 : SÖZ ARDINCA...
2008-03-30 : İRƏVANLILAR
2008-03-20 : YAZA ÇIXDIQ...
2008-03-08 : UTANCAQ
2008-02-23 : BOZ AY
2007-12-15 : DARIXAN ADAMLAR
2007-12-01 : BİZƏ QALSA...
2007-11-24 : İŞIQSIZ DÜNYA
2007-10-27 : ETİRAF
2007-10-06 : GÜNLƏR VARDI...
SON XƏBƏRLƏR
2019-09-21
2019-09-20


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
"Qarabağ", yoxsa "Sevilya"?

"Qarabağ" (42.86%)
"Sevilya" (57.14%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ

Vaxtilə ölkənin baş antisemiti Mixail Andreyeviç Suslov danışdığı bu anektoda hələ də gülürük.

Sovetin vaxtı.

Bulvara bir çəllək kvas gətirirlər. Satıcı onu qoşqudan açıb satmağa hazırlaşır.

Bir nəfər yaxınlaşır:

-Çəlləyin hamısının qiyməti nə edir?

-Özün hesabla: iki yüz litr, hər bardağı da 30 qəpikdən. Yüz iyirmi manat.

-Al, bu da sənin pulun, get gəz, kef elə. Axşam gəlib boş çəlləyi götürərsən.

-Yaxşı!

Satıcı çıxıb gedir. Kişi plakat açır: "Kvas pulsuzdur”.

Camaat əvvəlcə təəccüblənir. Sonra yavaş-yavaş yaxınlaşır. Sonra növbə, sonra uzun növbə, daha sonra əsl izdiham. Söyüş, hay-həşir. Kimi növbəsiz soxulur, kiminə çatmır. Dava, mərəkə, bıçaqlaşma.

Milis gəlib, izdihamı dağıdır. Təhrikçilərisə qoduqluğa.

Kişini də aparırlar.

Sıxma-boğmaya salırlar.

-Dava salmaqda məqsədin nə idi?

-Qətiyyən belə bir məqsədim yox idi!

-Qeyri-qanuni ticarətlə məşğulsan?

-Camaata havayı kvas paylayırsan. Şahidlər var.

-Deməli oğurlamısan!

-Öz pulumla almışam. İxtiyarım çatır.

-Bəlkə dəlisən?

-Normal adamam. Arayışım var.

-Yaxşı, başa düşdük, biz səni buraxırıq. Ancaq, de görüm, niyə bunu edirdin? Niyə öz pulunu göyə sovurursan? Niyyətin nədir?

- Yaxşı, qoy deyim. Mən artıq yaşlı adamam. Dəqiq bilirəm ki, kommunizmə kimi yaşaya bilməyəcəm. Ancaq çox istəyirdim ki, kommunizmin necə olacağını öz gözlərimlə görüm...

Kommunizmdə...





digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK