ANA SƏHİFƏ / YAZARLAR

KİŞİ

Onu sevmək də, itirmək də çətindi...

23450    |   2014-07-05 05:40
Şriftin ölçüsü:
A+ Böyütmək
A+ Balacalaşdır

Bəlli bir həqiqət var: heç kim və heç nə əbədi deyil. Amma bu həqiqətin içində tamam fərqli bir həqiqət də var. Bu da ondan ibarətdir ki, dünyada əbədi olan da var. Həmin əbədi olan isə sözdü, sözün söykəndiyi tarixdi...
Mən filosofluq iddiasında deyiləm. Bəri başdan deyim ki, heç tarix-nadiri də oxumamışam. Amma yaşıma görə gəzdiyim, gördüyüm, iştirakçısı olduğum həyat gerçəkliyi az-çox mənə imkan verib ki, bu dünyanın sirlərinin ip ucundan yapışa bilim. Həmin o sirlərin ki, onlar min illərdi hamını özünə çəkir... hamı onun ip ucundan yapışmağa çalışır və müəyyən hissə də yapışa bilir. Lakin nədəndisə heç kim o sirləri çözə bilmir. Necə deyərlər, məndən əvvəlkilərin ipucundan yapışdıqları mənim dövrümdə də, elə məndən sonra da eləcə sular kimi axıb gedəcək. Sular demişkən, sulara baş vuranlar çox olur. Amma o sular heç səmtini dəyişmir. Görəsən niyə? Bax, bunun özü də bir sirdi və mən də nədənsə sirlərin bütünlüklə açılmasının tərəfdarı deyiləm. Düşünürəm ki, bütün sirlər açılsa, yaşamaq mənasız olar. Mənasızlıq da tək can sıxmır, həm də ürək parçalayır. Görünür, bu səbəbdəndir ki, bu duyumlu adamlar bir-birinə həmişə "ürəyini qoru", deyirlər. Bilirlər ki, ürəyi qorumaq mümkün deyil, amma deyirlər...
Ağlım kəsəndən oxuduğum kitablarda, eşitdiyim söhbətlərdə və nəhayət, olduğum camiədə eşitdiyim bir söz, bir fikir mənim üçün daha çox kompliment təsiri bağışlayır. Elə bilmişəm ki, bunu adamlar bir-birlərinə hörmət əlaməti olaraq tərif kimi və yaxud da yarınmaq, yaltaqlanmaq kimi deyirlər. Və o deyilən söz nədənsə mənə həmişə qıcıq gətirirdi, əsəbləşdirirdi. Anlaya bilmirdim ki, bunun səbəbi nədir. Görünür, dərd, ağrı insanın öz varlığında hiss olunanda onu da açıq şəkildə dərk edir, daha yaxşı anlayır. Deyəsən, bir az uzunçuluq etdim. Ancaq bu gerçəyi içimdən gələn kimi təqdim etmək üçün buna ehtiyac var idi. Mən də həmin ehtiyacın özünə söykənib, əl ağacı kimi ağırlığımı ona salıb nə vaxtdı ürəyimi didib-parçalayan, ruhuma rahatlıq verməyən, gözümün qarşısından çəkilməyən o KİŞİ barəsində danışmaq istəyirəm və...
Allah bəndələrini iki cinsdə yaradıb. Ona görə də qadına "qadın" demək, kişiyə "kişi" demək, əvvəldə dediym kimi sıxıcı gəlir, yarınmaq kimi görünür. Çünki gözünün qarşısındakı qadındısa, ona bunu xatırlatmağın, kişidisə, ona bunu təkrar deməyin nə anlamı var? Elə deyilmi? Amma həyatın gerçəkliyi mənə tamam fərqli şeylər diqtə etdi. Elə məqamlar açıqladı ki, onda bütün səmimiyyətimlə etiraf edim ki, anladım, dərk etdim ki, niyə ona QADIN, niyə ona KİŞİ deyirlər...
Hə, yəqin siz də məni anladınız artıq. İnsan toplum halında kütlədi - qadınlı, kişi. Amma bu kütlənin içərisində cinsinə görə yox, əxlaqına, şəxsiyyətinə, mənəviyyatına görə, QADIN və KİŞİ olanlar ümumilikdə azdır. Bəlkə də o kütlənin çox kiçik bir faizidi. Bax, buna görə də mən itirdiyim dostumu, ürəyimi ölümü ilə param-parça edən həmin insanı KİŞİ adlandırıram. Çünki onu tanıyanda onunla ilk söhbətimdən gördüm ki, o tamam fərqlidi. O elə bil ki, hardansa gəlib bu cəmiyyətin içərisində düşmüş ayrı bir dünyadı, ayrı bir varlıqdı. Və nəhayət o, sözünün, işinin, şəxsiyyətinin, əxlaqının, dünyagörüşünün, kəsəsi, varlığının oturuşmuş KİŞİsidi!..
Əvvəldə dedim ki, onun, dünyasını dəyişmək xəbərini eşidəndə yerimdə donub qaldım. Elə bil əlim yüksək voltlu cərəyana toxundu. Bir anlıq keyləşdim... bir anlıq bu dünyanı unutdum... bir anlıq ölüm mənim öz içimdən gəlib keçdi. Bir anlıq mən Əzrayılın bu qədər namərd olduğunu bağıra-bağıra demək istədim... Amma gücüm çatmadı. Necə deyərlər, donmuş bədənimdə təpər olmadı ki, bağırım. Yalnız gücüm kirpiklərimin ucunda parıldayan və sonra da üzü aşağı diyirlənən iki damlaya çatdı, cəmi iki damlaya. Sonra anladım ki, bu damlanın biri o KİŞİni tanıdığım üçün idi, ikincisi isə o KİŞİni itirdiym üçün idi. Bu da bir Allah işidi. Cəmi iki damla yaş, iki məqam, amma bir KİŞİ!
Hə, elə həmin o an, yəni o sarsıntının içindən o iki damlanın təsiri ilə sıxıldığım an əlim telefona doğru uzandı. Eşitdiyim sözlər belimi bir az da bükdü. İxtiyar dedi:
- Zarafat eləmirəm, Hüseyn getdi...
Nizaminin dili güclə söz tutdu:
- Hüseyni itirdik...
Eyvaz müəllim:
- Ola bilməz, buna inanmıram. Amma bu gerçəkdi...
Sahib dili dolaşa-dolaşa:
- Heç nə deyə bilmirəm...
Hə, bütün dostlar eyni gerçəyi həzm etməyə, ona inanmağa sanki gücü çatmayan bir durumda cavab verir, etiraf edirdilər. Bütün dostlar bu boyda namərdliyi görür, amma inanmaq istəmirdilər. Çünki sən tamam fərqli idin, sən özgə bir kişi idin. Ona görə heç kim, sənin ancaq adını eşidənlər də, bu ölümə inanmırdılar. Sən adamların içində öz dünyanı qurmuşdun, öz heykəlini, öz şəxsiyyətini, öz kişiliyini ucaltmışdın. Ona görə də ölüm sözü bunların heç birinə uyğun gəlmirdi, heç yaxın da düşmürdü. Mən eşitdiklərimdən havalı bir şəkildə, bəlkə də həyatımda ilk dəfə asi olmaq istədim, küfr etmək istədim. Lakin onda anladım ki, Allah sevdiklərini şərəfləndirir, Allah sevdiyinə dəyər verir, Allah sevdiyini dərgahına aparır ki, bu kütlənin içərisində sıxılmasın, darıxmasın, üstünə çirkab atılmasın. Və mən o asilikdən bir addım öndə olan sevgiyə üz tutdum - sənə Allahın verdiyi, sənə aid edilən sevgiyə!

Bir yazı yazılmadı
Bir yuxu yozulmadı.
Nə vardı, pozulmadı -
Qırıldı yarı yolda...

Bir ləpir iz olmadı
Dolaşdı, düz olmadı...
Bir ömür yüz olmadı -
Qırıldı yarı yolda...
Məni dərdə köklədi
Çox boğdu, çox təklədi...
Bir ürək çox kükrədi -
Qırıldı yarı yolda!..

Hə, səni tanıdığım gündən, sənə qardaş, dost dediyim andan bu yazının yazıldığı ana qədər nədənsə bütün dostların ad günlərində və yaxud müəyyən məsələlərlə bağlı şeir ithaf edib, söz qoşsam da, sənə heç nə yazmamışdım. Bir dəfə də olsun adını hansısa yazımda çəkməmişdim. Bu da bir Tanrı yazısıdı, bu da bir qismətdimi... bilmirəm. Amma hər nədisə, bu yazını yazdıqca bütün bu illəri eləcə yazı stolunun üstünə səpdiyim təsbeh dənələri kimi bir-bir dənələyirəm. Hər ilin adı olduğu kimi, onun yaddaşında sənlə bağlı çoxlu xatirələr var. Elə xatirələr ki, onları indinin özündə xatırlamaq mənim bir növü özümə ölüm hökmü çıxarmaq kimi bir şeydi. Çünki o xatirələr ancaq və ancaq sənin kimi kişilərin yaratdığı şəraitin, mühitin qurduğu, seçdiyi məkanın və nəhayət, ovqatın bəhrəsi ola bilərdi.
Heç kim məndən inciməsin, bütün dostlar mənim üçün əzizdi. Amma sən tamam fərqli idin!.. Ürəyimin ikinci bir parçası olan rəhmətlik Vahid Əlifoğlu da sənin kimi idi. Elə o da ürəyindən öldü. Özü də heç kimə heç nə demədən... heç kimə söykənmədən. Oturduğu yerdəcə gözlərini yumdu... Sən də belə elədin... Heç kimi köməyə çağırmadın... heç kimlə ağrını bölüşmədin. Həmin o nöqtəyə çatanda gözlərini yumdun.
İndi dostlar özlərini qınayırlar. İxtiyar deyir ki, mən həmin o andan 15 dəqiqə öncə onun telefonuna cavab verə bilmədiyim üçün üzülürəm. Bəlkə də cavab versəydim o ölməyəcəkdi...
Eyvaz müəllim deyir ki, həmin o andan bir az əvvəl mən ona hansısa ismarıcı etsəydim, bəlkə də başı qarışacaqdı, ölüm yadından çıxacaqdı...
Nizami deyir ki, həmin o andan bir az əvvəl həmişə olduğu kimi iş otağına getsəydim, danışıb gülərdik, zarafatlaşardıq, Əzrayıl qapıdan qayıdardı...
İndi bu yazını yazmaq mənim üçün çox çətindi. Ona görə yox ki, sənin barəndə yazıram. Ona görə çətindi ki, mən istədiyim kimi, sənin layiq olduğun səviyyədə bir yazı ortaya qoya bilmirəm. İstəyirəm deyəm ki, mən dünyada sənin qədər sadə, sənin qədər adi və sənin qədər də orijinal olan ikinci bir adam tanımamışam... İstəyirəm deyəm ki, mən dünyada sənin qədər bir az kor-kobud, bir az sözü yonulmamış, bir az davranışı standartlara uyğun gəlməyən ikinci bir insanla qarşılaşmamışam... İstəyirəm deyəm ki, mən dünyada işini sənin qədər bilən, sənin qədər sevən, sənin qədər də sevdirən ikinci bir kimsəni tanımamışam... İstəyirəm deyəm ki, mən dünyada sənin qədər təvazökar, sənin qədər dostcanlı və sənin qədər də adını işlədiyi coğrafi ərazidə yaddaşlara hopduran bir kimsədən xəbərim olmayıb.
Hüseyn Qubad oğlu Qarayev, əzizim, təkrar-təkrar deyirəm, təkrar-təkrar üzümü Allaha tuturam, aç qulaqlarını eşit:
- Mən sənin yoxluğuna inanmıram! Mən bilirəm ki, üstünə gül düzdüyümüz məzarın bir simvoldu - KİŞİlik simvolu! Ona görə də mən üzümü torpağa tuturam. Bilirəm ki, torpaq sözümü yerə salmayacaq, qoynundakı KİŞİni qoruyacaq. O kişini ki...

Sən onu xoş qarşıla
Başına dönüm, torpaq!
Qumuna, çınqılına,
Daşına dönüm, torpaq!

Od var qorunda, közdə
Al əlinə dur, döz də!
Bulud tək dolmuş gözdə -
Yaşına dönüm, topraq!

Könül qırıb gəlmişəm
Çox oyuna gülmüşəm
Yazın olub bilmişəm -
Qışına dönüm, torpaq!

Ömür payı buyumuş?..
Bir içimlimk suyumuş...
Gün yandırmış, su yumuş -
Yaşına dönüm, torpaq!

Hə, Hüseyn, sən mənim bu dünyada tək-tək KİŞİ dostlarımdan idin... Və sən bu dünyadan da tək-tək KİŞİlərdən biri kimi getdin. Amma ürəyimizdə, yaddaşımızda KİŞİ obrazın, KİŞİ xatirələrin qaldı və bizdən sonra da qalacaq!

Əbülfət MƏDƏTOĞLU
[email protected]


İmza:

YAZARIN ARXİVİ

2018-09-21 : ÜMİD KƏNDİRİ
2018-09-14 : ÖMÜR YARPAQLARI
2018-09-08 : ŞUNURLULAR
2018-09-06 : Təzyiq yazısı
2018-09-05 : AYLI BİR GECƏ
2018-07-31 : HAVALI YAZI
2018-02-01 : "O SÖZƏCƏN..."
2017-12-15 : İLĞIM
2017-11-27 : «QABİL»
2017-11-24 : VAXT GÜNAHKARI
2017-09-27 : "BAYILDAN BAYIRA"
2017-08-29 : KİŞİ TİTULU
2017-08-11 : OVQAT YARADAN…
2017-07-29 : İSTƏK...
2017-07-28 : SÖZ HEYKƏLİ
2017-07-25 : BU DA 27–di!
2017-07-14 : "QALIN" ADAMLAR
2017-06-09 : GÜNAHIM NƏDİ?
2017-06-06 : "SNAYPER QIZ"
2017-05-26 : HAVADAKI ADAM
2017-05-05 : BAKI KÖÇKÜNÜ
2017-03-31 : SOY… QIRIM…
2017-03-01 : MÜŞFİQ TUFANI
2017-02-14 : "YADA DÜŞDÜ"
2017-02-10 : ÖMÜR QIRIQLARI
2017-02-03 : YAŞ HƏDDİ
2017-01-27 : NEKROLOQ
2017-01-19 : BİTMƏYƏN AĞRI
2017-01-06 : SON XƏBƏRDARLIQ
2016-12-16 : ALLAHIN İŞİ
2016-09-09 : BİR HECALI SÖZ
2016-08-13 : MƏKTUB
2016-08-12 : MƏKTUB…
2016-08-12 : HAVA
2016-07-01 : CƏNAB NAZİR
2016-06-17 : ÜMİD KƏNDİRİ
2016-04-29 : NİŞANÇI
2016-04-09 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-04-08 : ŞUŞANIN YOLU...
2016-03-11 : MART OVQATI
2015-12-19 : MÜQƏDDƏS AMAL
2015-12-12 : YANIQ SƏS
2015-11-13 : ÜZ SUYU
2015-11-13 : Tofiq Abdinlə
2015-10-31 : SEÇİM ANI…
2015-09-12 : İNSANLIQ
2015-08-27 : YADDAŞ YAZISI
2015-08-19 : "AZƏRBAYCAN"
2015-07-10 : İLĞIM
2015-06-18 : DOST GEDİB…
2015-06-17 : "SAAT SƏSİ"
2015-05-06 : "AZƏRBAYCAN"
2015-04-22 : "YADA DÜŞDÜ"
2015-03-18 : "ADİ QƏŞƏM"
2015-02-28 : HAVALANMIŞ ADAM
2015-02-14 : SENSASİYA
2015-02-12 : BACI DOST OLARSA
2015-02-07 : YARPIZ SÖHBƏTİ
2015-01-16 : YAŞAYAN RUH
2015-01-10 : XAŞ + XAŞ
2015-01-09 : "QƏLƏM SƏSİ"
2014-12-27 : SAXTA BABA
2014-12-26 : SAXTA BABA
2014-12-20 : ŞUNURLU ADAMLAR
2014-12-16 : ELNURUN KİTABI
2014-12-11 : RUH ADAMI
2014-11-29 : NAXIŞLI ADAM
2014-11-20 : HƏYATIMDAKI ADAM
2014-11-15 : DİQQƏT TALONU
2014-11-14 : "QUM SAATI"
2014-11-12 : STATUS - KVO
2014-11-08 : BİR ƏTƏK DAŞ
2014-11-04 : PAMBIQLI QULAQLAR
2014-10-29 : "ƏDƏBİ HƏYAT"
2014-10-11 : AŞ QARASI
2014-10-04 : ZİNDAN UŞAQLARI
2014-09-03 : "YADA DÜŞDÜ"
2014-08-23 : İÇİMDƏKİ TOY
2014-07-18 : Kimsə yoxdu...
2014-07-05 : KİŞİ
2014-06-21 : ÜZ SUYU
2014-06-14 : TANISAM UTANACAQ
2014-05-24 : DİŞ ÇÖPÜ
2014-04-26 : QURU ADAM
2014-03-20 : İynə boyu yazı
2014-03-15 : LƏNƏTLƏNMİŞ
2014-01-25 : ÖZGƏ PALTARI
2013-12-21 : İSİNİŞMƏ...
2013-11-09 : QANADLI GÜNLƏR
2013-07-27 : DOST GEDİB...
2013-07-20 : PALAZA BÜRÜN...
2013-07-13 : YARIMÇIQ YAZI...
2013-05-08 : RUHUMUZUN ÜNVANI
2013-05-04 : "MAYOVKASIZ" MAY
2013-01-19 : DİRƏDÖYMƏ...
2012-12-20 : ATILAN İLK ADDIM
2012-12-08 : ÖGEY ANA
2012-12-07 : ŞAD XƏBƏR:
2012-11-27 : CANLI TARİX
2012-11-24 : SƏNSİZ
2012-11-16 : ÜMİD VERMƏK
2012-11-14 : SƏNSİZ
2012-10-13 : "BİZİM DÜNYA"
2012-08-18 : ADSIZ GÜNAHLAR
2012-06-23 : DON JUAN
2012-06-15 : ONDAN HAMIYA
2012-06-14 : RÜSTƏM KAMAL
2012-02-25 : DOLABDAKI ÜRƏK
2012-02-04 : BİR QIŞ NAĞILI
2012-01-07 : DİQQƏT QITLIĞI
2011-12-31 : SOVQAT
2011-12-17 : NƏFƏSLİK...
2011-11-12 : DOLAB
2011-08-27 : BİR SEVGİ DRAMI
2011-07-22 : SÖZÜN GÜNÜ
2011-07-16 : SİRLİ ZƏNG
2011-07-02 : İLİN YARISI
2011-06-11 : GÖRÜŞ YERİ
2011-05-28 : KÜT BIÇAQ
2011-04-30 : SATILIR
2011-04-23 : QAÇIRILAN QIZ
2011-04-16 : TƏNHA KİŞİ
2011-04-09 : GÖYDƏNDÜŞMƏ
2011-03-19 : AYDINLIQ
2011-03-15 : FRANSIZCA
2011-02-23 : 55-ə ÇATMADIN
2011-02-19 : Bu da bir il
2011-01-29 : GÖZMUNCUĞU
2011-01-22 : HƏYATIN BİR ANI
2011-01-08 : BAŞLANĞIC
2010-12-31 : BU DA İLİN SONU
2010-12-25 : CAN AĞRISI
2010-11-06 : SEÇİLƏN
2010-10-30 : YARALI DURNA
2010-09-18 : PƏRAKƏNDƏ YAZI
2010-07-31 : Axtarış
2010-07-02 : ÜMİD SORAĞINDA
2010-05-01 : DÜYÜNÇƏ
2010-04-17 : CƏRRAH BIÇAĞI
2010-02-20 : DÖZÜM MƏQAMI
2010-01-30 : AYRILIQ ANI
2010-01-16 : SEÇİM ANI
2009-12-12 : SÜKUTLA SÖHBƏT
2009-11-27 : BƏRAƏT KAĞIZI
2009-11-21 : KÖLGƏLƏR...
2009-10-31 : YARPAQ TÖKÜMÜ
2009-10-10 : CAVABSIZ SUALLAR
2009-09-12 : BİR AN
2009-08-22 : HƏFTƏMİN ACISI
2009-06-20 : XOCALI TOYU
2009-06-06 : UZUN BİR GÜN...
2009-05-23 : VAXTINDA
2009-05-02 : AĞLAYAN BULUDLAR
2009-03-14 : "BƏXTƏVƏRLİK"
2009-03-07 : ANAMA MƏKTUB...
2009-02-28 : ADİ RİYAZİYYAT
2009-01-31 : CAN AĞRISI
2009-01-24 : "ƏZABSIZ ANLAR
2009-01-10 : BƏHANƏ
2008-12-31 : Bazarlıq
2008-12-13 : DƏLİ ADAM
2008-12-06 : FAYDASIZ QAZINTI
2008-11-22 : PULUN VAR?
2008-11-15 : QALXANIN ENMƏSİ
2008-10-18 : ÖMRÜN BİR ANI
2008-10-11 : PAYIZ YAĞIŞLARI
2008-09-28 : MƏKTUBLAŞMA
2008-09-06 : QAYNAR QAZAN
2008-08-30 : ERA
2008-08-23 : OVCUMDA YANAN OD
2008-08-02 : QARIŞIQ YAZI
2008-07-12 : QƏFLƏT YUXUSU
2008-06-28 : ƏRKƏSÖYÜN
2008-06-07 : BAŞ AĞRISI
2008-05-17 : QURUMUŞ GÜLLƏR
2008-04-19 : DAŞ
2008-03-20 : ATHAAT
2008-02-02 : PASİBAN
2008-01-12 : AMERİKA AYISI
2007-12-06 : XƏBƏRDARLIQ
2007-11-24 : QALMAQAL
2007-11-23 : ÇÖKHAÇÖK
2007-11-22 : QIZDIRICI...
2007-11-03 : QOYUN BƏXTİ...
2007-10-27 : AŞİQLİK
2007-10-24 : XƏCALƏT
2007-10-19 : PAYIZ NOTLARI
2007-10-10 : BASARAT
2007-10-06 : ƏBƏDİ ÜNVAN
2007-10-06 : PERSONAJ
2007-10-05 : ÜÇ PÖHRƏ
2007-10-04 : HADİSƏ
2007-10-03 : HAVA
2007-10-02 : ÜZƏRLİK
2007-09-22 : HÖKM
2007-09-15 : VAHİMƏ
2007-09-01 : İNSTİNKT
2007-08-28 : NİYƏ ÖLDÜ?..
2007-08-15 : GÜNAH
2007-08-11 : PARALEL
2007-08-08 : GÜNVURMA
2007-08-07 : SALON
2007-08-04 : HÖRMƏT(sizlik)
2007-07-31 : TELEFON ZƏNGİ
2007-07-28 : QUDUZLUQ
2007-07-26 : BU DA 17 YAŞ...
2007-07-17 : BİLİRSƏNMİ?
2007-07-11 : BAŞAĞRISI
2007-07-04 : MƏNİ TANIMADIN?
2007-07-03 : SERİAL
2007-06-12 : "DEPUTAT OTAĞI"
2007-06-09 : ÖRKƏN
2007-05-25 : QARAVƏLLİ
2007-05-20 : AXSAYAN YERİMİZ
2007-05-05 : MUSA YAQUB -70
2007-05-01 : KƏNDİR
2007-04-20 : ŞƏKİL
2007-04-14 : STRESS
2006-12-08 : YUXU
2006-10-14 : GÜNAH
2006-10-10 : LAZIM GƏLSƏ...
SON XƏBƏRLƏR
2018-10-18


VİDEO



ƏDALƏT BU GÜN
Redaktor seçimi
FOTOREPORTAJ
GÜNÜN SİTATI
SORĞU
Qiymətlər qalxandan sonra avtobusa minəcəksiniz?

Hə (70%)
Yox (30%)

ÇOX OXUNAN
GÜNÜN LƏTİFƏSİ
Elşən gözündə yumruq izi evə gəlir. Anası onu görüb həyəcanlanır:
- Bu nədi? Sənə nə olub?
- Ana, hər gecə saat 2-də sinif yoldaşlarımdan birinin evinə zəng vurub soruşurdum: "Tapın görüm mən kiməm?"
- Nə olsun ki?
- Heeeç. Bu gün biri tapdı.




digər lətifələr
ARXİV
FACEBOOK