ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

DÜNYANIN ƏN GÖZƏL ÖLÜSÜ

Ruhun məni bağışlasın

55647    |   2014-08-02 03:02
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Öncə başdan başlayaq. Elə bir yerdən ki, yazımızın adını oxuyub ağlından min cür fikirlər keçirənlər bilsinlər ki, söhbət heç də o məşhur adamdan getmir. İkincisi, o yerdən başlayaq ki, bizim bütün işlərimizin, lap elə yazılarımızın da başlanğıcı ilə sonu arasında bir xəyal körpüsü ilə yanaşı, bir ömür körpüsü də görünsün. Hər kəs bilsin ki, başdan başlanan elə başdan da başlanmalı imiş. Ona görə də başdan başlanıb!..
Hə, hər gün, indi isə az qala hər an nə isə baş verir, hansısa bir xəbəri eşidirsən. Hansısa bir hadisənin şahidi olursan. Və bu informasiya, bu həyat yükü səni o qədər öz caynaqları arasında saxlayır ki, özünə zaman ayırmağa imkanın olmur. Burda söhbət təkcə maddi imkandan getmir, həm də vaxt, şərait imkanından yararlanmaqdan gedir söhbət. Elə ki, çörək ardınca qaçanla, çörəyi qovanla çörəyi tapdalayan, çörəyi zibilliklərə atanlar arasında yerlə göy qədər fərq var. Amma gerçəklikdə onların hamısının birinci və ən böyük ehtiyacları çörək olub və bu gün də çörək öz mərtəbəsində qalmaqdadır. Deməli, söhbət bu çörəyi qazanmağın yollarından gedir. Elə bir yoldan ki, onu tapmaq, keçmək həm bir qismət, tale işidir, həm də bir bacarıqdır, bir məharətdir...
Bax, bütün bunlar həyat sıxıntısının o görünən və görünməyən tərəflərini həmişə qarşı-qarşıya qoyur. Üz-üzə daynanların ortasında yer tutur. Ordan baş çıxarmaq isə necə deyərlər, hər oğulun işi deyil. Yəni əvvəldə xatırlatdığım kimi, maddi imkan heç də hər şeyin sonuna çıxmır. Olur ki, bəzən ondan düzgün faydalanmayanda düşmənə də, problemə də çevirilir. Təbii ki, bütün bunlar başqa bir mövzudur və həmin mövzunu hər kəs də öz bildiyi kimi çözür, ələyib ələkdən keçirir... Mən isə başdan başladığım bu mövzuda bir həyat gerçəkliyini gördüyüm, duyduğum, yaşadığım kimi təqdim etmək istəyirəm. Düşünürəm ki, anlayışla qarşılayacaqsınız. Ən azından ona görə ki, sevginin yaşa dəxli yoxdur. Heç yaşın da sevgiyə. Bu, mənim oforizmim deyil. Bunu məndən öncə çoxları deyib və o deyilən söz də zaman-zaman təkcə leksikonda yox, həm də həyatın özündə yaşayıbdı.
Mənə elə gəlir ki, bu gün dünyada ən gözəl ölüm elə sevginin özüdü. Çünki gözümüz görə-görə, qulaqlarımız eşidə-eşidə, lap konkret və çılpaq desəm, yaşayıb içində ola-ola o hər gün bir iynə ucu boyda ölür. Onu yalnız sevənlər, duyanlar bilirlər, başqaları nə bilir, nə də görür. Axı sevgi əşya deyil, mal-mülk deyil, hətta pul-para da deyil ki, oratlıqda olsun. Bu hissdir... bu havadı... bu nəfəsdi... bu yaşamdı... bu xəyaldı... bu yuxudu... Bir sözlə, bu, əllə toxunulası, gözlə görüləsi cism deyil, varlıq deyil. Amma böyük Yaradanın insana bəxş etdiyi ən böyük nədisə, elə onun adı da sevgidi!..
Hə, təkcə zamanın, təbiətin deyil, həm də milli mentalitetin elə nüansları var ki, onun hər ilməsi az qala bir sərhəddi, bir cələdi, bir maneədi. Onu keçmək, ondan qurtulmaq mümkünsüzdü. Çünki həmin o mane olan, o ələ-ayağa dolaşan, əl-qolu bağlayan milli mentalitetin elementidi, onun törəməsidi. Ya onu tapdalayıb üstündən keçməlisən, ya da onunla barışmalısan. Tapdalayıb keçəndə ətrafla, sənə yaxın-uzaq olanlarla baş-başa gəlirsən, barışanda ürəyin, sevgin ölür. İndi özünüz fikirləşin, bax belə bir gerçək müstəvidə, gekçək durumda hansı addımı atmaq lazımdır ki, tərəflərin heç biri "yanmasın". Siz bunu fikirləşənə kimi nə vaxtdı ürəyimdə gəzdirdiyim misraları sizə pıçıldayıram. Bəlkə o da işinizə yaradı.

Mənim xəyallarımın
qırıqları
şüşədi-
əl vurma
qanadır...
Xəyllarımdan qalan
xatirələr
Bir guşədi -
çəkilirəm-
fənadı-
Burda
xəyalsız,
xatirəsz
və bir də sənsiz
tək bir anlıq yaşamaq!..
Amma
Tanrı önündə
etiraf edim bu gün
mən
canımdan keçərəm
Bir də başdan başlamaq
və sənin
olmaq üçün -
Sevgimi
Qalan ömrümdə!

***

Yuxumu danışa bilmirəm. Çünki yuxuma qulaq asan, yuxumu yozan çox bic-bic qımışır. Hiss edirəm ki, onun fikri-xəyalı başqa yerdədi. Ona bu yuxunun detalları lazımdı. Yaddaşına yazsın, hardasa kiməsə söyləsin və bir-birlərinə qoşulub gülsünlər. Üstəlik də yuxu sahibini ya dəli hesab eləsinlər, ya da özləri demişkən, arsız-gorsuz...
Xəyallarımı danışa bilmirəm. Dinləyən yenə bic-bic gülür. O da yuxumu yozası insanlar kimi öz aləmindədi. Və elə o da həmin o yuxunu yozası adamlar kimi duşunur, danışır və gülür...
Mən gerçəyi söyləyə bilmirəm. Çünki qarşımı həmin an mentalitetdən gələn yaş kəsir. Necə deyərlər, yaşıma-başıma baxıb sıxılıram, utanıram. Hətta yazdığım sevgi şeirini dinləyənlərin qəribə baxışları da mənə tuşlanmış silaha çevrilir. Amma bütün bu üç halın heç birinə məhəl qoymayan, əhəmiyət verməyən bir ürəyim var. O sevir - qadağalı-qadağasız! İzinli-izinsiz!
Bəli, biz yaşlaşdıqca, necə deyərlər, həyatın qatlarına daha çox yaxınlaşdıqca, daha çox bələd olduqca həm özümüzü, həm duyğularımızı, həm ətrafımızı, həm də bütövlükdə niyə yaşadığımızı anlamağa başlayırıq, daha çox öyrənməyə imkan qazanırıq. Baxıb görürük ki, bizi bu həyata, bu ətrafa bağlayan məhz o hər şeyə üsyan etmək gücündə olan sevgidi. Amma neyləyək ki, bunu mən də, sən də, bir başqası da bilə-bilə, yaşaya-yaşaya ikinci bir tərəfin sevgisini anlamaq istəmir, həzm edə bilmir. Lap çılpaq desəm, mənim bu yaşdakı sevgim başqa birisinin 25-30 yaşdakı sevgi sahibinin qınağına tuş gəlir. Anlamaq əvəzinə bir sayğısızlıq, bir məzəmmət kimi üzə çəkilir, başa vurulur. Hətta bəzən əxlaqsızlıq, günah kimi də yozulur. Amma niyə?
Hərdən oturub fikirləşirəm. Düşünürəm ki, kimsə mən yaşda konkret bir xanımı, bütövlükdə sevginin özünü sevirsə, bunun nəyi pisdir? Bu kimin haqqını tapdalamaqdır? Bunun üçün kimdən izn almaq lazımdır? Kimin qapısını döymək, kimin bığının altından keçmək gərəkdir? Görün bir anda neçə sual ortaya çıxdı? Amma bu suallar heç də yağışdan sonrakı göbələklər deyil. Bunlar gerçəyin ifadələridir. Bax elə bu yerdə, bu məqamda bir şeir də yadıma düşür.

Kimin gələ bilər ki
Qədəri məndən yaxşı...
Kim tanıya bilər ki,
Kədəri məndən yaxşı?..

Dan süzülür gözümdən
Sübh alışır közümdən...
Duyan varmı özümdən -
Betəri məndən yaxşı?!

Söz məndəndir, dil səndən
Gün görürəm, il - səndən...
Ölən olmaz bil, səndən -
Ötəri məndən yaxşı!..

***

Siz yazını oxuduqca bilirəm ki, ürəyinizdən min cürə fikirlər gəlib keçir. Hətta məni düşüncələrimə görə qınayanlar da olub aranızda. Bunu təbii qəbul edirəm. Öncə ona görə ki, mən də sizlərdən biriyəm, həmin mentalitet mənə də aiddi. İkincisi sevgi anlayışı həmişə mübahisə doğurub. Məcnunu dəli eləyən sevgi! (Qeysi Məcnun eləyən sevgi kimi də oxuya bilərsiniz - Ə.M.) Sənanı dinindən döndərən, Kərəmi çöllərə salan və bütün dastanlarımızda, nağıllarımızda həyatları fərqli-fərqli sevgilərdən ibarət olan aşiq-məşuqlar nə qədər zaman keçsə də, həmin o uzaq ellərdən üzü bu günə yenə də sevgi ilə gəlib çıxıblar. Ona görə də öldürmək, yandırmaq, suda batırmaq kimi anlayışlar birmənalı şəkildə sevgiyə uyğun gəlmir, yapışmır. Ancaq bir şərtlə - o sevgi doğulduğu, yaşadığı ürək əgər bunu istəmirsə, yəni ürək sevgini öldürmürsə, boğmursa, yandırmırsa, batırmırsa, deməli, ona başqa bir güc çatmayacaq!..
Hə, indi insanın sevgisini onun yaşına uyğunlaşdırmaq və necə deyərlər, tərəzinin bir gözünə qoymaq çox adi bir hala çevrilib. Bunu adiləşdirənlər isə fərqinə varmırlar ki, deyilməsi, yazılması, ifadə olunması mümkünsüz sevgiləri necə boğurlar, necə onu məhv etməyə çalışırlar. Anlayış əvəzinə süngü ilə qarşılayırlar. Və bütövlükdə ətrafın hücum çəkdiyi, ətrafın təklədiyi sevgi elə bil ki, bir düşmənə, bir arzuolunmaz varlığa çevrilir. Nəticədə isə dünyanın ən gözəl ölüsü olur sevgi. O sevgi ki, o dünyanı yaşamağı ilə daha da gözəlləşdirə bilərdi. Ətraf, mentalitet, daha nə bilim nələr onu zəli kimi sorub paramparça edir. Özü də doğulduğu ürəklə bir yerdə. Çünki ayrı cür o sevgiyə gücü çatmır. Və mən qınaq yeri olan bu sevginin bütün sızıltılarını rahatlıqla duyur, anlayır və yazıram:

Mən
bütün gücümü topladım
çalışdım,
vuruşdum
Amma dişimlə,
dırnağımla
əldə edə bilmədiyimi
ürəyimlə etdim!
Sonda
yəni
bax elə o anda
arzuma çatdım
Və dünyanın
ən gözəl sevgisinə
sakitcə,
könüllü
qurban getdim!..

P.S. Bu yazını birnəfəsə, necə deyərlər, düşünmədən, heç nəyi göz önünə almadan yazdım. Və yazını yazıb bitirəndən sonra mənə elə gəldi ki, iç dünyamda bir qəribə dəyişiklik baş verdi. Obrazlı desək, bir yaz mehi əsdi içimdən və mən rahatlandım. Elə həmin o rahatlıqla da dünyanın nə gözəl ölüsü olan Sevginin ruhu qarşısında baş əydim.

Əbülfət MƏDƏTOĞLU
[email protected]


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : HAVA
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-09-22
2018-09-21


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Qiymətlər qalxandan sonra avtobusa minəcəksiniz?

Hə (66.67%)
Yox (33.33%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Kişi restorana gəlir və ofisianta deyir:
- Mənə 12 qədəh araq gətirin.
Ofisiant gətirir.
- İndi isə xahiş edirəm, birinci və axırıncı qədəhləri götürün.
- Niyə ki?
- Bilirsinizmi, birinci pis gedir, axırıncıda isə mən dəli oluram.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK